کانون رسمی هواداران بایرن مونیخ در ایران

از سه سال پیش که هری کین به بایرن مونیخ پیوست، هیچ بازیکنی از پنج لیگ برتر اروپا نتوانسته در تمام رقابت‌ها بیشتر از او گل بزند.

مربی های برتر باشگاهی جهان از نگاه ESPN ۱۰ نفر برتر: 1️⃣ لوئیس انریکه 2️⃣ پپ گواردیولا 3️⃣ میکل آرتتا 4️⃣ هانسی فلیک 5️⃣ اونای امری 6️⃣ جان‌پیرو گاسپرینی 7️⃣ ژابی آلونسو 8️⃣ آرنه اسلات 9️⃣ ونسان کمپانی 🔟 کریستین چیوو

بایرن مونیخ و گوگل یک قرارداد همکاری بلندمدت امضا کردند. از این پس Gemini به‌عنوان شریک رسمی هوش مصنوعی و Google Pixel به‌عنوان شریک رسمی گوشی هوشمند، از تیم‌های مردان و زنان بایرن حمایت خواهند کرد.

۳ سال پیش در چنین روزی، بایرن هری کین را از تاتنهام به خدمت گرفت. 👕 ۱۴۷ بازی ⚽️ ۱۴۶ گل 🔺 ۳۳ پاس گل 🏆 ۲ قهرمانی بوندسلیگا 🏆 ۱ جام حذفی آلمان 🏆 ۱ قهرمانی سوپرکاپ 🥇 ۳ عنوان بهترین گلزن بوندسلیگا 🥇 ۲ کفش طلای اروپا 🥇 بهترین گلزن سی ال ۲۰۲۳/۲۴ 🥇 بازیکن فصل بوندسلیگا ۲۰۲۴/۲۵

بایرن مونیخ و گوگل یک قرارداد همکاری بلندمدت امضا کردند. از این پس Gemini به‌عنوان شریک رسمی هوش مصنوعی و Google Pixel به‌عنوان شریک رسمی گوشی هوشمند، از تیم‌های مردان و زنان بایرن حمایت خواهند کرد.

رسمی: بارا ساپوکو اندیایه، بازیکن سنگالی قراردادی ۵ ساله با بایرن امضا کرد. هزینه انتقال به نقل از ترنسفرمارکت: ۳٫۵ میلیون یورو.

استون ویلا نزدیک به یک ماه است که در حال مذاکره برای جذب قرضی ژائو پالینیا است، بایرن در حال حاضر 30 میلیون یورو درخواست کرده، یا برای تسهیل انتقال دائمی یا به عنوان بخشی از یک گزینه در پایان قرارداد قرضی.

لوتار ماتئوس در ستون خود در اسکای: «رقابت برای جایگاه در خط میانی بایرن از رقابت قهرمانی هیجان‌انگیزتر است» • تام بیشوف این پست رو لایک کرده.

درحالی که امسال به بهانه 35مین سالگرد اکران ترمیناتور ۲, این فیلم دوباره به پرده ی سینما میاد، جا داره تولد ۷۹ سالگی یکی از بهترین هواداران باشگاه رو بهش تبریک بگیم و اون کسی نیست جز آرنولد شوراتزنگر عزیز ♥️🎂 @fcbayernir

زادروز 33 سالگی هری کین 🎂🎂🎂

پس از پنج دهه، برای نخستین بار فینال جام‌جهانی بدون حضور بازیکنی از بایرن برگزار میشه @fcbayernir

