🌏 پرتو اشا 💖 https://t.me/dobest .. https://chat.whatsapp.com/K0lYIBsbwelIAMyovBA79O 💖 سازه سپندینه🌏

🌏 در این روزها امید چیزی است که نباید از آن دست کشید چیزی سپندینه تر از زندگی..‌🌱 💖 🌏 پرتو اشا 💖 https://t.me/dobest .. https://chat.whatsapp.com/K0lYIBsbwelIAMyovBA79O 💖  سازه سپندینه روزبخیر🤍

🌏 روز دی به مهر پیروز و مهربان باشید ⁨صبح دل افروز عنایت ، باد روان بخش هدایت ،وزید کوکبهٔ مهر پدیدار شد هر دو جهان مطلع انوار شد وحشى بافقى 💖 https://t.me/dobest ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌

#دی_به_مهر «دی» اوستایی «دَثوش» به چم پروردگار و دادار است. روزهای دی در هر ماه روزهای نیایش همگانی، به آتشکده رفتن و آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است (روز استراحت). دی به‌مهر است مهربانی کن که از همه چیز مهربانی به روز پانزدهم از هر ماه در گاهشمار زرتشتی دی به‌مهر نام گرفته است. سه روز در هر ماه زرتشتی با پیشوند «دی» همراه است. روزهای هشتم، پانزدهم و بیست‌وسوم ماه زرتشتی كه برای پرهیز از اشتباه با پسوند نام روز پس از خودش شناخته می‌شوند؛ برای نمونه فردای روز دی‌به‌مهر روز مهر است. «سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش» روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی ای ترک، مِی بیار كه تركی گرفت دی مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی «اندرزنامه آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)» سر شوی و موی و ناخن پیرای «اندرزنامه آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد  ملک‌الشعرای بهار» به (دی‌به مهر) اندر سر و تن بشوی به پیرای ناخن، بیارای موی https://t.me/dobest 🌎 #گاهشمار_زرتشتی (مَزديَسنا) 📚 درگاه تلگرام 👆 @voice_insight 👁👁 #چشم_دل ❤️راه اشا 💚 پبج اینستا🖕 ‍ ‍

⁨صبح دل افروز عنایت ، باد روان بخش هدایت ،وزید کوکبهٔ مهر پدیدار شد هر دو جهان مطلع انوار شد وحشى بافقى پگاه دی به آذر روزتان پر فروغ https://t.me/dobest درگاه تلگرام 👆🌐 #گاهشمار_زرتشتی (مَزديَسنا) پیروز و فرخنده باد ⏳ @voice_insight 👁👁 #چشم_دل ❤️ پبج اینستا🖕 ‍ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎

بامدادان نکو دمی‌شود از افق سرد گلی چید به صبح از شکوفا شدن غنچه‌ی 😟خورشید به صبح🌸 می‌شود از پس یک شام سیاہ و غم دل بهر خوشحالی دل باز بخندید به صبح🌸 دی به مهر روز مهربانی خداوند خجسته باد💖 با خانواده محترم شاد و تندرست وموفق باشید 🌏 سازه سپندینه 💖 @dobest ... http://chat.whatsapp.com/KSckfsZN2jUBPLyGTEn5Ka?mode=wwt

🌏 پگاه نیکو با خانواده محترم شاد و تندرست و بکامه زیوید دی به مهر روز پیروز باشید امروز روزیست که انگشتانم را به سر پنجه ی آفتاب گره می زنم صبح را با دمنوش زندگی سرمی کشم و تا عمق دوست داشتن آدمها پیش خواهم رفت 💖 🌏 پرتو اشا 💖 https://t.me/dobest .. https://chat.whatsapp.com/K0lYIBsbwelIAMyovBA79O 💖  سازه سپندینه

