گیلان قدیم / guilan_ghadim
Статистикаارتباط با مدیر : @k_pandi کیوان پندی/ نویسنده و پژوهشگر تاریخ گیلان
- Последний пост
- 14 авг.
- Последнее чтение
- 15 авг.
- Постов за неделю
- 5
- Всего постов
- 21
- Тип
- открытый
- Язык
- персидский
- Категория
- Новости и СМИ (по похожим)
- В каталоге с
- 12 авг.
- 1/24сутки в ленте
- 463
- 1/48двое суток
- 530
- 1/72трое суток
- 572
Оценка по просмотрам недавних постов: пост набирает почти всё за первые сутки.
Посты
بقعه خواهر امام رشت در عصر ناصری ناصرالدین شاه قاجار.حوالی سال ۱۲۸۲ قمری @guilan_ghadim
без подписи
مدیرالملک که بود؟ میرزا عبدالحسین خان فومنی ملقب به "مدیرالملک" و"سردار همایون" در سال ۱۲۸۵ هجری قمری تولد یافت. پدرش محمود خان سرتیپ فومنی فرزند حاجی قاسم خان از نوادگان دختری امیر هدایت الله خان فومنی(اتورخان رشتی) و مادرش ملکزاده خانم قاجار قوانلو ملقب به "زینت السلطنه"و معروف به "عمه رشتی"دختر فتح علیشاه قاجار بود. میرزا عبدالحسین خان بعد از رشد ونمو وانجام تحصیلات مقدماتی آن زمان، در سال ۱۲۹۵ قمری به فرمان ناصرالدین شاه به حکمرانی فومن و ماسوله رسید.نامبرده در دوره مشروطه با همراهی میرزا صادق خان اکبر محتشم الملک به حکمرانی گیلان پرداخت. بعد از واقعه باغ مدیریّه توسط کمیته ستّار رشت و فتح تهران توسط مجاهدین در دوره مشروطه، برای مدت کوتاهی حاکم قزوین شدو بعد به رشت بازگشت،تا اینکه سرانجام در سال ۱۲۹۱ خورشیدی ازدنیا رفت.وی درکاسان پسیخان عمارتی داشت و همچنین باغی وسیع موسوم به "مدیریّه" در رشت به همراه عمارتی دو طبقه که امروزه بیمارستان رازی و بازارچه همجوار آن ،در بخشی از محل آن که در دهه سی توسط نوه اش محمود محمودی به مردم رشت اهدا شده بود،ساخته گردیده است. میرزا عبدالحسین خان در ثمره ازدواج خود صاحب چند فرزند شد.پسرانش یکی علی اکبر خان محمودی و یکی هم به نام ابوالفتح خان محمودی ملقب به "امجدالسلطنه "( داماد میرزا صادق خان اکبر محتشم الملک از ملاکین و رجال برجسته) که در سال ۱۳۳۰ خورشیدی درگذشت. محمود محمودی نماینده اسبق فومن، صومعه سرا وانزلی و همچنین شهردار اسبق رشت از فرزندان ابوالفتخ خان بود که در مهرماه سال ۱۳۴۰ خورشیدی در شیمیران تهران بر اثر سانحه تصادف از دنیا رفت. دختران ابوالفتح خان هم، یکی مرحومه شرافت محمودی همسرحاج غلامحسین خان اکبر بیگلربیگی از بانوان فعال در عرصه اجتماعی بود که در سال ۱۳۴۸ خورشیدی درگذشت.دختر دیگر ابوالفتح خان، اشرف الملوک محمودی نام داشت که همسر مهندس یوسف سیمرغ شهرداراسبق رشت بود.دختر دیگر ابوالفتح خان، نصرت الملوک بود که همسر قهرمان میرزا چایکار و عروس محمد میرزا چایکار کاشف السلطنه محسوب می شد. منبع: ۱_حکمرانان گیلان در عهد زندیه و قاجاریه،هومن یوسفدهی، با اضافات ۲_ سرزمین و مردم فومنات، کیوان پندی، چاپ سوم @guilan_ghadim
без подписи
