فێرگەی ئیمامی شافیعی

گەورەترین جیهادی ئافرەتی موسڵمان لەم سەردەمەدا ئەوەیە کە ڕێگە نەدات ژاوەژاوی دونیا و ململانێی ماددی، پێگەی دایکایەتی و پاراستنی خێزانەکەی لێ داگیربکات. بۆیە ئەگەر پیاوێک فێری فیقھ و دین بێت، کەسێک فێر بووە، بەڵام ئەگەر ئافرەتێک فێری فیقھ بێت، خێزانێک و نەوەیەک و ئوومەتێک فێربوەو ڕزگاریان بووە .. ‌زۆر گرنگە تۆی ئافرەت خۆت شارەزای دینەکەت بکەیت و دەستبگریت بە قورئان و سوننەتەوە، هۆکارەکانی ڕۆشنبیری بگریتەبەر و ببیت بە دایک و پەروەردەکارێکی چاک. هاوسەرێکی ‌ژیر و تێگەیشتوو. خۆت بە بەرپرس و کۆڵەگەی دینەکەت بزانیت و ڕێگاکان ڕووناک بکەیتەوە .. چەند جوانە ئافرەت طەلەبی عیلم  بکات و چاکە بڵاو بکاتەوە، لە سوننەت شارەزابێت و لە خوای گەورە بترسێت و زمانی خـۆی بپارێزێت. وە ئاگاداری ئەوەبێ کە خودا چاودێرییەتی ..

هیچ عیلمێک نییە، هێندەی ئەم فیقهە، عەقڵت فراوان بکات و ژیری و وردیت زیاد بکات. نازانم وەک پسپۆڕێکی مێشک و توێژەرێکی قوڵ، لەڕوانگەی عیلمی پزیشکییەوە قسەی لەسەر بکەم، ئەسڵەن وائەزانم ئەمە لەسەرووی عیلمی پزیشکییەوەیە و عیلم لەئاستیدا دەستەوسانە، بەڵام بە سادەیی ئەڵێم: دڵنیام هەندێک فەرعی فیقهی، هەندێک گۆشە و خانەی مێشک و یادگە ئەوروژێنێت و ئەخاتە کار، ڕەنگە بە هەموو تەمەن، خۆی نەکەوێتە کار و لەخەو هەڵنەسێت! یەعنی بەسەر هەندێک فەرعی وردی فیقهیدا ئەڕۆیت، ڕێک هەستەکەیت عەقڵ و مێشکت شەکەت ئەبێت، جوڵە و چالاکی نەکراوی بەسەردا هاتووە، ڕاستەوخۆ پێویستت بە خەوتنە! ئەڵبەت عەقڵ و ژیریتی پێ زیاد ئەبێت، نەک بەسەرتدا بشکێتەوە!

"تۆش وەک هاورێکانت دەستپێبکەوه بە گەرموگوڕیەکەی جاران، هیچ شتێک نابێتە ڕێگر لە فێربوونت. جگە لە تەمەڵی نەفس و وەسوەسەی شەیتان."