"DoCs" Archive

هایلایتِ مستند هایی در این گروه: نیشدارو ساخته منوچهر انور https://t.me/DoCumentarieSTake2/463 ============================= ناصرالدین‌شاه و ۸۴ همسرش عنوان انیمیشنی است از کارگردان نروژی بیت پیترسن که در سال ۲۰۱۱[۱] ساخته شد. این مستند بر پایه خود عکس‌های گرفته شده ناصرالدین شاه و تصاویر انیمیشنی ساخته شده‌است. موضوع این مستند حرم‌سرا، نفوذ و سلطه برخی زنان شاه، روابط ایران، تفریحات و فرهنگ دربار قاجاری و چالش‌های روابط کشورهای اروپایی با ایران است. https://t.me/DoCumentarieSTake2/480 ============================= Sherman's March https://t.me/DoCumentarieSTake2/904 ============================= Time Indefinite قسمتِ دومِ سه گانه، "زمان نامشخص (Time Indifinite) از آمریکا، توسط راس مک الوی نوشته، تهیه، فیلم برداری، کارگردانی، صداگذاری و تدوین شده و حتی متن گفتار را نیز خودش خوانده، چون این فیلم دو ساعته فقط راجع به خود او و خانواده اش است. فیلم از مراسم ازدواج کارگردان با همسر فیلمسازش مریلین آغاز می شود. https://t.me/DoCumentarieSTake2/907 ============================= "قسمت آخر سه گانه 'اخبار ساعت۶'، ادرین پسر کنجکاو راس و مریلین به دنیا آمده است و آن ها مجبورند اوقات بیشتری را برای بزرگ کردن بچه در خانه و پای تلویزیون بگذرانند. https://t.me/DoCumentarieSTake2/919 =============================

📎 فیلم "شما تنها نیستید"قبلا در اینجا بازنشر شده بود ولی به علت مسائل کپی رایت کانال منبع از دسترس خارج شده بود. حال که کانال جذاب سینماتک دوباره انلاین شده، فیلم در اینجا فوروارد شده است.

📎 برای مشاهده لیست فیلم های هایلایت شده لطفا به گروه @DoCumentariesTake2مراجعه فرمایید.

📎َ بعد از توقف فعالیت گروه @DoCumentariesTake2 و کانال @docs_archive_mp هر ماه چند فیلم مهم تر و جذاب تر در گروه DoCs, TakE II (مستند، برداشت ۲) هایلایت خواهند شد. چون در طی فعالیت ما همیشه منابع اصلی فیلم ها حفظ شده، در این پروسه مستند های انتخابی هشتگ های جدیدی در کنار فیلم ها ذکر خواهند شد.

📼 #WomenFilmmakers

📎 February 20, 2026 Dear friends, The reason you've been seeing so many reposts in this group and the channels I curate* over the past few days—most of which have already appeared here before—is that I am gradually saying goodbye. There are several reasons for this: 1- My current circumstances leave me with little time or energy. 2- The social conditions we are living through (in Iran) have changed our priorities. 3- Only about one-fifth to one-ninth of the members in these groups and channels are active. It seems that for most of the others, access to the archive is their main interest. (I have no objection to this at all—it is entirely understandable. With more than 1,300 social, historical, and political documentaries in the group, and another 1,500 documentaries on art and artists in the channels, even watching a tenth of them would take a considerable amount of time.) Until the end of March, I will continue reposting some of the more important and engaging documentaries in these groups and channels. Until the end of April, I will complete my original posts for the "Documentaries on Music" channel. After that, the only channel that will continue to be updated—through forwarded posts from other sources—will be "Documentaries on Nature." Thank you for your companionship and support. Maani Petgar @DoCumentariesTake2 @DocsOnArtAndArtists @DocsOnMusic @DoCsOnNature

