اپلای برای طراحی صنعتی، معماری و هنر

اپلای برای طراحی صنعتی، معماری و هنر pinned a photo

اپلای برای طراحی صنعتی، معماری و هنر pinned a photo

⏳ زمان اپلای دانشگاه‌ها نزدیک شده! اگر برای اپلای نیاز به پورتفولیو طراحی صنعتی دارید، الان ظرفیت تدوین پورتفولیو برای ۲ نفر آزاد است. ✅ ۶ پروژه به سبک آکادمیک و با استاندارد دانشگاه دلفت ✅ حداقل زمان آماده‌سازی: ۱۰ روز 💰 هزینه: ۱۲ میلیون تومان اگر عجله دارید، هرچه سریع‌تر اقدام کنید تا ظرفیت باقی‌مانده پر نشود. برای هماهنگی به ادمین پیام بدید. @designapply0 موفق باشید 🌿

🎓 کارگاه اپلای دانشگاه‌های اروپایی زمان: پنجشنبه (فردا) 🕖 ساعت ۱۹:۰۰ (به مدت ۳ ساعت) در این کارگاه، مسیر کامل اپلای به دانشگاه‌های اروپا را قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید؛ از انتخاب دانشگاه و رشته تا آماده‌سازی مدارک، انگیزه‌نامه و نکات کلیدی پذیرش. 💰 هزینه کارگاه: ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان 🎁 تخفیف ویژه: شرکت‌کنندگان قبلی کارگاه‌ها ۲۰٪ تخفیف دریافت می‌کنند. 💳 شماره کارت: ۵۸۵۹۸۳۱۸۲۶۳۲۹۲۵۱ به نام دره‌شیری پس از واریز، لطفاً رسید را برای ادمین کانال ارسال کنید: 👉 @designapply0

https://www.newdesign.ir/content/?id=2867&rnd=6048

https://www.newdesign.ir/content/?id=2867&rnd=6048

📢 فراخوان همکاری پژوهشی | Sustainable Product Design برای توسعه و Experimental Validation یک چارچوب جدید در حوزه Nash-Driven Sustainable Product Design به یک فرد Advanced در Industrial/Product Design و Product Engineering نیاز داریم. پروژه شامل Parametric Redesign → CAD/CAE → Multi-Objective Optimization → Functional Prototype → Experimental Validation است و Case Study آن یک Modular Sustainable Seating Product است. 🔬 مهارت‌های کلیدی: Advanced CAD (SolidWorks/NX/CATIA/Fusion/Rhino)، طراحی مکانیزم و اتصالات، Parametric Design، Material Selection، Design for Disassembly/Repair/Recycling، FEA (ترجیحاً ANSYS/Abaqus)، Prototype Fabrication و Structural/Experimental Testing. آشنایی با MATLAB/Python، Optimization، Pareto Analysis، DOE و Sensitivity Analysis مزیت محسوب می‌شود. 🎯 هدف: توسعه و اعتبارسنجی تجربی مقاله برای ارسال به Design Studies. 🤝 همکاری کاملاً علمی و غیر اقتصادی (بدون پرداخت مالی) و به‌صورت تیمی است. فرد منتخب در بخش تخصصی پروژه مشارکت واقعی خواهد داشت و در صورت احراز contribution علمی، به‌عنوان Co-author مقاله خواهد بود. 📩 ارسال CV + Portfolio + نمونه پروژه‌های طراحی/ساخت/شبیه‌سازی: @designapply0

