Teksty_Šaŭroŭ

У развагах Статкевіча пра мабілізацыю на расеі не ўлічана: 1. Ступень матывацыі новых мобікаў. Першая вялікая партыя ў верасьні 2022 г. ішла ў ваенкаматы калі расейцы наступалі. Цяпер наступу няма, інфільтрацыя двойкамі пад дронамі праціўніка. Расейцы ўжо ведаюць пра масштаб стратаў. Таму і матывацыя істотна менш чым у 2022 годзе. 2. Людзі няхай і з’явяцца, але ці будзе для гэтых людзей тэхніка? Сістэмы СПА, РЭБ. Без прыкрыцьця людзі пераўтвараюцца ў двухсоцікаў яшчэ на ўзроўні падвозу камазамі на адлегласьці 100 км. ад ЛБС. 3. Накапленьне. Каб наступаць на Кіеў і Чарнігаў трэба сфармаваць групоўку. Украіна наўрад ці ўстрымаецца і ўдарыць прэвентыўна. Абавязкова ўдарыць. Ёсьць чым. 4. Лобі генералаў. Тыя захочуць атрымаць новаствораныя палкі каб дасягнуць вынікаў на сваіх дзялянках. Малая Такмачка не ўзята дагэтуль. Тэксты публіцыстаў варта ацэньваць крытычна. Спытайце ў чата GPT ці ўсё так крытычна.

❓Чуў за падрыў менскага метро страцілі нейкага слесара. Праўда? Чэлікі нарадзіліся ў Віцебску. Раён максымальна дэпрэсіўны, нешта накшталт менскіх Шабаноў. Там усе п.здзяцца, мусарам пофіг. Хатаскрайнікі працуюць на заводах і бухаюць. Я сам з Віцебску, разумею пра што кажу. Апазыцыі ніякай толкам няма. Габрэй-пенсіянер прадаваў апазыцыйныя газэты. Яго кожны раз цягалі ў каталажку калі прыязжаў нехта важна са сталіцы. Былі пару чалавек грантавых апазыцыянераў. Адзін ездзіў на джыпе. Усе ўсё разумелі. Маладыя хлопцы пачынаюць сабіраць бомбы. Узрываюць дзьве ў самым цэнтры. Першая была невялікай магутнасьці і параніла нейкую рандомную жанчыну якая ішла на працу. Людзі абурыліся. Хлопцы ўлічылі памылку і сабралі нармальную вундэрвафлю, снарадзілі яе гайкамі і атакавалі мейсца сходкі гарадзкіх мажораў. Мажорам няхіла прыляцела. Усе былі радасныя. Мусара нікога не спаймалі. Прайшло пару гадоў. Адзін з хлопцаў адслужыў тэрміновую ў бомж-войску. У 2008-м на 3 ліпеня яшчэ адна ўдалая атака. На мейсцы сходкі Лукапідара і бюджэтнікаў выбухнуў пакет з-пад 2-літровіка сока. Ізноў параненыя калябаранты і радасьць народа. Праходзіць яшчэ пару гадоў. Народ пачаў прачынацца. Рэзка выраслі цэны на бенз. Нарастала абурэньне ўладамі. Хлопцы зьбіраюць чарговы падарунак. Толькі робяць большы зарад. Цяпер трэба халодныя. Усё атрымліваецца. Хлопцы зрабілі ўсё што маглі. Раскол паміж народам і уладай утвораны. Коштам жыцьця двух Герояў Беларусі. Канавалаў і Кавалёў. Нашы сланы🫡