📎 توضیحاتِ بیشتر: https://t.me/DoCumentariesTake2/14440

و اما، دوستانِ عزیز: همون طوری که چند ماهِ پیش ذکر شد، این گروه @DoCumentariesTake2 و کانال‌های @DocsOnArtAndArtists + @docs_archive_mp فعالیت‌شان را متوقف خواهند کرد. تنها در آغازِ هر ماهِ شمسی‌ - به مدتِ یک ماه - ۲-۳ مستندی که از قبل در گروه / کانال ‌ها موجود بوده ا‌ند هایلایت خواهند شد. گاهی هم پست هایی در ارتباط با دانش و فرهنگ و هنر - باز هم به مدتِ یک ماه - در اینجا حضور خواهند داشت. با تشکر از همراهی تان مانی پتگر Dear friends, As mentioned a few months ago, this group (@DoCumentariesTake2) and the channels @DocsOnArtAndArtists and @docs_archive_mp will be discontinuing their regular activities. From now on, at the beginning of each Iranian calendar month, two or three documentaries already available in the group and channels will be highlighted for one month. Occasionally, posts related to knowledge, culture, and the arts will also be shared here, likewise remaining available for one month. Thank you for your companionship and support. Maani Petgar

دوستانی که در این کانال عضو هستید: "این کانال مخصوصِ آپلود کردنِ فیلم‌های مستندی ست که اولین بار در نت/تلگرام/گروهِ "مستند، برداشت ۲" منتشر می‌‌شوند." که در حالِ حاضر هم در Description قید شده. حال اگر بخواهم همین متن رو خیلی‌ دقیق تر توضیح بدم تبدیل می شه به اینکه: [هر فیلم - یا توضیح در موردِ فیلم ها - رو که در این کانال مشاهده می‌‌کنید، همه در اصل برای استفاده در گروهِ "DoCs, TakE II (مستند، برداشت ۲)" @DoCumentariesTake2 برنامه ریزی شده ا‌ند. با این تفاوت که در گروه، فیلم هایی از دیگر کانال‌ها فوروارد شده و خواهند شد، که هیچ اثر‌ی از آن‌ها در این جا نخواهید دید. اگر این کانال عملکردِ خاصی‌ داشته باشه، فقط اینه که شما فیلم‌هایی رو که در زمانِ آپلود در نت یا در تلگرام وجود نداشته و توسطِ بنده صورت گرفته، در این جا در "کنارِ هم" خواهید دید، ولی‌ اگر فقط در این جا عضو باشید، فیلم های فوروارد شده را نخواهید دید. فقط متن‌های اریجینالی که برای فیلم‌ها تهیه شده رو خواهید دید.] ====================== متنِ بالا را به روز می‌کنم: در آینده فیلمی در این جا از طرفِ بنده آپلود نخواهد شد. (به جز زیرنویس‌های انگلیسی یا فارسی) 🙏📽🌈...

📎🎼📼 Dear friends, The documentaries in this channel will generally be arranged according to the year a musician began their career, or the period in which a particular musical genre emerged. Since many documentary films and series cover several decades of an artist's work or the development of a genre, we may occasionally move forward in time and then return to an earlier period with the next post. The main focus of this channel will be on Rock, Blues, Jazz, Electronic music (particularly its more experimental and artistic forms), and their various related subgenres. Most posts will be in English, although Telegram offers a built-in translation feature for those who wish to read them in other languages. This channel is still under construction and will continue to evolve over time. First post: The Song of the Earth https://t.me/DocsOnMusic/27 @DocsOnMusic

(2/2) خودِ این عکس داستان بزرگ‌تری را روایت می‌کند. به چهره‌های اطراف او نگاه کنید. هیچ‌کس غافلگیر به نظر نمی‌رسد. هیچ‌کس نگران به نظر نمی‌رسد. هیچ‌کس برای بیدار کردنش عجله نمی‌کند. هیچ‌کس ظاهراً دغدغه خاصی ندارد. این صحنه چیزی حتی نگران‌کننده‌تر از افول جسمی را نشان می‌دهد: عادی‌سازی. کسانی که به قدرت نزدیک‌ترند، ظاهراً آن را پذیرفته‌اند. جنبش سیاسی‌ای که پیرامون او شکل گرفته، گویا مصمم است آن را نادیده بگیرد. و نظام رسانه‌ای‌ای که از او محافظت می‌کند، متعهد به توجیه و کم‌اهمیت جلوه دادن آن به نظر می‌رسد. شاید همین خطرناک‌ترین بخش ماجرا باشد. رئیس‌جمهوری با «سلامت کامل» که هر چیزی هست جز سالم. رهبری خستگی‌ناپذیر که نمی‌تواند بیدار بماند. مرد قدرتمندی که مراقبانش احاطه‌اش کرده‌اند. امپراتوری که تشویق و کف زدن می‌طلبد، در حالی که ردایش همچنان از روی شانه‌هایش سر می‌خورد. تراژدی این نیست که دونالد ترامپ پیر می‌شود. همه انسان‌ها پیر می‌شوند. تراژدی این است که به نظر می‌رسد یک جنبش سیاسیِ کامل حاضر است امر بدیهی را نادیده بگیرد، زیرا پذیرفتن آن، اسطوره‌ای را که قدرتشان بر آن استوار است، به خطر می‌اندازد. بخواب، دان. بقیه ما بیداریم. — مایکل یوخوم (Michael Jochum)