‍ گریختن افراسیاب از رزم‌گاه چون سپهدار ترکان کار را بدان‌گونه دید، به شتاب سر از جنگ برکشید و چون ابر سیاه بگریخت. تهمتن نیز شتابان، رخش را برانگیخت و از پی افراسیاب تاخت و به رخش گفت :«ای نیک‌یار! به هنگام این کارزار سستی مکن تا جان از افراسیاب بستانم و این دشت را هم‌چون مرجان سازم.» تهمتن برانگیخت رخش از شتاب پس پشت جنگ آور افراسیاب چنین گفت با رخش کای نیک‌یار مکن سستی اندر گه کارزار که من شاه را بر تو بی جان کنم به خون سنگ را رنگ مرجان کنم پس رخش، چنان گرم شد که گویی از پهلویش پر درآورد. رستم کمند از فتراک بگشود و خواست تا بر کمرگاه افراسیاب اندازد. چون کمند را بیانداخت، افراسیاب آن را بدرید و از سوی دیگر نیز رخش چون آتش از زیر پایش جهید و بدین‌سان افراسیاب با دیدگانی اشک‌بار و دهانی خشک، از کمند آن پهلوان بگریخت و سواران تورانی نیز از پی او گریختند. چنان گرم شد رخش آتش گهر که گفتی برآمد ز پهلوش پر ز فتراک بگشاد رستم کمند همی خواست آورد او را ببند به ترک اندر افتاد خم دوال سپهدار ترکان بدزدید یال و دیگر که زیر اندرش بادپای به کردار آتش برآمد ز جای بجست از کمند گو پیلتن دهن خشک وز رنج پر آب تن باری! افراسیاب با دلی خسته و سپاهیانی که دو گروه از ایشان کشته شده بود، هم‌چون باد به آن سوی رود تاخت و بگذشت. بیش‌تر سپاهیانش نیز کشته یا زخمی یا گرفتار ایرانیان شدند و گنج و گوهر و چیزهای گران‌مایه‌شان همگی بهره‌ی ایرانیان گشت. کسی از ایرانیان چیزی از کشتگان برنداشت و گریختگان را نیز جویا نشدند. ز پرمایه اسپان زرین ستام ز ترگ و ز شمشیر زرین نیام جزین هرچه پرمایه تر بود نیز به ایرانیان ماند بسیار چیز میان بازنگشاد کس کشته را نجستند مردان برگشته را پس بار دیگر به همان دشن نخچیرگاه با آن همه اسپ و ساز بازآمدند. آنگاه نامه‌ای به کاووس‌شاه نوشتند و از آن دشت نخچیرگاه و آن پیکار او را آگاه کردند و گفتند که :«هیچ‌یک از دلیران ایران در آن جنگ کشته نگشت و تنها زواره از اسپ به زیر افتاد و بس!» آنگاه دو هفته در آن دشت فرخنده کنار رستم به شادی پرداختند و در هفته‌ی سوم نزد شاه بازگشتند. نوشتند نامه به کاووس شاه ز ترکان وز دشت نخچیرگاه وزان کز دلیران نشد کشته کس زواره ز اسپ اندر افتاد و بس بران دشت فرخنده بر پهلوان دو هفته همی بود روشن روان سیم را به درگاه شاه آمدند به دیدار فرخ کلاه آمدند چنین است رسم سرای سپنج یکی زو تن آسان و دیگر به رنج برین و بران روز هم بگذرد خردمند مردم چرا غم خورد

🔼🔼🔼۳ - يِم : در حالی که. از نگاه لغوی این واژه به معنی «او کسی است که» می باشد. بارتولومه و میلز این واژه را با حرف «آ» یک جا خوانده و آن را "ی ما" یاد کرده اند. بارتولومه پس از شرح زیادی می نویسد حرف «آ» را نمی توان در اوستا و سانسکریت قبل از واژه "وَس" آورد ولی تاراپوروالا میگوید حرف «آ» برای پافشاری آورده شده و لزومی ندارد حرف «م» آخر «یم» را به آن چسبانید و ما تلفظ کرد. حرف «آ» را تاراپوروالا به معنی «به راستی» گرفته است. - وَسِمی : آرزو داشتم. از مصدر وَس به معنی «خواستن»، «آرزو کردن» و «خواهش نمودن». - ایشا-خْشَترِم : شهریار توانا. گلدنر این دو واژه را جدا از هم گرفته ولی کانگا و بارتولومه این دو واژه را یکی دانسته و به معنی «با قدرت حکمرانی کردن» گرفته اند. تاراپوروالا «رهبرِ نیرومند» ترجمه کرده است. بخش اول این واژهی ترکیبی از مصدر "ایش" آمده و به معنی «حکمرانی کردن» «شهریاری نمودن»، «اراده و قدرت داشتن» و بخش دوم خشتر به معنی «شهریار و رهبر» (نگاه کنید هات ۲۸ بند ۳). - کَدا : چه، کی و کجا. در جاهای دیگر اوستا "كذ" آمده است. يَوا : هر وقت، هر هنگام، همیشه. - اَنگهت : خواهد بود. از مصدر اَه به معنی «بودن»، «هستن»، «به پا خاستن» و «زیستن». - هوئی : به من، مرا. اشاره به روان آفرینش است. پورداوود آن را ضمیر او گرفته و اشاره به چارپا می داند. - زَستَوَت : با دستانی نیرومند، با بازوان قوی. بارتولومه و تاراپوروالا به معنی «مؤثر» گرفته اند. این واژه مفهوم «زبردستی و مهارت» را نیز دارد (نگاه کنید به هات ۲۸ بند ۱). - اَوو : پاری و کمک. در گزارش پهلوی ایاریه آورده شده است 📚 بن مایه : آذرگشسب ‌ فیروز ؛ سرودهای گاتاها پايان هات ٢٩ بند ٩ 👇👇👇