У 2022-м частка украінскіх сілавікоў па загаду Банкавай патрабавала ад украінскага правага руху цалкам "уліцца" ў вайсковую тэму. Нібыта потым можна будзе ў любы момант "саскачыць". Некаторыя арганізацыі так і зрабілі, пасьля чаго перасталі існаваць. Частка правых актывістаў да 2014-га якія ваявалі у 2014-2021 гг. не паверылі Банкавай і не вярнуліся ў войска. Банкавая не давала ніякіх гарантый, толькі абяцанкі якія каштавалі шмат напрыклад падчас выхаду з Ілавайску. Парашэнка абяцаў што ўсё будзе ок, можна выхадзіць на бране. А праціўнік парушыў дагаварнячок і Сіла абароны Украіны і добраахвотнікі атрымалі найвялікшыя аднамомантныя страты. Не ўліліся як ні парадаксальна правыя арганізацыі рэлігійнага накірунку. То бок мілітары-язычнікі і мілітары-хрысьціяне. Карчынскі таксама не "ўліўся" да канца і захаваў структуры. Маладзёжкі цалкам уліліся. Потым асобныя байцы хто ўсё зразумеў і выжыў у франтавой калатнечы пачалі звальняцца з войска. Дзесьці ў 2024-м улада паспрабавала прачэкаць сытуацыю, дала загад СБУ првйсьціся "па сьпісах" і атрымала нечаканы супраціў з боку сілавікоў якія пачалі сабатаваць прафілактыку зліўшы сакрэтную разнарадку з подпісамі і штампамі. Банкавая дала заднюю. Атрымаць вайсковы пераварот не хацелася і ў 2024-м, і ў 2026-м.  Бо усіх міндзічаў пусьцілі ў б у расход. Міндзіч-гейт пачаўся пазьней. Давер да вертыкалі пачаў развальвацца яшчэ хутчэй. Цімашэнка-гейт вельмі паказальны. У 2022-м у Вярхоўнай Радзе былі тэмы з галасаваньнем ОПЗЖ , часткі дэпутатаў ЕС Парашэнка, безфракцыйных якія дазвалялі "слугам" прапіхваць свае законапраекты. Гэта таксама выклікала абурэньне правага руху. Асобна варта распавесьці пра разваліўшуюся підозру Парашэнка ў дзяржзрадзе за рэльную змову ў Вільні. Каламойскі сядзіць на СІЗА, але ніхто яго не п.здзіць. Гэтага мала. Ярмак-гейт ў які плаўна перацёк Міндзіч-гейт таксама пазорышча. Не прэтэндую на унікальнасьць назіраньняў. Пра гэта піша і кажа шмат хто.

🚀Пажары на расейскай нафтаперапрацоўцы ўдараць па напаўненьню расейскага бюджэта які на 70% складаецца з экспарту энэрганосьбітаў. Няма грошаў на вайну – рост сацыяльнага напружаньня, праёбы на фронце. Лягічны ланцужок просты. Пра перамогу над Украінай цяпер ужо можна не марыць. Гэта новае вымярэньне 2026 года. Адсутнасьць веры ў перамогу ў грамадзтве прыводзіць да разбурэньня тыла. Як мінімум спыняецца ўвесь гэты "валянтэрскі двіж" з адпраўкай буханак на фронт. Ваяваць на нікому не патрэбнай вайне цяжка. Амерыканцы цяпер займаюцца Блізкім Усходам, паралельна разьбіраюцца з эўрапейскімі хаўрусьнікамі ў Гішпаніі і Італіі якія сябе праявілі не з лепшага боку. На Украіну ціснуць ніхто не зьбіраецца. Няма перамогі – ёсьць параза. Нічыя гэта не пра вайну. Тое што гісторыкі называюць нічыёй [савецка-фінская вайна-працяг 1941-1944] грамадзтвам успрымаецца як праёб. Хто не верыць – пачытайце доўгія апраўданьні Манэргейма ў мемуарах. Вайна ў Афганістане і дзьве вайны ў Чачні расеяй былі таксама праёб.ны. Калі б не "нафтавы цуд" пач.2000-х улада ФСБ не утрымалася б да 2008-га. Эўропа цяпер закрылася ад расейскай нафты і газу. Са скрыпам, не адразу, але закрылася. У 2022 хатаскрайнікі са свінасабакамі не маглі ў гэта паверыць, тым не менш гэта здарылася. Разварот на Кітай і Індыю не прынёс чаканых дывідэнтаў. Я чуў што індусы за імпарт нафты разьлічваюцца з расейцамі ў мясцовай валюце – рупіях. Нібыта складанасьці ў разьліках "зразаюць" прыбытак. Дарэчы хатаскрайнікі спадзяваліся на дапамогу кітайскіх брáтушак нават больш чым расейцы. Кітайцам жа Дыснэйлэнд быў патрэбны роўна да таго моманту як Дыснэйлэнд не трапіў пад санкцыі. Гандляваць з "зашкваранымі" 7-8 млн рызыкуючы страціць 500-мільённы рынак Эўразьвязу. Кітайцы згарнулі "стратэгічнае партнёрства" з лукапідарам. Выкарысталі і выкінулі. Малайцы. Такім чынам сытуацыя для Дыснэйлэнда максымальна х.ёвая. Хаўрусьнік праёб.вае вайну. Гібрыдныя атакі Польшчы і Літвы скончыліся радыкалізацыяй літоўцаў і ў меншай ступені палякаў. Цяпер унтэрмэншаў з чырвона-зялёнымі шэўронамі гатовыя забіваць сотні тысяч палякаў, украінцаў, літоўцаў, немцаў... Гэта новая рэальнасьць.

