کانال شعر و نثر فرشته پیشقدم

عشق، تنها چیزیست که میتواند ما را از این به‌هم ریختگی عاطفی، حسی و اندیشه نجات دهد. در روزگاری که سیاست بر جزئیات زندگی انسانها رخنه کرده، این عشق است که ناجی جسم و روح میگردد. سخنان دکتر مصطفی مهرآیین در باب عشق و رنج شیرین آن، فرصتی برای تامل و شاید عاشق شدن پدید می‌آورد؛ عشقی پاک و مقدس که امروزه گنجی نایاب شده.

فایل صوتی کامل جلسه اول کارگاه " عشق و رنج های آن" که با بحث درباره انواع مطالعات عشق آغاز شد و با بحث درباره لزوم بازخوانی تاریخ اجتماع بر مبنای مفهوم لذت( به جای مفهوم منفعت) ادامه یافت.بنا به نظریه تاد مک گوان که حاصل قرائتی لکانی از نظم اجتماعی امروزین است ما با ظهور جامعه ای روبرو هستیم که فرمان به لذت می دهد و در آن دیگر نشانی از بازداری لذت مورد توجه فروید وجود ندارد.مک گوان در مقابل این وضعیت معتقد است نه می توان به عقب بازگشت و حرف از تقویت سنت زد و نمی توان این وضعیت را منفعلانه پذیرفت.او پیشنهاد می کند باید به نوعی سیاست لذت پرداخت و این ایده را سامان بخشید.مک گوان معتقد است برعکس آنچه در ظاهر به نظر می رسد انسان امروزی اصولا لذت را تجربه نمی کند چون تجربه لذت تنها زمانی معنا می یابد که در درون مرزها و حد و حدودها صورت گیرد و گرنه تجربه لذت بی مرز به معنای تجربه نکردن لذت است.عدم توقف و تامل و مکث در لذت نیز چنان که بنیامین در فقر تجربه می گوید باعث فقر تجربه لذت در جامعه جدید شده است، اگر چه ظاهر آن حکایت از وفور لذت در همه جا دارد. http://t.me/mostafamehraeen

دوستان و همراهان عزیز با افتخار، مجموعه‌ی تخصصی آوید با شعار: آموزش، ویرایش، یادگیری و دانش تولد خود را اعلام میدارد. از پژوهشگران، شاعران و نویسندگان دعوت میکنم برای مشاوره و بررسی متن با بنیانگذار آوید( فرشته پیشقدم) هماهنگی کنید. راه ارتباطی: اینستاگرام f.pishghadam تلگرام، واتسپ، بله و روبیکا با شماره ۰۹۱۲۸۸۰۵۰۰۹

آهای قلم، قربون شکل ماهت فدای بوی جوهر سیاهت دَوُوم بیار، هنوز زیاده کارم هزار تا شعر نا نوشته دارم #خلیل_جوادی

‌ ♾ قلم، زبان دوم انسان هاست.... 🖋قلم : زبان عقل و معرفت و احساس انسان ها و بیان کننده اندیشه و شخصیت صاحب آن است. روز قلم بر شاعران و اساتید محترم و صاحبان قلم و اندیشه ی آزاد مبارک باد رقص قلمتان شکوفا و نویسا در دفتر زمانه فُتد نامش از قلم... هرملتی ‌که‌ مردم‌ صاحب‌قلم‌ نداشت! فرخی_یزدی ۱۴ تیرماه، #روز_قلم فرخنده باد ‌‌

نمونه ای ازشعر حامد احمدی با صدای خودش🖕🏻

جز به کار گور خود کندن فلک نسپرد با دست خالی بیلمان مانده‌ایم از کار سربار زمین تا طبیعت کی کند تعدیلمان

جز به کار گور خود کندن فلک نسپرد با دست خالی بیلمان مانده‌ایم از کار سربار زمین تا طبیعت کی کند تعدیلمان

من مدتهاست که پس از رفتن به زندان و دادگاه و گرفتن حکم و باز دعوت به زندان و آزادی دوباره و اکنون اخراج از پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و بیکار شدن و افتادن در چرخه اندیشیدن به خود و بازنگری در .....در هیچ جمع دوستانه ای نه حضور داشته ام و نه بحثی…