عکس‌هایی هستند که یک دوران را تعریف می‌کنند. بعضی شجاعت را ثبت می‌کنند. بعضی فداکاری را. بعضی رهبری در شرایط فشار را. و بعد، عکس‌هایی مانند این وجود دارند: رئیس‌جمهوری که ظاهراً پشت میز کارش به خواب رفته، در حالی که اطرافیانش دور او ایستاده‌اند؛ مانند متصدیان مضطرب یک مراسم تدفین که وانمود می‌کنند پدربزرگ هنگام شام روز شکرگزاری چرت نزده است. اگر این تصویر مربوط به رئیس‌جمهور ایالات متحده، فرمانده قدرتمندترین ارتش جهان و مدیر بزرگ‌ترین اقتصاد زمین نبود، شاید تا حدی خنده‌دار به نظر می‌رسید. فقط تا حدی. اما در عوض، نگران‌کننده است. ترامپ در حالی به خواب رفت که اتاقی پر از مردان کت‌وشلواری درباره سیاست انرژی و زغال‌سنگ بحث می‌کردند. لحظه‌ای به این موضوع فکر کنید. مردی که تصمیم‌هایش بر زندگی ۳۴۰ میلیون آمریکایی و میلیاردها نفر در سراسر جهان تأثیر می‌گذارد، ظاهراً قادر نیست در جلساتی که در دفتر خودش برگزار می‌شوند، بیدار بماند. به او نگاه کنید. فراتر از بیانیه‌های مطبوعاتیِ با دقت تنظیم‌شده و پزشکان وفادار دربارش را ببینید. فراتر از ماشین تبلیغاتی‌ای را ببینید که اطاعت مطلق از روایت رسمی را مطالبه می‌کند. (1/2)

📎 There are photographs that define an era. Some capture courage. Some capture sacrifice. Some capture leadership under pressure. And then there are photographs like this one: a president apparently asleep at his desk while his entourage stands around him like nervous undertakers pretending Grandpa isn’t drifting off during Thanksgiving dinner. If this image did not involve the President of the United States, the commander of the world’s most powerful military, and the steward of the largest economy on Earth, it would almost be funny. Almost. Instead, it is alarming. Trump fell asleep while a room full of suited men discussed energy policy and coal. Let that sink in for a moment. The man entrusted with decisions that affect 340 million Americans and billions of people across the globe appears unable to remain conscious during meetings conducted in his own office. Look at the man. Look beyond the carefully crafted press releases and the loyal court physicians. Look beyond the propaganda machine that demands absolute obedience to the narrative. The photograph itself tells a larger story. Look at the faces surrounding him. Nobody appears surprised. Nobody appears alarmed. Nobody rushes to wake him. Nobody seems particularly concerned. The scene projects something even more troubling than physical decline: normalization. The people closest to power appear to have accepted it. The political movement built around him appears determined to ignore it. The media ecosystem protecting him appears committed to explaining it away. That may be the most dangerous aspect of all. The perfect health president who is anything but. The tireless leader who cannot stay awake. The strongman surrounded by caretakers. The emperor demanding applause while the robe continues slipping from his shoulders. The tragedy is not that Donald Trump is aging. Every human being ages. The tragedy is that an entire political movement appears willing to ignore the obvious because acknowledging it would threaten the mythology upon which their power depends. Sleep, Don. The rest of us are awake. Michael Jochum

