𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

ایدی چنل هام توی بله در صورت دوباره شروع شدن جنگ. چنل اصلی؛ @eldread چنل فال؛ @elatarot فعلا توی چنلای سروشم فعالیت نمیکنم اما اگر این چنلا ریپورت شد توی سروش با همین ایدی ها چنل دارم.

بله عمر خنده و خوشی کوتاهه عزیزم.

عکس کسی رو دیدم که مدت‌ها پیش مرده‌. انگار میشد فقط با دیدن عکسش متوجه شد که اینجا نیست، که بوی زندگی نمیده. به این فکر کردم که چی باعث میشه که ادم‌ها بوی مردن بدن؟ به عکس‌های زیبای اطرافیانم فکر کردم، به عکس‌های من و تو. ترسیدم که بمیری، قبل از اینکه چیزهایی که شاید هیچوقت بهت نگفتم رو بگم. تلاش کردم از عکس‌هات به این نتیجه برسم که مرگت نزدیک نیست، اما محبوب من همه ادم‌ها انگار بوی مرگ میدن. من هم بوی مرگ میدم و فهمیدم که زندگی کوتاه تر از اونه که نگران حرف‌های نزده و مردن دیگران باشی. فهمیدم که چیزی نمیتونه من رو ناراحت کنه حتی نبود دیگران، چرا که خودم هم در این جهان موندگار نیستم.

بدرود ای گذشته‌ها.

تو را بخشیدم و این بزرگترین لطفی بود که میتوانستم در حق خودم کنم. راستش را بخواهی راحت نبود و شب‌های زیاد و بلندی به طول انجامید، اما به عذاب تک به تک ثانیه‌هایش می‌ارزید. من در کمتر از یک ماه بزرگتر شدم و یاد گرفتم که ادم‌ها فقط مشتی خاطره قشنگ و زشت‌اند که در ذهنمان میمانند و اینکه هنگام رفتنشان خوشحال یا ناراحت باشی فرق چندانی در قشنگی لحظاتی که بودند ندارد. مهم نیست که وقتی میروند داد میزنند و فحش میدهند یا میخندند و ارزو دارند که همیشه خوشحال باشی، مهم نیست که در ان لحظه خیال میکنی که دیگر کسی در جهان وجود ندارد تا بتواند درد مزخرف لعنتی‌ات را تریاق ببخشد؛ زشتی فردای بعد از ناپدید شدن ادم ها هیچوقت حریف خنده‌های حقیقی شب‌هایی که گذشت نمیشود. من قبول کردم که ما روزهای خوب هم داشتیم و تو بدترین موجود عالم نبودی، من قبول کردم که دوست داشتن هیچوقت به تنهایی کافی نیست و برنده جنگ مصیبت نمیشود. من قبول کردم که تو را ببخشم و برایت ارزوی سلامتی کنم، با اینکه میدانم تو هیچوقت خودت را نخواهی بخشید و همیشه یک قسمت از تن و روحت به خاطر نبود من در عذاب خواهد بود. من رها کردم و گذاشتم این کینه را تنهایی به دوش بکشی و اجازه بدهی که از درون تورا ببلعد و هردویمان خوب میدانیم که زشتی فردای تو از تمام خوشی های دیروزت پر زور تر است.

یه شب یاد میگیری که هیچ چیز و هیچکس به اندازه خودت مهم نیست و از اون به بعد دیگه زندگی جرعت نمیکنه باهات شوخی کنه.

کل زندگیم بر اساس "چیزی که عوض داره گله نداره" میچرخه.

نکنه ستاره‌ای بیاد یاد تورو نیاره.

زندگی بازی علت و معلول است و من دیگر علت زنده ماندن چیزی که به یک تار مو بند باشد نیستم.

به راستی که عاشقی در پرستیدن نقص‌هاست. کمال تکراری خواهد شد، محبت و توجه خسته کننده میشود و ادمی، چیزی که به او اسیب نزند را نمیخواهد.

از دنیا که بروی چه بر سر کتابخانه‌ات می‌آید؟ ژان کلود کاریر

ایدی چنل هام توی بله در صورت دوباره شروع شدن جنگ. چنل اصلی؛ @eldread چنل فال؛ @elatarot فعلا توی چنلای سروشم فعالیت نمیکنم اما اگر این چنلا ریپورت شد توی سروش با همین ایدی ها چنل دارم.

آنان که دچار تو بودند مرده‌اند.

نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره.

گریه کردن رو خیلی دوست دارم، مخصوصا اون گریه‌های شب قبل از برای همیشه کنار گذاشتن چیزی.

قمار اخر توام نشسته‌ای مرا ببازی.

نویسنده بودن واقعا عجیبه، بعضی روزها از خواب بیدار میشی و حس میکنی حتی نمیتونی اسمت رو درست بنویسی.

وقتی کسی رو فراموش کنی، دیگه دنبال اینکه ثابت کنی بهش فکر نمیکنی نیستی. وقتی اهنگ غمگین گوش میدی توی ذهنت نمیاد، توی گالریت نمیگردی تا عکسای دونفره رو پاک کنی. وقتی کسی رو فراموش کنی لازم نیست فریاد بزنی که من تورو فراموش کردم. وقتی دیگه به کسی فکر نمیکنی براش چیزی نمینویسی. و من قرار نیست هیچکدوم از این‌کار هارو برات انجام بدم، چون دیگه تورو یادم نمیاد.

سخت ترین حس‌های دنیا مربوط به زمانی‌ هستن که تو فرد اسیب دیده و بی‌گناه ماجرا نیستی. زمانی که اشتباهی مرتکب شدی و به خاطرش خودخوری میکنی و نمیتونی با هیچکس راجبش صحبت کنی تا کمی از بار روی دوشت برداشته شه. ادم وقتی مقصر نباشه خیلی راحت تر میتونه با دردش کنار بیاد.

بعضی وقت‌ها یه نفرو میخوای، نه به خاطر رفتار خوبی که باهات داشته و یا خاطره‌های قشنگی که ساختین، بلکه به خاطر رفتار خوبی که میتونست داشته باشه و خاطره های خوبی که میتونستین بسازین.