Inspiration/ الهام زنجانیان

عصر یکشنبه‌های بخارا نقد و بررسی کتاب «چیستی ایران» تألیف محمود فتوحی که از سوی نشر سخن منتشر شده است با حضور نویسنده و سخنرانی • دکتر مسعود جعفری جزی، • مهندس سیدمحمد بهشتی • یامان حکمت یکشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۵ خانۀ کتاب دبا

عصر یکشنبه‌های بخارا نقد و بررسی کتاب «چیستی ایران» تألیف محمود فتوحی که از سوی نشر سخن منتشر شده است با حضور نویسنده و سخنرانی • دکتر مسعود جعفری جزی، • مهندس سیدمحمد بهشتی • یامان حکمت یکشنبه ۱۱ مرداد ۱۴۰۵ خانۀ کتاب دبا

«یکی از آرزوهای من باز شدن فضاییه که تو اون فضا بشه تخیل کرد.» گفتاری از #باوند_بهپور، هنرمند، مدرس و نویسنده / ضبط شده در ۲۰ تیرماه ۱۴۰۳ / از پرونده‌ی «ایران؛ ۳۰ سال بعد» ویدیوی کامل را در سایت و یوتیوب حرفه: هنرمند تماشا کنید: 📌 سایت: https://herfeh-honarmand.com/product/iran-30-years-later-bavand-behpoor/ 📌 یوتیوب: https://youtu.be/Tt6xMMptJo8 #ایران_سی_سال_بعد

🔸رؤیای ملّی عرفان نظرآهاری «...اميد و ايمان و عشق را كه من آنها را از يك سنخ و جنس می شناسم، ابزارها و وسائط تحقق رويای ملی بايد دانست. هيچ رويا و آرزويی بدون اين هرسه، اميد و ايمان و عشق، تحقق نخواهد يافت.» (عبدالله گیویان) 🔹 «رام» را در اینستاگرام و توییتر دنبال کنید.                     @ReadAllAboutMemories #بخوانیم_بدانیم_همرسانی کنیم

دوستان من یک نکته‌ای رو این چند هفته در گفتگوهایی با دوستان تکرار شد اینجا خدمتتون بگم محض هدیه. شاید در این شرایط بحرانی کمکی کرد. با توجه به شرایط بسیار مشکلی که ایرانی‌ها در همه جای دنیا و مخصوصا داخل ایران دارند مدیریت میکنند یک الگوی فکری که من فکر میکنم در این شرایط تاب‌آوری شما رو بیشتر میکنه و کمک میکنه استقامت روحی بیشتری داشته باشید و در تصمیم‌گیری آزادی عمل و شفافیت فکری بیشتری داشته باشید اینه که حواستون باشه چی رو به هویت‌تون وصل میکنید. منظورم چیه؟ مثلا ممکنه شما دانشجوی سخت‌کوشی بودین و سالها موفقیت تحصیلی بخشی از هویت شما بوده. یا کارآفرین موفقی بودین و بعد به دلیل شرایط اقتصادی به مشکل برخوردین. یا پدر و مادر خیلی مراقبی هستید اما به دلیل شرایط اقتصادی الان توان فراهم کردن امکاناتی که در لیاقت فرزندتان هست رو ندارید. اینها همه دغدغه‌های واقعی و مهم هستند. نکته‌ای که من میخوام بگم اینه که شما تعریف خودتون رو از اینکه "من کی هستم" از موفقیتها و شرایط جدا کنید که شرایط هویت شما رو از هم نپاشه. یکپارچگی ارزشمند شما حفظ بشه. چرا؟ چون این یکپارچگی و انسجام هویتی هست که شما رو در سختی زندگی جلو میبره. این مفهومش این نیست که شما اهمیت نمیدین. مفهومش اینه که به موقعیت‌های زندگی با فاصله امن نگاه می‌کنید. در نتیجه قضاوت شما در مورد اینکه آیا انتخابی برای این شرایط مناسب هست یا نه بهتر خواهد بود. بگذارید یه جور دیگه بگم: هویت هسته‌ای باید بر چیزهایی بنا شود که بحران نتواند از شما بگیرد. از گفتگوهای این چند وقت براتون مثال میزنم. شما دانشجوی موفقی بودین، مهاجرت کردین اما الان به دلیل سخت‌تر شدن قوانین مهاجرتی گرفتن ویزا یا حتی موندن با پاس ایرانی مشکل‌تر شده. اگر شما موفقیت تحصیلی رو بخش هسته‌ای از هویتتون تعریف کنید ممکنه انتخاب کنید حتما برین یک کشور دیگه با ویزای دانشجویی دکترا بخونید و سالها درگیر محدودیتهای پاسپورت ایرانی باشید. اگر موفقیت تحصیلی بخش هسته‌ای از هویت نباشه ممکنه انتخاب کنید همینجایی که هستید سریع پاسپورت کشور مقیم رو بگیرین، هدفهای تحصیلی رو بعد از پاسپورت گرفتن دوباره ادامه بدین. اگر کارآفرین موفقی بودین و الان به مشکل برخوردین - اگر کارآفرین موفق بودن بخش هسته‌ای از هویتتون باشه ممکنه برای باز آفرینی اون موقعیت زمان زیادی رو بگذارید. اگر نباشه، ممکنه شرایط رو ارزیابی کنید، با آدمهای امن مشورت کنید و کلا یک مسیر دیگه رو برای درآمدزایی شروع کنید. در زمانهای بحران تعریف هویت هسته‌ای رو بیارین متمرکز کنید روی چیزهایی که اصلا به موفقیت‌های بیرونی بستگی نداره. حتی به داشتن سقفی بالای سر هم بستگی نداره. اینجوری چابکی فکری بیشتری خواهید داشت. من، پانته‌ا وزیری، قلبا معلم، عاشق کباب و مامان و همسر هستم. همین. یک توضیح نهایی هم بدم که ربطش بدم به بحثهای قبلی. در بحث ویدیوی موفقیت و رضایت در زندگی گفتیم یک مینیمم موفقیت تعریف کنین. من فکر میکنم - با عقل الانم - که هرچی موقعیت بحرانی‌تر بود این مینیمم باید کمتر باشه. این تعریف دینامیک و متمرکز بر رشد منعطف از ضعف نمیاد، از درایت در درک شرایط میاد. رشد منعطف الگوی شکست ناپذیر طبیعت هست. قدمهاتون پر توان 🕊🌱✨️ https://youtu.be/77xNREpXzfM?is=GLwUtWyfQG3da-Qk

