هر از گاهی، قلمی | حسین مذنب

💠 در دوران خدمتم در حرم مطهر حضرت احمدبن موسی‌الکاظم شاهچراغ (ع)، شاهد این بودم که به دستور قائد شهیدمان، جلسات منظمی برای تسهیل ورود زائران عراقی و تقویت اتحاد دو ملت ایران و عراق برگزار می‌شد. تشییع باشکوه عراق، ثمره همان مجاهدت‌ها و جلوه‌ای از امت اسلامیِ مدنظر امام خامنه‌ای ره است. 🔹بخشی از بیانات معظم له در دیدار جمعی از موکب‌داران عراقی در شهریورماه سال ۱۳۹۸: ما (ایران و عراق) دو ملّت هستیم متّصل به یکدیگر؛ تن‌های ما، دلهای ما، جانهای ما به یکدیگر متّصل است؛ آنچه این اتّصال را ایجاد کرده است، ایمان بِالله و محبّت به اهل‌بیت (علیهم ‌السّلام) است، محبّت به حسین‌بن‌علی (علیه‌السّلام) است؛ روزبه‌روز هم این زیاد خواهد شد ان‌شاءالله 🔹هـر از گـاهـی، قــلـمی کـانـال شـخصی #حـسـیـن_مـذنـب در تلگرام👇: @h_mozneb

‏به نام رستم شناخته می‌شد. با همهٔ سوابق ملی و بین‌المللی‌، هیچ‌وقت خودش را از مردم جدا ندید و لحظه‌ای از تلاش شبانه‌روزی برای هم‌میهنانش و جبههٔ مقاومت خسته نشد. گزارش روز گذشتهٔ «اسرائیل هیوم»، سندی بر مظلومیت این شهید بزرگوار و میزان تأثیرش در مبارزه علیه رژیم صهیونیستی بود... 🔹هـر از گـاهـی، قــلـمی کـانـال شـخصی #حـسـیـن_مـذنـب در تلگرام👇: @h_mozneb

حضرت امام خمینی (ره) در سال ۱۳۵۹ فرمودند: «اگر سپاه نبود، کشور هم نبود». شاید در آن روزها این کلام فراتر از یک شعار به نظر نمی‌رسید و درک عمیق آن برای سال‌های پس از دفاع مقدس نیز دشوار بود؛ اما امروز که می‌بینیم تک‌تک نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (هوافضا، زمینی، دریایی، قدس و بسیج) چگونه در دفاع از کشور حماسه‌آفرینی می‌کنند، این جمله برای ما به یک «حقیقت عینی» بدل شده است. امروز جان‌فشانی سپاه و نیروهای مسلح در «میدان»، در کنار حضور مردم در «خیابان»، اصلی‌ترین عاملِ ایستادگی در برابر دشمنِ تا بن دندان مسلح است. این نهاد عزیز که مولود نگاه و تفکر امام راحل است و در ادامه با هدایت ویژه رهبر شهیدمان راهبری شد، سال‌ها مورد بی‌مهری‌مان قرار گرفت؛ اما امروز، به گواه اتفاق‌نظر ملت بزرگ‌ ایران، شاهد آن هستیم که سپاه در اوج محبوبیت و مقبولیت، در قلب یکایک ایران‌دوستان جای گرفته است. 🔹هـر از گـاهـی، قــلـمی کـانـال شـخصی #حـسـیـن_مـذنـب در تلگرام👇: @h_mozneb

سرود «آقای شهید» با موسیقی کارن همایونفر ▪️به مناسبت چهلمین روز شهادت رهبر انقلاب سرود «آقای شهید» با موسیقی ماندگار «سید الأمة» اثر کارن همایونفر منتشر شد. ▪️تهیه شده در شهر سرود مأوا ✅ سازمان هنری رسانه‌ای اوج @Owjmedia_org

