tgindex
‍‍‍ ‍‍ ‍ ‍‍‍ ‍ 𝗀𐑩𝗅 𝗄ı𝗌𝗌

‍‍‍ ‍‍ ‍ ‍‍‍ ‍ 𝗀𐑩𝗅 𝗄ı𝗌𝗌

Статистика
@gr1kissарабский

‍‍ ‍ ‍ ‍‍░ 𝗍𝗈𝗈 𝗂𝖼𝗈𝗇𝗂𝖼 𝗍𝗈 𝖿𝗈𝗋𝖼𝖾 𝗍𝗁𝖾 𝗏𝗂𝖻𝖾 ‍ ‍𝗂 𝗌𝗂𝗆𝗉𝗅𝗒 𝖺𝗆 𝗍𝗁𝖾 𝗏𝗂𝖻𝖾‌

Последний пост
14 авг.
Последнее чтение
14 авг.
Постов за неделю
54
Всего постов
54
Тип
открытый
Язык
арабский
В каталоге с
12 авг.
Подписчики
464
+9 за 2 дн.
Сутки
0
0,00%
Неделя
 
Месяц
 
Просмотров на пост
26
40 постов
Вовлечённость
5,6%
к подписчикам
Постов в день
7,7
всего 54
Упоминаний
20
каналов
Охват размещения
оценка
1/24сутки в ленте
42
1/48двое суток
48
1/72трое суток
51

Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.

Посты

  • لیلی میخوای چیکار کنی با خونه ام

  • تائه خیلی داره بد میرینه بهم سر این موضوع الان گریه میکنم

  • چیزی نیست 🙏🏻

  • اسمشم شاپرک بود ، البته احتمالا اسم فارسی نزارم

  • میتونید هروقت خواستید سوال سلف کر بپرسید همش رو یه چنل آرشیو میکنم که استفاده کنید ، میخوام برگردم به سبک اون چنل قدیمیم

  • без подписи

  • آروم باشید هنوز چیزی رو تغییر ندادم

  • без подписи

  • خاک بر سرم سین چرا خرابه

  • ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌unveil the illustrious    ‌     ‌  ‌ ‌hwang ’s aura  🀄️ ◞

  • без подписи

  • هــدی لامــاࢪ: بانوی با استــعداد

  • без подписи

  • ‌ ‌ ‌ ‌ 🫟.ᩘ ‌ ‌ ‌    هر اپی که میخوای روی PCـت نصب کن ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌      ‌◆ ‌ ‌ ‌  ‌𝗍𝖺𝗉 𝗍𝖺𝗉 𝗁𝖾𝗋𝖾   ::    𝗋𝖾𝖺𝖽  𝗍𝖾𝗅𝖾𝗀𝗋𝖺𝗉𝗁 𝗃𝗈𝗂𝗇 𝖿𝗈𝗋 𝗆𝗈𝗋𝖾 𝖼𝗈𝗇𝗍𝖾𝗇𝗍𝗌  ‌          ‌‌ ‌░𝜗𝜚          ‌ ‌‌ @𝗂𝗏𝖾𝗅𝖾𝖾𝗁      .ᐟ.ᐟ

  • без подписи

  • 💕آویز پونی کوچولو ᥫ᭡ ₊ ⊹ ˑ ִ ֶ 𓂃 رریتی، اپل‌جک، توایلایت، رینبودش، فلاترشای، پینکی‌پای𓂃𓂃 رینبودش و پینکی‌پای شب تابن.✨✧ می‌تونید شخصی سازیش هم بکنید.𓍯𓂃 طول: ۱۰ سانت 𐙚 بها: ۱۱۵ ︶ ⏝ ︶ ୨୧︶ ⏝ ︶ @mehrarara :برای ثبت سفارش✿

