«دُچار»

تو دلت بوسه می‌خواد- من می‌دونم- اما لبت سر هر جمبه دلش می‌خواد یه اما بزاره

تو باز دعوی پرهیز می‌کنی سعدی_ که دل به کس ندهم؟ "کُلُّ مُدَّعٍ کَذّاب" [گل به خودی دکتر سعدی]

یک‌جایی هست که کار از چشم بر گرفتن و دروغ گفتن به دل گذشته. یک آن حس می‌کنی پایت لیز خورده و داری در دامن بلای عشق می‌افتی. می‌گفت بلای عشق عظیمست لاابالی را چو دل به مرگ نهاد از بلا چه غم دارد جفا و هر چه توانی بکن که سعدی را که ترک خویش گرفت از جفا چه غم دارد

پارسال چنین روزهایی نوشته بودم:

فکر دوست داشتن تو، بهترین بخش زندگی من است.

عزیزم تو برام گل میاری و نمیزاری تو غم غرق بشم.

من فقط ادعای یک کار رو دارم و اون به بهترین شکل ممکن دوست داشتنته.

خواب دیدم دستم رو گرفته بودی انگار دوستم داشتی.

رویای امنیت و آرامش رو به گور می‌بریم؟

قرارمون؟ تلاقی نگاه‌ها روی سطح درخشان ماه به وقت دلتنگی:")

نوشته بود ماه واقعی تو بودی که نیستی.

-دوست داشتن آدم مورد علاقه‌ات با تمام وجود-

آدم‌‌ها مهاجرت می‌کنند تا در امن ترین جای دنیا زندگی کنند. من؟ کافی‌ست به آغوش تو برگردم.

با خیال آغوش تو به خواب می‌روم و با شوق دیدار تو از خواب بیدار می‌شوم. با خیال دست‌های امن تو زندگی می‌کنم.

- يادت به هر شعر منظور من بود -

تو سینه‌م یه عالمه پروانه دارم و تمام داستان‌های عاشقانه جهان در سرم زنده شدن.

دوستت دارم نیلو دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم. صدبار دوستت دارم. هزار بار دوستت دارم. اگر همه ی کاغذ این نامه را پر کنم از این جمله ی دو کلمه ای باز هم کم است. همه ی حرفها و نگاه ها و عشق ها توی این دو کلمه ی جادویی نهفته است. این بزرگ ترین صادقانه ترین صمیمی ص ترین و باشکوه ترین چیزی است که دو آدم می توانند به هم بگویند. نیلوفر من صدبار هزار بار و برای همیشه ی عمر به تو می گویم که دوستت دارم. آخ که هر چه بیشتر میگویم دوستت دارم انگار که بیشتر دوستت میدارم. انگار که با هر بار گفتن این کلام جادویی معنای تازه ای در آن ریخته می شود. انگار که همه ی سلول هام با هم می گویند دوستت دارند. گاهی خودم هم از این همه عشق دیوانه وار به هر اس می افتم گاهی از این که انسانی بتواند این همه عشق را با خود حمل کند به وحشت می افتم. آخ نیلو که نمی دانی یعنی نمی توانی بدانی که چه قدر دوستت دارم حیف که دوست داشتن را نمی توان متر کرد با توی ترازو گذاشت. حیف که نمی شود از دوست داشتن عکس گرفت و آن را قاب کرد. حیف که هیچ منطقی نیست تا با کمک آن بتوان ثابت کرد که عشق یوسف به نیلوفر چه قدر از عشق مجنون به لیلی بیشتر است. دوست داشتن را نمیتوان معنا کرد. نمی‌توان نوشت. نمی‌توان نقاشی کرد نمی توان نگاه کرد. دوست داشتن را فقط باید نوشید باید حس کرد. باید بویید باید گفت بی‌آن‌که کسی و حتا معشوقت معنای آن را بفهمد از داستان کوتاه مصایب چند چاه عمیق

Wegdan Ahmed – وعدتك - ماجده الرومى وكاظم الساهر

تا حالا بخاطر اینکه دروغ گفتی شکر کردی؟