🔼🔼🔼۲ شرح واژه پ‌ها - رَئوستا : نالید، خروشید، بانگ برآورد. از مصدر "روز" به معنی «نالیدن» و «گریستن» این مصدر دارای معنی دیگری نیز می باشد مانند «رستن و بالیدن»، «فروگذاشتن»، «بازداشتن» و روان شدن». - اَن اَاِشِم : ناتوان و بدون اراده. این واژه از دو بخش ترکیب یافته است جزء اول "اَن" حرف نفی است به معنی «بدون» و «بی» و بخش دوم اَاِشم به معنی «اراده» از مصدر "ایش" : «فرمانروایی» و «قدرت داشتن» و معنی ترکیبی این واژه می شود «بی اراده و ناتوان». بارتولومه این واژه را صفتی برای "واچِم" فرض کرده و می نویسد «آوای ضعیفی (بگوشم رسید)». - خْشان منه : باید قبول کنم، راضی و خرسند باشم. بارتولومه آن را از مصدری می گیرد که مترادف با «کشم» سانسکریت بوده و معنی «تحمل کردن»، «رنج بردن» را می دهد. کانگا و دینشاه ایرانی به معنی «رنج و اندوه» گرفته اند. - رادِم : پشتیبانی و حمایت. کانگا به معنی «سرور» و «رهبر» گرفته است. این واژه از مصدر "راد" به معنی «انجام دادن»، «راضی کردن» و «موفق شدن» می باشد. بارتولومه و پورداوود به معنی «سرپرست» و «نگهدار» گرفته اند. در یسنا هات و بند ۲۳ این واژه به معنی «شوهر» و «سرپرست» آمده است. - نِرِش : مرد، واژه نره. در گات ها و سانسکریت هر دو به معنی «مرد» است ولی در اوستای متأخر مفهوم «دلیر و پهلوان» را پیدا کرده است. - اَسورَهيا : ناتوان، ترسو «اَ» حرف نفی و سور  به معنی «توانا و نیرومند»، «جرئت و شهامت». (نگاه کنید به هات ۲۸ بند ۵) انکلساريا اين واژه را «بدون وسیله» ترجمه کرده است. کانگا و بارتولومه آن را «ناتوان» و تاراپوروالا «ترسو و کم جرئت» ترجمه کرده است. https://t.me/voice_insight 🔽🔽🔽

❣ #آوانویسی #گاتها_هات۲۹_بند۹ اَت‌چا. گِ‌اوْش. اوْروا. رَاُستا. یِ. اَنَ‌اِشِم. خْشان‌مِنِ. رادِم. واچیم. نِرِش. اَسورَهیا. یِم. آ. وَسِ‌می. ایشا. خْشَ‌ثْرِم. کَدا. یَ‌وآ. هْواُ. اَنْگ‌هَت. یِ‌. هُ‌ای. دَدَت. زَسْ‌تَوَت. اَواُ. #برگردان_پارسی آنگاه ، روان جهان باز خروشید ، آیا من باید سخنان مرد ناتوانی را بپذیرم و پشتیبان او باشم ؟ مرا براستی آرزوی سردار توانایی بود ، کی چنین کسی ، با دستهای توانای خود ، مرا یاری خواهد کرد ؟ https://t.me/voice_insight 🔽🔽🔽