📢 دعوت به همکاری در یک پروژه پژوهشی–طراحی برای بازطراحی، ساخت و تست یک پروتوتایپ عملکردی Breast Pump با رویکرد Bio-Inspired Design به یک نفر علاقه‌مند و توانمند برای همکاری در یک تیم پژوهشی بین‌رشته‌ای نیاز داریم. 🎯 هدف، توسعه و تکمیل مقاله و ارسال آن به یک ژورنال معتبر بین‌المللی در حوزه طراحی، مانند She Ji: The Journal of Design, Economics, and Innovation است؛ بنابراین پروژه صرفاً طراحی محصول نیست و شامل طراحی، ساخت Prototype، تست و جمع‌آوری داده واقعی خواهد بود. 🔹 مهارت‌های موردنظر: - طراحی صنعتی / Product Design - طراحی و ساخت Functional Prototype - SolidWorks / Fusion 360 / Rhino و... - طراحی مکانیزم و نمونه‌سازی - 3D Printing / CNC - آشنایی با Vacuum / Pressure / Suction - سنسورها و اندازه‌گیری پارامترهای عملکردی - آشنایی با Arduino/ESP32 مزیت محسوب می‌شود. - تجربه در تست و جمع‌آوری داده‌های تجربی امتیاز مثبت است. 🤝 پروژه به‌صورت Teamwork انجام می‌شود و مشارکت علمی و نویسندگی مقاله متناسب با میزان contribution اعضای تیم خواهد بود. اگر تجربه مرتبط دارید، لطفاً رزومه یا نمونه‌کار کوتاه ارسال کنید. @designapply0

🎓✈️ کارگاه تخصصی طراحی پورتفولیوی آکادمیک برای اپلای در این کارگاه به‌صورت عملی یاد می‌گیرید چگونه پروژه‌های طراحی خود را به شکلی ارائه کنید که برای اساتید و کمیته‌های پذیرش دانشگاه‌های بین‌المللی قابل فهم، حرفه‌ای و تأثیرگذار باشد. سرفصل‌های کارگاه: 🔹 ساختار…

اپلای برای طراحی صنعتی، معماری و هنر pinned a photo

🎓✈️ کارگاه تخصصی طراحی پورتفولیوی آکادمیک برای اپلای در این کارگاه به‌صورت عملی یاد می‌گیرید چگونه پروژه‌های طراحی خود را به شکلی ارائه کنید که برای اساتید و کمیته‌های پذیرش دانشگاه‌های بین‌المللی قابل فهم، حرفه‌ای و تأثیرگذار باشد. سرفصل‌های کارگاه: 🔹 ساختار استاندارد پورتفولیوی آکادمیک 🔹 نحوه نگارش شرح مسئله (Problem Statement) 🔹 ارائه فرایند طراحی (Design Process) 🔹 تدوین روش‌شناسی طراحی (Design Methodology) 🔹 مستندسازی تحقیقات، ایده‌پردازی و توسعه کانسپت 🔹 نحوه ارائه راه‌حل نهایی طراحی (Design Solution) 🔹 اصول چیدمان، گرافیک و روایت پروژه در پورتفولیو 🔹 نکات مهم برای افزایش شانس پذیرش در دانشگاه‌های بین‌المللی 👨‍🏫 مدرس: حمید نقدبیشی 🎓 دانشجوی دکتری دانشگاه پلی‌تکنیک مادرید (UPM) 🎯 ویژه دانشجویان و فارغ‌التحصیلان رشته‌های: • طراحی صنعتی • طراحی گرافیک 🗓 زمان برگزاری: چهارشنبه، ساعت 19 ⏳ مدت کارگاه: ۳ ساعت 💰 هزینه کارگاه: ۱.۵ میلیون تومان 📩 جهت ثبت‌نام و دریافت اطلاعات بیشتر به آیدی زیر پیام دهید: @designapply0

اپلای برای طراحی صنعتی، معماری و هنر pinned «دوستانی که قبلا در کارگاه ها شرکت کردند، میتونند کارگاه آفلاین رو با 30 درصد تخفیف دریافت کنند»

«کارگاه آفلاین اینترنت اشیا» ❌ نحوه انتخاب موضوع پایان‌نامه مرتبط با IOT + مثال‌های کاربردی ❌ فرصت‌های تحصیلی اینترنت اشیا در دانشگاه‌های بین‌المللی ❌ چگونه یک پروژه اینترنت اشیاء را در پورتفولیوی خود ارائه کنیم؟ ⏳ مدت کارگاه: ۳ ساعت 🛑 هزینه ثبت‌نام: یک…

