“دُژَم”

من خسته نیستم من فرسودم

بعضى اتفاقات مثل دریان؛ غرقت می‌کنن و بعد جنازتو به زندگی برمی‌گردونن.

کارد بزنی ازم اضطراب و تپش قلب میریزه بیرون

نوشته بود: دلم می‌خواهد مدتی بمیرم نه بخاطر اینکه ناامیدم، بخاطر اینکه خسته‌ام. خیلی خیلی خسته.

اینکه یک هفته دیگه کنکوره رو اصلا نیستم

به قول فهیمه خیلی دارم جلو خودمو میگیرم که نمیگم زندگی خودمه به کسی مربوط نیست.

«ای ستاره‌ها، چه شد که در نگاه من دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مُرد؟»

کشیدن سیگار دیگه جواب نمیده باید کشیدن ماشه رو امتحان کنم.

شب در زندگی من، بی انتها بود؛ مانند افکارم.

Maybe I’m the problem

من ادم ضعیفی نیستم ولی این زندگی داره همه زورشو میزنه تا از پا درم بیاره

کاش میشد برم برم جایی که چندوقت تنها باشم و نبینم ادماییو که زیرپاشون لهم میکنن

‏باشه ولی اینکه من دارم از پسش برمیام به این معنی نیست که آسونه.

و آیا چیزی از ما باقی مانده که مرگ با خود ببرد؟ -چارلز بوکوفسکی.

چشمام واست نگفتن چقدر میخوامت؟

دوستِ صمیمی عجب ترین پدیده‌ی نجات‌دهنده‌ایه که دیدم، فقط یه ساعت با هم چرت‌وپرت می‌گید و همین امید به زندگیت رو ۱۰ برابر می‌کنه.

زندگی داره تلاش میکنه جالب باشه ولی متاسفانه من توی دی ماه تموم شدم و هیچی واسم جالب نیست.

یک صبر برایم مانده، و همه‌ی دنیا می‌خواهد من را با آن امتحان کند.