ᴀᴍɪʀ'⁹⁵'|ذهنِ متلاشی

اینجوریم که هیچوقت از کسی کمک نمیخوام، ولی یادمم میمونه کی پیشنهادشو بهم داد.

بعد از مرگم، اگر نسیمی گونه‌ات را بوسید، بدان منم.

تو رو که نشد، میرم خودم رو فراموش کنم.

من مجبورم موفق شم وگرنه رنجی که تا حالا کشیدم فقط رنج بوده.

‏من هرکاری کردم اون حرفای آخرو یادم نرفت.

‏خيلي وقته به جای درد و دل كردن ميخوابم.

ایقد کشیدم بدبختی یاد گرفتم فقط پول درارم.

‏خسته‌تر از اونی‌ام که دلم برای کسی تنگ بشه.

کاش یه نفر یکم درکم میکرد واقعا.

هروقت که یکی دلتو شکوند، یاد دل من بیوفت.

چجوری ببخشمت ؟

خانوادم برن بگردن یه بچه دیگه پیدا کنن و بهش افتخار کنن،من افسرده‌ام و خوابم میاد.

‏خدایا یه " آخیش" بنداز وسط این روزای من.

بعضی تاریخا هیچوقت از یاد ادم نمیره.

هر بار که بهش فکر می‌کنم، مطمئن‌تر می‌شم که قرار نیست بخشیده بشی.