Memories🙂‍↔️✨

یاد گرفتم که ارزش آدم‌ها رو بر اساس اینکه چقدر بهم اهمیت میدن درجه بندی کنم نه بر اساس اینکه چقدر دلم براشون تنگ میشه.

خیلی قشنگه :)

از یجایی غمگین نمینویسی، با هیچکس راجع‌ به غمت صحبت نمیکنی، خیلی بیشتر میخندی، به خودت میرسی و مشغول پیشرفتت میشی، دقیقا همون‌جا شاید از همیشه ناراحت‌تر باشی ولی قطعا اونقدر قوی شدی که حتی تنهایی ادامه بدی.

🌱✨

🫠✨

Art time🙂‍↔️✨

🫠✨

ما چیز هایی رو دیدیم که اگه کتاب بشه سال ها باید خون گریه کرد.

آدم وقتی تنهایی از پس یه سری اتفاقات بر میاد، دیگه بعدش براش مهم نیست کی پیشش میمونه و کی از کنارش میره.

برامون میکشیدن اونا نقشه تا که حسِ بیمون کم شه نمیخوای بزرگ شی توئه بچه مهم نیست اگه آخرش بد شه برات، ولی آخر اسفند ای‌ کاش تموم نشه منم قصم عجیب غریب داره میشه تازه حسم به دوستام نگم شدی اکسم دلم تنگ شده برات من بیشتر ولی ای‌ کاش میشد بمونی و هیچوقت نری از وقتی رفتی من خل و چل شدم حرف میزنم با میز صندلی سعی کردم باشم لاجیکال با تو دوستام میگن پس میدی حاجی کارماتو الان دیره واسه بخشش یه جا میرسیم به هم ما به وقتش

🫠✨

🫠

اونی‌که سکوت‌رو انتخاب می‌کنه قبل از اون، چندبار همه‌چیز رو گفته.

«خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند.» سوگ سیاوش/شاهرخ مسکوب.

23:23

‏الان یه دسته گل بزرگ که حتی نتونم بلندش کنم فقط خوشحالم میکنه.

با کسی باش که همه چیز تو براش یه موضوع مهم باشه، تولدت، غذای مورد علاقه‌ات، گل مورد علاقه‌ات، خود تو یه اتفاق بزرگ و ارزشمند براش باشی.