«کارگاه آفلاین اینترنت اشیا» ❌ نحوه انتخاب موضوع پایان‌نامه مرتبط با IOT + مثال‌های کاربردی ❌ فرصت‌های تحصیلی اینترنت اشیا در دانشگاه‌های بین‌المللی ❌ چگونه یک پروژه اینترنت اشیاء را در پورتفولیوی خود ارائه کنیم؟ ⏳ مدت کارگاه: ۳ ساعت 🛑 هزینه ثبت‌نام: یک میلیون و چهارصد هزار تومان برای ثبت نام 👈 @designapply0 📢 کانال تلگرام اپلای دیزاین: https://t.me/designapply

فرصت شغلی: PhD – Critical approaches to Designing for Belonging 📍 هلند (دانشگاه توونته + VU آمستردام) 🏢 University of Twente / Vrije Universiteit Amsterdam طراحی مداخلات speculative و critical design برای محیط‌های مدرسه تا حس تعلق نوجوانان نورودایورس را تقویت کند. کار با روش‌های participatory، feminist HCI و همکاری با دانش‌آموزان، معلمان و متخصصان اوتیسم. شرایط: مدرک کارشناسی ارشد در Industrial Design، Interaction Design، HCI یا رشته مرتبط مهارت قوی طراحی و پروتوتایپینگ (با پورتفولیو) علاقه به speculative/critical design و participatory design انگلیسی عالی (هلندی مزیت است) مزایا: قرارداد ۴ ساله تمام‌وقت حقوق ناخالص ماهانه ۳٬۰۵۹ تا ۳٬۸۸۱ یورو مرخصی و مزایای استاندارد دانشگاه‌های هلند مهلت اپلای: ۲۳ آگوست ۲۰۲۶ لینک: https://utwentecareers.nl/en/vacancies/2571/phd-position-on-critical-approaches-to-designing-for-belonging/ #PhD #DesignResearch #HCI #Netherlands #InclusiveDesign

مصاحبه‌کننده: آیا فیلم توانسته است نشان دهد که این وضعیت چگونه می‌تواند پیش برود؟ جان نش: بله، فیلم بینشی درباره این موضوع ارائه می‌دهد. اما در پایان فیلم، این‌طور به نظر می‌رسد که شخصی که در فیلم می‌بینید همچنان دارو مصرف می‌کند و پس از اینکه تلاش کرده بود دارو مصرف نکند، در نهایت دوباره یک داروی مدرن مصرف می‌کند. در اینجا تفاوتی وجود دارد. کارگردان فیلم نمی‌خواست این پیام را منتقل کند که افرادی که بیماری روانی کنترل‌شده دارند باید مصرف دارو را متوقف کنند، چون چنین پیامی می‌تواند خطرناک باشد. بنابراین فیلم به‌طور دقیق با وضعیت من مطابقت ندارد. من از سال ۱۹۷۰ دارویی مصرف نکرده‌ام؛ یعنی حدود ۳۵ سال یا بیشتر از ۳۰ سال. مصاحبه‌کننده: آیا این مسئله برای شما مهم بوده که بتوانید نسخه خودتان از زندگی‌تان را نیز ارائه کنید؟ چون وقتی کسی درباره زندگی فرد دیگری فیلم می‌سازد، ممکن است لازم باشد بگویید: «این فیلم است، اما واقعیت کمی متفاوت است.» جان نش: فیلم یک اثر هنری است و زندگی من را به‌طور دقیق توصیف نمی‌کند. فیلم ماهیت دقیق تفکرات هذیانی من را نشان نمی‌دهد. در فیلم، این‌طور تفسیر شده که فرد، اشخاص خیالی را می‌بیند و آنها را طوری تجربه می‌کند که گویی واقعاً حضور دارند؛ مثلاً هم‌اتاقی او. اما این چیزی نیست که در مورد من اتفاق افتاده بود و حتی شکل معمول اسکیزوفرنی هم نیست. این بیشتر تفسیری از مفهوم توهمات و هذیان‌هاست. به‌طور معمول، فرد ممکن است صداهایی بشنود، یا با ارواح یا چیزهایی صحبت کند که وجود خارجی ندارند. این شکل از توهمات رایج‌تر است، اما نمایش آن در یک فیلم بسیار دشوار است. مصاحبه‌کننده: درست است. وقتی فیلم کسی را نشان می‌دهد که می‌توان او را دید، تماشاگر بهتر می‌تواند موضوع را درک کند. جان نش: بله. چنین چیزی ممکن است در بیماری روانی رخ دهد، اما شکل معمول‌تر آن نیست. مصاحبه‌کننده: صحبت با شما واقعاً جالب است و من بسیار خوشحالم که امروز با ما صحبت کردید. اگر به صحبت قبلی‌مان درباره دانشجویان جوان برگردیم، کسی به من گفت: «معلم‌ها کسانی هستند که درها را باز می‌کنند، اما این خود دانشجویان هستند که باید از آن درها عبور کنند.» آیا در دوران دانشگاه استادی داشتید که به‌طور ویژه برای شما الگو بوده باشد؟ یا در مسیر زندگی علمی‌تان چه تأثیری بر شما داشته‌اند؟ جان نش: قطعاً استادان خوبی داشتم که برای من بسیار مفید و تأثیرگذار بودند. برای مثال، در اقتصاد فقط یک درس اقتصاد گذراندم. زمانی که دانشجوی دوره کارشناسی در پیتسبورگ بودم، در دانشگاهی که امروز «کارنگی ملون» نام دارد. اتفاقاً استادی که آن درس را تدریس می‌کرد، درسی درباره اقتصاد بین‌الملل، اهل اتریش بود. مکتبی وجود دارد که «اقتصاد اتریشی» نامیده می‌شود و با اقتصاد معمول آمریکایی و بریتانیایی متفاوت است. بنابراین، کاملاً اتفاقی، تحت تأثیر یک اقتصاددان اتریشی قرار گرفتم که شاید تأثیر بسیار خوبی بر من گذاشت. مصاحبه‌کننده: بسیار متشکرم. من بسیار خوشحال خواهم شد که بتوانم به گفت‌وگوهای شما با دانشجویان نیز گوش بدهم. جان نش: متشکرم. مصاحبه‌کننده: بسیار سپاسگزارم، پروفسور. جان نش: متشکرم. مصاحبه‌کننده: ممنون.