غذاهای مناسب برای بدن سازی : 🍗‌ گوشت، مرغ و ماهی: استیک، گوشت گاو، گوشت گوسفند، گوشت گوزن، سینه مرغ، ماهی سالمون، ماهی تیلاپیا و ماهی کاد 🥛لبنیات: ماست، پنیر محلی، شیر و پنیر کم چرب 🍞دانه ها: نان، غلات، کراکر، بلغور جو دوسر، کینوا، ذرت بو داده و برنج 🍊میوه ها: پرتقال، سیب، موز، انگور، گلابی، هلو، هندوانه و انواع توت ها 🥔سبزیجات نشاسته دار: سیب زمینی، ذرت، نخود سبز و کاساوا 🥦 سبزیجات: بروکلی، اسفناج، برگ سبزیجات سالادی، گوجه فرنگی، لوبیا سبز، خیار، کدو سبز، مارچوبه، فلفل و قارچ 🥜تخمه و آجیل: بادام، گردو، تخمه آفتاب گردان، دانه چیا، دانه کتان 🫘‌حبوبات: نخود، عدس، لوبیای عروس، لوبیای سیاه و لوبیا چیتی 🫒روغن: روغن زیتون، روغن دانه کتان و روغن آووکادو @woorld_he

موز بخورید اعصابتان به هم نریزد زردآلو بخورید تا کلیه تان سنگ نسازد کشمش بخوری تا فشار خون بالا نرود عسل بخورید تا سرفه نکنید شکلات تلخ بخورید تا خستگی تان رفع شود انجیر بخورید تا یبوست از بین برود خرما بخورید تا کم خونی نگیرید زنجبیل بخورید تا چاق نشوید لیموترش بخورید تا سرطان نگیرید کنجد و بادام بخورید تا استخوانتان سفت شود ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌@Dansstaniha | دانستنی ها ™

💖 #دی_به_مهر «دی» اوستایی «دَثوش» به چم پروردگار و دادار است. روزهای اورمزد و سه دی در هر ماه، ، روزهای تعطیل(دست از کار کشیدن)،استراحت، نیایش همگانی، آسایش و دید وبازدید خانواده هاست. دی به‌مهر است مهربانی کن که از همه چیز مهربانی به روز پانزدهم از هر ماه در گاهشمار زرتشتی دی به‌مهر نام گرفته است. سه روز در هر ماه زرتشتی با پیشوند «دی» همراه است. روزهای هشتم (دی به آذر)، پانزدهم (دی به مهر) و بیست‌وسوم(دی به دین) ماه زرتشتی كه برای پرهیز از اشتباه با پسوند نام روز پس از خودش شناخته می‌شوند ؛ برای نمونه فردای روز دی‌‌به‌ مهر روز مهر است. «سروده‌ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ی کتاب بندهش» روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی ای ترک، مِی بیار كه تركی گرفت دی مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی گل کاردک نماد دی به مهر (آفریدگار) است. روزهای دی ، روزهای نیایش همگانی، به آتشکده رفتن، آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است. در زمان‌های گذشته زرتشتیان در این روز به نزد بزرگان می‌رفتند. گل #كاردک نماد این روز در دین مزدیسنی است. 💖 🌏 پرتو اشا 💖 https://chat.whatsapp.com/K0lYIBsbwelIAMyovBA79O

┏━━📚🔥☀️━━┓ T.me/dobest ☀️پرتو اشا 📚 ┗━━🍂⬆️🍃━━┛ 📚پرتو اشا 🔆 آوانویسی، برگردان، تحلیل #فرگشت «فرگشت» از دو بخش = فر + گشت؛ «فر» چم های گوناگونی دارد مانند: تازگی، طراوت، نوی، ناز، شکوه، شوکت، زیبایی و.. اینجا گمان میرود همان تازگی مد نظر باشد. «گشت» به چم گشتن و تغییر یافتن روی هم رفته میشه گفت فرگشت به چم تازگی در دگرگون شدن هست... با توجه به برداشت من و چم دو واژه که این ترکیب رو پدید آورده 📚پرتو اشا ☀️ t.me/dobest

