غمزه '

هرکسی نیست سزاوار حسن دوست‌ شدن ؛ حسنی بودن ما ، لطف خودِ فاطمه است !

تو که اخه کاری غیر کرم نداری چجوری قبول کنم که حرم نداری ؟

مرضیه🪽

فور

بین لیلیوما ، من نرگس‌م .

اینجوری بگم ، عمریست دخیلم به ضریحی که نداری ؛ ۱۱۸/.

-

هیچ‌چیز ، حتی خنده‌های بلند و طولانی‌اش هم نمی‌توانست اندوه چشم‌هایش را پنهان کند .

با من از رشت بگو ؛ از شبای بارونی و پیاده‌روی تو شهرداری . از پاییز و برگای نارنجی‌ و زرد درختا تو سبزه‌میدون . از بخار شیرکاکائو داغ و پیراشکی‌شکلاتی تازه‌ی خیابون سعدی . از سینما‌ سپیدرود و صندلی‌های قدیمی و بوی نم . از برف بازی و اهنگ خوندنای دست‌جمعی و شله‌قلمکارای تی‌کاکا . از بگو بخند با پیرمردای بانمکِ زیباسرا . از ساعت ۲ شب و بوی کباب کثیفای خیابون شریعتی . از بازار دمِ عید و عطر تازه‌ی سیر ‌. از دوییدنای ۷ صبحی تو خیابونای گلسار . از گشت و گذار و لباس‌خریدن تو خیابونای معلم . از برگرای کثیف و خیابونی رو‌به‌رو هتل کادوس . از اسکمو خوردن و نشستن رو چمن‌ای پارک ملت . از بستنی‌های خیابون لاکانی . از پناه‌آوردن به خواهر‌امام‌رضا و محله‌ی‌ عجیب خواهر امام . با من از رشت بگو ، از قشنگیای رشت ، از زندگی کردن تو رشت ، از این لحظه‌های عادی ولی قشنگ .

با من از این برند و اون برند، از ترندای روز، از کارای دیگران و این چیزا نگو. با من از گیلان بگو؛ از عطر چای لاهیجان، از آتیشی که وسط جنگل روشنه، از ساحل‌ بارونی، از قدم زدن موقع طلوع خورشید لب دریا، از لذتِ ترشی آلوچه‌جنگلی، از خوراکیای خوشمزه توی بازار روز، از بوی نم بارون، از شبای دور استخر و دلی که به همین‌چیزا خوشه، بگو.

من از اون دسته آدمام که بجای اینکه عاشق مقصد باشم ، عاشق مسیرم .

چیزی که راجب خودم دوست دارم اینه که ؛ مهم نیست تو زندگیم چه چیزهایی رو پشت سر گذاشتم ، و چقدر باهام بدرفتار شد . من هنوز یه قلب و یه عشق بی‌پایان رو برای بخشیدن دارم ، و هیچکس نمیتونه اینو ازم بگیره .

برایِ غمزه؛

فور

زیبایی از ظاهر نمیاد از درون میاد .