FARASO. فراسو

🔊فایل صوتی چرا پرداختن به موضوع افغانستان و مهاجران مهم است؟" سخنرانان: 🔺محمد حسین عمادی (مشاور ارشد سازمان ملل در امر بازسازی افغانستان ۲۰۰۵-۲۰۱۳) 🔺آرش نصر اصفهانی (پژوهشگر اجتماعی و نویسنده کتاب "در خانه برادر") 🔺حسن نوری (سینماگر و مستندساز اجتماعی) دبیر نشست: بیدا میرحسینی 🕣 زمان: ۲۷ آبان ماه ۱۴۰۴ گروه_جامعه‌شناسی_مردم‌مدار انجمن_جامعه_شناسی_ایران . 🆔 @sokhanranihaa 🆔 @iran_sociology 🆑 #کانال‌سخنرانی‌ها 🌹

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1120106 "پیمان دفاعی مکه"، پیش لرزه ای در امنیت منطقه ، آنچه این سه کشور را به یکدیگر نزدیک می‌کند، بیش از آنکه وجود یک تهدید واحد باشد، نگرانی مشترک از افزایش بی‌ثباتی و غیرقابل پیش‌بینی‌‌شدن محیط امنیتی منطقه است. از این منظر، پیمان احتمالی مکه را می‌توان تلاشی برای مدیریت ابهام و ریسک‌های آینده دانست، نه صرفا واکنشی به یک واقعه زودگذر یا بازیگر خاص. این پیمان میتواند نشانه آغاز مرحله‌ای تازه از بازآرایی امنیتی در منطقه باشد؛ مرحله‌ای که بازیگران اصلی می‌کوشند موقعیت خود را از طریق اتحاد راهبردی با هم و برای آینده‌ای پرابهام و پیش‌بینی‌ناپذیر تثبیت کنند. سه کشوری که تاکنون در این چارچوب گرد هم آمده‌اند، اگرچه از نظر سیاسی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی تفاوت‌های فراوانی دارند، اما در یک نقطه اشتراک دارند: هر سه نسبت به آینده نظم منطقه‌ای احساس ناپایداری و عدم اطمینان می‌کنند. عربستان، به عنوان بزرگ‌ترین قدرت اقتصادی جهان عرب، در پی کاهش آسیب‌پذیری امنیتی و تثبیت موقعیت خود است. ترکیه، با وجود عضویت در ناتو، تحولات سوریه، شرق مدیترانه و افزایش تنش‌های منطقه را با نگرانی بیش از پیش دنبال می‌کند. پاکستان نیز علاوه بر برخورداری از توان هسته‌ای، همچنان با چالش‌های عمیق امنیتی در مرزهای شرقی و رقابت دیرینه با هند روبه‌روست. بنابراین، آنچه این سه کشور را به یکدیگر نزدیک می‌کند، بیش از آنکه وجود یک تهدید واحد باشد، نگرانی مشترک از افزایش بی‌ثباتی و غیرقابل پیش‌بینی‌‌شدن محیط امنیتی منطقه است. آزمون اصلی این پیمان بزودی در میدان تنازعات منطقه ای روشن خواهد شد. ین تحولات می‌تواند بر روندهای برون‌زای پیشین، از جمله پیمان ابراهیم و عادی‌سازی روابط برخی کشورهای عربی و اسلامی با اسرائیل نیز تأثیر منفی بگذارد. در شرایطی که همکاری دفاعی میان درون‌زای کشورهای اسلامی اهمیت بیشتری پیدا کند، به احتمال زیاد برخی اولویت‌های پیشین کشورهایی همچون امارات، کویت و بحرین نیز بازتعریف شوند و دولت‌های منطقه در انتخاب شرکای امنیتی خود ملاحظات جدیدی را مدنظر قرار دهند. در نهایت، صرف‌نظر از اینکه این ابتکار تا چه اندازه عملیاتی و پایدار خواهد بود، یک واقعیت قابل مشاهده است: غرب آسیا در حال ورود به مرحله‌ای جدید از بازآرایی امنیتی است. ائتلاف‌های سنتی به تدریج در حال تغییرند، ملاحظات امنیتی بیش از گذشته بر تصمیمات سیاسی سایه افکنده‌اند و دولت‌های منطقه تلاش می‌کنند با ایجاد شبکه‌های متنوع همکاری، خود را برای آینده‌ای آماده کنند که بیش از هر زمان دیگری با عدم قطعیت همراه است. از این منظر، «پیمان مکه» را می‌توان یک «پیش‌لرزه» جدی در ژئوپلیتیک منطقه و‌ نه صرفا یک توافق موقت دفاعی دانست. باید این پیمان را نشانه‌ای از آغاز پوست‌اندازی نظم امنیتی منطقه دانست؛ نظمی که موفقیت یا ناکامی آن، به میزان توانایی بازیگران و ابتکار در ایجاد توازن میان بازدارندگی، همکاری و گفت‌وگو بستگی خواهد داشت.

