Letter

‏شهر از دور قشنگه، آدما از هیچ جا

فعلا به بخشیدن آدما ادامه میدم تا زمانی که اسلحه بخرم.

‏تو دایره ارتباطم فقط من و دایره موندیم.

آدم های فیک، خنده های فیک، چهره های فیک، شخصیت های فیک، دوستی های فیک، رابطه های فیک، همه چیز فیک.

دچار حالت "حوصله ندارم" شدم.

ميشه با خيليا بازم گفت و شنيد و خنديد اما ديگه دوسشون نداشت.

قشنگ ترین چشم ها؟ چشم های سیر ، سیر از همه چیز.

شاید نتونی به عقب برگردی و شروع رو عوض کنی اما میتونی از همین جا شروع کنی و پایان رو تغییر بدی.

ادب نشانه‌ی ترس نیست.

به فرزندان خود انسانیت بیاموزید، تا در آینده بخاطر یک چیز کوچک آدم نکشند.

کی گفته من تنهام؟ من مامانمو دارم.

من ظاهرم امروزیه ولی اصلاً رو Open Mind بودنم حساب باز نکنید.

چطوری تو گذشتتون انقد با این و اون بودید، من یدونه ام نبوده حس میکنم این نبودنه یه آدمه، عذاب وجدان دارم.

رقابت؟ با نهایت احترام تو نمیتونی من باشی و با نهایت بی احترامی هیچوقت نمیخوام مثل شما هرزه بپرم.

با حقیقت ضربه بزنید ولی با دروغ هیچوقت آروم نکنید.

نیاز به آدم جدید نیست، همینا که دورمونن هرروز یه آدم جدید میشن.

من مال این نسل نیستم، نسلی که زنای شوهر دار توی رابطه با پسران، مردای زن‌ دار سرگرم دخترای تنها، تعهد له شده زیر کفش هوس، همه دنبال یه دل‌گرمی موقت،من اهل این بازیای کثیف نیستم، روحم جایی بین اصالته نه ترند.