We ️

قول های فراموش شده همان دروغ های از سر اجبارن ⁦: )⁩

بختیاریا یه جمله قشنگی دارن که میگه: هرکه رنگ و ری خوسه داشت تِهنا مَند. یعنی هرکسی فیلم بازی نکرد و تظاهر نکرد و ذات واقعی خودشونشون داد اخرش تنها موند.. ظاهر و باطن یکی بودن.

آرام تر از نبض یک مُرده

اکنون که از هم دوریم مرا چگونه توصیف میکنی؟ بالاخره در زندگی هر آدمی یک نفر می آید که مدتی با تو هم قدم میشود و بعد همه چیز پایان می‌یابد شاید ماندن ها ابدی نباشند اما خاطرات چرا! یاد ها ابدی خواهند بود و برای همین این که چگونه آدم ها یکدیگر را به خاطر آورند مهم است ! آیا به دیگران خواهی گفت که آغوشم برای تو وطن بود؟ یا خواهی گفت تنها مدتی مهاجر بودی؟ خواهی گفت که مرا دوست داشتی؟ یا مرا کِتمان میکنی؟ خواهی گفت که ارزشش را داشتم ؟ و یا مرا بزرگترین اشتباه خود میدانی؟ خاطرات و ذهنیت آدم ها از یکدیگر ابدی می‌مانند وگرنه همه می آیند تا یک روز بروند _Playlist

خدایا یه «آخیش» بنداز وسط زندگی ما

تو کتاب بی‌شعوری خیلی قشنگ نوشته: بی‌شعورها قابلیت شگفت انگیزی برای دیدن تنها یک وجه از هر مساله‌ای رو دارن همون وجهی که منافع اونا رو تامین میکنه

دوراتو که زدی ریدن بهت یاد ما نیفت

یه کسایی برام بد میخواستن که براشون رگ میذاشتم..

بخند کودک همسایه، من اندوه های زیادی را دیدم که سر پیج همین خیابان چشم انتظارِ بزرگسالی تو هستند...

حس بویایی سگو دیدین چقدر قویه؟ حس ششم من از اونم قوی تره..

از یه سنی به بعد دیگه هیچی رو مثل سابق جدی نمیگیری حرفا، اومدن و رفتنا،غصه ها ،آدما

تنها کسی که صدشو برام گذاشت شارژرم بود

با هر آجری نمیشه دیوار ساخت...

وقتی دختره به جای اینکه پسره رو بلاک کنه با من دعوا میکنه چون نمی‌خواد با یه پسر غریبه بد رفتار کنه

بسیار سخن‌ بود،نگفتیم‌ و گذشتیم‌...

‌«چون من همه او شدم بینداخت مرا.»