دفاع اتوبوسی و حفظ نتیجه وقتی یک گل جلو هستید هیچ ایراد ذاتی ندارد، اما انجام این کار خیلی زود و با آمادگی آشکارا ناچیز برای مواجهه با این حجم از حملات کوبنده، تقریباً از نظر فنی احمقانه بود. یک بار انجام دادن آن قابل چشم‌پوشی است، اما دو بار؟ به تیتر این بخش نگاه کنید. 🔹 افتضاح در ضربات ایستگاهی در حالی که در حال بحث درباره محدودیت‌های تاکتیکی هستیم که منجر به این نتایج شد، یکی از رو اعصاب‌ترین مسائل همیشگی من این بوده است که توخل چگونه کرنر‌های حریف را مدیریت می‌کند. به نظر می‌رسید تمرین کمی برای مواجهه با موقعیت‌هایی که کرنرها به صورت کوتاه پاس داده می‌شوند انجام شده است و تیم‌های او اغلب در این شرایط گل خورده‌اند. این بازی را در نظر بگیرید، جایی که آرژانتین از طریق یک کرنر کوتاه به گل مساوی رسید؛ جایی که لیونل مسی توانست یک یک‌دو آرام را با رودریگو دپل در میان حداقل فشار از سوی انگلیسی‌ها انجام دهد؛ انگلیسی‌هایی که بیش از حد مشغول شلوغ کردن محوطه جریمه بودند (که باید گفت، نسبتاً بی‌تاثیر هم بود). و همین روند در شکست بایرن مقابل مادرید نیز دیده شد، به ویژه در دقیقه ۷۰ که یک کرنر کوتاه از لوکا مودریچ به فدریکو والورده منجر به شوت او شد که به تور دروازه چسبید، اما بعداً به دلیل خطای داخل محوطه جریمه مردود اعلام شد. ناتوانی در مقابله موفقیت‌آمیز با کرنرهای کوتاه را می‌توان در کنار ناتوانی این دفاع‌های اتوبوسیِ سراسیمه در دفاع خوب از جناحین دید. ورود یک مدافع میانی اضافی، مکانیزم‌های دفاعی را که تیم بدون توپ توسعه داده است مختل می‌کند و وقتی با چیدمان‌های فشرده‌تر و متمایل به مرکز همراه شود، به حریف اجازه می‌دهد تا از فضاهای کناری به فضاهای نیمه (Half-spaces) آسیب جدی بزند. توخل این اشتباهات تاکتیکی کوچک را بارها تکرار کرده و آن‌ها بسیار گران تمام شده‌اند. 🔹 بریم سراغ بازی مقصر تراشی... بیایید نام ببریم، نام‌ها را بگویید... شاهکار توخل پس از باخت. این همان چیزی است که بیشتر از همه روی اعصاب هواداران می‌رود: توخل تصمیمات قاطعی می‌گیرد، اما خود به ندرت مسئولیت نتیجه را به عهده می‌گیرد. روشی که در بیگانه کردن و دور کردن هواداران تیم خودت کاملاً موفقیت‌آمیز است. بازی انگلستان خیلی واضح با تغییرات او رقم خورد، اما اگر کسی فقط مصاحبه بعد از بازی توخل را می‌شنید، باور نمی‌کرد که بازی با باخت تمام شده است. 💬 «امروز یکی از بهترین بازی‌های خودمان را انجام دادیم. شاید بهترین بازی‌مان. هیچ پشیمانی نداریم. گفتن اینکه تصمیمات من بعد از شکست اشتباه بوده، آسان است.» (به نقل از فابریزیو رومانو) و ببینید و باور کنید که همین رفتارها پس از باخت به مادرید هم رخ داد؛ مقصر دانستن مصدومیت‌ها و سپس داور. هواداران بایرن با رفتارهای او در کنفرانس‌های مطبوعاتی بیش از حد آشنا هستند؛ نمونه‌های بی‌شماری فراتر از این وجود دارد که شامل مقصر جلوه دادن علنی بازیکنان خودش می‌شود. 💬 «کل فصل ما به جای اینکه فعال باشیم، در قبال تعویض‌ها انفعالی عمل کردیم. ما همیشه مجبور بودیم به مصدومیت‌ها واکنش نشان دهیم.» (به نقل از iMiaSanMia@) 💬 «یک فاجعه. یک فاجعه مطلق. روی گل دوم رئال، آن‌ها اجازه دادند بازی ادامه پیدا کند. قانون واضح این است که صحنه باید ادامه یابد. اشتباه اول را کمک‌داور مرتکب شد، اشتباه دوم را داور.» (به نقل از iMiaSanMia@) 🔹 توخل، پادشاه تورنمنت‌ها؟ توخل بارها در این موقعیت قرار گرفته است. شهرت او به عنوان یک «متخصص تورنمنت» ممکن است همان چیزی باشد که او را مجاب می‌کند تا برای اطمینان از صعود، به چنین رویکردهای دفاعی روی آورد، اما زمان بارها به او نشان داده است که این روش به سادگی جواب نمی‌دهد و انتخاب دوباره همان مسیر علیرغم نتایجی که خلاف آن را ثابت می‌کند، چیزی جز لجبازی نیست. وقتی تیم انگلستانِ خود او از رویکردش مبهوت و انگشت‌به‌دهان می‌ماند، یعنی این یک مشکل بزرگ است. کتمان‌ناپذیر است که او برای رساندن انگلیس تا این مرحله کار بزرگی انجام داد و بازی بسیار خوبی را مقابل مکزیک هدایت کرد. اما این موضوع او را از انتقادها بابت اشتباه بزرگ امروز مبرا نمی‌کند، به خصوص وقتی که این اشتباه دقیقاً همان موردی است که او در گذشته مرتکب شده بود. اگر او برنامه‌ای برای موفقیت با این تیم انگلستان در آینده دارد، باید تغییری ایجاد کند. 💬 نظر شما درباره بازی انگلستان چیست؟ آیا توخل مقصر بود؟ آیا با شباهت‌های دیده‌شده با باخت دو فصل پیش بایرن به مادرید موافقید؟ همه چیز را در نظرات پایین با ما در میان بگذارید!

