گوارا

گل سرخم چرا پژمرده حالی بیا قسمت کنیم دردی که داری بیا قسمت کنیم، بیشش به من ده که تو کوچک‌دلی، طاقت نداری

من حرير بى تحمل بودم ولى داره باهام مثل پالاز موكت رفتار ميكنه زندگی.

میشه بخوابم بلند شم ببینم تحویل پروژه ها تموم شده؟

در این باغ کوچک چرا صدای تبر قطع نمی شود؟ در این باغ کوچک مگر چند سرو و صنوبر هست؟ که این دندان برنده تبر از شکستن شان سیر نمی شود؟

👩🏻‍💻✨

فکر میکنم تا ابد مورد علاقه ترینمه🥲

نه عزیزم تو منو ناراحت نکردی من فقط بخاطرِ توقعات بیجایی که ازت داشتم ناراحتم.

لاک زدم، آرایش کردم، درس خوندم، اتاق رو تمیز کردم و شام پختم ولی هیچ کدوم زورشون به گریه کردنم نرسید.

عمیقا دلم درس خوندن تو هوای پاییزی با صدای بارون و بوی عود میخواد

خونه ساکت و تاریکه. پرده‌ی اتاق رو می‌کشم تا از اینی هم که هست تاریک‌تر بشه. خودمو گم می‌کنم توی آبیِ دیوارهای اتاق و می‌خزم زیر پتو. توی اون نیم‌سایه‌ها، خیره می‌شم به لاکِ سفیدِ ناخونام… مثل چند تا نقطه‌ی روشنِ کوچیک وسط این همه تیرگی. صدای بارون به وضوح به گوش می‌رسه. چشمامو می‌بندم و فکر می‌کنم احتمالا این خوابِ ظهر، باید یه جونِ دوباره بهم بده تا بتونم غروب با امتحانام روبرو بشم. و یک تصمیم قطعی: امشب و فردا شب و شب‌های پیش‌رو، قهوه قدغنه.

بیداری‌ام چه دانی؟ ای خفته‌‌ای که شب‌ها نَنْشَسته‌ای به حسرت، نشمرده‌ای ستاره

هیچ وقت به هیچ کس چیزی نگو! اگر این کار را بکنی، دلت برای همه تنگ خواهد شد! _ناتور دشت

هروقت بلندبلند هق هق می‌کنم، یه چیزی توم میمیره.

قشنگی✨️

اینکه بفهمی به چی اهمیت بدی و به چی اهمیت ندی بخش زیادی از ماجراست.

این بلاتکلیفی و انتظار داره زیادی طولانی می‌شه. اندازهٔ تنِ من یکی نیست.