📎 "مستند در موردِ هنر و هنرمندان" به ترتیبِ تعدادِ مستند در هر رشته: (در حالِ تکمیل) @DocsOnMusic #DocsOnPhotography #DocsOnPainting #DocsOnLiterature #DocsOnArchitecture #ArtVenues مستند‌هایی در موردِ محل‌های نمایش هنر‌های متفاوت #DocsOnArt مستند‌هایی که شاملِ چند رشته هنری می‌‌باشند #DocsOnSculpture #DocsOnDance ++++++++++++++ #DocsOnCinema و این دو هشتگ، در ارتباط با ژانرِ فیلم: #Experimental #AnimationDocumentary First post on @DocsOnArtAndArtists August 2022 https://t.me/DocsOnArtAndArtists/35 January 2023 https://t.me/DocsOnArtAndArtists/360 August 2023 https://t.me/DocsOnArtAndArtists/884 January 2024 https://t.me/DocsOnArtAndArtists/1568 January 2025 https://t.me/DocsOnArtAndArtists/5144 September 2025 https://t.me/DocsOnArtAndArtists/6726 January 2026 https://t.me/DocsOnArtAndArtists/7495 @DocsOnArtAndArtists

📎📼 Memoria del saqueo 2004 (Social Genocide) When by the end of 2001 a crisis blows up in Argentina and massive protests erupt, the Argentine director Fernando Solanas wonders what has happened to Argentina. How is it possible that in such a rich country so many people are starving? He formulates the answer in ten chapters on the basis of archival footage that he interprets and comments on. The root of the problem lies in foreign debts that stem from colonial times and gave banks substantial influence on politics. Electoral fraud and privatisation subsequently led to the formation of a “mafiocracy” under President Menem, in which bribery and corruption were daily practices. The richest ten percent of the country then literally sold out the nation's public property to foreign companies. Despite the rich oil and gas fields, a large group of Argentines now lives in dire poverty, because prices just keep rising. Solanas concludes his political-historical reconstruction-cum-pamphlet in a hospital, where doctors are forced to stand by helplessly while very young patients succumb to undernourishment and treatable diseases. idfa Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=kUKfF4mZ1H4 Film: https://t.me/DoCumentarieSTake2/14705 @DoCumentarieSTake2

