زندگی.غم،شادی

‏تشکر‌کردن رو یاد بگیریم؛ ‏از نگهبان پارکینگ ‏از راننده اسنپ ‏از شریک عاطفی ‏از دوستی که برات کاری انجام داده ‏از همکاری که کمکت کرده ‏آدم‌ها برده ما نیستند…

از بعضی اتفاقا که عبور کنی، دیگه هیچ چیز نه اون قدر سخته، نه اون قدر قشنگ...

تو فعلا خودتو به زندگی وصل نگهدار قول ميدم اين روزا هم بگذره...

تماشای غریبه شدن کسی که یه روزی همه چیزت بوده، خیلی خیلی غم انگیزه.

و در پایان نوشت زندگی کردن برای آدم‌هایی که زیادی به همه چیز اهمیت می‌دهند سخت‌تر است...

"به موقع گفتن، مهم‌تر از گفتنه. به موقع بودن، مهم‌تر از بودنه. به موقع شنیدن، مهم‌تر از شنیدنه. به موقع انجام دادن، مهم‌تر از انجام دادنه. به موقع بودن رو جدی بگیرید."

چیزی که قسمت تو نیست بارها نا امیدت میکنه... تا بالاخره یاد بگیری رهاش کنی!

توجه و مراقبت از علف هرز آن را تبدیل به گل نمیکند.

دردی که امروز احساس میکنی، همون قدرتیه که فردا حس خواهی کرد

روزی دختر بچه‌ای از پیرزنی خردمند پرسید : چطوری آدم به پروانه تبدیل می‌شود؟ پیرزن با لبخندی بر لب و برقی در چشمانش پاسخ داد : «باید آنقدر مشتاق پرواز باشی که دیگر دلت نخواهد کرم ابریشم باقی بمانی!» - راز سایه ~ دبی فورد

هر کسی که قدم به زندگی شما می‌گذارد یک معلم است ، حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته است زیرا محدودیت‌های شما را نشان‌تان داده است پس آگاهانه و با آرامش با اطرافيان رفتار كنيد و از تنش و درگيرى و بحث بپرهيزيد. هرگز فکر نکنید که اگر فلان مرحله زندگی بگذرد ، همه‌چیز درست می‌شود ... از همه‌ چالش‌ها لذت ببرید ؛ هنر زندگی ، دوست داشتن مسیر زندگی است. خوشبختی در مسیر است ، نه در مقصد !

درنهایت، با وجود همه‌چیز، زندگی مجبورت می‌کنه ادامه بدی.

من از زیادی تلاش کردن ، زیادی نگران بودن ، زیادی اهمیت دادن ، زیادی دوست داشتن ، زیادی حرص خوردن ، زیادی متنفر بودن ، زیادی درد کشیدن ، زیادی تجربه کردن ، زیادی حس کردن خستم. آره من خستم و نمیتونم بگم ؛ نمیتونم بگم چقدر نا امیدم. از خودم ، از آدما ، از همه چی. من همه‌‌ی خودمو خرج کردم و همه انتظار دارن بیشتر باشم ولی نیستم و این حس مزخرفی بهم میده. از کمک کردن خستم ، از بودن خستم. من حتی از اینکه همیشه نبودمم خستم. من خیلی خستم.

همیشه از مسیر لذت ببر به تهش فکر نکن،تهش هیچی نیست یا میرسی به چیزی که میخوای یا نمیرسی که یقینا اگه مسیرتو با عشق بری؛میرسی مهم اون مسیره.. مهم اینه که کیف کنی از مسیری که میری، مهم اینه که بعد از رسیدن بتونی از مسیرت با لذت تعریف کنی ته زندگی به این مهمی ختم میشه به مرگ،عزیز من بخاطر مرگ ما آیا ما از زندگی کردن و ادامه دادن دست میکشیم؟ نه...پس ادامه بده :)

صورتم را به شانه اش گذاشتم و گفتم: دوست دارم ماه من و تو همیشه پشت ابر بماند و هیچکس از عشق ما باخبر نشود. آدم ها حسودند زمان بخیل است و دنیا عاشق کش است. 📕 سال بلوا 👤 #عباس_معروفی 🌻 |

‌ تنهایی پدیده ای ذهنی‌ است و به شکل نارضایتی از روابط با دیگران تجربه میشود؛ حالا یا به این علت که آن روابط بسیار محدود و کم است یا هم به این سبب که روابط فعلی آن صمیمیت و گرمایی را که باید ندارند. تنهایی را نمیتوان با در نظر گرفتن تعداد آدمهای دور و بر فرد حدس زد بلکه باید دید معاشرتهای اجتماعی فرد تا چه اندازه نیازش را به برقراری ارتباط برآورده میکند؛ به عبارت دیگر تنهایی فرد را میتوان از آنجا حدس زد که تعاملهای اجتماعی اش چقدر برایش معنادار است. کتاب: فلسفه‌ی تنهایی/ لارس اسوندسن

فصلِ اولِ زندگى خودت را با فصلِ پانزدهمِ زندگى کسی ديگر مقايسه نكن... مسير خودت را برو، داستان زندگى خودت را بنويس و هرگز جا نزن ... مارک_تواین 📚

و زنان؛ ناگهان خودشان را و قدرت نهفته‌ی خودشان را پیدا می‌کنند و متحول می‌شوند؛ بیشتر به خودشان فکر می‌کنند، ورزش می‌کنند، غذاهای سالم‌تری می‌خورند، با آدم‌های سالم‌تری می‌نشینند، تصمیمات درست تری می‌گیرند، کمتر فکر می‌کنند، کمتر سخت می‌گیرند، بیشتر موفق می‌شوند و بیشتر لذت می‌برند. از یک‌جایی به بعد، زن‌ها، حواشی آزاردهنده‌ی دنیا را دور می‌ریزند و فقط به سلامتی، آرامش و موفقیت خودشان فکر می‌کنند و از همان‌جا به بعد است که کسی حریف نیروی شگفت‌انگیز آنان نیست و کاری نیست که بخواهند، اما نتوانند و حرفی نیست که بزنند و انجام ندهند. درون هر زنی که ناموفق، شکست‌‌خورده و غمگین است، زنی‌ست که هنوز خودش را پیدا نکرده! و امان از روزی که زن‌ها خودشان را پیدا کنند...

⁨ تموم کردن با حرکت کردن اتفاق می‌افتد. تموم کردن یک رابطه. تموم کردن یک دوره از زندگی. گذر کردن از گذشته. عبور از یک فقدان. پایان دادن به یک برزخ. حتی تموم کردن احساس درماندگی و ناامیدی در شرایط اکنون. همه‌ی این‌ها در حرکت اتفاق می‌افتند. خیلی وقت‌ها منتظریم تا حالمان خوب شود و بعد حرکت کنیم. اما اغلب برعکس است. حرکت می‌کنیم و در مسیر حرکت، آرام‌آرام چیزی درون ما تمام می‌شود و چیزی در درونمان دوباره شروع میشود. این روزها را با حرکت کردن هم ثبت کنید و هم تمام کنید. #پونه_مقیمی

‏آدمی را می‌توان شناخت: از کتاب‌هایی که می‌خواند و دوستانی که دارد و ستایش‌هایی که می‌کند و لباس‌هایش و سلیقه‌هایش و از داستان‌هایی که نقل می‌کند و ظاهر خانه‌اش زيرا هيچ‌چيز بر روی زمین مستقل و مجرد نیست بلکه همه‌ی چیزها تا بی‌نهایت با هم پیوند و تاثیر دارند. 👤 #رالف_والدو .