شب، خارجی، میدان جمهوریِ تهران سکانس اول ساعت ۹ شب مادری با کالسکهٔ فرزندش در حال تکان دادن پرچم ایران است؛ گویی فرزندان دیگرش در پشت سر، میراث‌دار این غیرت‌اند… سکانس دوم نیم ساعت بعد، ۹:۳۰ شب حالا پدر، با همان شور و اشتیاق، مشغول تکان دادن پرچم است. در پس‌زمینه، مادر و فرزندان کنار هم شام می‌خورند… سکانس سوم یک ساعت بعدتر، ۱۰:۳۰ شب دوباره نوبت مادر است. کالسکه همچنان دیده می‌شود، اما فرزندان به خواب رفته‌اند، گویی در آغوش وطن... و تا امشب، ۲۰ شب است که ایرانیان اثبات کرده‌اند: “میدان خالی نخواهد ماند!” این تنها یکی از هزاران صحنه‌ای است که خانواده‌های اصیل ایرانی این شب‌ها به نمایش گذاشته‌اند؛ صحنه‌هایی که جهانیان در برابر شکوه و پایداری‌شان، انگشت به دهان مانده‌اند. گوشه‌ای از تصویر عظیم میلیون‌ها خانوادهٔ ایرانی است که در این شب‌های پرافتخار ایران اسلامی، چون کوه ایستاده‌اند. در برابر چنین شکوهی در این روزها، از کم‌کاری خویش شرمنده و خجالت‌زده‌ام. اما مطمئناً سلبریتی‌هایی که در محکومیت تجاوز دشمنان به وطن و حمایت از مردمان رنج‌دیده‌اش، حتی کوچک‌ترین واکنشی نشان نداده‌اند، روزی شرمگین وطن خواهند شد.

عکس از: یوسف مذنب

عکس از: یوسف مذنب

بماند به یادگار این آخرین نبرده

📸 تصاویری از حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی 👈 کیفیت اصلی 📲 @rahbar_enghelab_ir

📩 #جزوه | متن کامل اولین پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی ✏️ ۱۴۰۴/۱۲/۲۱ 📲 @rahbar_enghelab_ir

📩 متن کامل اولین پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی ✏️ ۱۴۰۴/۱۲/۲۱ 🖼 farsi.khamenei.ir/news-content?id=62800 📲@rahbar_enghelab_ir

