#عین_نجفی

تو حیاتی ترین رگ، در جانِ منی!

ماییم و نیم‌جانی، آن هم به لب رسیده

-آغوشی باش تا بوی تو بگیرم ...

@eynajafi

@eynajafi

من برگشتم نه برای اینکه حرف تازه‌ای بزنم، برای اینکه بگم هنوز همون حرفهای قدیم توی دلم تازه‌اند، همون دردها، همون آرزوها، همون خستگیها.

@eynajafi

دلم یه شدنی میخواد که همه نشدن‌هارو بشوره ببره

امروز خیابان‌ها پر از صدای زندگی بودند، اما هیچ‌چیز نتوانست جای خنده‌ی تو را پر کند. هر رهگذری که از کنارم می‌گذشت، یادم می‌آورد که تو اینجا نیستی و قلبم یک لحظه می‌ایستد، بعد دوباره با همان تپش آرام، به یاد تو می‌زند. گاهی فکر می‌کنم اگر می‌توانستم یک پیام در باد بفرستم، فقط برای تو، همه‌ی حس‌هایی که نگفته مانده، می‌رسید و شاید تو همان لحظه می‌خندیدی. خاطرات نویسنده - عین نجفی

تو شبیه سوالی هستی که جوابش همیشه عشق می‌شه.

حقیقت اینه که تو نقطه‌ضعف منی، و من اینو دوست دارم.

شب که می‌شود، نور مهتاب روی دیوار می‌افتد و من حس می‌کنم تو همان‌جایی هستی که همیشه بودی، حتی اگر دور باشی. صدای باد مثل آهنگی آرام از دور می‌آید و من دستم را روی قلبم می‌گذارم، انگار می‌خواهم با تو حرف بزنم، بدون هیچ کلمه‌ای، فقط با نفس‌هایم. گاهی دلم می‌خواهد زمان متوقف شود و من همان لحظه را با تو تقسیم کنم، حتی اگر تنها با فکر و خاطره‌ات باشد. خاطرات نویسنده - عین نجفی

حتی اگر دنیا از نو ساخته بشه، باز هم نقطه آغازم تویی.

چشمانت تنها جایی است که در آن گم شدن، یعنی پیدا شدن...

دستت که تو دستمه، انگار همه چیز سر جاشه.