نشر هونار

سلام کی بیدار هست؟؟؟

بعضی‌هایمان یک مرتبه بیدار می‌شویم، بعضی آهسته و بعضی هیچوقت. اما اگر بیدار شویم، دیگر فکر و نظر دیگران هیچ ‌تأثیری در حالمان ندارد. اینکه وقتی ما را می‌بینند چشمانشان برق بزند، یا برعکس، پره‌های دماغشان با نفرت باز و بسته شود، هیچ اهمیتی ندارد، مهم فقط این است که خودمان جلوی آینه که می‌ایستیم چه‌ می‌بینیم... #حسین_سناپور @hoonaarpublication

▪️ عبدالمجید ارفعی پژوهشگر و زبان‌شناس با تخصص زبان‌های باستانی اکدی و ایلامی، از چهره‌های کم‌نظیر ایران در حوزه زبان‌، به‌ویژه زبان ایلامی و کتیبه‌های هخامنشی بود. ▫️او نخستین مترجم منشور کوروش بزرگ از زبان اصلی بابلی‌ ِنو به پارسی بود و نقش مهمی در معرفی و بازخوانی متون باستانی ایران ایفا کرد. عبدالمجید ارفعی، چهارشنبه ششم اسفندماه در ۸۶ سالگی درگذشت. روانش مینوی 🙏 ✔️بخشی از ترجمه کتیبه در ویدیو: «یک راه است آن هم راستی‌ست، دیگر راه‌ها همه بیگانه‌ست.» @hoonaarpublication

🖤🕯️🖤 چــــهل روز گـــذشت... آنگاه در لحظه‌ای که ساعت‌ها از کار افتادند و سیره‌ها به روی سپیدارها گفتند: «تاریخ میخکوب شد اینجا» دیدم که در صفیر گلوله مردی سپیده‌دم را بر دوش می‌کشید پیشانی‌اش شکسته و خونش پاشیده در فلق...» تصویر: کیارش خلیلی شعر: شفیعی کدکنی @hoonaarpublication

کاش چون آسمان، چشم‌های بیشتری برای گریه داشتم. #گروس_عبدالملکیان @hoonaarpublication

وطن یا میهن؟معنی هر کدام چیست؟ در چند سال پیش از این فرهنگستانِ ایران واژه‌ی فارسیِ میهن را به جای واژه‌ی تازیِ وطن برگزید. از آن تاریخ به بعد در نوشته‌ها میهن به کار می‌رود، اما در گفت‌وگو هنوز وطن در سر زبانها است. ناگزیر از خویِ دیرین برگشتن اندکی دشوار است ولی امید است رفته‌رفته به واژه‌ی میهن خوی گیریم، آن را و واژه‌های دیگرِ فارسی را میان خود رواج دهیم و زبانِ بومیِ ایران را کم‌وبیش از بیگانگان بی‌نیاز سازیم و در این زمینه هم به ملیتِ خود نیرویی بخشیم. … شک نیست پس از شناختنِ واژه‌ای و به درستی آن پی بردن، آن را به واژه‌ی بیگانه برتری خواهیم داد و بی‌تردید آن را در هر مورد به کار خواهیم انداخت. میهن واژه‌ای است چندین هزار ساله. در اوستا، نامه‌ی دینیِ نیاکانِ ما که کهن‌ترین سندِ کتبیِ ایران‌زمین است، و در جغرافیا و تاریخِ ما و در ادبیاتِ فارسی بسیار به کار رفته آنچنان که پس از برشمردنِ این مأخذ خواهم دید که میهن واژه‌ی بی‌نام‌ و نشانی نیست، ریشه و بنِ استواری دارد و از واژه‌های ساختگیِ دساتیرِ روزگارِ صفوی نیست. واژه‌ای است کهن‌تر از تاریخ کهن سالِ ما. پیش از بر سرِ کار آمدنِ مادها و هخامنشیان، در سده‌ی هشتمِ پیش از میلاد مسیح، هم وجود داشت و اوستا گواهِ آن است. ما می‌توانیم سراسرِ ایران را خانه‌ی بزرگِ مشترک دانسته میهنِ خودمان بدانیم یا دودمانِ پدران و مادران و کاشانه‌ی نیاکان، بی‌گفت‌وگو [میهن] به لغتِ وطن که به معنیِ آغل و آخور است برتری دارد. زنده کردنِ اینگونه واژه‌های کهن‌سال که در طیِ هزاران سال درجزءِ نماز و سرودهای مینوی در سرِ زبانهای نیاکانِ دلیر و پارسای ما بوده مایه‌ی خشنودیِ مزدا و روانِ جاودانیِ ایران است. ابراهیم پورداوود از جستارِ میهن @kalamat_k