مصاحبه‌کننده: بله، بخشی از مسئله امروز همین نیست؟ منظورم مسائل مربوط به تجارت است. جان نش: یک مسئله سیاسی درباره یارانه‌های کشاورزی وجود دارد. کشورهای اروپایی که می‌توانند محصولات کشاورزی را وارد کنند، به کشاورزی داخلی خود یارانه می‌دهند. ممکن است مثلاً آلمان مقدار زیادی گندم تولید کند و از آن نان درست کند، در حالی که شاید اصلاً لازم نباشد گندم تولید کند و بتواند آن را از روسیه یا جای دیگری وارد کند. و این کار می‌تواند برای دیگران ایجاد کسب‌وکار کند. مصاحبه‌کننده: اگر اجازه بدهید، می‌خواهم سؤالی بپرسم که البته شما آزادید پاسخ ندهید. فکر می‌کنم بسیاری از مردم می‌دانند که دست‌کم دو فیلم و یک کتاب درباره زندگی شما ساخته یا نوشته شده است. جان نش: گفتید دو فیلم؟ مصاحبه‌کننده: یک فیلم مستند، یک فیلم سینمایی هالیوودی و یک برنامه تلویزیونی. جان نش: بله. مصاحبه‌کننده: و بعد هم کتابی که فکر می‌کنم مبنای فیلم قرار گرفت. جان نش: بله، یک کتاب بود و بعد فیلم هالیوودی ساخته شد. مصاحبه‌کننده: درست است. این آثار تا حدی روی دوره‌هایی از زندگی شما تمرکز داشتند که بسیار دشوار بودند. درباره تصویری که از زندگی شما به مردم ارائه شد چه احساسی دارید؟ و آیا احساس می‌کنید لازم است امروز به‌نوعی درباره آن نسخه از زندگی‌تان توضیحی بدهید؟ یا این چیزی است که پشت سر گذاشته‌اید؟ جان نش: درباره فیلم راحت‌تر می‌توانم صحبت کنم. خانواده ما برای همکاری و اجازه ساخت فیلم، مبلغی دریافت کردند. فیلم، تا حدی تفسیری است از اینکه یک مورد بیماری روانی چگونه می‌تواند شکل بگیرد و چگونه ممکن است روند آن پیش برود. البته معمولاً چیزی که به آن بیماری روانی، یا اسکیزوفرنی گفته می‌شود، سیر نامطلوبی دارد؛ به این معنا که افراد معمولاً به‌طور کامل به وضعیتی که بتوان آن را سلامت روانی کامل نامید، بازنمی‌گردند. آنها تبدیل به چیزی می‌شوند که می‌توان به آنها «مصرف‌کنندگان خدمات سلامت روان» گفت. معمولاً نوعی دارو مصرف می‌کنند. ممکن است دیگر در بیمارستان نباشند و از بیمارستان مرخص شوند، اما نوعی زندگی دارند که متعلق به افرادی است که عملکرد بسیار بالایی ندارند. آنها از نظر اقتصادی کاملاً مستقل نیستند و زندگی عادی اقتصادی ندارند. اما در مورد من، به‌طور ناگهانی بهبودی و بازگشت عقلانیت اتفاق افتاد و امکان انجام فعالیت‌های عادی بیشتری فراهم شد. بنابراین مورد جالبی بود. من اکنون بیمار روانی نیستم و هیچ دارویی مصرف نمی‌کنم. اما متأسفانه پسری دارم که بیمار روانی است و در حال حاضر تحت درمان دارویی و مراجعه به روان‌پزشک است. نمی‌دانیم روند بیماری او چگونه خواهد بود. من خودم برای مدت بسیار طولانی، حدود ۲۵ سال، دچار این مشکل بودم؛ تقریباً از حوالی ۳۰ سالگی شروع شد. بنابراین بخش قابل توجهی از تاریخ زندگی من را دربر می‌گیرد.