آقای دکتر عمادی عزیز در این یادداشتشان به نکته بسیار مهمی اشاره کرده‌اند: کاهش سرانه مصرف گوشت قرمز، لبنیات، آبزیان، میوه و حتی برخی سبزیجات در مقابل افزایش مصرف نان، برنج و سایر مواد غذایی ارزان‌تر، نشان می‌دهد بسیاری از خانوارها ناچار شده‌اند کیفیت رژیم غذایی خود را فدای تأمین حداقل انرژی مورد نیاز کنند آثار بلند مدت این اتفاق نامیمون در نسل‌های بعدی ایرانیان بسیار نگران کننده است. ما در موسسه اخلاق ‌ اندیشه شهروندی ایرانیان (#شهروندان) پس از سلسله نشست‌های جاری که در باره سیاست #انتقال_آب ‌‌و #مساله_آب در ایران داریم، در سلسله نشست‌های بعدی مساله #امنقت_غذایی و مساله آب را در دستور کار داریم. هدف ما رسیدن به #جامعه_آب_آگاه است. متن کامل یادداشت در لینک زیر. https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-65/1117607-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%BA%D8%B0%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%85-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D9%87%D8%A7-%DA%86%D8%A7%D9%84%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA

Global hunger declined in 2025. Yet approximately 2.7 billion people still could not afford a healthy diet 🍎 . This gap calls for a broader approach to food security: one that considers the quality, diversity and affordability of diets alongside the availability of food. In a new opinion article 📰 , HLPE-FSN Steering Committee member Mohammad Hossein Emadi reflects on the findings of The State of Food Security and Nutrition in the World 2026, and sets out priorities for bringing nutritious foods within reach, including agricultural innovation, resilient infrastructure, reduced food loss, efficient logistics and stronger food value chains. Read the full article ⤵️ https://lnkd.in/giEgHhmG

https://x.com/hlpe_cfs/status/2082801573017563513?s=52&t=r5UlS60nxP1TF6F3t2Srcw

دسترسی به غذای سالم؛ ضرورتها و چالشها یادداشت امروز برخلاف باور حاکم، امنیت غذایی به معنای تولید کافی یا خودکفایی در مواد غذایی نیست. امنیت غذایی زمانی محقق می‌شود که آحاد جامعه، همیشه به غذای کافی، سالم، مغذی و مقرون‌به‌صرفه دسترسی داشته باشند. آخرین گزارش «وضعیت امنیت غذایی و تغذیه جهان» (SOFI-2026) نشان می‌دهد یکی از مهم‌ترین چالش‌های امروز جهان، نه کمبود غذا، بلکه ناتوانی بخش قابل توجهی از مردم در تأمین یک رژیم غذایی سالم است. ایران طی دهه‌های گذشته در افزایش تولید محصولات اساسی کشاورزی دستاوردهای قابل توجهی داشته است. تولید گندم، محصولات باغی، لبنیات، مرغ و تخم‌مرغ در بسیاری از سال‌ها نیاز داخلی را تأمین کرده و حتی زمینه صادرات برخی محصولات را فراهم آورده است. با این حال، افزایش تولید به‌تنهایی نتوانسته دسترسی همه اقشار جامعه به یک رژیم غذایی سالم را تضمین کند. رشد مستمر قیمت مواد غذایی، کاهش درآمد واقعی خانوارها و افزایش شکاف درآمدی موجب شده است بسیاری از خانواده‌ها، به‌ویژه دهک‌های پایین درآمدی، مصرف مواد غذایی مغذی را در برنامه روزانه خود کاهش دهند. شواهد آماری سال‌های اخیر نیز این روند را تأیید می‌کند. کاهش سرانه مصرف گوشت قرمز، لبنیات، آبزیان، میوه و حتی برخی سبزیجات در مقابل افزایش مصرف نان، برنج و سایر مواد غذایی ارزان‌تر، نشان می‌دهد بسیاری از خانوارها ناچار شده‌اند کیفیت رژیم غذایی خود را فدای تأمین حداقل انرژی مورد نیاز کنند. این تغییر الگوی مصرف، اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت نیاز کالری را تأمین کند، اما در بلندمدت پیامدهایی همچون سوءتغذیه پنهان، کمبود ریزمغذی‌ها، افزایش چاقی، دیابت، بیماری‌های قلبی-عروقی و سایر بیماری‌های غیرواگیر را به دنبال خواهد داشت. مطالعات بین‌المللی نشان می‌دهد هزینه بالای رژیم غذایی سالم، بیش از آنکه ناشی از فراهمی و کمبود تولید باشد، ریشه در مشکلات ساختاری نظام‌های غذایی دارد. غذاهای سالم مانند میوه، سبزی، لبنیات، شیلاتی و محصولات پروتئینی، به دلیل فسادپذیری بالا، نیازمند شبکه‌های پیشرفته نگهداری، زنجیره سرد، حمل‌ونقل سریع، بسته‌بندی مناسب و نظام توزیع کارآمد هستند. هرگونه ضعف در این حلقه‌ها، هزینه نهایی محصول را افزایش داده و قیمت پرداختی مصرف‌کننده را بالا می‌برد. این مسئله در ایران نیز به‌خوبی مشاهده می‌شود. با وجود تولید قابل توجه بسیاری از محصولات کشاورزی، بخش قابل توجهی از آنها در مراحل برداشت، حمل‌ونقل، انبارداری و توزیع از چرخه مصرف خارج می‌شوند. لینک دسترسی https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1117607