Пісаць тэксты са зваротамі да народа варта тады, калі народ гэтыя тэксты гатовы зразумець. Дэфіцыт жрачкі – добрая нагода. Аб’ектыўна зараз сытуацыя развіваецца ў бок дэфіцыта. Дзяржаўнае рэгуляваньне цэнаў зразае прыбыткі рітэйла. Калі сытуацыя з рэгуляваньнем цэнаў захаваецца, гандлёвыя сеткі пяройдуць ва уласнасьць дзяржавы. Быў Еўраторг – стала спажыўкааперацыя ДорОРС. Асартымент будзе працягваць звужацца. Гэта яшчэ адно наступства рэгуляваньня цэнаў. Імпартныя тавары з Эўропы зьнікнуць, бо ніхто не будзе іх купляць, а тэрміны прыдатнасьці не бясконцыя. Навошта завозіць ва ўмоўныя Бешанковічы 15-кіляграмовую каробку італьянскага сыра, калі яго проста ніхто не купіць? Эканомія на прадуктах яшчэ адно наступства крызіса. Расейцы сталі менш спажываць прадуктаў, верагодна, тое ж самае адбываецца ў Дыснэйлэндзе. Пра пагаршэньне якасьці складнікаў прадуктаў я ўжо пісаў раней. Працэсы "аптымізацыі" будуць працягвацца. Адсутнасьць канкурэнцыі заўжды прыводзіць да катлет з хлеба, якія кожны з нас еў у школьных сталоўках. Мясам будуць харчавацца мусара і прыкарытнікі. Ну і брáтушкі-маскалікі якім будуць адпраўляць вагонамі лепшыя прадукты. Чагосьці незвычайна новага асабіста я тут не бачу. Падобныя працэсы ў эканоміцы былі і раней. У 2013-м я разгружаў фуры з печывам якія па дакументам вазілі ў Смаленск, а насамрэч усё ішло на продаж на рынку ў Ждановічах і нікуды не ездзіла. Дзяржаўнае рэгуляваньне цэнаў уведзена 3,5 гады таму назад. Адмяняць яго не зьбіраюцца, бо гэта прывядзе да рэзкага зніжэньня ўзроўню жыцьця хатаскрайнікаў. Выціснуць сокі з прыватнікаў, давесьці іх да банкруцтва – вось няхітры плян Лукалэнда. Асабіста мне прыкарытны бізнэс не шкада. Хай банкрутуюць. А хатаскрайнікі няхай галадаюць. Можа тады мозг уключыцца. Дзякуй за ўвагу😎