🌟🎄🌟🎄🌟🎄🌟 آغاز سال نو میلادی مبارک باد 🌟🎄🌟🎄🌟🎄🌟 با امید به صلح، نور و آگاهی جهانی✨ #نشر_هونار @hoonaarpublication

بهرام بیضایی، نمایشنامه‌نویس و سینماگر سرشناس ایرانی در ۸۷ سالگی در آمریکا درگذشت. گروه ایرانشناسی دانشگاه استنفورد اعلام کرده است که آقای بیضایی دیروز در سالگرد زادروزش درگذشت. @Honargardi

ما با آنچه می‌سازیم ایرانی هستیم... نه با آنچه فقط از دست می‌دهیم. سوالی که برایم مطرح می‌شود و به آن فکر می‌کنم این است که این بار بزرگ را چطور و چگونه باید حمل کرد؟ سهم ما به اندازه خودمان در بازسازی این فرهنگ چگونه است؟ ۵ دی، زادروز #بهرام_بیضایی گرامی باد. @shahrivarcourses

💌متن یک نامه‌ از #تام_یورک به بابانوئل: پدر کریسمس عزیز، سال‌ها از زمانی که برایت نامه نوشتم می‌گذرد. امیدوارم این نامه به دستت برسد و هنوز در لاپلند برف در حال باریدن باشد. اینجا بیشتر باران می‌آید. هنوز هوای پلیور پوشیدن هم نشده! اما آلبوم‌های کریسمس را از همین الان دارند در مغازه‌ها پخش می‌کنند. این باید برایت خیلی خجالت‌آور باشد. می‌دانم امسال قرار است به طور خیلی خاصی سرت شلوغ باشد. فکر می‌کنم حالا همه‌مان کمی بیش از حد از تو انتظار داریم. و کلی آدم دغل‌باز در تلویزیون هست. حتی در خیابان. از آخرین باری که برایت نامه نوشتم که 9 سالم بود، سعی کردم خوب باشم اما بعضی موقع‌ها خیلی بد شکست خوردم. سعی هم کردم کاری که بهم می‌گویند را انجام دهم اما اغلب از انجام دادن کاری دقیقا برعکس آن لذت بردم. اما همیشه سعی کردم عشق بورزم و آسیب نزنم. پس پدر کریسمس عزیز چیزی که دارم می‌گویم این است که… حالا که من ۴۷ سال دارم، اگر هنوز پیش تو اعتباری برایم مانده، فقط همین درخواست‌های کوچک را دارم. که فرزندانم کریسمس زیبایی داشته باشند با عشق و درک و صلح.🌟 شاید هم یک برف سنگین؟ این هم خیلی خوب می‌شود. و شاید هم بتوانی چیزهای ارزشمندی که واقعا برای‌شان معنا دارد را بفرستی؟ و می‌توانی برای‌شان کمی امید نسبت به آینده بفرستی. این خیلی مهم است. ازت نمی‌خواهم مشکلات بشریت را حل کنی. آن‌ها فقط مشکلات ما هستند. اما شاید امسال این را در نظر بگیری که هدیه‌ای به مدیرهای شرکت‌های نفتی و سیاست‌مدارانی که آن‌ها نفوذشان را می‌خرند ندهی؟ و برای من؟ فقط یک عینک برای کتاب‌خواندن… از آن آبی‌هاش. با ارادت کامل. تام. پی‌نوشت: بابت کامپیوتر xz81 که وقتی ۱۱ سالم بود گرفتی ممنونم، خیلی خفن بود. ▫️تامس ادوارد یورک (تام یورک) موسیقی‌دان،خواننده و ترانه‌نویس انگلیسی فعال حقوق بشر، حقوق حیوانات، محیط زیست و با اهداف ضدجنگ است که اشعارش مضامین سیاسی دارند. @hoonaarpublication

جشن شب چله زمستان یا #یلدا با ریشه در مهرپرستی ایرانیان باستان به عنوان «تولد ایزد مهر / خورشید» شناخته می‌شود. یلدا یعنی تولد. نه تولدِ کودکانه‌ی تقویمی، بلکه زایشِ معنا در دلِ تاریکی. در جهانِ کهنِ ایرانی، شب چله لحظه‌ای بود که انسان با طبیعت هم‌نفس می‌شد؛ می‌دانست شب به نهایتِ خودش رسیده، و همین دانستن، امید بود. فلسفه‌ی یلدا همین‌جاست: این‌که تاریکی هرچقدر هم طولانی باشد، نقطه‌ی پایان دارد. برای همین است که یلدا، شبِ بیداری است. نه فقط بیدار ماندنِ چشم‌ها، بلکه بیدار ماندنِ دل‌ها. یلــــدا خجسته ❤️ @hoonaarpublication