☀️ «اگر دوباره مهر ببارد، خرد محک گردد.» سطری از شعر «وطن یکی‌ست» سرودهٔ شروین وکیلی، واژه‌ای که در زبان فارسی هم‌زمان یادآور عشق، مهربانی، پیمان و روشنایی است. @sherwin_vakili سرمشق ۷ مهر🌞🤝✨ تمرین چند اجرا از اتصال سه حرف «م» و «هـ»، و «ر» 🔖تمرینهایتان را با ما به اشتراک بگذارید. ✨️ Practice Sheet 7 Mehr (Love • Kindness •Affection) "May kindness and love shine again." Inspired by the poem "The Homeland Is One" by Sherwin Vakili, today's practice word is Mehr—a beautiful Persian word that carries meanings such as love, kindness, affection, and loyalty. 🔖Practice writing it and share your work with us. #سرمشق #مهر #خوشنویسی #PersianCalligraphy #Calligraphy #Mehr #Love #Kindness 📱https://t.me/sarmashgh_calligraphy ✉️ برای اطلاع از کلاس‌های آنلاین و آفلاین و تهیه مجموعه‌های خودآموز و راهنما به سرمشق پیام بدید. 📢 لطفاً سرمشق را، به علاقمندان زیبا‌نوشتن،  معرفی کنید🙏