T.me/dobest 📚پرتو اشا 🔆 #فَرّه، مفهومی در اساطیر ایرانی‌ است. فر موهبت یا فروغی ایزدی است که شخص با انجام خویشکاری‌های خود و رسیدن به درجه‌ای از کمال به دست می‌آورد. عضو هر طبقهٔ اجتماعی می‌تواند فرّ مربوط به خود را بدارد. در اساطیر ایران ترکیب‌های فرّهٔ ایزدی، فرّهٔ شاهی، فرّهٔ ایرانی، فرّهٔ کیانی، فرّهٔ موبدی و فرّهٔ پهلوانی بیشتر از بقیه به کار رفته‌. بارزترین جلوهٔ فر تابندگی آن است. کسی که دارای فرّه است رخساری تابنده می‌دارد. به تابندگی افراد فره‌مند در اساطیر بسیار اشاره شده‌است. اهمیت فر ّ ، به حدی است که در اوستا یکی از (( یشت‌ )) های بزرگ به نام ( زامیاد یشت ) به آن تعلق گرفته است . با نگاهی به تاریخ اسطوره ای ایران ، شاهان پیشدادی و کیانی دارای فرّ بودند فر ایزدی در شاهنامه فردوسی بزرگ به کار هایی خوب که دور از بدی بودند و به درجه ای از کمال می رسید که جمشید جم و نوذر با برگشتن از فَر ایزدی کاملاً مشخص هست تو دادی مرا #فَر و فرهنگ ورای تو باشی به هر نیک و بد راهنمای من آگاهی از #فَر یزدان می دهم هم از راز چرخ بلند اگهم چو آگاهی آمد به ایران ز شاه از آن ایزدی #فَر و آن دستگاه

🔼🔼🔼۲ تجسم او در آبان یشت چنین است: دوشیزهای جوان، درخشان، آزاده نژاد، زیبا چهره، بلندبالا، خوش اندام، زورمند، برومند، با اندامی برازنده، کمر تنگ بر میان بسته، به گوهرها آراسته، با طوفی زرین بر گردن، گوشواری چهار گوش در گوش، تاجی با صد ستاره هشت گوش بر سر، موزه ها درخشان با بندهای زرین در پا، با بالاپوشی زرین پر چین بر تن، با ابهت؛ در بزرگی همانند همه آب های روی زمین است که به نیرومندی روان باشد. اوست دارنده هزار دریاچه، هزار رود، هریک به درازای چهل روز راه مرد چابک سوار. او در کرانه هریک از این دریاچه ها کاخی روشن دارد با یکصد پنجره و هزار ستون. او در گردونه ای می نشیند که چهار اسب سفید یکرنگ دارد، لگام گردونه را بر می گیرد و پیش می برد و بر همه دشمنان و دیوان و دیو پر ستان، جادوان و پریان غلبه می کند. او تواناترین است و توان بخش. همه فرمانروایان برای پیروزی بر هماوردان خویش از او باری میخواهند. هوشنگ، جمشید، فریدون، گرشاسب، نریمان، کاووس، كیخسرو، طوس، جاماسب و ... بر او نیاز می برند و از او طلب نیرو می کنند و از او می خواهند که آنان را یاری کند تا بر دشمنان پیروز شوند. آناهیتا خواسته آنان را برآورده می کند. افراسیاب و اژدهاک نیز برای او پیشکش می آورند و او را با خطاب <<ای توانای>> به یاری می خوانند اما این ایزدبانو به آنان کامیابی نمی بخشد. قدرت و نیروی او تنها به پهلوانان ایران تعلق دارد. داستان مبهم ولی جذابی در آبان یشت نقل می شود که <<پااورو>> کشتيران کاردان و پرزوری در آسمان سرگردان است و دست به دامان آناهیتا میشود. این ایزدبانوی نیرومند و بزرگوار، برای نجات او روانه می گردد، بازوانش را با چالاکی می گیرد و او را تندرست به زمین فرود می آورد و به خانمانش می رساند. با این نیرومندی و قدرت، این ایزدبانو از زنانگی خود نیز غافل نیست. او کسی است که تخمه مردان را پاک و زهدان زنان را برای فرزندزایی آماده می کند. او زایش زنان را آسان می سازد و سینه آنان را پر شیر، و به مناسبت هایی با ایزدبانوان ایشتر در بین النهرین و آفرودیت در یونان همسانی دارد. صفاتی نظیر صفات آناهيتا را ما درباره ایزدبانوی آشی یا ارته با لقب اهریشونک نیز داریم. او هم نماد توانگری و بخشش است و پیشرفت و آسایش و برکت به خانه ها می برد. خرد و خواسته می بخشد و در عین حال نماد قدرت و نیرومندی نیز هست و چنین توصیف می شود زیبا، نیرومند، توانا، خوش اندام، بسیار هوشمند، درخشان و نعمت بخش. از او هم فرمانروایان بزرگ هم چون هوشنگ، فریدون، کیخسرو، کی گشتاسب و... طلب نیرو می کنند تا بر هماوردان خود پیروز شوند. با توصیفی کوتاه از این ایزدبانو که در بخشی از فروردین پشت آمده است و نشان دهنده قدرت و جنبه مغلوب نشدنی اوست کلام را به پایان می برم. اشی نیک، زیبای درخشان، در کالبد دختر زیبای بسیار نیرومند، خوش اندام، کمر بر میان بسته، راست بالای مجلل، آزاده نژاد، آن که در رزم راه آزادی را با بازوان گشاده خویش بهتر می جوید و آن که در رزم با بازوان گشاده خویش بر ضد هماوردان بهتر می جنگد. باشد که این بانوان آزاده آزاده نژاد در نبرد با هماوردان همیشه پیروز باشند. پایان