ضرورت طراحی مدل بومی هفته کتاب وقتی به تجربه‌های جهانی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم هر کشوری «هفته کتاب» خودش را دارد؛ بر اساس مدلی که با نیازها، واقعیت‌ها و روح جامعهٔ خودش جور باشد. اثرگذاری واقعی هم دقیقاً از همین‌جا می‌آید: از طراحی درست. 🇳🇱 دیدیم که هلند با یک طراحی هوشمندانه (از کتاب هدیه تا بلیت موزه و مترو) تقاضای مردمی را فعال کرده، فروش کتاب و رؤیت‌پذیری اجتماعی آن را بالا می‌برد. 🇦🇺 استرالیا هفته کتاب کودک را شاد و بازی‌محور برگزار می‌کند تا بچه‌ها با لباس شخصیت‌های داستانی در مدرسه راه بروند، کیف کنند و خودجوش کتاب‌خوان شوند. 🇺🇸 آمریکا کتابخانه عمومی را در مرکز قرار می‌دهد؛ در هفته ملی کتابخانه مردم را به شکل‌های مختلف به کتابخانه دعوت می‌کند و با تأکید بر خدمات برابر، مراجعه عمومی و تقویت زیرساخت دسترسی، کتابخانه را به قلب تجربه فرهنگی جامعه تبدیل می‌کند. 🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿 اسکاتلند کتاب را از سالن‌های رسمی بیرون می‌آورد و به دل روستاها، محله‌ها، بیمارستان‌ها و کتابخانه‌های کوچک می‌برد؛ جایی که مردم داستان‌های خودشان را روایت می‌کنند و هفته کتاب به یک تجربه اجتماعی زنده تبدیل می‌شود. 🇿🇦 آفریقای جنوبی در هفته کتاب سراغ عدالت زبانی می‌رود؛ در کشوری با ۱۱ زبان رسمی، با اهدای کتاب‌های بومی و برنامه‌های سوادآموزی محلی تلاش می‌کند همه کودکان امکان خواندن به زبان مادری خود را داشته باشند. 🇯🇵 ژاپن آرام اما عمیق کار می‌کند؛ هفته مطالعه را در مدرسه و کتابخانه نهادینه کرده و با فلسفهٔ مطالعهٔ عمیق (دُکوشو) به‌دنبال عادت‌سازی جمعی در مطالعه است. 🌏 و... در ظاهر این مدل‌ها مختلف‌اند، اما همه بر سه اصل مشترک بنا شده‌اند: 🔺مخاطب فراگیر با مشارکت حداکثری 🔺تجربه لذتبخش در متن زندگی مردم 🔺اثر محسوس بر خرید کتاب و مطالعه ایران نیز به جای تکرار مجموعه‌ای از برنامه‌های پراکنده، به یک مدل وحدت‌بخش برای هفته کتاب نیاز دارد؛ مدلی که برای عموم مردم ارزش و تجربه‌ای لذت‌بخش ایجاد کند و بتواند بر رفتار مطالعه و خرید کتاب اثر واقعی بگذارد. با طراحی درست این مدل، می‌توانیم یک تغییر ملی برای مردم و صنعت نشر بسازیم. 📚 کاغذک

