©Edris Khosravizadeh کانال عکاسی ادریس خسروی‌زاده

دوستان سلام سالهاست تدریس هنر میکنم. با هدف مشخص از دبیرستان تصمیم گرفتم معلم شوم. از روز اول با انرژی بسیار و انگیزه بالا از دورترین روستاها برای اشاعه هنر تلاشم را شروع کردم و هنوز هم بعد از ۲۵ سال احساس همان روز اول را دارم. نزدیک به ۱۰ سال هست که جدی و تخصصی روی آموزش عکاسی کار میکنم و دوره‌های زیادی از خصوصی و عمومی، حضوری و آنلاین، کارگاهی و طولانی داشتم و هنرجویان بسیار در این دوره با من همراه شده‌اند. به رسم تمام سالهایی که در پایان سال از شاگردان مدرسه نظرخواهی کردم برای کلاس و نوع آموزشم، می‌خواهم از تمام دوستانی که در این سال‌ها تجربه بودن در کلاس من را داشته‌اند درخواست کنم در یک پاراگراف آنچه که درباره من بعنوان معلم عکاسی و کلاس آموزشیم می‌توانید برایم بنویسید. برایم بسیار ارزشمند خواهد بود و قطعا پس از دسته‌بندی منتشر خواهم کرد. سپاس از همراهی تان @photograph1982

جناب سید نصرالدین حیدری پیر و بزرگ آیین یارسان تاریخ عکس: شهریور ۱۳۹۶ تکیه حیدری، روستای توتشامی @hawraman لطفا درصورت استفاده از عکس چه برای چاپ، چه انتشار از تغییر و ویرایش مجدد یا برش عکس خودداری نمایید و با ذکر نام استفاده شود.

جهت اطلاع شما عزیزان و تفکیک این سه گروه از همدیگر که برای عضویت راحت‌تر تصمیم گیری کنید. ۱- گروه یک قاب یک فرصت از حالا تا پایان تیرماه فرصت عضو شدن دارید. ۲- دوره جامع عکاسی دیجیتال شروع شده و تا پایان تیرماه امکان پذیرش جدید نداریم. ۳- گروه پیشرفته عکاسی…

جهت اطلاع شما عزیزان و تفکیک این سه گروه از همدیگر که برای عضویت راحت‌تر تصمیم گیری کنید. ۱- گروه یک قاب یک فرصت از حالا تا پایان تیرماه فرصت عضو شدن دارید. ۲- دوره جامع عکاسی دیجیتال شروع شده و تا پایان تیرماه امکان پذیرش جدید نداریم. ۳- گروه پیشرفته عکاسی در حال اجراست و ابتدای هر ماه امکان پذیرش عضو جدید داریم.

شرایط و نحوه درخواست عضویت: @photograph1982 در اطلاع رسانی همکاری کنید

منتظر باشید

منتظر باشید

سخن پایانی

رتبه بندی نهایی جهت انتخاب عکاس برتر جشنواره در مجموع شش مرحله @hawraman

#فراخوان #دی‌ماه @hawraman Instagram.com/edris.photos

اخیرا با افتتاح آمفی‌تئاتر رو باز و برگزاری برنامه پخش مسابقات جام جهانی فوتبال در پارک هلانیه جوانرود، فضایی عمومی برای گردهمایی شهروندان فراهم شد؛ فضایی که افراد با سنین، دیدگاه‌ها و پیشینه‌های مختلف می‌توانند در کنار یکدیگر به تماشای یک رویداد مشترک بنشینند و تجربه‌ای جمعی را رقم بزنند. چنین رویدادهایی، فراتر از یک برنامه سرگرم‌کننده، به تقویت سرمایه اجتماعی و افزایش تعامل میان شهروندان کمک می‌کنند. حضور در یک فضای فرهنگی مشترک، فرصت گفت‌وگو، تعامل، همدلی و آشنایی بیشتر افراد با یکدیگر را فراهم می‌سازد و به شکل‌گیری احساس تعلق به جامعه محلی می‌انجامد. این تجربه‌های مشترک، ظرفیت جامعه را برای پذیرش تفاوت‌ها، تقویت روحیه همکاری و افزایش رواداری ارتقا می‌دهد. از سوی دیگر، ایجاد فضاهایی که مردم بتوانند در آن‌ها بدون مرزبندی‌های اجتماعی در کنار یکدیگر حضور یابند، یکی از مؤلفه‌های مهم افزایش تاب‌آوری جمعی است. جامعه‌ای که اعضای آن ارتباطات اجتماعی گسترده‌تر و اعتماد متقابل بیشتری داشته باشند، در مواجهه با بحران‌ها و چالش‌های اجتماعی نیز توان بیشتری برای حفظ انسجام، همکاری و عبور از دشواری‌ها خواهد داشت. از این منظر، افتتاح آمفی‌تئاتر روباز را می‌توان نمونه‌ای از توسعه یک زیرساخت فرهنگی دانست که آثار آن تنها به برگزاری برنامه‌های هنری محدود نمی‌شود، بلکه در تقویت رواداری، افزایش تاب‌آوری اجتماعی و گسترش آرامش و همبستگی میان شهروندان نیز نمود پیدا می‌کند. ادریس خسروی زاده ۱ تیر ۱۴۰۵ @hawraman