🎼📼📎 #با_طعم_مستند Adriano CELENTANO; Non S Più Cosa Fare [2011] "دیگه نمی‌دونم چی‌ کار باید بکنم" https://t.me/DoCumentarieSTake2/1222 +++++++++++++++++++++++++++++++++ "می ریم و می ریم" (۲۰۰۸) بالگرد https://t.me/DoCumentarieSTake2/1271 +++++++++++++++++++++++++++++++++ Give Peace a Chance یک آهنگ ضد جنگ است که توسط جان لنن نوشته شده و با مشارکت گروه کوچکی از دوستان و یوکو اونو در اتاق هتلی در مونترال، ضبط شده است و به سرود جنبش ضد جنگ آمریکا تبدیل شد. https://t.me/DoCumentarieSTake2/1582 ++++++++++++++++++++++++++++++++ People Have the Power آهنگ معروفی از پتی اسمیت است که در این کلیپ با گروهِ کری ۲۰۰ نفری آن را اجرا می‌‌کند. https://t.me/DoCumentarieSTake2/2009 ++++++++++++++++++++++++++++++++ "اوهایو" یک آهنگ اعتراضی در سال ۱۹۷۰ است که توسط نیل یانگ در واکنش به تیراندازی‌های ایالت کنت ساخته شد و توسط کوارتت کرازبی، استیلز، نش و یانگ اجرا شد. https://t.me/DoCumentarieSTake2/2174 +++++++++++++++++++++++++++++++++ Born in The USA "تولد در آمریکا" اسپرینگستین این ترانه را در اوایل رکود دهه ۱۹۸۰ در مورد مشکلاتی که جانبازان ویتنام هنگام بازگشت به آمریکا با آن‌ها مواجه شدند، نوشت. https://t.me/DoCumentarieSTake2/2714 ++++++++++++++++++++++++++++++ Sex Pistols; - God Save The Queen عنوانِ آهنگ، "خدا ملکه را نگه دارد"، مستقیما از سرودِ ملی‌ بریتانیا نقل شده. مجله رولینگ استونز در سالِ ۲۰۱۰، مقام ۱۷۵ را در میانِ "۵۰۰ آهنگِ مهمِ عصرِ ما"، و هم چنین در میانِ ۱۰ آهنگِ "جنجال بر انگیز‌ترین ها"ی تاریخِ موسیقی‌ قرار داده. به هر حال وقتی‌ لغاتی به مانندِ "رژیمِ فاشیست"، "(ملکه) انسان نیست، و "آینده ای برای رویاهای بریتانیا وجود ندارد" در یک آهنگ وجود داشته باشد، باعث می‌‌شود که اکثرِ ایستگاه‌های رادیویی آن را پخش نکنند. https://t.me/DoCumentarieSTake2/2683 ++++++++++++++++++++++++++++++++++ O Superman (1981) لوری اندرسون: در سال ۱۳۵۸ دانشجویان ایرانی به سفارت آمریکا در تهران یورش بردند. (روحیه مردم) آمریکا همراه با هلیکوپترهایی که فرستاده شده بودند تا گروگان‌ها را از ایران خارج کنند، آتش گرفت. نقشه نظامی دولتِ ما نتیجه معکوس داد. یک هلیکوپتر و یک هواپیما در صحرا سقوط کردند. ما با اجساد و انبوهی از آوارهای در حال سوختن رو به رو شدیم و گروگان‌ها هم در ایران باقی‌ ماندند. بنابراین فکر کردم که آهنگی در مورد همه اینها و شکست فناوری مان بنویسم. https://t.me/DoCumentarieSTake2/2910 ++++++++++++++++++++++++++++++++++ (Where Duty Calls) "جایی که وظیفه تو را فرا می‌‌خواند" آهنگی ست که پتی اسمیت بعد از بمب گذاری انتحاری در لبنان (۱۹۸۳)، که باعثِ مرگِ ۲۰۰ ملوانِ آمریکایی شد، سروده است. https://t.me/DoCumentarieSTake2/2695 ++++++++++++++++++++++++++++++++++ The Orange Monkey [PJ Harvey - 2016] پی جی هاروی، هنرمندی با استعدادهای فراوان است. این نوازنده که قبلاً یک خواننده، ترانه سرا، نوازنده گیتار، ساکسیفون، هارپ و نوازنده بوزوکی بوده، اخیراً مهارت جدیدی را به کارنامه خود اضافه کرده است: رپرتاژ. https://t.me/DoCumentarieSTake2/3364 PJ Harvey; The Wheel (2016) https://t.me/DoCumentarieSTake2/4521 PJ Harvey; The Community Of Hope (2016) https://t.me/DoCumentarieSTake2/4522 +++++++++++++++++++++++++++++++++ در اینجا Iggy Pop کسی‌ که نیمچه سلبریتی بوده، ولی‌ در حالِ حاضر بعضی‌‌ها او را "Living Legend" می‌ نامند، خودش (Very Important Person) و طرفدارانش رو به مضحکه می گیره... V.I.P https://t.me/DoCumentarieSTake2/4518 +++++++++++++++++++++++++++++++++ سونیتا علیزاده از آهنگ 'دختر فروشی' می‌گوید سونیتا علیزاده ١٨ ساله اهل هرات است. https://t.me/DoCumentarieSTake2/3363 ++++++++++++++++++++++++++++++ Reza Khan Mohsen Namjoo (1393) https://t.me/DoCumentarieSTake2/9175 ++++++++++++++++++++++++++++++ Grace Jones; Corporate Cannibal https://t.me/DoCumentarieSTake2/5596 ++++++++++++++++++++++++++++++ Lou Reed; Sick of You https://t.me/DoCumentarieSTake2/5594 “Masters of War” (1963) Bob Dylan https://t.me/DoCumentarieSTake2/14562 "There Is a War" (1974) Leonard Cohen https://t.me/DoCumentarieSTake2/14604 Brutal Planet (2000) Alice Cooper https://t.me/DoCumentarieSTake2/14611 Strawman (1989) Lou Reed https://t.me/DoCumentarieSTake2/14625 Laurie Anderson's performance of C. P. Cavafy’s "Waiting for the Barbarians" https://t.me/DoCumentarieSTake2/14647 با_طعم_مستند @DoCumentarieSTake2