هفته کتاب هلند طراحی موثر با اصول بازاریابی عصبی هفته کتاب هلند یکی از موفق‌ترین مدل‌های ترویج کتاب در جهان است؛ رویدادی با نزدیک به ۹۰ سال تجربه. مهم‌ترین بخش این طراحی هوشمندانه چنین است: هر سال یک نویسنده برجسته، بر اساس موضوع انتخاب‌شده برای هفته کتاب، یک اثر داستانی ویژه می‌نویسد. در این ۱۰ روز، هر کسی که ۱۵ یورو کتاب بخرد (معادل یک کتاب معمولی)، این کتاب ویژه را رایگان دریافت می‌کند. اما این هدیه فقط یک کتاب نیست؛ کسانی که آن را در دست دارند، می‌توانند از آن به‌عنوان بلیت مترو یا بلیت موزه‌ها استفاده کنند. این همکاری میان صنعت نشر، راه‌آهن و موزه‌ها، کتاب را از یک کالا به یک تجربه فرهنگی ملی تبدیل کرده است. مردم در این رویداد هم از لذت خرید کتاب بهره می‌برند، هم از احساس صرفه‌جویی مالی. شیوۀ بازی با این کتاب آن‌قدر جذاب است که خریداران خودشان در مترو و شبکه‌های اجتماعی مروّج آن می‌شوند. این طرح همچنین جایگاه نویسنده را بالا می‌برد و توجه عمومی را به ادبیات جلب می‌کند. بر اساس گزارش اتحادیه کتاب‌فروشان هلند، بخاطر این رویداد: ▫️فروش کتاب‌ها به‌طور متوسط ۳۰ تا ۴۰ درصد افزایش می‌یابد. ▫️بسیاری از کتاب‌فروشی‌ها در همین ۱۰ روز، فروش یک ماه خود را ثبت می‌کنند. ▫️تیراژ کتاب هدیه هر سال به ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار نسخه می‌رسد؛ که برای کشوری با ۱۸ میلیون نفر جمعیت رقم چشمگیری است. در نهایت، Boekenweek نشان می‌دهد که طراحی دقیق می‌تواند یک رویداد فرهنگی را به یک محرک اقتصادی و اجتماعی تبدیل کند؛ چیزی که هفته کتاب در ایران کم دارد: طراحی‌ای که فراگیر باشد، تجربه لذتبخش بسازد و اثر واقعی بر خرید و مطالعه کتاب بگذارد. 📚 کاغذک

از سری نشست‌های داستان‌خوانی شهریور: #ادبیات_زنان: داستان زنان پیش از ۵۷ ادبیات زنان نه صرفاً روایتی از زن‌بودن، بلکه آینه‌ای ست از تجربه‌های انسانی در جهانی محدود و صدایی خاموش. نویسندگان زن ایرانی، پیش از انقلاب ۵۷، در میانه‌ی تحولات اجتماعی و فرهنگی، زبان تازه‌ای برای بیان تجربه‌ی زنانه پدید آوردند. قلم را به ابزاری برای ابراز ناگفته‌ها بدل کردند: بازنمایی بدن و هویت، عشق، سکوت، خانه و جامعه، رنج و مقاومت. دوره‌ی «داستان زنان پیش از ۵۷» دعوتی است به بازخوانی آن صداهای نخستین؛ زنانی که در داستان‌های کوتاه‌شان نه تنها روایت‌گر زندگی خویش بودند، بلکه به بازآفرینی صداهای شکل‌گرفته در حاشیه و بنیان‌های تازه‌ای برای تصویر زن در ادبیات فارسی پرداختند. از سیمین دانشور و گلی ترقی تا نویسندگانی که شاید کم‌تر شناخته‌ شده‌اند، هرکدام در روایت‌شان مرز میان فرد و اجتماع، سنت و مدرنیته و زن نویسنده را از نو تعریف کردند. #گفتمان_زنان #ادبیات_زنان @shahrivarcourses T.me/Shahrivarcourses

📚فروتنی اصل مهمی برای یک نویسنده است. نویسندگی یک کار شاق و دشوار است. یک کار متعالی است. شغلی زیباتر از بقیه مشاغل اما جذابیت مطمئنا ندارد. برای نویسنده بودن باید سخت کار کنید و در رنج و نگرانی مدام زندگی کنید و مهم‌تر آن‌که هرگز تصور نکنید کار خوب و مهمی انجام داده‌اید؛ زیرا بزرگ‌ترین خطری که می‌تواند تهدیدی برای یک نویسنده به شمار آید تظاهر و ادعاورزی است. برای این‌که دچار آن نشوید باید حواستان پیوسته و تمام و کمال به فروتنی خود باشد. نویسندگی همه چیز دارد جز جذابیت! #املی_نوتوم @hoonaarpublication