💢 کتاب‌های کودکان درباره دانشمندان ممکن است ناخواسته انگیزه بچه‌ها را کم کنند ✍️ امیرعلی سهراب‌پور یک مطالعه جدید نشان داده است که بسیاری از کتاب‌های زندگی‌نامه‌ای کودکان درباره دانشمندان، به جای اینکه علم را برای همه دست‌یافتنی نشان دهند، گاهی این پیام را منتقل می‌کنند که دانشمند شدن نیاز به استعداد ذاتی یا علاقه‌ای دارد که از کودکی وجود داشته باشد. پژوهشگران ۴۲۲ کتاب پرفروش کودکان درباره دانشمندان را بررسی کردند و داستان زندگی بیش از ۱۳۰۰ دانشمند را تحلیل کردند. نتایج نشان داد بیشتر این کتاب‌ها دانشمندان را افرادی معرفی می‌کنند که از همان کودکی عاشق علم بوده‌اند؛ در حالی که تحقیقات انگیزشی نشان می‌دهد علاقه می‌تواند در طول زمان شکل بگیرد. همچنین در رشته‌هایی مثل فیزیک، مهندسی و علوم کامپیوتر، موفقیت دانشمندان بیشتر به «استعداد ذاتی» نسبت داده شده بود؛ پیامی که ممکن است بعضی کودکان را از این حوزه‌ها دور کند. نکته جالب دیگر این بود که داستان زندگی زنان دانشمند در این کتاب‌ها بیشتر به «تلاش و سخت‌کوشی زیاد» نسبت داده می‌شد، در حالی که درباره مردان دانشمند بیشتر بر توانایی و استعداد علمی تأکید می‌شد. به عبارت دیگر، این پیام ناخواسته منتقل می‌شد که زنان برای موفقیت در علم باید بیشتر از دیگران تلاش کنند، نه اینکه مانند مردان به دلیل توانایی و استعداد خود موفق شده باشند. پیام پژوهشگران این است که بهتر است داستان دانشمندان فقط درباره «نابغه‌هایی که از ابتدا متفاوت بودند» نباشد؛ بلکه نشان دهد دانشمندان هم یاد گرفته‌اند، اشتباه کرده‌اند، شکست خورده‌اند و علاقه و توانایی خود را در طول مسیر ساخته‌اند. منبع: {+} 🆔 @HR1Ghadam .

✍️ گفت: مشقِ نامِ لیلی می‌کنم خاطرِ خود را تسلّی می‌کنم سرمشق روز ۱ کلمه: «ایران» 🇮🇷 تمرین: حروف «ا»، اتصال «بـ»، «ر» و «ن» خط: ریز نستعلیق و ریز شکسته‌نستعلیق ابزار: مداد HB و کاغذ 📌 تمرین را روی کاغذ، دقیقا زیر سرمشق با دقت بنویسید و به یکسان بودن اندازه و فاصله حروف توجه کنید. #سرمشق #سرمشق_روز #ایران #نستعلیق #شکسته_نستعلیق #خط_ریز #تمرین_خوشنویسی 📱 https://t.me/sarmashgh_calligraphy 📨  لطفاً برای اطلاع از کلاس‌های آنلاین و آفلاین و تهیه مجموعه‌های خودآموز و راهنما به سرمشق پیام بدید. 📢 لطفاً به علاقمندان به زیبا‌نوشتن سرمشق را معرفی کنید🙏

«ایران؛ ۳۰ سال بعد» پرونده‌ای درباره‌ی تخیلِ آینده‌های ایران / همراه ما در حرفه: هنرمند باشید… ‌این پرونده با همراهی «رُست» منتشر می‌شود. ‌‌ rost.ir طراحی تیزر و هویت بصری از استودیو شیزارو ‌#ایران_سی_سال_بعد اسامی چهره‌های تیزر به ترتیب: محمد درویش حسام سلامت آزاده بیات آرش حیدری مهدی فیاضی‌کیا شروین وکیلی فرهاد نیلی نوید پورمحمدرضا محمدمنصور هاشمی سید محمد بهشتی باوند بهپور هایده شیرزادی فرامرز پارسی پرویز ورجاوند مصطفی مستور

✅ نشست چهارشنبه عصرمان در خانه‌ی نیماژ: تاملی درباره‌ی جنگ و صلح ✅ حضور برای همگان آزاد و رایگان است #جامعه‌شناسی #جنگ @sherwin_vakili

فرایند نوشتن با نوشتنْ تازه شروع می‌شود. ⚜ این تکه‌ای از محتوای وبینار دیروز بود که در اصل بر اهمیت «بازبینی» در فرایند نوشتن تأکید می‌کند. ⚜ در ادامه، بخشی از مصاحبۀ مجلۀ پاریس ریویو با ارنست همینگوی را می‌خوانید که به بازبینی مربوط است: پاریس ریویو: نوشتهٔ روز پیش را که می‌خوانید، بازبینی هم می‌کنید یا این عمل وقتی کار تمام شد انجام می‌گیرد؟ همینگوِی: نوشتهٔ روز پیش را پیوسته بازبینی می‌کنم. وقتی مطلب به‌ پایان رسید هم طبعاً دوباره اصلاح می‌شود. فرصتِ دیگر برای بازبینی هنگامی است که دیگری آن را حروف‌چینی می‌کند و شما متنِ تروتمیزِ حروف‌چینی‌شده را می‌بینید. آخرین فرصتْ موقع غلط‌گیری است و چه خوب که این فرصت‌های گوناگون وجود دارد! پاریس ریویو: چه‌اندازه بازبینی می‌کنید؟ همینگوِی: بستگی دارد. پایانِ وداع با اسلحه، یعنی صفحهٔ آخر را ۳۹ بار بازبینی کردم تا راضی شدم. پاریس ریویو: اِشکال فنی خاصی در آن‌جا بود؟ چه چیزی ناراحتتان می‌کرد؟ همینگوِی: یافتن واژهٔ درست. پاریس ریویو: بازبینی توان و رمق را بالا می‌بَرد؟ همینگوِی: بازبینی نویسنده را به نقطه‌ای می‌رساند که باید ادامه دهد؛ یعنی می‌فهمد که از این بهتر از عهده‌اش بر نمی‌آید. توانْ پیوسته جایی وجود دارد.  ⚜ راستی، امروز که ۲۱ ژوئیه است، زادروز ارنست همینگوی هم هست. @aznevisandegi