عمه رشتی را بشناسیم ملکزاده خانم قاجار قوانلو ملقب به "زینت السلطنه" دختر فتحعلی شاه قاجار و نوه دختری ابراهیم خان ظهیر الدوله بود که در تهران متولد شد ودر سال ۱۲۷۲ خورشیدی در سن شصت وچهار سالگی در رشت درگذشت. این شاهزاده خانم از آن جایی که عمه ناصرالدین شاه قاجار بود، به "عمه رشتی " نیز معروف بود. این شاهزاده خانم بعد از اینکه به رشت آمد، با یکی از رجال و حاکمان عهد ناصری فومن به نام محمود خان سرتیپ فومنی از حاکمان فومن دوره ناصری و از نبایر دختری امیر هدایت الله خان فومنی(اتور خان رشتی) ازدواج کرد که از او صاحب هفت دختر ویک پسر به نام میرزا عبدالحسین خان فومنی گردید که بعدها حاکم فومن و ماسوله شد. بنابربرخی از یادداشتها؛ محمودخان سرتیپ به شاد باش تولد تنها پسرش، سکه هایی را در ضرابخانه دارالاماره فومن ضرب کرد که یک طرف آن "محمود خان" و طرف دیگر دعای "مبارکباد" حک شده بود. او این سکه ها را بین رعایای منطقه فومن تقسیم کرد که در پی آن، دشمنان خبر به گوش شاه وقت ایران رساندند و به وی تلقین کردندکه محمود خان داعیه سلطنت دارد. به همین جهت ناصرالدین شاه به شدت خشمگین شد ودستور برکناری وحتی بریدن سر محمود خان را صادر کرد. نوشته اند؛ یحیی خان مشیرالدوله حاکم وقت گیلان طبق دستور ناصرالدین شاه ، محمود خان را دستگیر و زندانی نمود،ولی با پادرمیانی ملکزاده خانم و در ازای پرداخت دو هزار تومان خون بها، مجازات محمود خان به چوب وفلک تقلیل یافت. در این ماجرا محمودخان به خاطر ناراحتی و آسیب زیاد ، به بیماری روحی مبتلا شد و سالها با آن دسته و پنجه نرم کرد ، تا اینکه عاقبت در سال ۱۳۰۲ هجری قمری درگذشت.امروزه فرزندزادگان این خانواده اغلب نام خانوادگی "محمودی" دارند. منبع: ۱. حکمرانان گیلان در عهد زندیه و قاجاریه، هومن یوسفدهی، با اضافات ۲. سرزمین و مردم فومنات، کیوان پندی، چاپ سوم @guilan_ghadim
без подписи
فومن؛ پایتخت پیشین بیه پس (غرب گیلان)،سرزمین کلوچه ،شهر مجسمه ها،قطب گردشگری ایران ،زادگاه فرهیختگان،مفاخر و مشاهیر طراح:کانون تبلیغات دلفین
تاریخ گیلان از کجا و کی آغاز شد؟ دکتر ناصر عظیمی دوبخشری @guilan_ghadim
دانش آموزان مدرسه ناصرخسرو لشت نشا سال ۱۳۴۹ خورشیدی @guilan_ghadim
شماری از ورزشکاران آموزشگاهای فومن سال ۱۳۴۶ خورشیدی @guilan_ghadim
چموش دوزان پیشکسوت ماسوله مرحومان فرخ حنیفه زاد و میرزا اکبر فرنیا را باید از جمله پیشکسوتان صنعت چموش دوزی در گیلان دانست.در این میان مرحوم میرزا علی اکبر فرنیا معروف به "استاد میرزا"( سمت چپ تصویر)در اواخردوره قاجار در ماسوله زاده شد و بعد از تحصیل مقدماتی وارد بازار کار شد و به حرفه چموش دوزی روآورد ،تا اینکه پس از سالها فعالیت عاقبت درسال ۱۳۷۹ در سن نود ویک سالگی از دنیا رفت ودر زادگاهش مدفون شد. مردی مهربان و خنده رو که بسیار از وقایع زمان خود، از جمله قیام جنگل به رهبری میرزا کوچک جنگلی را دیده بود. وی با دختر استادش مرحوم محمد حسن دباغی ازدواج کرده بود وبا دیگر چموش دوزانی چون: نصرت الله دباغی، مشهدی سلطانی، اُستا قنبر علی نوردی و دیگران هم دوره بود. گفتنی است ؛ چموش، چوموش یا چاموش، نوعی کفش و پای افزار چرمین ساده، بدون پاشنه مخصوص روستاییان بود که در انواع و اقسام مختلف از چرم تهیه می شد. نوع متداول آن ، دارای بند و تسمه های بلند بود که به ساق پا پیچیده می شد و نوع دیگر دارای تسمه و بند است، ولی همانند نوع بنددار، نوکی عقابی و برگشته دارد.