❓Ці варта займацца актывізмам калі няма масавай падтрымкі? Беларускае грамадзтва апошнія сорак гадоў сорак знаходзіцца ў стане спячкі. Нават хвалі актыўнасьці 1980-1990 гг. і 2020-га закраналі не больш 35-40% беларусаў і хатаскрайнікаў. Пад’ём'20 быў не такі працяглы як папярэдні ў дзевяностыя праз дзейнасьць рэакцыі. Спадзявацца на масавую падтрымку людзей што не чытаюць кнігі, не слухаюць падкасты і знаходзяцца ўнутры эмігранцкага гета не варта. Якраз найбольшую падтрымку наша арганізацыя Парадак і Права атрымлівае ад людзей што знаходзяцца на розных стадыях натуралізацыі [атрымалі палітычны статус ці пашпарты]. Сабака зарыты ў псыхалёгіі, бо працоўны мігрант/туды-сюды адчувае сябе чужым і тут і там. Паўтаруся: чакаць ад яго(яе) нейкіх экзістэнцыйных пошукаў з верхніх паверхаў піраміды Маслоў не варта. Мы і не чакаем.

За апошнія дзесяць дзён тры разы пакамунікаваў з блогерамі і медыя у суме больш чым на 7 гадзінаў (разам з пазакадравым часам) і ніхто ні разу не папрасіў прадэманстраваць доказы прарасейскасьці Ціханоўскай. Хаця мы іх падрыхтавалі камандай яшчэ да акцыі. Вось тут, тут і тут.

Да ўнутранай апазыцыі офісу Ціханоўскай ужо дайшло што просты паход на выбары каардынацыйнай рады не здольны павялічыць іх палітычны уплыў. Інфасьметніцы Ціханоўскай маюць аграмадныя бюджэты і будуць альбо пісаць пра іх адзін негатыў, альбо зусім не пісаць. Зараз выглядае што "сістэмныя" ўжо схіляюцца да байкотчыкаў. Раскол з гучнымі асобамі – дрэнны знак для офіса Ціханоўскай. Называць "фрыкамі" Карач, Балкунца, Цапкалу і Зінона прасьцей чым учорашніх паплечнікаў як Калеснікава, Бабарыка і Ціханоўскі.

Дэпалітызацыя, падаўленьне рэвалюцыйнага энтузіязма масаў было адной з самых важных задачаў Вячоркі-малодшага з 2020 года. Умоўна кажучы актывізм і актыўнасьць ад беларусаў была патрэбная офіса-кабінетам толькі там, у Дыснэйлэндзе. Па прыезду ў эміграцыю Вячоркі і кампанія хацелі каб мы ўсе зачынілі рты. Проста маўчалі. Дзеля гэтага на праофісных медыя з’яўляліся адны фрыкі. Падаўленьне актыўнасьці даволі эфектыўна працавала 5 гадоў. Паралельна колькасьць палітычных эмігрантаў расла ўвесь час. Людзі атрымлівалі віды на жыхарства і ўжо не так баяліся дэпартацыі. Цяпер колькасьць перайшла ў якасьць. Крытыка становіцца больш гучнай. Цікавасьць аўдыторыі да тэмы выкрыцьця карупцыі ў офісе Ціханоўскай толькі расьце.

Уладай Франак дзяліцца не зьбіраецца. Кадравая палітыка офіса даволі празрыста паказвае тактыку на самазахаваньне структураў. Напрыклад у сьнежні з праофіснай пазыцыяй выступалі з дзясятак вызваленых палітвязьняў: севярынец, лосік, вінаградаў. Але нейкую пасаду (і грошы!) атрымаў толькі кучук. Правераны грантавы кадр. Рэшта можа пасмактаць лапу. Х.й вам, а не гранты!