زیرساخت فرهنگی و نقش آن در رشد و پایداری جامعه هر جامعه برای حفظ هویت، انتقال ارزش‌ها و حرکت در مسیر توسعه، به بستری نیاز دارد که فرهنگ در آن شکل بگیرد، تقویت شود و به نسل‌های بعد منتقل گردد. این بستر را «زیرساخت فرهنگی» می‌نامند. زیرساخت فرهنگی تنها به ساختمان‌ها و مراکز فرهنگی محدود نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای از نهادها، امکانات، قوانین، منابع انسانی و ابزارهایی را در بر می‌گیرد که زمینه تولید، آموزش، حفظ و گسترش فرهنگ را فراهم می‌کنند. مدارس، دانشگاه‌ها، کتابخانه‌ها، موزه‌ها، نگارخانه‌ها، فرهنگسراها، سینماها، آمفی تئاترها، رسانه‌های دیداری، شنیداری و دیجیتال، مراکز آموزش هنر، موسیقی، عکاسی و صنایع‌دستی، همچنین قوانین، سیاست‌های فرهنگی و نیروی انسانی متخصص، همگی از اجزای این زیرساخت به شمار می‌آیند. امروزه بسترهای دیجیتال نیز به دلیل نقش گسترده در تولید و انتشار محتوا، بخش مهمی از زیرساخت فرهنگی هر جامعه محسوب می‌شوند. از منظر جامعه‌شناسی، زیرساخت فرهنگی نقش اساسی در حفظ و انتقال ارزش‌ها، باورها، هنجارها، دانش، هنر و میراث فرهنگی ایفا می‌کند. در واقع، این زیرساخت‌ها حافظ تاریخی جامعه هستند و پیوند میان گذشته، حال و آینده را برقرار می‌کنند. تجربه بسیاری از جوامع نشان داده است که هر اندازه زیرساخت‌های فرهنگی گسترده‌تر، کارآمدتر و در دسترس‌تر باشند، زمینه رشد فرهنگی نیز بیشتر فراهم می‌شود. دسترسی به مراکز آموزشی، کتابخانه‌ها، موزه‌ها و رسانه‌های مسئولانه، سطح آگاهی عمومی را افزایش می‌دهد و قدرت تحلیل و شناخت افراد را ارتقا می‌بخشد. از سوی دیگر، این زیرساخت‌ها به حفظ زبان، آداب و رسوم، هنرها و میراث تاریخی کمک کرده و امکان انتقال آن‌ها را به نسل‌های آینده فراهم می‌کنند. وجود مراکز هنری و آموزشی، فرصت مناسبی برای شکوفایی استعدادها و پرورش خلاقیت ایجاد می‌کند و به رشد هنر و تولید آثار فرهنگی می‌انجامد. همچنین فعالیت‌های فرهنگی، مشارکت اجتماعی را افزایش داده و با تقویت حس تعلق، اعتماد و همبستگی میان شهروندان، سرمایه اجتماعی جامعه را گسترش می‌دهند. در کنار این آثار، توسعه صنایع فرهنگی و خلاق مانند سینما، نشر، تئاتر، موسیقی، عکاسی، صنایع‌دستی و گردشگری فرهنگی، علاوه بر غنای فرهنگی، به ایجاد اشتغال و رونق اقتصادی نیز کمک می‌کند. از همین رو، بسیاری از پژوهشگران توسعه، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های فرهنگی را یکی از پیش‌نیازهای توسعه پایدار می‌دانند. نقش زیرساخت‌های فرهنگی تنها به رشد علمی و هنری محدود نمی‌شود، بلکه در افزایش تاب‌آوری اجتماعی نیز تأثیر قابل توجهی دارد. تاب‌آوری جمعی به توانایی یک جامعه در مواجهه با بحران‌ها، سازگاری با شرایط دشوار