دوستایی که از جنوب اینجارو میخونید، احتمالا هیچ فایده ای نداره این حرف، اما دلم پیشتونه‌.

اجازه بدهید کمی روزمره‌نویسی کنم تا دو دقیقه از حال و هوای باروت و گوگرد بیاییم بیرون. حتی بولدوزرهای معدن هم به استراحت نیاز دارند. چه برسد به ما که از ساقه‌ی اقاقیا هم شکننده‌تر شدیم. شهرداری شهر ما قرار است یک پارک جدید بسازد. چه کسی قرار است آن را طراحی…

اجازه بدهید کمی روزمره‌نویسی کنم تا دو دقیقه از حال و هوای باروت و گوگرد بیاییم بیرون. حتی بولدوزرهای معدن هم به استراحت نیاز دارند. چه برسد به ما که از ساقه‌ی اقاقیا هم شکننده‌تر شدیم. شهرداری شهر ما قرار است یک پارک جدید بسازد. چه کسی قرار است آن را طراحی کند؟ شرکت ما. مطابق عرف و قانون این‌جا، برای ساختن پارک، یک جلسه عمومی می‌گذارند که مردم بیایند و نقشه‌ها را نگاه ‌کنند و نظر بدهند و انتقاد ‌کنند. در واقع «مطالبات و توقعات» خودشان را به سمع و نظر شهرداری برسانند. جلسه چه وقت بود؟ دیشب. چه کسانی شرکت کرده بودند؟ نماینده‌ی شهرداری و نماینده‌ی طراح-که من بودم. عموم (به ضمه‌ی عین و نه فتحه‌) هم بودند؟ بله. نزدیک به پنجاه نفر انسان معمولی. جلسه دو ساعت طول کشید. هر کس یک طومار نوشت و داد دست ما. که این کار را بکنید و آن کار را بکنید و این قسمت پارک مزخرف است و اوف چه قشنگ و الخ. مثلا یکی گفته بود که تعداد پارکینگ‌ها را بیشتر کنید. یکی گفته بود به درخت بلوط حساسیت دارم، فلذا بلوط نکارید. یکی گفته بود حتما آبخوری برای سگ‌ها تعبیه کنید که تابستان‌ها گرم است و تشنه می‌شوند. و هزار دستور دیگر. وظیفه من و نماینده‌ی شهرداری چی بود؟ این‌که طومار را با لبخند از دست‌شان بگیریم و بگوییم باریکلا به این همه ذکاوت و این نظرات خوب. حتما اعمال می‌کنیم. و واقعا تا جایی که جان و مال‌مان اجازه بدهد ترتیب اثر می‌دهیم. نزدیک به بیست سال است که جلسات این‌چنینی را می‌روم و هنوز آن را درک نکرده‌ام. مگر عُموم هم می‌توانند توقع چیزی داشته باشند؟ یا این‌که می‌دانند که طلب‌شان چیست و چطوری آن را بگیرند. مگر چنین چیزی داریم؟ من که بلد نیستم. الان اگر پروردگار از بالا بیاید پایین و بگوید توقع و طلبت چیست، من چی جوابش را بدهم؟ نمی‌دانم. احتمالا تعارف می‌کنم و می‌گویم «راضی به زحمت نیستم و همین که یه لقمه نون و ماست باشه کافیه. یه دقیقه اومدیم خودتون رو ببینیم». هیچ وقت یادم نمی‌آید برای ساختن هیچ پارکی از ما نظر خواسته باشند. یا اصلا نظر عُموم مهم بوده باشد. حتی یادم نمی‌آید بین رفتن بهشت و جهنم هم از من نظر پرسیده باشند. انتخاب شهرداری بهشت است. پس باید برویم به بهشت. به هر قیمتی که شده. از دیشب دارم به این ماجرا فکر می‌کنم که توقع و طلبِ پدر و مادرم، خودِ من، پژمان-رفیق صد ساله‌ام- از جهان در این ثانیه چیست؟ طلب آقای مددی که سرِ کوچه‌ی هشتم چلوکبابی دارد چیست؟ توقع کارمند حسابداری بیمارستان مهراد و آن دختری که اهل لار بود و توی یکی از کافه‌های کریم‌خان قهوه دست مردم می‌داد چیست؟ دقیقا نمی‌دانم اما مطمئنم نکاشتن درخت بلوط و نصب کردن آبخوری سگ نیست. احتمالا ما در کف مطالبات سیر می‌کنیم. جایی زیر سیمان کاشی‌های حیاط. این‌قدر کف. این‌که همه‌ی پسرخاله‌ها و دخترخاله‌ها توی یک شهر باشند و امشب همه دور هم جمع بشویم. جمعه‌ها برویم خانه‌ی مامان. صبح سالم از خانه بیرون برویم و سالم برگردیم خانه. زیر کف مطالبات. دائم حرص نخوریم. در حد یک انسان معمولی اضطراب داشته باشیم و نه در حد آهوی دشت زنگاری که گرفتار شده باشد در بیشه‌ی گرگ‌ها. هان؟ توقع زیادی داریم؟ این‌که وقتی دست‌مان را سایه‌بان چشم‌های‌مان می‌کنیم و به افق خیره می‌شویم یک چیزی ببینیم. لااقل در حد یک شبح شل و ول. نه این‌که این‌قدر دود گرفته باشد که چشم چشم را نبیند. تبلیغ به آبادی بکنند تا به نابودی. کفِ کفِ کف مطالبات. بلوط نکارند؟ نه. این سقف مطالبات است. همین که بلوط‌ها را نسوزاند کفایت می‌کند. اجازه بدهند برویم جهنم. اجازه بدهند به مرگ طبیعی بمیریم. آسمان آبی باقی بماند. کمی از گریه کم کنند و به خنده اضافه کنند. همین. وگرنه ما اصلا مطالبه‌‌ خاصی نداریم. زحمت نکشید. یه دقیقه اومده بودیم خودتون رو ببینیم و بریم. والا. #فهیم_عطار @fahimattar

