Minuit à Paris

چقدر دلم برای اینجا تنگ میشه

널 기다리는 나, i'll be here in the background

그땐 뎥에 내가 있을까?

되돌릴 수 있다면

Maybe in another place, another time

وسط اون همه نور، موسیقی و لبخند، یه بنر بود که دل خیلیامونو لرزوند. یه یادآوری که بعضی اسم‌ها هیچ‌وقت از خاطره‌هامون پاک نمی‌شن. بچه‌هامون فقط چند تا اسم یا عکس نیستن یه تیکه از قلبمونن که برای همیشه با خودشون بردن. زمان گذشته، اما دلتنگی نه. هنوزم هر بار اسمشون میاد، انگار زخم تازه می‌شه. شاید دنیا فراموش کنه، اما ما نه. ما تا ابد عزادارشونیم، تا ابد جاشون بینمون خالیه، و تا آخرین روز، یادشون رو زنده نگه می‌داریم. ما هیچ‌وقت فراموششون نمی‌کنیم.

میزان تنفرم از این زندگی و این کشور رو حتی نمیتونم با اسید ریختن رو سر باعث و بانیش نشون بدم چه برسه به کلمات

نه واقعا هرلحظه از زندگیم، از خود ۱۴۰۱ تا همین الان اینجوریم که چرا من باید بمونم و اینا اینطوری پرپر بشن؟

ایران خیلی خوبه حتما نصب کنید هر ثانیه یه دلیل جدید برای فروپاشی و گریه میده به ساکنینش.

:))))

یه چنلا نوشته بود احتمالا فکر میکنن این آرمی عکس دوستاش رو که نتونستن برن کنسرت زده روی بنر

وای کاش بمیرم براتون که سهمتون از زندگی رفتن عکستون روی اسکرین کنسرت بود و هیچکس نمیدونه بک استوری این بنر چیه:)

پس کارما کی قراره یقه‌شون رو بگیره؟

واقعا کی قراره تاوان بدن؟

از وقتی اینو دیدم چنان بغض کردم که

الان میمیرم:))))

بنر ايراني با عکس آرمي هاي جاویدنام رو اسکرین.