بیشتر اسطوره های ایرانی زرتشتی بودن ما دو نوع اسطوره داریم اسطوره دینئ ؤتاریخی برامده از ایران است و شخصیت های آن ایرانی هستند مثلا رستم مهر پرست بوده ایران و مزدیسنا(دین و مکتب زرتشت) آنچنان در هم تنیده شده که کسی نمیتواند این دو را از هم تفکیک کند طبعا در این فرصت کوتاه من نمی توانم به معرفی همه ایزدبانوان و همه صفات آنها بپردازم. فقط به معروف ترین آنها که معرف حضور همگان است اشاره می کنم: آردوی سوره آناهیتا که معمولا او را با نام آناهیتا می شناسیم به عنوان ایزدبانوی آبها. آب در همه جا و به خصوص در سرزمین ما شریان زندگی است و سپردن خویشکاری آن به یک ایزدبانو خود جالب توجه است، به خصوص اگر توجه کنیم که در آغاز، در اساطیر ایران، ایزد آب ها، مردخدایی مهمی به نام اَپام نپات یا بُرزایزد بوده است با مقامی بسیار والا و یکی از سه ایزدی که لقب اهوره داشته است هم پای اهورا مزدا وق مهر و نامش به معنی فرزند آب ها است و صفات او نیرومندی، بلندبالایی تندی و تیزی است. اما این ایزد صاحب مقام به تدریج در برابر جاذبه های آناهیتا رنگ میبازد و همه نیرو و ویژگی ها و سرانجام مقامش را در این راستا به این ایزدبانو منتقل می کند 🔽🔽🔽

دقیقی، پیشاهنگ فردوسی در عرصه‌ی حماسه‌سرایی علی‌اصغر فیروزنیا حافظ، فروردین ۱۳۸۵، شماره ۲۷.

توضیحات ارزشمند آقای #مهداد_منوچهری در باره گاهشمار کهن مزدیسنا(زرتشتی ) #بومگردی_بابا_خداداد https://t.me/newswz

درس‌هایی که باید از طبیعت گرفت: اجازه بدید : 1- درخت بهتون بیاموزد که رشد نیاز به صبر داره. 2- خورشید بهتون بیاموزد که مهم نیست چه مدت پنهان شدید همیشه دوباره طلوع خواهید کرد. 3- اقیانوس بهتون بیاموزد که میتونید هم آرام و هم طوفانی باشید. 4- گلها به شما بیاموزن که چیزهای زیبا در تمام سال شکوفا نمیشن. 5- باد به شما بیاموزد که میتونید مسیر و سرعت خودتونو هر زمان که میخواید تغییر بدید. 6- پرنده ها با شوق آواز خود به شما بیاموزن که روز آفتابی و ابری و بارونی یکیه. 7- ستاره ها به شما بیاموزن که برای دیدن نور تاریکی لازم هست. 8- قطره های آب به شما بیاموزن که با نرمی میشه سختی رو شکافت.استمرار رمز پیروزیست. 9- گرما به شما انعطاف و سرما به شما سرسختی رو بیاموزد.