عاشقانه

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی تا با تو بگویم غم شب های جدایی بزم تو مرا می‌طلبد ، آمدم ای جان من عودم و از سوختنم نیست رهایی... ابتهاج

مرا کمی بیشتر دوست داشته باش، چرا که فکر میکنم پایان غم انگیزی خواهم داشت.

چه زیان تورا که من هم برسم به آرزویی؟

و او کسی بود که حتی تصور آغوشش، صدایش، چشم هایش، خنده هایش و حضورش نیز مرا از غم نجات می‌داد.

وقتی چیزی مرا رنج می‌داد، درمورد آن با هیچ‌کس حرفی نمی‌زدم و به تنهایی مشکل را حل می‌کردم، نه اینکه واقعاً احساس تنهایی کنم، بلکه فکر می‌کردم انسان‌ها خودشان باید خودشان را نجات دهند.

مثل پیچک

من قوی نبودم، حتی شجاع هم نبودم ، من مجبور بودم؛ اجبار آدم ها را، قوی و شجاع می‌کند.

مرگ بزرگترین باخت زندگی نیست... بزرگ‌ترین باخت زندگی، چیزهایی است که درون شما می‌میرند وقتی هنوز زنده‌اید!

«چیزی در وجودم سر جایش نبود: چیزهای زیادی را تحمل کرده بودم، چیزهای زیادی را تاب آورده بودم...»

درد من این است که در بیداری گرفتار کابوسم. بونوئول

عشق و رنج دو روی یک سکه‌اند و ارزش عشق به اندازه‌ رنجی است که آدم از بابت آن می‌کشد و اگر عشق همین طور مفت و مجانی پای آدم تمام شود، در واقع عشق نبوده و فقط خودش را گول زده! -ویلیام فاکنر

به یکدیگر نگاه کردند غرور اجازه نمی‌داد نزدیک شوند، پس از هم دور شدند و این شروع تمام شدن صمیمیتشان بود. مقیمی

همین كه می‌دانم كسى شبیه تو نیست؛ چقد دلهره‌ آورتر از نبودن توست. - معروفی

فراموش نکن! آدمها همچون هر حیوان دیگری فقط با زبان تعریف می‌کنند، و بر خلاف هر حیوان دیگری فقط با زمان تعریف میشوند... قانونهای نانوشته شهرام شریف پیران

من همیشه مجذوب کسی هستم، که از تأثیر حرف‌هایش بر قلب دیگران می‌ترسد. ‎ خلیل جبران

اینکه هر رفتاری رو تحمل می‌کنی، لزوماً به این معنا نیست آدم صبوری هستی، بلکه شاید برای خودت احترام قائل نیستی و مرزهاتو با دیگران تعیین نکردی.

انسان‌ها عاشق شمردن مشکلاتشان هستند اما لذت‌هایشان را نمی‌شمارند! اگر آنها را هم می‌شمردند می‌فهمیدند که به اندازه کافی از زندگی لذت برده‌اند ـ داستایوفسکی

لیلی مپسند این همه نابود شوم...

خداوند برای هرکس همون قدر وجود داره ، که او به خداوند ایمان داره ... این یک رابطه‌ی دوطرفه‌ست ... #مصطفی_مستور

او آرامشش را در دور بودن از آدم‌ها پیدا کرده بود چیزی که بین آدم‌ها سخت پیدا می‌شد.