🔺غذای سالم؛ حلقه مفقوده امنیت غذایی جهان 🔹گزارش «وضعیت امنیت غذایی و تغذیه در جهان در سال ۲۰۲۶» منتشر شد. پس از چند سال پرتنش که همه‌گیری کرونا، جنگ‌ها، تغییرات اقلیمی و تورم جهانی، امنیت غذایی میلیون‌ها نفر را تهدید کرده، به نظر می‌رسد، گزارش جدید (SOFI 2026) روزنه‌ای از امید را پیش‌روی سیاست‌گذاران قرار می‌دهد. این گزارش نشان می‌دهد که روند جهانی گرسنگی، هرچند آهسته، دوباره نزولی شده است. اما در پس این خبر امیدوارکننده، واقعیتی بسیار تلخ نهفته است؛ واقعیتی که پیام اصلی گزارش را شکل می‌دهد: جهان نه با کمبود غذا، بلکه با ناتوانی مردم در دسترسی به غذای سالم روبه‌روست. 🔹به بیان دیگر، مسئله امروز دیگر صرفا تأمین کالری نیست، بلکه تأمین یک رژیم غذایی سالم، متنوع و مغذی برای همه انسان‌هاست؛ هدفی که همچنان برای میلیاردها نفر دور از دسترس باقی مانده است. 🔹بر اساس این گزارش، در سال ۲۰۲۵ حدود ۶۴۵ میلیون نفر، معادل ۷.۸ درصد جمعیت جهان، با گرسنگی مواجه بوده‌اند. این رقم نسبت به سال‌های گذشته کاهش یافته و نشان می‌دهد تلاش‌های جهانی در برخی مناطق نتیجه‌بخش بوده است. آسیا و آمریکای لاتین روندی امیدوارکننده را تجربه کرده‌اند و حتی در آفریقا نیز برای نخستین بار طی سال‌های اخیر، روند افزایشی گرسنگی متوقف شده است. 🔹اما اگر این اعداد را از زاویه‌ای دیگر ببینیم، تصویر چندان امیدوارکننده نیست. حتی اگر روند کنونی ادامه یابد، پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۳۰ هنوز بیش از نیم میلیارد نفر در جهان گرسنه باشند؛ رقمی که فاصله قابل توجهی با هدف «گرسنگی صفر» در دستورکار توسعه پایدار سازمان ملل دارد. 💢یادداشت محمدحسین عمادی را اینجا بخوانید👇 https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1116835 @sharghdaily sharghdaily.com

