موسیقی طبقه ۳۶ اتاق ۲۲

بخش نجات‌دهنده‌ی امروزم #بداهه

هاهاها همینجوری می‌گردم برای آدم‌های رندومی که براشون فقط یه غریبه‌م وویس تمرین می‌فرستم😂 حس خیلی جالبی داره :>> نه می‌دونن کی فرستاده، نه من می‌دونم کی قراره بهشون گوش کنه :))) بامزه‌ست😂😂 دوست دارم چیزای قشنگ‌قشنگ براشون بفرستم، هرکسی که به دستش می‌رسه تصور میزان زندگی‌هایی که الان اون بیرونن و بطری من تو این دریا ممکنه بهشون برسه خیلی بامزه‌ست:> برام جالبه بدونم هرکدوم الان دقیقا توی چه موقعیتی از زندگی‌شونن؟ :)) پ.ن: راستی قبلا هم پرسیدین اسم بات‌ش چیه، اینه: @RandomLettersBot

نیاز دارم یه مخاطب پیدا کنم برای این جمله: "ایشالا با توالی PEST یوبی‌کوئیتینه بشی :))))"

نوتیف اسم استادم میاد می‌خوام از خوشحالی طی‌العرض کنم😂 بشینیم سر تمرین :)) _بعد ۳_۴ماه هنوز باورم نمیشه قبولم کرده و داره برام وقت میذاره :)))

I should stay on track for a few months, then I can keep doing whatever I want, outside this frame

خوشحالم که هنوز عاشقشی. منم عاشقشم؛ چون باید باشیم. چون زندگی رو باید خواست، با همه حالاتش. حتی وقتی که داری اشک می‌ریزی، حتی وقتی که به‌نظر می‌رسه یه لایه غبار غلیظ روی عینکی که دنیا رو باهاش می‌بینی نشسته. می‌فهمم که ترسناکه، اما اون احساسات شفاف رویا نبودن. بخش زیبایی از زندگیت بودن، و ممکنه باز هم روزی تجربه‌شون کنی. ما این‌قدر توی زندگی دگرگون می‌شیم و تغییر می‌کنیم که به‌نظر می‌رسه این ترسیدنه بیشتر حیرت باشه تا ترس. به حالات قبلیت نگاه می‌کنی و به‌نظرت میاد که یه آدم دیگه بودی، که بودی. آدمی بودی که این بخش هنوز بهش اضافه نشده بود، و نسخه کوچک‌تر و کم‌تجربه‌تری از تو بود، اما ازت جدا نیست و هنوز هم درون توئه. حالا طیف مغزت گسترده‌تر شده، و اون ظرافت‌ها ناپدید نشدن، فقط ازشون دور شدی.. که هر عاملی می‌تونه باعث بشه دوباره ببینیشون، و این‌دفعه بالغانه‌تر ببینیشون.

جدا خوشحالم که تو هم می‌بینیشون :>>>

وای من هم همیشه این سوال رو میپرسم😭😭😭_ اصلا عاشق اینم که راه های طولانی رو با ماشین برم فقط برای اینکه درخت هارو نگاه کنم تحلیل کنم، اصلا نمیشه گفت چه حسِ عجیبیه😭.

نمی‌دونم یعنی بقیه هم انقدر درخت‌ها رو دوست دارن و پیچ‌و‌خم‌هاشون رو می‌بینن؟ یا فقط منم که انقدر توی سرم انحناشون رو دنبال و تصویر می‌کنم؟ هرکدوم یه شخصیت و دنیای مجزا دارن :)

عزیزممم :> مرسی حسنای قشنگم💙

انوانسیون شماره ۹... چقدر دقیق و زیباااا😭❤️.

باید نظم‌ذهنی و خط موسیقی رو سعی کنم توی ابعاد خیلی کوچیک‌ هم حفظ کنم، این کار سختیه

con spirito

استادم خوشش اومد و گفت پلی‌فونی ها رو خیلی بهتر از قبل می‌شنوم :> خوشحالم

#تمرین با تمپوی پایین_ نزدیک روز دهم

راستی دیشب یکی از شما قشنگ‌ها یه جمله تو ناشناس گفت : "به سختی‌ش می‌ارزه درسته؟" یکم مغزم رو قلقلک داد، شاید بعدا یه وویس گرفتم یکم راجع بهش حرف زدم

خیلی از جملاتی که می‌گم جملاتی‌ان که دارم راجع بهشون فکر می‌کنم و دو دلم و باهاشون درگیرم مثلا این یکی: You are not what happened to you نیستم؟ یا هستم؟ چقدر؟ من می‌دونم که چقدر تغییر کردم، ولی این رو هم می‌دونم بیسی که پریا رو ساخته هنوز هم همونه، هنوزم چیزایی که من رو پریا می‌کردن هستن، گرچه تغییر کردم پس من واقعا چیزهایی که به سرم اومدن نیستم؟ گرچه خیلی اوقات انگار واقعیت من رو تشکیل دادن؟

Sth has died in me