حرفایی که نگفتم •

جهان را به شاعران بسپارید. مطمئن باشید سربازان ترانه می‌خوانند و عاشق می‌شوند. و تفنگ‌ها سر بر قبضه می‌گذراند و بیدار نمی‌شوند.

نمی‌دونم چطور بگم، گاهی مجبوری خودت خودتو قانع کنی.

وقتی یکی وسطِ حرفش می‌خنده، ناخودآگاه منم لبخند می‌زنم؛ خنده مسری‌ترین زبانِ دنیاست.

بعضی روزا، ترمیم کردن خودت بیشتر از اینکه شبیه یه مسیر آروم باشه، انگار یه عملیات نجاته. ولی باور کن حتی این روزا هم می‌گذره.

‏تنها خواستم اینه که سریع‌تر این سیاره رو ترک کنم.

من بداخلاقم؟ من هر دفعه بهت می‌گم خفه شو، قبلش ازت خواهش می‌کنم.

پول خرج کردن برای ورزش، کتاب و یادگیری مهارت‌های جدید هزینه کردن نیست؛ سرمایه‌گذاری روی نسخه‌ای از خودته که آینده‌ت رو می‌سازه.

پول خرج کردن برای ورزش، کتاب و یادگیری مهارت‌های جدید هزینه کردن نیست؛ سرمایه‌گذاری روی نسخه‌ای از خودته که آینده‌ت رو می‌سازه.

راستشو بخوای عزیزم، گاهی وقتا می‌ترسم این روزا رو به امیدِ روزای بهتر دووم بیارم ولی اون روزای بهتر، هیچ‌وقت نیان‌.

رفیق بود؛ با او میتوانستم بعد از گریه های بلند، از چیزهای کوچک بخندم.

تو ۷ سالگی با قطعیت بیشتری در مورد آیند‌م حرف میزدم تا الان

یه‌وقتایی دلم می‌خواد فقط یه برگ باشم روی آب؛ یه طعم تویِ خاطره‌ی یه نفر، یه خطِ کمرنگِ مداد توی دفتر کسی، یه بوی آشنا توی خونه‌ی قدیمی، یه رنگ توی‌ نقاشی، یه نور زرد گوشه‌ی اتاق، یه لحظه بدون فکر فردا، بدون مرور دیروز.

من نجات‌دهنده نمی‌خوام، فقط بگادهنده نیاد سمتم کافیه.

بهترین راهِ آروم کردن ذهنت، خسته کردن بدنته.

شبیه کسانی که در نهضت سواد آموزی درس میخونن دوتا کلمه میخونم عینکمو در میارم پتو رو میکشم رو سرم میخوابم.

عزیزم تو اونقدر مهم نیستی که بخوام برات توضیح بدم. اشتباه برداشت کن بره.

تو ایران بودن خودش لانگ دیستنسه، همه چی ازت دوره؛ عشق، پول، آرزوهات، آرامش، رفاه.

🎵 Play List - T.me/Harfaei