"مزرعه‌آفتاب‌گردون"🌻

چیزی که خیلی اوقات بهش فکر میکنم اینه که چقدر قشنگ و ساده دوست داشتن یک آدم میتونه زندگی مارو قشنگ تر کنه. یه تماس چند دقیقه ای میشه لبخند های چند ساعته. یه گل خشک شده روی دیوار میشه هزار گیگ خاطره و چشمای پر از نور وقتی اون خاطره‌هارو یادآوری می‌کنی. یه پیامک کوچیک میشه دلیل دلگرمی. شب‌ به‌ خیر قبل خواب میشه امید به زندگی. صبح به خیر میشه یه دلیل قشنگ برای شروع کردن روز. پوشیدن اون لباس، استفاده ازون دستنبند، گردنبند، انگشتری که هدیه داده شده میشه یه قلب پر از یادآوری ذوق و خوشحالی موقع هدیه گرفتن. عکس هایی که باهم‌ گرفتین میشه دلیل لبخند زدن به گوشی‌. آغوش میشه بزرگترین دلیل آرامش، خاطره بامزه ای که تعریف می‌کنه میشه پررنگ ترین دلیل برای خندیدن. بودن و حضور داشتن اون شخص توی هر دقیقه میشه اطمینان و ذوق برای زندگی کردن. چقدر جالب و قشنگه دوست داشتن و دوست داشته شدن، پررنگ بودن.

تاحالا اینقدر از تنها بودن توی خونه ناراحت نبودم

Lord, I'm five hundred miles away from home..

Christina's World, Andrew Wyeth

اگر‌منفی نزنه قبول میشه🦜

سال بعد از دانشگاه کرمان براتون استوری میزارم

احساساتی که این روز ها تجربه میکنم چیز بزرگیه. از طرفی ناامیدی و شک، فکر و خیال، فکر و فکر و فکر بیش از حد. ساعت خوابی که به هم ریخته و خواب‌های صبحی که توشون تست میزنم، استرس و عذاب وجدان توی هر جایی که هستم و تپش قلب هم که یاور و همراه همیشگی من، اضطراب و سردرد و کم خوابی و هندل کردن تمام احساسات باقی مونده از تمام اتفاقاتی که افتاده، بغض های باقی مونده از زمستون، جنگ و ناراحتی مردم و دیدن همه‌چیز و عقب فرستادن اشک ها. قرار نبود این پیام ها، این حرف ها جایی بروز داده بشه اما اینم یادگاری از کنکور مزخرف سال ۴۰۵.

حدس بزن کی به جای درس خوندن ویدئو درست کرده

من تموم شدم، تو چرا تموم نمیشی؟

با تمام وجودم از دست کنکور شاکی ام. حتی در طول روز نمیتونم با آدم های موردعلاقه و امنم صحبت کنم.

فکر می‌کردم 1401 نهایت سیاهی و تاریکی زندگی ماست، فکر نمیکردم اینقدر روز ها و شب های سیاه تری رو تجربه کنیم

نمیدونم چطوری زنده ایم و زندگی میکنیم و فکر میکنم شاید فقط زنده ایم و زندگی نمیکنیم

و حالا تمام این ثانیه هایی که حک کردم توی ذهنمه. لحظه های خیلی معمولی. نور روی دستامون، موزیک ویدئو واندی. آفتابگردون با روبان سبز. تک تک ثانیه هایی که خندیدی و من سعی کردم خنده‌تو حفظ کنم. هر بار که با ذوق حرف زدی و من توی ذهنم فکر میکردم چقدر شیرینی. کلمه هارو همیشه یادم میمونه. آروم شدن قلبم پیش تورو یادم میمونه. لبخندای از ته دلمو همیشه یادم میمونه. مطمئنم ده سال دیگه نه، من لحظه قبل از مرگم به تو فکر میکنم و لبخند میزنم نورِ من.