📎✒️ در انتظار بربرها در میدان گرد آمده‌ایم—منتظر چه هستیم؟ بربرها امروز خواهند آمد. چرا در سنا هیچ کاری انجام نمی‌شود؟ چرا سناتورها نشسته‌اند و قانون وضع نمی‌کنند؟ چون بربرها امروز می‌آیند. دیگر قانون‌گذاری چه فایده‌ای دارد؟ وقتی بربرها برسند، خودشان قانون خواهند گذاشت. چرا امپراتور این‌قدر زود بیدار شده و بر دروازهٔ اصلی شهر، با شکوه، بر تخت نشسته و تاج بر سر دارد؟ چون بربرها امروز می‌آیند و امپراتور منتظر است رهبرشان را بپذیرد. حتی طوماری آماده کرده پر از لقب‌ها و نام‌های پرطمطراق. چرا کنسول‌ها و پرایتورها امروز بیرون آمده‌اند با آن جامه‌های سرخِ سوزن‌دوزی‌شده؟ چرا دستبندهای آمیخته به یاقوت بنفش پوشیده‌اند و انگشترهایی با زمردهای درخشان؟ چرا عصاهای ظریف از نقره و طلا در دست دارند؟ چون بربرها امروز می‌آیند و این چیزها بربرها را خیره می‌کند. چرا سخنوران نامدار نمی‌آیند تا مانند همیشه سخنرانی کنند؟ چون بربرها امروز می‌آیند و از خطابه و سخنرانی خسته می‌شوند. چرا این همه آشفتگی و سردرگمی ناگهانی؟ (چرا چهره‌ها چنین جدی شده‌اند؟) چرا خیابان‌ها و میدان‌ها این‌قدر زود خالی می‌شوند و همه در اندیشه به خانه برمی‌گردند؟ چون شب شده و بربرها نیامده‌اند. و برخی که از مرز برگشته‌اند می‌گویند دیگر بربری وجود ندارد. پس حالا بدون بربرها چه خواهیم کرد؟ آن‌ها، به‌نوعی، راه‌حل بودند. *ایتاکا وقتی به سوی ایتاکا راه می‌افتی آرزو کن که راهت طولانی باشد، پر از ماجرا، پر از کشف. لایستریگونی‌ها، سیکلوپ‌ها، پوزیدون خشمگین—از آن‌ها مترس؛ هرگز در مسیرت با چنین چیزهایی روبه‌رو نخواهی شد اگر اندیشه‌ات بلند بماند، اگر شورِ نادری روح و تنت را به حرکت آورد. لایستریگونی‌ها، سیکلوپ‌ها، پوزیدون وحشی— هرگز با آن‌ها روبه‌رو نخواهی شد مگر آن‌که خود درونت آن‌ها را بیاوری، مگر آن‌که روحت آن‌ها را پیش رویت برپا کند. آرزو کن که راهت طولانی باشد. بسیار بامدادانِ تابستانی باشد که با چه لذت و شادی به بندرهایی پا بگذاری که نخستین‌بار می‌بینی؛ در ایستگاه‌های بازرگانی فنیقیان توقف کنی و چیزهای نیکو بخری: صدف، مرجان، کهربا، آبنوس، عطرهای دل‌انگیز از هر نوع— هرچه بیشتر، بهتر؛ و به شهرهای بسیارِ مصر سفر کنی تا از دانایانشان بیاموزی و باز بیاموزی. همیشه ایتاکا را در ذهنت نگه دار. رسیدن به آن، سرنوشت توست. اما هرگز در سفر شتاب نکن. بهتر است سال‌ها به درازا کشد، تا وقتی به جزیره می‌رسی پیر باشی، سرشار از آنچه در راه اندوخته‌ای، بی‌آن‌که از ایتاکا انتظار ثروت داشته باشی. ایتاکا آن سفر شگفت را به تو بخشید. بی‌آن، هرگز راه نمی‌افتادی. اکنون دیگر چیزی برای دادن ندارد. و اگر آن را فقیر یافتی، ایتاکا فریبت نداده است. با آن دانشی که به دست آورده‌ای، با آن تجربه‌ای که اندوخته‌ای، خواهی فهمید که این «ایتاکاها» چه معنایی دارند. *ایتاکا همان‌گونه که سفر به ایتاکا استعاره‌ای از سفر انسان در زندگی است، خودِ ایتاکا نیز استعاره‌ای از همهٔ مقصدهاست. نمادی از تمام هدف‌ها و آرمان‌هایی که انسان در پیِ آن‌هاست، و همهٔ انتظارهایی که برای پاداشی در آینده داریم—پاداشی برای کارهایی که امروز انجام می‌دهیم. #با_طعم_مستند @DoCumentariesTake2

