ستاره‌ی‌ِسبز

همیشه تو زندگیم مجبور شدم دوست داشتنم رو کنترل کنم، وادار شدم افسار احساسم رو محکم بکشم تا زیادی نباشم، تا دل نزنم، تا اندازه ظرفیت وجودی و محدودیت آدم‌ها دوستشون داشته باشم، نه به اندازه قلب خودم تا ازم استفاده نشه. من سوارکار خوبی شدم؛ من با درد و زخم‌های زیادم، با شکستگی و خونریزی‌ها و افتادن‌های خیلی خیلی زیاد تو زندگیم یاد گرفتم چطوری کنترل کنم اسب وحشی تو قلبم رو، یاد گرفتم چجوری بتازم و فرار کنم و دور شم تا وقت‌هایی که حسابی دیوونه و غیرقابل‌کنترل شد، تو تنهایی‌م نوازشش کنم. یاد گرفتم این اسب چموش و عصیانگر رو بکشونم توی آب، به گل بشونم و حرکات و لگدهاش رو مهار کنم. یاد گرفتم رام نه، اما خسته و آرومش کنم. و گاهی شب‌ها، وقتی که همه خوابن، وقتی که دنیا خاموشه و نزدیک طلوع خورشیده؛ آروم دهنه اسبم رو باز کنم، چشم‌بندهاش رو دربیارم، زینش رو زمین بزنم و در گوشش بگم: «حالا تو آزادی» و بعد بذارم با تمام وجود و قدرتش آزادانه بدوه. بتازه و با صدای تاختن چهار نعل سم‌هاش رو زمین و دور شدنش خوابم ببره...

بمرانی گوش بدین و زندگی کنین.

https://t.me/stttttaaaarrrrrrr بچه ها جواب چالش

درست شد

چشمم نمی‌بینه بجا رنگ نارنجی از رنگ زرد استفاده کردم

ما هرروز میره☺️

🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

چشمم نمی‌بینه بجا رنگ نارنجی از رنگ زرد استفاده کردم

شاید باورتون نمیشه برق ما نمیره

چشمم نمی‌بینه بجا رنگ نارنجی از رنگ زرد استفاده کردم

اینجا ن

ی جا دیگه میره

شاید باورتون نمیشه برق ما نمیره

چشمم نمی‌بینه بجا رنگ نارنجی از رنگ زرد استفاده کردم

جانم؟

جان

بچه ها

عزیزم داریم مسخره میکنیم))

چرا باید بابتش خوشحال بشید؟ بابات کمترین چیزی که وظیفه ی یک حکومته خوشحال نشید.

چرا باید بابتش خوشحال بشید؟ بابات کمترین چیزی که وظیفه ی یک حکومته خوشحال نشید.