(^.^)↳‌𝐃𝐃𝐖𝐡𝐢𝐭𝐞⟅꯭𓇼

4 نفر خوش اومدن🤣🎀

خود سابرینا از مرلین مونرو ایده میگیره و بیشتره کاراش شبیه‌مرلین چون الهام بخش بوده براش همون طور که دنیا برای sorry از سابرینا ایده گرفت حالا خارجیا با این‌همه کپی سابرینا یبار هیت ندادن بهش ولی مردم ایران رفتن پشت‌یه خارجی و حتی کلی هیت دادن به دنیا با اینکه کپی های سابرینا copy paste عه دقیقا https://t.me/donyawhitee

💃💃💃

بازم‌من

بازمم من تر

🤣🤣🤣🤣

دی‌دی اینو یادته؟

بازم‌مننتن

🤣

بله

دنیا هنوزم دوست داری سیطون رو پاک کنی از تو اهنگات؟؟؟

پیام منن✨️✨️

دنیا با جرئت میتونم بگم که اولین اهنگ بهترین اهنگته:)) همیشه برام بهترین از تو میمونه چرا انقدر تو از اول خوب بودیی😭✨️.

#𝑇𝐼𝐾𝑇𝑂𝐾 Join channel:' @donya_ddlove

#𝑇𝐼𝐾𝑇𝑂𝐾 Join channel:' @donya_ddlove

خیلی ناراحتم نتونستم شرکت کنمم💔

امروز ساعت ۸ اتحاد داریم!!🧡

یکی از نکات جالب آهنگ اینه که متن و موسیقی برعکس هم حرکت می‌کنن. متن داره یه آدم بی‌عرضه و خسته‌کننده رو مسخره می‌کنه، ولی موسیقی انقدر سرزنده و خوش‌انرژیه که انگار خواننده به‌جای ناراحتی داره جشن می‌گیره که بالاخره از شرش خلاص شده. هوک اصلی آهنگ هم خیلی هوشمندانه نوشته شده: «You treat me like a joke, so I'ma leave like it's funny» هم قافیه داره، هم بازی کلمات، هم بعد از یه بار شنیدن توی مغز می‌مونه. دقیقاً از اون جمله‌هاییه که برای تیک‌تاک، ریلز و سوشال مدیا ساخته شده. یه نکته دیگه اینه که آهنگ اصلاً دنبال ترحم گرفتن نیست. نه گریه‌ای توش هست، نه حسرتی، نه خواهش و التماس. کل فضا اینه که: «فکر کردی منتظرت می‌مونم؟ نه عزیزم، فقط حوصله‌م ازت سر رفته.» و شاید سنگین‌ترین بخش آهنگ هم همین باشه. چون خیلی وقت‌ها بی‌تفاوتی از ناراحتی دردناک‌تره. در کل «Leave Like It's Funny» از اون آهنگ‌هاییه که به‌جای اینکه درباره شکست عشقی باشه، درباره لحظه‌ایه که از اون شکست رد میشی و می‌فهمی بعضی آدما حتی ارزش ناراحت شدن هم ندارن. 💙🧡

Leave Like It's Funny - Donya این آهنگ از اون ترک‌هاییه که از همون چند ثانیه اول معلومه قرار نیست یه آهنگ غمگینِ جدایی باشه. بیت شاد، ملودی سبک و فضای رنگارنگ آهنگ باعث میشه اول فکر کنی با یه آهنگ فان طرفی، ولی هرچی جلوتر میره می‌فهمی زیر اون ظاهر بامزه کلی طعنه و حرص خوابیده. از لحاظ سبک، آهنگ بیشتر توی فضای پاپ آمریکایی با رگه‌های کانتری پاپ قرار می‌گیره. اون حالت داستان‌گویی و لحن محاوره‌ای وکال خیلی یادآور آهنگ‌های کانتری مدرنه، ولی از نظر تنظیم و ساختار کاملاً به پاپ نزدیکه.