Voice message

🔖#سیاوش‌ـ‌‌آغاز‌داستان ‏📖#شاهنامه 👤#فردوسی 🎤#سیاوش‌ ✍️#ادبیات‌شیرین ⭐️https://t.me/shirinliterature

دوستانِ جان من شیرین هستم. دوست دارم با قصه گویی از متون کهن پارسی، شما را به همنشینی با ادبیات فاخرمان دعوت کنم. خوشحال می‌شوم لینک را به دوستان علاقه‌مند معرفی کنید🙏 با سپاس #ادبیات_شیرین https://t.me/shirinliterature

🎙قسمت صَد و سیزدهم کتابگرد از ساخت برنامه‌های رادیویی تا نجات باغ سیب کرج با فرهنگ جولایی @ketabgardp

✳️ پیشنهادهای فرهنگ جولایی شنیدن: پرکن پیاله را : آهنگسازی فریدون شهبازیان، شعر فریدون مشیری، آواز محمدرضا شجریان، دکلمه: آذر پژوهش کارهای روح‌الله خالقی و محمد نوری چیدن سپیده دم و سکوت سرشار از ناگفته‌ها: بابک بیات خواندن: رباعیات خیام تجربه کردن: خدمت به مردم 🎁کتاب‌هایی که برای هدیه پیشنهاد داده شد دون ژوان کرج: صادق هدایت صدای طهرون قدیم: مرتضی احمدی مثل خون در رگ‌های من: احمد شاملو 🎼 موسیقی پایانی ارباب خودم: رضا احمدی 🤝حامی مالی این قسمت: ویسنافارما 💸 صفحهٔ حمایت مالی از پادکست کتابگرد 💬 تهیهٔ آنلاین گفت‌وشنود از سایت بازیست 🔸 اینستاگرام کتابگرد 📧 ایمیل کتابگرد: ketabgardpodcast@gmail.com @ketabgardp