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1116835

🔺محاصره، تحریم و ناامنی غذایی 🔹گزارش «وضعیت امنیت غذایی و تغذیه در جهان ۲۰۲۶» (SOFI 2026)، که چشم‌انداز آینده غذا و کشاورزی را ترسیم می‌کند، به‌زودی منتشر خواهد شد. با این حال، تحولات پنج ماه اخیر، به‌ویژه بحران تنگه هرمز، نشان داده است امنیت غذایی دیگر صرفا تابع تولید کشاورزی نیست، بلکه به شبکه‌ای از عوامل مرتبط با انرژی، حمل‌ونقل، نهاده‌های شیمیایی، سیاست‌های تجاری و تحولات اقلیمی وابسته است. هرچند این گزارش بر پایه داده‌های پیش از بحران هرمز تدوین شده است، پیش‌بینی‌های آن تا سال ۲۰۳۰ آثار احتمالی این بحران را نیز مدنظر قرار می‌دهد. از این‌ رو، شناخت دقیق این روندها برای سیاست‌گذاران کشور، به‌ویژه در شرایط کنونی جنگی و پرریسک، ضرورتی فوری و اجتناب‌ناپذیر است. 🔹پیامدهای مستقیم بحران تنگه هرمز بر نهاده‌های کشاورزی؛ اختلال در تنگه هرمز، عرضه جهانی برخی از مهم‌ترین نهاده‌های کشاورزی را محدود کرده است. حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از کودهای شیمیایی معامله‌شده در بازارهای جهانی و نزدیک به ۵۰ درصد از صادرات جهانی گوگرد از این مسیر یا تحت تأثیر آن جابه‌جا می‌شود. در نتیجه، شوک عرضه به‌سرعت در قالب افزایش قیمت نهاده‌ها نمایان شده است. این افزایش قیمت صرفا یک مسئله تجاری نیست، بلکه مستقیما بر هزینه تولید غذا اثر می‌گذارد. کودهای نیتروژنی، فسفاته و پتاسه ستون فقرات تولید غلات و بسیاری از محصولات اساسی به‌شمار می‌روند. هنگامی که قیمت این نهاده‌ها افزایش می‌یابد، کشاورز ناگزیر است میان سه گزینه دشوار یکی را برگزیند: ادامه تولید با زیان، کاهش مصرف نهاده و پذیرش افت عملکرد، یا تغییر الگوی کشت به محصولاتی با نیاز کمتر به نیتروژن، مانند سویا. هر سه گزینه، در نهایت، به کاهش عرضه یا افزایش هزینه غذا منجر می‌شوند. 🔹برخلاف انرژی که افزایش قیمت آن تقریبا بلافاصله به مصرف‌کننده منتقل می‌شود، در بخش غذا این انتقال تدریجی است و معمولا سه تا شش ماه به طول می‌انجامد تا اثر افزایش هزینه نهاده‌ها در قیمت خرده‌فروشی مواد غذایی منعکس شود. از این‌ رو، آثار بحران هرمز ممکن است با تأخیر در بازارهای داخلی کشورها ظاهر شود، اما زمانی که بروز کند، دامنه آن گسترده و پایدار خواهد بود. 💢یادداشت محمدحسین عمادی را اینجا بخوانید👇 https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1116168 @sharghdaily sharghdaily.com

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1116168

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1114942 رئیس‌جمهور مستقر ابرقدرتِ نوظهور جهان، یک کتاب ۷۰۰‌صفحه‌ای منتشر می‌کند و در آن دقیقا توضیح می‌دهد که چه کاری انجام می‌دهد و چرا‌ و ما حتی زحمت نگاه‌کردن به آن را هم به خودمان نمی‌دهیم. ‌اگر تنها یک واقعیت وجود داشته باشد که نشان دهد چقدر عامدانه خود را درباره چین به جهالت می‌زنیم، همین است.

https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1114942

آزمون‌ تاریخ 📌مروری بر کتاب «من چریک نبودم» اثر بهروز گرانپایه ✍️ *محمدحسین عمادی* خاطرات فردی و زندگی‌نامه‌های خودنوشت، به‌ویژه آن‌گاه که در متن تحولات بزرگ اجتماعی و انقلاب‌های سیاسی شکل می‌گیرند، از ارزشمندترین منابع برای شناخت تاریخ معاصر و درک زوایای پنهان فرایندهای پیچیده تحول به شمار می‌آیند. تاریخ رسمی معمولاً روایت دولت‌ها، احزاب و نهادهای قدرت را بازتاب می‌دهد، اما خاطرات شخصی این امکان را فراهم می‌کنند که خواننده به لایه‌های عمیق‌تر تجربه زیسته انسان‌ها، انگیزه‌ها، امیدها، تردیدها و سرخوردگی‌های نسل‌های درگیر در رویدادهای تاریخی دست یابد. از این منظر، کتاب «من چریک نبودم» صرفاً روایت زندگی یک فرد نیست، بلکه بازتاب تجربه بخشی از نسل انقلابی ایران است که در میانه آرمان‌خواهی، مبارزه سیاسی و تحولات پرشتاب اجتماعی زیسته‌اند. …… *متن کامل این یادداشت را در لینک زیر بخوانید:* https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-100/1114520-%D8%A2%D8%B2%D9%85%D9%88%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE 📝*روزنامه شرق* یکشنبه ۲۱ تیرماه ۱۴۰۵