توماس توخل، سرمربی انگلستان، هیچ چیز از دوران حضورش در بایرن مونیخ یاد نگرفته است دنیا با شوک شاهد شکست ۲ بر ۱ انگلستان مقابل آرژانتین بود، آن هم در حالی که انگلیس یک گل جلو بود؛ اما برای هواداران بایرن مونیخ، این داستانی بود که متأسفانه قبلاً هم آن را دیده بودند. در حالی که انگلستان در حساس‌ترین لحظه ممکن فروپاشید و راه را برای آرژانتین باز کرد تا جایگاه خود را در دومین فینال متوالی جام جهانی تثبیت کند، یادآوری‌های دردناک آن شب شوم در مادرید (دو سال پیش) باید در ذهن کسانی که بدشانس بودند و آن را به یاد می‌آوردند، جرقه زده باشد. آنچه پس از گل آنتونی گوردون در بازی امروز رخ داد، تقریباً بازسازی مو‌به‌موی یکی از بدترین لحظات تاریخ مدرن بایرن بود. تعجبی ندارد که مقصر هر دو حادثه توماس توخل بود؛ کسی که سرنوشتی را به هواداران تحمیل کرد که سزاوارش نبودند و این بار، فوتبال را از یک فینال جام جهانی که شایسته اعتبارش بود، محروم کرد. برای آن دسته از افراد خوش‌شانسی که آن را به یاد نمی‌آورند؛ بازی مورد بحث که شباهت‌های شگفت‌انگیزی با این نیمه‌نهایی جام جهانی داشت، شکست ۲ بر ۱ بایرن مقابل رئال مادرید در بازی برگشت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۰۲۳/۲۴ بود. موارد زیادی وجود دارد که توخل پس از شکست مقابل آرژانتین مستحق انتقاد برای آن‌هاست، و بهترین راه برای خلاصه کردن این انتقادها، موازی‌سازی آن با نحوه مدیریت او در حذفِ دو سال پیش بایرن از لیگ قهرمانان است. 🔹 «تعریف دیوانگی...» «... انجام دوباره و دوباره یک کارِ یکسان و انتظارِ نتایجِ متفاوت داشتن است.» بی‌انصافی است اگر این اتفاق را یک فروپاشی تاکتیکی بنامیم، زیرا از سوی انگلستان، پس از به ثمر رساندن گل، تاکتیک خاصی در جریان نبود. انگلستان تا قبل از گلزنی، بازی را به خوبی کنترل کرد، اما طنز ماجرا اینجاست که همان گل به نقطه عطف تبدیل شد؛ چرا که آن‌ها تصمیم گرفتند مالکیت توپ را واگذار کنند و عقب بنشینند. آنچه در ۴۰ دقیقه بعدی رخ داد، یک دفاع اتوبوسی (لو بلاک) ضعیف و بی‌سازمان بود که به آرژانتین اجازه داد در محوطه جریمه انگلیس جولان دهد و فشار کم یا نزدیک به صفرِ انگلستان نیز به این معنی بود که آرژانتین کنترل کاملی روی جناحین داشت. این تغییر رویکرد زمانی