مصاحبه‌کننده: آیا در دنیای امروز مسئله‌ای وجود دارد که به‌خصوص شما را نگران کند؟ مثلاً اگر به شکاف میان کشورهای به‌اصطلاح جهان اول و جهان سوم نگاه کنیم، یا به وضعیت سیاسی و پیامدهای آن، مثلاً کسری بودجه آمریکا و دلایل آن؛ آیا موضوعی هست که به‌عنوان یک دانشمند شما را نگران کند و درباره‌اش بیشتر فکر کنید؟ جان نش: شما چند مسئله متفاوت را مطرح کردید؛ مسئله جهان اول و سوم، اینکه چه اتفاقی برای جهان دوم افتاد، و کسری بودجه آمریکا. اینها موضوعات کاملاً متفاوتی هستند. البته موضوعات گسترده‌ای هستند و فکر می‌کنم برای بررسی هر کدام باید به متخصص متفاوتی مراجعه کرد. مصاحبه‌کننده: آیا چیزی هست که به‌طور خاص شما را نگران کند؟ جان نش: اینها موضوعات محبوب و رایجی هستند. وقتی چیزی را پیدا می‌کنید که مردم درباره‌اش صحبت می‌کنند، ممکن است نظرات متفاوتی درباره آن وجود داشته باشد. یک نظر ممکن است رایج‌ترین نظر باشد، اما شاید نظر دیگری علمی‌تر یا ظریف‌تر باشد. آسان است بگوییم عده‌ای ثروتمند هستند و عده‌ای فقیر، و بنابراین باید کاری انجام شود. اما در طول تاریخ همیشه ثروتمند و فقیر وجود داشته‌اند. اگر فقرا دیگر آن‌قدر فقیر نباشند، باز هم می‌توان آنها را «فقیر» نامید. یعنی هر کسی که نسبت به دیگری کمتر دارد، می‌تواند فقیر تلقی شود. همیشه ۱۰ درصدی وجود خواهد داشت که کمترین میزان را دارند و ۱۰ درصدی که بیشترین میزان را دارند. اما ممکن است از نظر نسبی، وضعیت گروه کم‌درآمد چندان هم بد نباشد. من زمانی که برای نخستین بار هند را دیدم، در ژانویه ۲۰۰۳، به این مسائل فکر می‌کردم. وقتی در مناطق روستایی هند رانندگی می‌کردم، مناطقی را می‌دیدم که احتمالاً درآمد شخصی در آنها بسیار پایین بود. اما این مسئله باعث شد به شکل مقایسه‌ای فکر کنم. ممکن است یک روستایی هندی و فرد دیگری در همان سطح، احساس چندان بدی نداشته باشند. منظورم افرادی نیست که در خیابان گدایی می‌کنند، بلکه مردم عادی در مناطق روستایی هستند. اگر آنها تقریباً به اندازه دیگران در همان منطقه داشته باشند، اگر نسبت به همسایگانشان خیلی فقیر نباشند، شاید احساس فقر شدیدی نداشته باشند. اگر به تاریخ نگاه کنید، انسان‌ها در شرایط بسیار متفاوتی زندگی کرده‌اند. چند هزار سال پیش ممکن بود بسیار ابتدایی زندگی کنند. بنابراین بخش بزرگی از شیوه زندگی مدرن انسان، بسیار جدید است. انسان مدت بسیار طولانی‌تری وجود داشته است تا فناوری مدرن. مصاحبه‌کننده: از صحبت‌های شما این‌طور برداشت می‌کنم که مسئله واقعاً نسبی است؛ اینکه چقدر نیاز دارید. در دنیای به‌اصطلاح غربی شاید این تصور وجود داشته باشد که ما بیشتر از نیاز واقعی‌مان می‌خواهیم. نوعی حرص و زیاده‌خواهی که منابع را از کشورهای به‌اصطلاح جهان سوم می‌گیرد. آیا این‌طور است؟ آیا ثروت باعث می‌شود انسان خواهان ثروت بیشتری شود؟ جان نش: اگر مردم در کشورهای ثروتمند بخواهند بیشتر مصرف کنند، این احتمالاً برای بخش‌های دیگر جهان نوعی کسب‌وکار ایجاد می‌کند. آنها ممکن است واردات بیشتری داشته باشند. اگر کشورهایی مانند آمریکا و سوئد بیشتر وارد کنند، این برای بخش‌های دیگری از جهان ایجاد کسب‌وکار می‌کند. اما ممکن است محصولاتی وجود داشته باشند که برای بخش‌های دیگر جهان مشکل ایجاد کنند؛ اگر کشورهایی مانند آمریکا یا سوئد بتوانند همه کالاهای مورد نیاز خود را در داخل تولید کنند و علاوه بر آن، تمام محصولات کشاورزی مورد نیازشان را نیز تولید کنند، دیگر نیازی به واردات نداشته باشند و حتی کالاهایی برای صادرات داشته باشند.