  • без подписи

  • : ຼִ ‌🖌︲ ‌ ‌‌نـٰـامــہ‌ی دُوم ؛ ‌ ‌‌ ‌ ‌‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌ ‌ ‌‌ ‌ـ رِوایت‌ ، ۱٤ آگوست ـ‌ ‌ ‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌ ‌هـمیـشـہ مـی‌گـفٺـنـد عـشـق، ٺـمـٰام ٺـاریـڪـی را مـی‌بـرد؛ زیـبـٰایـی را خـلـق و نـور را پـیـدا مـی‌ڪـند. پـس چـرا هـرچـہ مـا پـیش‌ٺـر رفـتیـم، سـیاهـی نـمایـان‌ٺـر شـد؟ چـرا هـرچـہ بـیش‌ٺـر ادامـہ دادیـم، عـمیـق‌ٺـر در زیـرِ سـایـہ‌هـا گـُم شـدیـم؟ ـ ایـن، یـڪ داسـٺـان عـاشقـٰانـہ نـیسـٺ! ـ آغـازِ مـا از شـبـی بـود ڪه آسـمـٰان، طـاقـٺِ نـگـاه‌داشـٺنِ انـدوهـش را نـداشـٺ؛ و بـارانـش را قـربـانـیِ مـاجـرا ڪَـرده بـود. اَڪـنـون ڪه سـخـن از آن شـد؛ هـمیـشـہ از مـِهـرش بـہ بـٰاران می‌گـفـٺ. امـا حـقیقـٺ ایـن اسـٺ، او هـیچ‌گـاه هـمراهِ مـن، بـاران را در آغـوش نـگرفـٺ؛ هـیچ‌گـاه زیـرِ بـارشِ بـی‌دریـغـش نـایسٺـاد ٺـٰا سـنگینـیِ قـطـره‌هـایش را بـر شـانـہ‌هـایش احـسـٰاس ڪند. هـیچ‌گـٰاه نـگذاشـٺ آسـمـان، بـہ او رسـمِ عـشـق را بـیامـوزد. پـس اِدعـای عـشقـش چـہ شـد؟ اَگـر ڪـمی بـیش‌ٺـر می‌مـانـد، می‌پـرسیـدم کـہ آیـا بـي هـیچ پـناهــی زیـر بـاران ایـسٺـاده‌ بـود؟ یـا مـعنـای غـرق شـدن در آغـوش بـٰاران را درڪ ڪرده بـود؟ زیـرا مـن غَـرق شـدم، جـانـم. ٺـمـامـاً در عـمـق نـگـاهـش غـرق شـدم. سـرزمـینـی کـہ نـہ سٰـاحـلی بـرای نـجـات داشـٺ، نـہ مـوجـی بـرای بـرگـشٺ. ایـن روزهـا بـیش از هـمـیشـہ بـہ گُـل‌هـای نـازڪَرده‌ش مـی‌رسـم. چِـرایـی‌اش را نـمی‌دانـم امـٰا گـمان کـنم هـمـان ڪاری را می‌ڪنم ڪہ روزی خـودش می‌ڪرد. خـاطـِرٺ هـسٺ؟ آن روز مـثل هـمـیشـہ بـا آرامـش سَـرگـرم آب‌دادن بـہ اِدریـسـی‌هـا بـود. امـا چـیزی درونِ نـگـاهش ٺـفـاوٺ داشـٺ. وقـٺی دیـد ڪہ بـا اشـٺیـاق بـہ گـل‌هـایش خـیـره شـده‌ام، تـَڪ‌خـنـدی زد و گـفٺ، ـ دلـٺ را بـہ آن‌هـا خـوش نڪن؛ اِدریـسـی ٺـا اَبـد نـمی‌مـاند ـ مـن ڪمی دیـر فـهمیـدم مـنظـورش از اِدریـسـی گـل‌هـای بـٰاغـچـہ نـبودنـد. هـرچـہ ڪہ بـود، حـقیقـٺی را بـر زبـٰان آورد ڪہ شـایـد سـال‌هـا پـیش، مـیان خـطـوطِ سـرنـوشـٺ مـا نـوشٺـہ شـده بـود. در آخـر هـم؛ گـل‌هـای بـاغـچـہ سـالـم مـاندنـد، خـودش ٺـنہـا اِدریـسـی‌ای شـد ڪہ مُـرد. دروغ اسـت اَگـر بـگویـم حـس نـڪردنـش، عـادٺـی بـی‌رَنـج شـده اسـت. آخـر مـگـر مـی‌ٺـوان آنـچـہ روزی ٺـمـامِ جہـانِ آدمـی‌ بـوده اسـٺ، بـہ فـرامـوشـی سِـپـرد؟ مـن ٺـنہـٰا خـاطـراٺـش را در اَمـن‌ٺـرین صـندوقـچـہ‌ی ذهـنم نـہـادم، بـر آن مُـہـرِ خـاموشـی زدم، و بـر عـمیـق‌ٺـرین گـوشـہ‌ی ٺـاریـڪِ ذهـنم فـرسٺـادم؛ نـہ از آن رو ڪہ دیـگـر دوسـٺـش نـداشٺـہ بـاشـم، از بـابـٺِ ایـن‌ڪہ قـلبِ مـن، بـارِ دگـر هـوای سَـرکـشی نـڪنـد! گـُذر ڪنیـم؛ گـمان مـی‌کـنی‌ ایـن روزهـا حـالـَش چـگونـہ اسـٺ؟ اَخـم نـڪن! ٺـنہـٰا ڪنجـڪاوم. عـادٺ ایـن قـلب شـده ڪہ گـاه‌گـاهی، سـراغِ عـزیـزڪرده‌ی دیـروزش را مـی‌گـیرد. هـر از چـندی، صـدایـش را از بـاغِ پـُشٺـی مـی‌شـنوم. مـی‌خنـدد. پـس او نـیز می‌ٺـوانسـٺ بـدرخـشد! مـی‌بـینـی؟ احـٺمالـاً ٺـاریـڪ‌ٺـرین و خـامـوش‌ٺـرین بـخشِ وجـودش، سہـمِ مـن بـود. می‌پـُرسی چـرا؟ آخـر، هـرچـہ مـن دیـدم اَشـڪ بـود. اَنـدوه بـود، شـب بـود؛ سـایـہ بـود! مـن ٺـنہـا ٺـٰاریـڪی را دیـدم، عـزیـزِ مـن. در حـقیقـٺ، مـن لـبخنـدِ ٺـاریڪش را دیـدم؛ ـ نـورش، بـرای دیـگـری بـود. ـ اَڪنـون، ٺـو بـہ مـن بـگو؛ آیـا ایـن، هـنوز هـم یـڪ روایـٺ عـاشقـٰانـہ اسـٺ؟

  • без подписи

  • без подписи