درگذشته چموش را غالباً از چرم ساده و بدون رنگ تهیه می کردند، اما اگر می خواستند که چرم را رنگ کنند، از رنگ گیاهی همچون پوست انار استفاده می کردند.چموش اصیل را از چرم دباغی شده گاومیش یا بُز می ساختند. و به همین جهت در جاهایی که دوخت چموش متداول بود، تشکیلات دباغی و دباغخانه رو به راه و دباغخانه هایی در حوالی چموش دوزان ایجاد می شد.گفتنی است؛ درگذشته پیش از کفش ساغری، کفش گرجی ، گالوش توسرخ و کفش های جدید، از چموش که کفشی سبک و راحت بود استفاده می شد.امروزه این کفش سنتی، جنبه زینتی دارد. @guilan_ghadim
без подписи
استادیوم آزادی فومن. سال ۱۳۶۲ از راست مرحوم محمد علی یوسفی زاد رئیس وقت هئیت فوتبال شهرستان فومن در کنار مرحوم حاج یوسف ابرشهر شهردار وقت در حال سخنرانی. پیش از بازی منتخب فومن و منتخب گیلان با تشکر از: ایمان یوسفی زاد @guilan_ghadim
خیابان لاکانی رشت برگرفته از نام ایشان است سمت راست عالم عالیقدر مرحوم آیت الله حاج شیخ مهدی ازهدی لاکانی و فرزندش عالم ربانی مرحوم آیت الله حاج شیخ محمد ازهدی لاکانی از علمای معاصر گیلان که پدردر بهمن ماه سال ۱۳۳۰ خورشیدی روی در نقاب خاک کشید ودر وادی الاسلام نجف اشرف به خاک سپرده شد و پسر هم در دیماه سال ۱۳۷۹ بدرود حیات گفت ودر بقعه فاطمه اُخری(خواهر امام) رشت مدفون گردید. تجدید بنا واحیای حوزه علمیه مستوفی رشت و تجدید بنای بقعه خواهر امام از جمله خدمات و کارهای عام المنفعه پدر و احداث بیمارستان دکتر حشمت (کوروش سابق) قلب رشت در سال ۱۳۵۹ در زمین اهدایی مرحوم هادی بیانی از اقدامات بسیار ارزشمند عالم با اخلاق آیت الله لاکانی پسر است. روحشان شاد @guilan_ghadim
چله خانه رشت در گذر زمان محله "چله خانه" یا "چلاخانه" از محلات قدیمی و با اصالت شهر رشت است که امروزه مسجد چله خانه، بقعه میر نظام الدین و مزار دکتر ابراهیم حشمت طالقانی از سران نهضت جنگل در آن قرار دارد. گفته می شود؛ این محله در زمان قاجار انار کله یا انار سرا بوده است. در آن دوران، محله چله خانه مورد استفادهی کولیها و دوره گردهایی بود که به شهر رفت و آمد می کردند. در همین دوران زاهدی متقی و درویش مسلک این محل را برای عبادت و چلهنشینی انتخاب کرد و کومهای را برای این کار تهیه نمود. خیلی ها معتقدند که میرنظام الدین که بقعهی او در چله خانه ی رشت قرار دارد و بنابر لوح بقعه از نوادگان امام علی النقی علیه سلام محسوب میشود، همان پیر بوده است. آگاهان منطقه و محله نیز اعتقاد دارند که میرنظام الدین همان پیر زاهدی است که در این انارکله کومهای ساخت و به چله نشینی پرداخت و سپس بعد از او مریدان او به پیروی از مرشد خود در همان انارکله به عبادت و چله نشینی پرداختند. پس از فوت میرنظام الدین بنا بر سنت رایج در میان مسلمانان او را در همان اتاقک خود دفن کردند و این اتاقک بعدها تبدیل به بقعه شد و اتاقک دیگری در کنار این اتاقک برای چله نشیی ساخته شد و به این دلیل نام آن را چله خانه گذاشتند. امروزه نوادگان میر نظام الدین با نام خانوادگی "میرنظامی" شناخته می شوند. @guilan_ghadim