مصاحبه‌کننده: بله، شبیه یک جور پرستاری یا نگهداری از بچه‌هاست؛ مثل مهدکودک، در حالی که باید مدرسه ابتدایی باشد. شما خیلی جوان بودید که آن کشف را انجام دادید و بعدها به خاطرش جایزه گرفتید. وقتی روی آن مسئله کار می‌کردید، نقطه عطف یا کشف اصلی برای شما چه بود؟ خیلی کوتاه، چطور متوجه شدید که در آن زمان به چه چیزی دست پیدا کرده‌اید؟ جان نش: شرایط خاصی وجود داشت. در مورد چیزی که به آن «تعادل نش» گفته می‌شود، شرایط ویژه‌ای داشتم. من دانشجوی تحصیلات تکمیلی در پرینستون بودم و فون نویمان و مورگنسترن نیز در پرینستون حضور داشتند. آنها کتاب نظریه بازی‌ها و رفتار اقتصادی را نوشته بودند. این کتاب نیز به کارهای پیشین در فرانسه، از جمله کارهای امیل بورل، وابسته بود و حتی به افرادی مانند پیر دو فرما و پاسکال بازمی‌گشت که روی احتمال مطالعه کرده بودند. بنابراین من این فرصت را داشتم که چیزی متفاوت از روش فون نویمان و مورگنسترن توصیف کنم. آن را نوشتم و در این کار توانستم از بسیاری از ایده‌های آنها، از جمله مفهوم «راهبرد» و «مطلوبیت»، استفاده کنم؛ مفاهیمی که خود آنها نیز تا حدی از مطالعات قبلی بورل گرفته بودند. من توانستم این ایده را توسعه دهم. ابتدا آن را «نقاط تعادل در بازی‌های n نفره» می‌نامیدند و بعد عنوان نهایی پایان‌نامه‌ام «بازی‌های غیرهمکارانه» شد. بنابراین، بسیار خوش‌شانس بودم که اتفاقاً در آن مکان قرار داشتم. در دانشگاه، سمیناری برگزار می‌شد که به کارهای مرتبط با آثار فون نویمان اختصاص داشت. همه این مسائل به‌نوعی با هم هماهنگ شدند. من همچنین کار دیگری در زمینه اقتصاد داشتم که به این موضوع مرتبط بود و آن چیزی بود که «مسئله چانه‌زنی» نامیده می‌شود. آن هم مهم بود، اما در جایزه نوبل به آن استناد نشد، زیرا جایزه به‌طور مشترک به من، هارسانی و زلتن تعلق گرفت. کار آنها بیشتر به بخش مربوط به تعادل مربوط می‌شد، اما هارسانی روی بازی‌های تعاونی و مسئله چانه‌زنی کار کرده بود و زلتن نیز روی بازی‌های آزمایشی کار کرده بود. او قرار است در این جلسه درباره آن صحبت کند. مصاحبه‌کننده: آیا آن زمان متوجه بودید که این کشف چقدر بزرگ است؟ یعنی وقتی این کار را انجام دادید، می‌دانستید چه اهمیتی دارد؟ جان نش: می‌دانستم ایده خوبی دارم و ارزش انتشار دارد. در واقع، این ایده تا حدی گسترش‌یافته کار فون نویمان و بازی‌های مجموع صفر بود؛ کاری که خود فون نویمان در ابتدا انجام داده بود. اما سخت است بدانید یک ایده در آینده چه نتایجی خواهد داشت و چه مسیری پیدا خواهد کرد. ضمن اینکه در آن زمان چیزی به نام جایزه نوبل اقتصاد وجود نداشت که بتوان به آن فکر کرد. بنابراین نمی‌توانستم انتظار چنین چیزی را داشته باشم. مصاحبه‌کننده: اگر بخواهید امروز به دانشجویان جوانی که به اقتصاد علاقه‌مند هستند توصیه‌ای کنید، فکر می‌کنید روی چه حوزه‌هایی باید کار کنند؟ جان نش: درباره حوزه‌های تخصصی اقتصاد اطلاعات کافی ندارم که توصیه مشخصی بدهم. اما می‌توانم بگویم نظریه بازی‌ها امروزه در اقتصاد بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. به‌طور کلی، فکر می‌کنم عاقلانه است که فرد تا حدی که منطقی است، ریاضیات را یاد بگیرد. اقتصاددانانی که از ریاضیات بیشتری استفاده می‌کنند، نسبت به کسانی که کمتر از ریاضیات استفاده می‌کنند، بیشتر مورد احترام هستند. این روندی است که وجود دارد. من دقیقاً مانند یک اقتصاددان حرفه‌ای فکر نمی‌کنم. بیشتر درباره اقتصاد و ایده‌های اقتصادی فکر می‌کنم، اما تا حدی مانند یک فرد بیرونی. البته فون نویمان اقتصاددان نبود، اما مورگنسترن اقتصاددان بود و این دو با همکاری یکدیگر آن کتاب را نوشتند. از سوی دیگر، در اقتصاد روندهای زیادی وجود دارد. چیزی که امروز مُد روز به نظر می‌رسد، ممکن است ۲۰ سال بعد کاملاً متفاوت باشد. اگر کسی می‌خواهد یک حرفه را آغاز کند، باید برای تغییرات آماده باشد. فکر می‌کنم باید چیزهایی را یاد بگیرد که پایه‌های محکمی دارند و الزاماً به مُد روز وابسته نیستند. بهتر است چیزهایی را یاد بگیرد که در درازمدت ارزشمند باشند و از نظر علمی، ارزش آنها مورد تردید نباشد.