فاطمه نورمحمدی/ روان‌شناس

‌ «هر زمان که از زندگی به تنگ آمدید دست به قلم شوید. نوشتن درمان بزرگ همه‌ی درد‌های بشری است.» - کارل گوستاو یونگ ‌

ولی من از شبکه پویا که اینو گوش میکردم، جای اینکه بخوابم از غمگین بودنش گریه م میگرفت:) 0:50 1:50 2:57 #Music 『@mosiclaand 𓂃‧₊

اگه روانشناسی می‌خونی، از الان «چرا؟» پرسیدن رو تمرین کن، نه فقط «چی؟» رو. مثلاً: ❌ «اضطراب اجتماعی چیه؟» ✅ «چرا این فرد در جمع مضطرب می‌شه، ولی وقتی تنهاست نه؟» ❌ «تقویت مثبت چیه؟» ✅ «چرا این رفتار با این پاداش بیشتر شده؟» 🧠 فرق دانشجوی معمولی با دانشجوی حرفه‌ای اینه که فقط مفهوم رو حفظ نمی‌کنه؛ دنبال علت و سازوکارش می‌گرده. 📌 از امروز هر مبحثی خوندی، آخرش از خودت بپرس: «خب... چرا این اتفاق می‌افته؟» @fateme_psykids

خوشحالی به معنای بدست اوردن همه چیزایی که میخوای نیست به معنای لذت بردن از چیزاییه که داری.

گاهی کودک بدرفتاری نمی‌کند؛ فقط بلد نیست بگوید «کمکم کن». مثلاً وقتی کودک بعد از یک روز سخت شروع می‌کند به غر زدن، پرخاش کردن یا مخالفت کردن، قبل از اینکه بگوییم: ❌ «باز شروع کردی؟!» یک لحظه فکر کنیم: «ممکنه خسته، گرسنه،یا نیازمند توجه باشه؟» به‌جایش می‌توانیم بگوییم: ✅ «فکر کنم امروز خیلی خسته‌ای. بیا اول آروم بشیم، بعد درباره‌ش حرف می‌زنیم.» 🧠 نکته مهم: قرار نیست هر رفتار نامناسبی را توجیه کنیم؛ اول باید نیاز پشت رفتار را ببینیم، بعد مرز را مشخص کنیم. مثلاً: «می‌فهمم عصبانی هستی، ولی اجازه نمی‌دم منو بزنی.» این ترکیبِ همدلی + مرزبندی یکی از مهارت‌های مهم فرزندپروری است. 🌱 . فاطمه نورمحمدی/ روانشناس تربیتی @fateme_psykids

اگر روانشناسی می‌خونی، از همین الان «مشاهده کردن» رو تمرین کن، نه «قضاوت کردن» رو. مثلاً دوستت میگه: «دیگه حوصله هیچ‌کسو ندارم.» ❌ سریع نگو: «افسرده‌ای؟» ✅ اول بپرس: «چی شده که این‌طوری احساس می‌کنی؟» 🧠 یک دانشجوی روانشناسی قرار نیست پشت هر رفتار، یک اختلال پیدا کند؛ قرار است قبل از نتیجه‌گیری، سؤال درست بپرسد. 📌 این جمله رو برای خودت نگه دار: «مشاهده کن، سؤال بپرس، بعد نتیجه بگیر.» فاطمه نورمحمدی/ روانشناس کودک و نوجوان @fateme_psykids

بعضی چیزها در جهان خیلی مهمتر از دارایی هستند یکی از آنها توانایی خوش بودن با چیزهای ساده است... 👤 دیل کارنگی

من که روانشناسی می‌خونم، پس باید خودم همه مشکلاتم رو حل کنم!!!!! نه! دانش روانشناسی داشتن، تو را در برابر اضطراب، خشم، غم، اشتباه و تصمیم‌های بد مصون نمی‌کند. اتفاقاً یکی از نشانه‌های بلوغ حرفه‌ای اینه که بفهمی: 🧠 دانستنِ یک مفهوم ≠ توانایی اجرای آن در زندگی مثلاً ممکنه دقیقاً بدانی اضطراب چطور شکل می‌گیرد، ولی خودت هم روز امتحان استرس بگیری! و این کاملاً انسانی است. 🌱 نکته مهم برای دانشجوی روانشناسی: قرار نیست «همه‌چیزدان» باشی؛ قرار است یاد بگیری، خودت را بشناسی و در صورت نیاز کمک بگیری. فاطمه نورمحمدی | روانشناس کودک و نوجوان @fateme_psykids

رنج نباید تو را غمگین کند. این همان‌ جایی است که اکثرا اشتباه میکنند. رنج قرار است تو را هوشیارتر کند به اینکه زندگی‌ات نیاز به تغییر دارد. رنجت را تحمل نکن، رنجت را درک کن. این فرصتی است برای بیداری. وقتی آگاه شوی، بیچارگی‌ات تمام می‌شود اگر نخواهی نشانه ها را ببینی، پس مجبوری تمام نتایج را یکجا هضم کنی.