“Transforming food systems requires decisions grounded in science and guided by a shared commitment to food security and nutrition for all." @MohammadHEmadi1, HLPE-FSN Steering Committee member. Bio (6 languages): shorturl.at/3MBXF All Members: shorturl.at/61AjB

🔺غائله واردات غله از آمریکا 🔹در ادامه مذاکرات چهارجانبه سوئیس و مباحث مربوط به آزادسازی بخشی از منابع مالی ایران، اظهارات معاون رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر تخصیص بخشی از منابع مالی ایران برای خرید محصولات غذایی از کشاورزان آمریکایی مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. رئیس کل بانک مرکزی ایران در پاسخ اعلام کرد که ایران نهاده‌ها و محصولات کشاورزی مورد نیاز خود را بر اساس معیارهای رقابتی، قیمت و کیفیت از هر منبع مناسب در بازار جهانی تأمین می‌کند. 🔹این اظهارات به سرعت به موضوعی سیاسی در داخل ایران تبدیل شد و موافقان و مخالفان هر یک از منظر خود به تحلیل آن پرداختند. اهمیت این موضوع شاید فراتر از جنبه‌های تبلیغاتی و سیاسی آن باشد. آنچه در این یادداشت مورد توجه قرار می‌گیرد، بررسی ابعاد اقتصادی، تجاری و امنیتی این موضوع ونقش آن در حاکمیت غذایی کشور است.برای درک بهتر موضوع، ابتدا باید به چند واقعیت بنیادین در اقتصاد جهانی غذا اشاره کرد. 🔹طی نیم قرن گذشته، نقش شرکت‌های چندملیتی در تجارت جهانی به شکل چشمگیری افزایش یافته است. امروزه همان‌گونه که در صنایع نفت، انرژی و محصولات الکترونیک مشاهده می‌شود، در بازار جهانی مواد غذایی نیز بیش از آنکه «ملیت محصول» تعیین‌کننده باشد، شبکه مالکیت، سرمایه‌گذاری و سودآوری شرکت‌های چندملیتی نقش اصلی را ایفا می‌کند. 🔹بخش بزرگی از تجارت جهانی غلات، دانه‌های روغنی و نهاده‌های دامی در اختیار چند شرکت بزرگ بین‌المللی است که زنجیره تولید، حمل‌ونقل، ذخیره‌سازی و توزیع را مدیریت می‌کنند. در چنین شرایطی، خرید ذرت از برزیل، گندم از روسیه یا سویا از آمریکا لزوماً به معنای تعامل مستقیم با کشاورزان آن کشورها نیست، بلکه بخشی از یک شبکه پیچیده جهانی تجارت کالا محسوب می‌شود. 💢یادداشت محمدحسین عمادی را اینجا بخوانید👇 https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1111893 @sharghdaily Sharghdaily.com

غائله واردات غله از آمریکا. یادداشت ۴ تیر ۱۴۰۵ ۱۵:۲۳ غائله واردات غله از آمریکا در ادامه مذاکرات چهارجانبه سوئیس و مباحث مربوط به آزادسازی بخشی از منابع مالی ایران، اظهارات معاون رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر تخصیص بخشی از منابع مالی ایران برای خرید محصولات غذایی از کشاورزان آمریکایی مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. رئیس کل بانک مرکزی ایران در پاسخ اعلام کرد که ایران نهاده‌ها و محصولات کشاورزی مورد نیاز خود را بر اساس معیارهای رقابتی، قیمت و کیفیت از هر منبع مناسب در بازار جهانی تأمین می‌کند. این اظهارات به سرعت به موضوعی سیاسی در داخل ایران تبدیل شد و موافقان و مخالفان هر یک از منظر خود به تحلیل آن پرداختند. اهمیت این موضوع شاید فراتر از جنبه‌های تبلیغاتی و سیاسی آن باشد. آنچه در این یادداشت مورد توجه قرار می‌گیرد، بررسی ابعاد اقتصادی، تجاری و امنیتی این موضوع ونقش آن در حاکمیت غذایی کشور است.برای درک بهتر موضوع، ابتدا باید به چند واقعیت بنیادین در اقتصاد جهانی غذا اشاره کرد. ۱-تجارت غذا توسط کمپانیهای بین المللی اداره میشود و ملیت ندارد، ۲-کشاورزان آمریکا در چهار ماه گذشته فشار شدیدی بدلیل قیمت انرژی و‌کود شیمایی تحمل کرده و معترض سیاستمدارن هستند. ۳-بدلیل قدرت سیاسی کشاورزان در آمریکا این گفته برای رضایت آنان و صرفا بار سیاسی و انتخاباتی داشته. درسها و آموزه ها. لینک کامل یادداشت: https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1111893