قطعی شد که توخل در دقیقه ۷۲ گوردونِ گلزن را بیرون کشید تا ازری کُونسا (مدافع میانی) را وارد زمین کند و در ادامه نیز نایکو اورایلیِ مدافع را جایگزین دکلان رایس کرد. مشکل این تصمیم باید کاملاً واضح باشد: اگر به هر تیمِ تا حدی خوب، فرصت‌های متعددی برای شوت‌زنی به سمت دروازه و دسترسی بدون مزاحمت به موقعیت‌های عالی برای سانتر کردن بدهید، قطعاً گل خواهید خورد. چه رسد به اینکه تیم مذکور، بزرگ‌ترین بازیساز تاریخ فوتبال را هم در اختیار داشته باشد. فقط نگاهی به سیستمی که قرار بود در زمان مالکیت نداشتن توپ ۵-۳-۲ باشد، در عمل بارها و بارها به یک آشفتگی پرهرج‌ومرج تبدیل شد که هنگام مواجهه با حمله، سراسیمه برای شلوغ کردن محوطه جریمه هجوم می‌برد؛ فاقد هماهنگی و درمانده، به امید بهترین‌ها. تماشای آن به شدت کلافه‌کننده بود. نکته اینجاست که این اولین باری نیست که توخل این روش را امتحان می‌کند. در شکست ۲ بر ۱ بایرن مقابل رئال مادرید در سال ۲۰۲۴، باوارایی‌ها در دقیقه ۶۸ با یک گل جلو افتادند و پس از آن، دقیقاً همان مجموعه از اتفاقات رخ داد. توخل ابتدا هشت دقیقه پس از گلِ آلفونسو دیویس، لروی سانه (تنها وینگر باقی‌مانده بایرن) را بیرون کشید تا کیم مین‌جائه (مدافع میانی) را وارد زمین کند، و هشت دقیقه بعد هری کین را هم تعویض کرد. ویرانیِ حاصل از آن نیز هیچ تفاوتی نداشت: سیستم مثلاً ۴-۴-۲ بدون توپ، به تلاش‌های آشفته برای جذب فشار تیمی از رئال مادرید تبدیل شد که توپ را به آن‌ها تقدیم کرده بودند. هر دو بازی شاهد یک گل مساوی و سپس گل پیروزی در دقایق پایانی بودند، اما هر دو گل در هر دو بازی با توجه به ۳۰ دقیقه قبل از آن‌ها، تقریباً اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسیدند. ارزش دارد حالت معکوس را هم در نظر بگیریم: اگر آن‌ها گل نمی‌خوردند، توخل به عنوان یک قهرمان ستایش می‌شد. اما چیدمان تیم آن هم به این زودی و درست بعد از جلو افتان، این حس را منتقل می‌کرد که هر دو تیم خودشان بستر را برای چنین نتیجه‌ای فراهم می‌کنند. این یک رویکرد به‌طور غیرعادی بزدلانه است و از قضا، نقد خود توخل به مسابقات یورو ۲۰۲۴ انگلستان در اینجا هم صدق می‌کند: «آن‌ها بیشتر از اینکه هیجان و اشتیاق برای بردن داشته باشند، از حذف شدن از تورنمنت می‌ترسیدند.»