من مدتهاست که پس از رفتن به زندان و دادگاه و گرفتن حکم و باز دعوت به زندان و آزادی دوباره و اکنون اخراج از پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و بیکار شدن و افتادن در چرخه اندیشیدن به خود و بازنگری در .....در هیچ جمع دوستانه ای نه حضور داشته ام و نه بحثی مطرح کرده ام و نه متنی آفریده ام.این بحث در جمع سه نفره دوستان که پر از سکته زبانی، فراموشی نام ها و حتی خطای تفسیری است( اشتباهات آن را بر من ببخشید) را تنها به این دلیل منتشر میکنم که بگویم با همه این اتفاقات چیزی در من در خصوص مسئولیت پذیری اخلاقی در قبال جامعه تغیر نکرده است، اگر چه با داشتن حکم هشت ساله و اخراج از کار و بیکاری و بی پولی و.....در حال مدارا با شکنجه سفیدی هستم که به زیبایی برایم طراحی شده است.در آخر بگویم باز هم شروع به تدریس خواهم کرد، درسگفتار خواهم داشت و خودم به تنهایی " مدرسه مهرآیین" را به شیوه کوچگردی و تدریس و سخن گفتن در وضعیت های سخن مدنی تاسیس خواهم کرد. از همه احوالپرسی های دوستان عزیزم در این ایام هم ممنونم که تنها نجات دهنده انسان " عشق و محبت دیگران" به انسان است: عشق می پذیرم و از عشق سخن خواهم گفت تا باور کنم که زنده ام.

به بهانه روز معلم، شنیدن صدای مهربان و زندگی بخش معلمان واستادانم در قالب یک تبریک کوتاه، آن چنان شعف انگیز و روح پرور است که گویی اندیشه ای ناب در من حلول کرده، اندیشه ای از جنس علم و عشق، خرد و مهر، دانش و آرامش... هم چنین شنیدن آوای غزل گونه ی دانشجویان و دانش آموزانی که علی رغم گذشت سالها و البته حضور کرونا و عدم شرکت در کلاسهای حضوری، پیام دادند و تماس گرفتند تا یادآور شوند فرزندان ایران همواره قدردان و بی ادعایند. از معلمانم که از کودکی به من آموختند چگونه قلم در دستانم بگیرم و از استادانم که یاد دادند چه سان از حقیقت بنویسم و نهراسم سپاسگزارم. شعری از ایراج میرزا: گفت استاد مبر درس از ياد ياد باد آنچه به من گفت استاد ياد باد آن كه مرا ياد آموخت آدمي نان خورد از دولت يـــاد هيچ يادم نرود اين معنــــي كه مرا مادر من نـــــادان زاد پدرم نيز چو استــــــادم ديد گشت از تربيــــــــــت من آزاد پس مرا منت از استـــاد بود كه به تعليـــــــم من استاد استاد هر چه مي دانست آموخت مرا غــــير يك اصل كه ناگفته نهاد قدر استـــــــــــــــاد نكو دانستن حيف استــــــــاد به من ياد نداد @fereshte_pishghadam

گلوله سینه‌های جمیله را بوسید جوی قرمز راه انداخت تا بهشت را زیر پایش آورد. #جمیله شیخی، مادری که خود را سپر جوانان کرد و جان باخت.

قوهای عاشق هر سپیده‌دم در سوگ جفت خویش می‌میرند با طنابی که طوفان برایشان بافت و دریا بر گردنشان انداخت. کبوترهای سپید هر سحرگاه لباس عزا می‌پوشند و اشک سرخ بر مزار جفت خود می‌ریزند. به فرزندم بگویید عشق طعم تلخ غربت دارد و خاکِ این دردآباد گیاهی جز رنج نمی‌رویاند. نه بوستانی خواهی دید نه گلستانی. اینجا سرزمین دارستان است. #فرشته_پیشقدم

از مُنفَعلی و بی‌خیالیت بگو از کَبکبه‌ها و ماست‌مالیت بگو در جمع شدی مدعی عقل بشر در خلوت از آن دروغ و خالیت بگو #فرشته_پیشقدم

انگار که از دماغ فیل افتاده از عرش به اَشرَف‌ُالسَبیل افتاده اوهام برَش داشته بود و دیدیم چون کارگری کنار بیل افتاده #فرشته_پیشقدم ۱۴۰۵/۱/۲۵