без подписи
چند شخصیت گیلانی بر سر مزار محمد میرزا چایکار ملقب به "کاشف السلطنه"_ دیپلمات و پدر چای ایران اهل تربت حیدریه_ پیش از احداث آرامگاهش در شهر لاهیجان اوایل دهه ۱۳۳۰ خورشیدی @guilan_ghadim
اسب کاسپین؛ میراثی باستانی اسب کاسپین یا اسب خزر که"گیل اسب"،"اسب گیلان" و " اسب مازندران" هم خوانده می شود،قدیمی ترین نژاد اسب ایرانی موجود درجهان است که بومی منطقه شمال ایران بوده و پیشتر فقط دراین صفحات یافت می شده است. به گواهی تاریخ؛ اسب کاسپین برای نخستین بار در سال ۱۳۴۳ خورشیدی توسط بانو لوییز فیروز (لیلین) آمریکایی الاصل در آمل مازندران شناسایی و به جهانیان معرفی گردید. اما از دریچه ای دیگر ، این اسب معروف حدود پنج هزار سال قدمت دارد وتصویر آن در نگارههای پلکان آپادانا تخت جمشید شیراز موجود است.علاوه بر این در مُهر داریوش اول هخامنشی در موزه بریتانیا و در نقش رستم فارس و نقش دارابگرد(شاپور ساسانی) نیز مشاهده میشود.محققان این نوع از اسب را به عنوان قدیمی ترین نژاد زنده رام شده جهان نام می برند وپراکندگی فعلی آن از بهشهر مازندران تا تالش گیلان است.اسب کاسپین یک نماد از وضعیت خانوادگی در ایران باستان بوده و بهطور معمول به شاهها و ملکهها تعلق داشتهاست. از این اسب برای ارابه رانی در جنگها نیز استفاده میشد. به گفته محققین؛ اسب کاسپین، اسبی است سریع، سبک و چابک و با قابلیت پرش استثنایی. به لحاظ ظاهری، تناسب اندام یک اسب بزرگ را دارد و برخلاف بسیاری از اسبچهها که دارای دست و پای کوتاه و تنه درشت هستند، اسبی مینیاتوری محسوب میشود و شناخت آن از روی تصویر بهراحتی امکانپذیر نیست. این نژاد اسب شباهت بسیاری با اسب نژاد عرب دارد. دارای سری کوچک، چشمهای درشت و برجسته، پیشانی کمی محدب و گوشهای کوچک است. پوزه این اسب کوچک و دارای منخرین باز است. گردن آن دارای قوس است و تناسبی مناسب دارد. یال و دم پر پشت و زیبا، کمر کشیده و بدن باریک از ویژگیهای آن است و اندام حرکتی ظریف دارد و از استخوانبندی بسیار قوی و محکم برخوردار است. سم بسیار سفت و بیضی شکل است و نیاز به نعلبندی ندارد. @guilan_ghadim
без подписи
جمعی از آزادیخواهان ومبارزان مشروطه خواه گیلانی. نشسته ها فرزندان حاجی محمد کاظم وکیل الرعای اُمشه ای وبرادران میرزا کریم خان اکبر رشتی هستند. از راست: احمد علی خان اُ مشه ای،میرزا حسن خان عمیدالسلطان،عبدالحسین خان معزالسلطان(سردار محیی)، ابو تراب خان مجیب السلطنه و عباس خان اُ مشه ای. عکس مربوط به حوالی سال ۱۲۸۸ خورشیدی بوده وبرداشت از کتاب گیلان در جنبش مشروطیت، ابراهیم فخرایی می باشد. @guilan_ghadim