📎✒️ Waiting for the Barbarians What are we waiting for, assembled in the forum? The barbarians are due here today. Why isn’t anything going on in the senate? Why are the senators sitting there without legislating? Because the barbarians are coming today. What’s the point of senators making laws now? Once the barbarians are here, they’ll do the legislating. Why did our emperor get up so early, and why is he sitting enthroned at the city’s main gate, in state, wearing the crown? Because the barbarians are coming today and the emperor’s waiting to receive their leader. He’s even got a scroll to give him, loaded with titles, with imposing names. Why have our two consuls and praetors come out today wearing their embroidered, their scarlet togas? Why have they put on bracelets with so many amethysts, rings sparkling with magnificent emeralds? Why are they carrying elegant canes beautifully worked in silver and gold? Because the barbarians are coming today and things like that dazzle the barbarians. Why don’t our distinguished orators turn up as usual to make their speeches, say what they have to say? Because the barbarians are coming today and they’re bored by rhetoric and public speaking. Why this sudden bewilderment, this confusion? (How serious people’s faces have become.) Why are the streets and squares emptying so rapidly, everyone going home lost in thought? Because night has fallen and the barbarians haven’t come. And some of our men just in from the border say there are no barbarians any longer. Now what’s going to happen to us without barbarians? Those people were a kind of solution. +++ *Ithaca As you set out for Ithaka hope your road is a long one, full of adventure, full of discovery. Laistrygonians, Cyclops, angry Poseidon—don’t be afraid of them: you’ll never find things like that on your way as long as you keep your thoughts raised high, as long as a rare excitement stirs your spirit and your body. Laistrygonians, Cyclops, wild Poseidon—you won’t encounter them unless you bring them along inside your soul, unless your soul sets them up in front of you. Hope your road is a long one. May there be many summer mornings when, with what pleasure, what joy, you enter harbors you’re seeing for the first time; may you stop at Phoenician trading stations to buy fine things, mother of pearl and coral, amber and ebony, sensual perfume of every kind— as many sensual perfumes as you can; and may you visit many Egyptian cities to learn and go on learning from their scholars. Keep Ithaka always in your mind. Arriving there is what you’re destined for. But don’t hurry the journey at all. Better if it lasts for years, so you’re old by the time you reach the island, wealthy with all you’ve gained on the way, not expecting Ithaka to make you rich. Ithaka gave you the marvelous journey. Without her you wouldn’t have set out. She has nothing left to give you now. And if you find her poor, Ithaka won’t have fooled you. Wise as you will have become, so full of experience, you’ll have understood by then what these Ithakas mean. C. P. Cavafy, “Waiting for the Barbarians” and “Ithaca” from C.P. Cavafy: Collected Poems. Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard. *Just as the journey to Ithaka is a metaphor for the human journey through life, so Ithaka is a metaphor for all destinations. It represents all the goals and ideals that humans strive for, all the expectations of a reward to be received in the future for actions performed in the present. #با_طعم_مستند @DoCumentariesTake2

Laurie Anderson's performance of C. P. Cavafy’s "Waiting for the Barbarians". "Waiting for the Barbarians", written in 1898, is a Greek poem by Constantine P. Cavafy. The imagery of the poem presents a complex civilization, wealthy and prosperous, that has peaked to the point of its inevitable downfall. Stream: https://www.youtube.com/watch?v=MEoiyKzwN7Ahttps://www.youtube.com/watch?v=MEoiyKzwN7A #با_طعم_مستند @DoCumentariesTake2

Strawman LOU REED (1989) #با_طعم_مستند #LouReed #Rock @DoCumentariesTake2