و بازیابی توان خود پس از آسیب‌ها اشاره دارد. هنگامی که مردم از هویت مشترک، اعتماد متقابل و مهارت گفت‌وگو و همکاری برخوردار باشند، آمادگی بیشتری برای عبور از بحران‌ها خواهند داشت. هنر، ادبیات و فعالیت‌های فرهنگی نیز با ایجاد امید، تقویت روحیه و انتقال تجربه میان نسل‌ها، این ظرفیت را افزایش می‌دهند. از سوی دیگر، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای زیرساخت فرهنگی، گسترش رواداری در جامعه است. آموزش، آشنایی با فرهنگ‌های گوناگون، فراهم شدن فرصت گفت‌وگو و تقویت تفکر انتقادی، به افراد کمک می‌کند تفاوت‌ها را بهتر درک کرده و با احترام بیشتری با دیدگاه‌ها و سبک‌های زندگی دیگران برخورد کنند. نتیجه چنین فرآیندی، کاهش تعصب، پیش‌داوری و تنش‌های اجتماعی خواهد بود. این عوامل در نهایت به شکل‌گیری آرامش اجتماعی نیز کمک می‌کنند. مشارکت در فعالیت‌های فرهنگی و هنری، احساس تعلق، امید، اعتماد و مسئولیت‌پذیری اجتماعی را افزایش می‌دهد و زمینه کاهش تعارض‌ها، تقویت مشارکت مدنی، کاهش احساس انزوا و افزایش رضایت از زندگی را فراهم می‌سازد. البته نباید انتظار داشت که زیرساخت فرهنگی به‌تنهایی همه مسائل اجتماعی را حل کند. تحقق آرامش، رواداری و توسعه اجتماعی، نیازمند تعامل این زیرساخت با عواملی مانند آموزش باکیفیت، عدالت اجتماعی، حکمرانی کارآمد، اجرای قانون و فرصت‌های برابر است. با این حال، شواهد و پژوهش‌های علوم اجتماعی نشان می‌دهد جوامعی که از نهادهای فرهنگی و آموزشی توانمند، رسانه‌های مسئولانه و دسترسی گسترده به فعالیت‌های فرهنگی برخوردارند، معمولاً ظرفیت بیشتری برای مدیریت اختلاف‌ها، افزایش انسجام اجتماعی و عبور از بحران‌ها دارند. در مجموع، می‌توان زیرساخت فرهنگی را یکی از ارکان اساسی توسعه هر جامعه دانست؛ بستری که نه‌تنها زمینه رشد دانش، هنر و خلاقیت را فراهم می‌کند، بلکه با تقویت هویت مشترک، سرمایه اجتماعی، تاب‌آوری جمعی و فرهنگ گفت‌وگو، نقش مؤثری در ایجاد جامعه‌ای پویا، بردبار و برخوردار از آرامش و توسعه پایدار ایفا می‌کند. @hawraman 👇👇👇👇👇

یادداشتی به بهانه آغاز به کار آمفی تئاتر روباز هلانیه در جوانرود و پخش زنده مسابقات فوتبال جام جهانی در این محیط و استقبال گسترده مردم، خصوصا جوانان و نوجوانان از این رویداد. @hawraman 👇👇👇👇👇👇👇👇 https://t.me/hawraman/4526

با شروع فعالیت گروههای آموزشی و جهت حفظ نظم و انسجام فعالیت گروهی، فعلا پذیرش عضو جدید نخواهیم داشت. درصورت مهیا شدن شرایط پذیرش، مجددا اعلام خواهد شد. @hawraman

درخواست عضویت تا فردا جمعه: @photograph1982

گروه آنلاین آموزش عکاسی دریافت شرایط عضویت: @photograph1982

خورشید غروب می‌کند عمر سپری می‌شود اما خاطرات همیشه خواهند ماند... @hawraman