✍ بسم الله الرحمن الرحیم 📱@rahbar_enghelab_ir

ویدئوی «حسبی الله» 🎵 محسن چاوشی ایتا | روبیکا | سروش | بله @Sedkhareji✔️

«حسبی الله» گفتگوی من با مولایم علی (ع) است و براستی خدا برای ما بس است…

متن محسن چاوشی درباره آهنگ جدیدش به نام خدا از اول اعتراضات و نزدیک به دو ماه است فکر می‌کنم و رصد می‌کنم تا نکته‌ای را در آنسوی مرزها بیابم که جذبم کند و حرف حق باشد اما به وجدانم قسم که هرچه گشتم ناامیدتر شدم، پس سکوت کردم! و در این سکوت دیدم حق با بعضی از شماست: من «وسطم» «وسط» مثل عابری که دی ماه در خیابان به گران شدن گوشت فکر می‌کرد و از پشت تیر به سرش خورده بود وسط مثل پیرزنی روستایی که نه تلویزیون دارد و نه گوشی موبایل؛ فقط آلزایمر دارد و پسری که بیکار شده و چند ماه است قرص‌هایش را به موقع نمی‌رساند… و این «وسط»خیلی جای بزرگی است و خیلی‌ها در آن جا می‌شوند اصلا جریانی که این «وسط» را ندارد نمی‌تواند انقلابی را رقم بزند یا حکومتش را حفظ کند! در این دو ماه قلبم سوخت برای کشته‌شدگان… اما دست خودم نبود! من به عنوان کسی در وسط، قلبم برای پلیس و معترض و عابر با هم می‌سوخت و برای هر هموطنی که ناچار به خیابان آمده بود و دیگر به خانه برنگشت… در خانه‌ی من نه صدا وسیما یک‌ریز جمهوری اسلامی را تبیین می‌کند نه اینترنشنال و منو تو مجال حضور دارند در خانه من اما هنوز چراغ منطق روشن است و ذهن جستجوگرم آزاد است به هر مباحثه‌ای وارد شود و هر حرف حقی، مهر تایید دریافت کند و مهم نباشد که این حرف از دهان چه کسی خارج شده است. در این دو ماه خیلی فکر کردم و کسانی را دیدم که حتی یک دقیقه فرصت آزادانه و در خلوت فکر کردن را نداشته‌اند و هرچه از رسانه به خوردشان داده بودند را پشت هم تکرار می‌کردند ؛ آنچنان مسخ و مسحور که از کینه‌ی حاکمیت حاضرند شب را روز بنامند و روز را شب… و ایران امروز ما چقدر در فضای رسانه باخته است. به این فکر کردم که اگر برای هر کشوری حتی سوییس هم ده‌ها شبکه اپوزیسیون به زبان خودشان سال‌ها و شبانه روز محتوا تولید می‌کردند که “سوییس کشور خوبی نیست” اکنون درصدی از همین کسانی که در رفاه مطلق هستند نیز به دنبال براندازی بودند… آری همین رسانه کاری با کشور  ِسامورایی‌های متعصب کرد که در خیابان‌ها به سربازان آمریکایی لبخند گرم بزنند بی‌آنکه یادشان بیاید در هیروشیما و ناکازاکی چه بلایی به سرشان آورده‌اند… به هر حال هر چه فکر کردم دیدم نمی‌توانم از بیگانه بخواهم به کشورم حمله کند! دیدم نمی‌توانم کنار سلبریتی‌هایی باشم که به اعتقادات لااقل نیمی از مردم کشورم ناسزا می‌گویند و تهدید به قرآن‌سوزی می‌کنند و بدون اینکه خنده‌شان بگیرد، بشارت آزادی می‌دهند! دیدم حتی نمی‌توانم از اهالی جزیره‌ی اپستین بخواهم به جان کودکان و دختران بی‌گناه وطنم کاری نداشته باشند!! تا اینکه جنگ شروع شد و کمک‌ها رسیدند،همچنان که قبل از ما کمک‌ها به ویتنام و افغانستان و عراق و لیبی و… رسیده‌ بودند دیدم جنگ است و فقط می‌توانم بخوانم! که اگر در زمان پهلوی و قاجار هم بودم و بیگانه‌ای به کشورم یورش می‌برد همین کار را می‌کردم… برای دلگرمی مردم و کسانی که از مردمم دفاع می‌کنند خواندم…  «حسبی الله» گفتگوی من با مولایم علی (ع) است  و براستی خدا برای ما بس است…     اکنون به عنوان کسی در وسط، حاضرم ۴۷ سال دیگر به جمهوری اسلامی فرصت بدهم نقایص خود را برطرف کند تا اینکه با عده‌ای همصدا شوم و پوریم دیگری را در تقویم اسراییل رقم بزنم که در فردای به اصطلاح آزادی با چکمه روی سنگ قبر هموطنانم سرود شادی بخوانند! و آن عده! آن عده خیلی دیر می‌فهمند که در جهان هیچ کشوری جز به منافع خودش فکر نمی‌کند و علاج واقعی در وطن‌هاست! این را هم به آن عده‌ای که سمت درست تاریخ را به من گوشزد می‌کنند می‌گویم: اصلا سمت درست تاریخ و هرچه می‌بافید ارزانی خودتان…  من ترجیحم این است که  در همین وسط بایستم و بمیرم وسط مدرسه میناب وسط خانه‌هایی که سفره‌‌هایشان کوچک شد وسط صدای اذان در حیاط مسجدی فرو ریخته… وسط خیابان‌های شهرم… محسن چاوشی/ اسفند ۱۴۰۴ @iribnews

اللهم انا نشکوا الیک... خدایا ما به تو شکایت کنیم