Зінонаўцы працягваюць гуляць ролю сыстэмнай апазыцыі офісу Ціханоўскай. Спробы аб’яднацца з "каліноўцамі" пацярпелі фіяска праз адсутнасьць фінансаваньня. Украіна магла б даць грошай на палітычную раскрутку альтэрнатывы офісу Ціханоўскай, але чамусьці пракінула кансерватыўную частку беларускай апазыцыі. Цяпер жа пасьля распада палка каліноўскага на дзясятак дробных падраздзяленьняў без палітычных лідараў і медыяактыўнасьці гаварыць пра нейкую кансалідацыю не выпадае. Да таго ж правал Гаюна балюча ўдарыў па ўсім праукраінскім ініцыятывам. Афіцыйны Кіеў не заўважыў рэпрэсій. І далей не зьбіраецца заўважаць.

Тэарытычна офіс Ціханоўскай мог бы аб’явіць пра поўную рэарганізацыю ўсіх структураў. Выхад палітвязьняў з гучнымі прозьвішчамі чым не нагода для рэформаў? Іншая справа што Франаку не хочацца нічога мяняць. Вертыкаль для распіла грантаў выбудоўвалася не адзін год. Хто як не Франак ведае што галодныя і босыя актывісты яго ненавідзяць... Якія рэформы? Вы што!

Срач у дэмсілах балюча б’е па латушке. Тры з паловай гады ён завяршыў асабістую палітычную квазі-кар’еру і далучыўся да офіса-кабінета атрымаўшы пасаду намесьніка ціханоўскай. Публічныя разборкі перад камерамі выгадны ўнутранай сістэмнай апазыцыі (пракоп’еў і барбарысы). Грантадаўцы-вэстэрнэсы не могуць не ўбачыць адсутнасьць адзінства сярод беларускай апазыцыі. Суадносна гэта адаб’ецца на скарачэньні фінансаваньня. Асобна варта адзначыць што польскія ўлады таксама не ў захапленьні ад бамжатніка беларускай апазыцыі які ім прыходзіцца ахоўваць на ўзроўні SOP (якая таксама ў крызісе). Адмова палякаў у ахове ціханоўскай больш не выглядае нерэальна. Да таго ж прыкормлены "свой пездзюк" латушка выглядае больш сімпатычна, бо не мае шлейфа з правалаў цягам апошняй пяцігодкі.

Медыйная мабілізацыя хамякоў зьмянілася дэмабілізацыяй. Градус актыўнасьці павышаўся ў 2022-2023 гг. Зараз мы знаходзімся недзе на ўзроўні 2013 года. Ці уся віна ў гэтым офіса Ціханоўскай і хатаскрайнікаў альбо натуральная цыклічнасьць рэвалюцыйнага працэса што ідзе хвалямі? Рэвалюцыі здараюцца нячаста. Тым болей нячаста іх закатываюць у асвальт. Самая бліжэйшая гістарычная паралель – рэвалюцыя 1905 года. Масавы тэрор, высылкі на катаргу, эміграцыя. І тым не менш да новага вітка ў лютым 1917 г. усялякі арганізаваны супраціў быў практычна вынішчаны. Апошні гучны аккорд 1905 года – ліквідацыя міністра віттэ ў 1915 г. Ці азначае "ахалоджваньне" нагоду адысьці ад барацьбы і "стаць лепшым у сваёй сферы"? Асабіста я лічу дэпалітызацыю нацыянальнай здрадай. У 2015-2019 гг. па падобнай сьцежцы ішлі "мягкія беларусізатары", два зь якіх сарвалі куш [вячорка-малодшы і матолька], адзін ледзь не здох за кратамі [лосік], пра белавуса і пальчыса няма харошых навінаў [пакуль не здохлі].

Куды дзеліся 200 млн эўра выдзеленых дэмсілам абавязкова ведае і пашэвалава і святлана мацкевіч. Ня можа не ведаць, бо толькі за 2022 год яны распілавалі 1 лям эўрагрантаў.