«به همدیگر بگویید دوستت دارم و از عشق نهراسید! اینجا سرزمینِ بی‌ثباتی و بلاتکلیفی‌ست؛ شاید فردا نباشیم...»

اگر می‌خوای استاد اسمت رو یادش بمونه... حداقل هر جلسه یک سؤال بپرس. نه برای نمره... برای اینکه فرصت‌های پژوهشی و معرفی به پروژه‌ها معمولاً نصیب دانشجوهای فعال می‌شود.

اگر کودکت زمین خورد... تا ۵ ثانیه هیچ کاری نکن! سریع نگو: "آخ... چیزی نشد؟" ✅ فقط نگاه کن... خیلی از بچه‌ها اول واکنش والد را می‌بینند، بعد تصمیم می‌گیرند گریه کنند یا نه. در زمین خوردن‌های خفیف، بسیاری از کودکان ابتدا به چهره والد نگاه می‌کنند تا بفهمند موقعیت چقدر جدی است. اگر والد با آرامش واکنش نشان دهد، احتمال دارد کودک هم آرام‌تر بماند. این پدیده در روان‌شناسی رشد با عنوان ارجاع اجتماعی (Social Referencing) شناخته می‌شود. ⚠️ البته اگر کودک ضربه شدید دیده، خونریزی دارد، هوشیاری‌اش تغییر کرده یا احتمال آسیب جدی وجود دارد، اولویت همیشه رسیدگی فوری و در صورت نیاز مراجعه پزشکی است. ✍🏻فاطمه نورمحمدی | روانشناس تربیتی @fateme_psykids

‌‌ ‌‌ «يكى از نشانه‌هاى بلوغ انسان همين است كه بداند چطور چيزهايى را كه براى ديگران اهميت دارد درک كند، حتی اگر برای خودش اهمیتی نداشته باشد.»

‏بابتش ناراحت نیستما، ولی حیف شد واقعا.

برونر معتقد است تفکر به طرز تنگاتنگی درگیر با عمل است. یعنی برای عینی کردن تفکر خود به عمل روی می‌آورد، برای همین به بازی با خمیر، نقاشی و یا سازندگی با مهره ها و ابزار ها علاقه دارند و تفکرات خود را عینی میکنند. ✍🏻فاطمه نورمحمدی | روانشناس تربیتی @fateme_psykids

به کودک نگو: "ببین خواهرت چقدر مرتبه!" مقایسه شاید در لحظه کودک را وادار به انجام کاری کند، اما در بلندمدت معمولاً نتیجه برعکس می‌دهد. کودکی که مدام با دیگران مقایسه می‌شود، ممکن است: ● احساس ناکافی بودن کند. ● عزت‌نفسش کاهش پیدا کند. ● نسبت به خواهر، برادر یا همسالانش حسادت پیدا کند. به جای مقایسه، پیشرفت خود کودک را با گذشته‌اش مقایسه کنید. مثلاً: ❌ «ببین خواهرت چقدر زود لباس می‌پوشه.» ✅ «امروز نسبت به هفته قبل، خیلی سریع‌تر آماده شدی.» ✍🏻فاطمه نورمحمدی | روانشناس کودک و نوجوان @fateme_psykids

زیبایی گوش بدید🫶 @fateme_psykids

وقتی کودک سؤال می‌پرسد، سریع جواب نده! مثلاً کودک می‌پرسد: 👧 «چرا آسمون آبیه؟» خیلی از ما سریع جواب می‌دهیم.اما یک راه بهتر این است: ✅ «خودت فکر می‌کنی چرا آبیه؟» یا ✅ «به نظرت چی باعثش می‌شه؟» پژوهش‌ها در روان‌شناسی رشد و آموزش نشان می‌دهند که وقتی والدین به جای دادن پاسخ آماده، با سؤال‌های باز (Open-ended Questions) کودک را به فکر کردن تشویق می‌کنند، مهارت‌های تفکر، استدلال، حل مسئله و اعتمادبه‌نفس شناختی او رشد می‌کند. هدف این نیست که کودک جواب درست را از اول بداند؛ هدف این است که یاد بگیرد فکر کند. ✍🏻فاطمه نورمحمدی | روانشناس تربیتی @fateme_psykids

به کودک نگویید: «آفرین، باهوشی!» شاید عجیب به نظر برسد، اما پژوهش‌ها نشان داده‌اند که تعریف کردن از هوش همیشه بهترین کار نیست. مثلاً: ❌ «تو خیلی باهوشی!» کودک ممکن است یاد بگیرد ارزشش به «باهوش بودن» وابسته است. در نتیجه، از کارهای سخت می‌ترسد؛ چون اگر موفق نشود، فکر می‌کند دیگر باهوش نیست. به جای آن بگویید: ✅ «دیدم برای حل این مسئله خیلی تلاش کردی.» یا ✅ «از اینکه ناامید نشدی، خوشم اومد.» ✍🏻فاطمه‌ نورمحمدی | روانشناس تربیتی @fateme_psykids