آلفونسو دیویس می‌خواهد در بایرن بماند و برای رسیدن به ترکیب اصلی، با ناتانیل براون رقابت کند. جدایی از باشگاه برای این بازیکن کانادایی کاملاً منتفی است. هرچند باشگاه بایرن مونیخ حاضر بود به پیشنهادهای مناسب برای او گوش دهد، اما دیویس تصمیم خود را برای ماندن گرفته است؛ آن هم در شرایطی که می‌داند باید خود را از مصدومیت‌ها دور نگه دارد، وگرنه ریسک از دست دادن جایگاهش به براون را به جان می‌خرد؛ بازیکنی که به درخواست مستقیم وینسنت کمپانی جذب شده است.

گوگل به شریک تجاری جدید اف‌سی بایرن تبدیل می‌شود همکاری این دو مجموعه به مدت سه سال و تا سال ۲۰۲۹ ادامه خواهد داشت. مذاکرات از مدتی پیش در جریان بود و اکنون نهایی شده است. روز جمعه، روون کاسپر (مدیر بازاریابی و فروش بایرن) همراه با دکتر آن-کاترین هوبل (مدیر ارشد بازاریابی گوگل در منطقه آلمان، اتریش و سوئیس) در کمپ تمرینی بایرن عکس یادگاری گرفتند. جزئیات و حجم مالی این قرارداد اسپانسرینگ هنوز مشخص نیست، اما باشگاه بایرن به‌زودی آن را اعلام خواهد کرد.

اسماعیل سیباری ، خرید تازه ی بایرن در دقیقه ۲۰ بازی مراکش - کانادا مصدوم و از بازی خارج شد @fcbayernir

«باشگاه اف‌سی بایرن مونیخ، ناتانیل براون، بازیکن ملی‌پوش آلمانی را به خدمت گرفت. این بازیکن ۲۳ ساله از آینتراخت فرانکفورت به قهرمان آلمان می‌پیوندد و قراردادی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۳۱ امضا کرده است. در ادامه، بازیکن جدید خود را با جزئیات بیشتر معرفی خواهیم کرد.» مدافع…

«باشگاه اف‌سی بایرن مونیخ، ناتانیل براون، بازیکن ملی‌پوش آلمانی را به خدمت گرفت. این بازیکن ۲۳ ساله از آینتراخت فرانکفورت به قهرمان آلمان می‌پیوندد و قراردادی تا ۳۰ ژوئن ۲۰۳۱ امضا کرده است. در ادامه، بازیکن جدید خود را با جزئیات بیشتر معرفی خواهیم کرد.» مدافع کناری فوق‌العاده سریع با تفکر تهاجمی ناتانیل براون پس از بازی افتتاحیه آلمان در جام جهانی مقابل کوراسائو (۷-۱)، نمی‌توانست جلوی لبخندش را بگیرد. این مدافع کناری گفت: «واقعاً باورنکردنی است. اولین بازی در جام جهانی و بلافاصله یک گل و یک پاس گل؛ فکر نمی‌کنم چیزی بهتر از این وجود داشته باشد.» تنها کمی بیش از شش ماه پس از اولین بازی‌اش برای تیم ملی آلمان، این بازیکن ۲۳ ساله ناگهان خود را روی صحنه بزرگ جام جهانی دید و به این ترتیب به طور قطعی وارد کانون توجه هواداران فوتبال آلمان شد.

تمام شد؛ بایرن مونیخ برای جذب ستاره مراکشی، اسماعیل صیباری، به توافق رسید صیباری برای انجام آزمایش‌های پزشکی و امضای قرارداد رسمی به‌عنوان بازیکن جدید بایرن، در ایالات متحده حضور خواهد یافت. رقم این قرارداد ۵۵ میلیون یورو عنوان شده است. @fcbayernir

۲۱ بازی! مانوئل نویر رکورد بیشترین حضور یک دروازه بان در جام جهانی را از آن خود کرد.‌ @fcbayernir