ده قانون فریدریش #نیچه در مورد سَبْک نوشتن (۱۸۸۲) نیچه این ده قانون را برای دوست و معشوق سابقش لو سالومه در قالب نامه نوشته است. ۱. سوخت و نیروی اولیه‌ی سبک، خودِ زندگی‌ست، سبک باید زندگی شده باشد. ۲. سبک باید کاملا با خواننده‌ای که آرزو دارید با کارتان ارتباط برقرار کند بخواند. (قانون رابطه‌ی متقابل) ۳. اول و قبل از این‌که شروع به نوشتن کنید باید دقیقا مشخص کرده باشید که چه‌چیزی را و چه‌طور دوست دارید بنویسید و ارائه دهید. نوشتن باید نوعی از شبیه‌سازی باشد. ۴. از آن‌جایی که نویسنده خیلی از قابلیت‌های یک سخنران را ندارد، او باید به صورت کلی برای قالب نوشته‌اش بیانِ واضح و شفافی از چیزهای ضروری داشته باشد. ۵. غنایِ یک زندگی خود را در غنایِ حرکت و عمل‌ست که نشان می‌دهد. نویسنده باید یاد بگیرید که همه چیز را احساس کند، بلندی و تاخیر یک جمله را، علامت‌گذاری‌ها، انتخاب کلمات، مکث‌ها و تعلیق‌ها، توالی استدلال‌ها، همه چیز را مثل خود عمل و حرکت احساس کند. ۶. مواظب دوره‌ها باش! فقط آدم‌هایی که موقع حرف زدن تنفس‌ها و استراحت‌های طولانی می‌کنند به دوره و عصر ادبی اهمیت می‌دهند. برای بقیه دوره‌ی ادبی مساله‌‌ای‌ست که احساس و زندگی می‌شود. ۷. سبک نوشته باید نشان دهد که نویسنده به این ایده باور دارد، نه تنها به آن فکر می‌کند؛ و باورش دارد بلکه آن را احساس هم می‌کند. ۸. هرچقدر حقیقتی که سعی در بیان کردنش دارید خلاصه‌شده و انتزاعی باشد حواس و توجه بیشتری را به خود جلب خواهد کرد. ۹. بهترین عملکرد برای یک نویسنده خوب این است که معنا و مفهمومی که می‌خواهد بیان کند را نزدیک به شعر ارائه دهد ولی هیچ‌وقت در خود شعر غرق نشود. ۱۰. این اصلا خوب نیست که خواننده را از واضحات محروم کنیم، اما خوب و هوشمندانه است که خواننده خود به بیان نهایی برسد و از این‌جا هوش نویسنده را دریابد. «ده فرمان» فردریش نیچه مترجم #آرزو_دهقانی @hoonaarpublication

جهان را باید مثل کتابی ببینی، مثل کتابی که در انتظار خواننده‌اش است، هر روزش را باید جداگانه خواند. نه روی گذشته باید تمرکز کنی، نه روی آینده. اصل این لحظه است. باید صفحه به صفحه پیش بروی. بعد از عشق #الیف_شافاک @hoonaarpublication

سلسله نشست‌های شهریور: گوتیک ایرانی ما با تاریکی غریبه نیستیم، با آن بزرگ شده‌ایم. در قصه‌های شب، در خانه‌های خاموش، در سایه‌ی یک‌قدمی پشت سرمان و در صداهای بی‌نامی که از ته کوچه‌ها می‌آمدند. گوتیک فقط قصه‌ی غرب نیست که در ادبیات ما هم نفس می‌کشد. در فرهنگ ما، تاریکی تنها نبود نور نیست؛ موجودی ست زنده و نزدیک. جن، نفرین، بختک، خواب بد، طلسم... همه‌ی این‌ها بومی همان هراسی‌اند که در ادبیات گوتیک نامی جهانی پیدا کرده‌اند. گوتیک ایرانی یعنی دیدن ترس‌های خودمان، شنیدن صدای شب. گوتیک ایرانی تنها درباره‌ی ترس نیست، درباره‌ی آن لحظه است که مرز میان وهم و واقعیت می‌لرزد، زمانی که می‌‌فهمیم گذشته هم‌چنان زنده است و ویرانی همان تاریکی‌ است که از درون می‌زاید. گوتیک ایرانی جایی‌ست برای خواندن و گفت‌وگو؛ درباره‌ی ترس، مرگ، تنهایی و آن زیباییِ غریبی که در اندوه پنهان است. https://t.me/Shahrivarcourses

⚜️ ۷مهر روز بزرگداشت #شمس_تبریزی گرامی باد #شرح_آن_الف گزیده‌هایی شاعرانه از #شمس_تبریزی #محسن_بوالحسنی #نشر_هونار @hoonaarpublication

در بی‌جایی جهان، تنها کلمات وطن‌اند نمایشگاه فروش حضوری کتاب با حضور ناشران: نشر هونار • نشر اریش • نشر مهرگان خرد • نشر سده • نشر خوانه و همراه با سالینه‌بوک | کتاب‌های دست دوم 📌۲۰ تا ۲۵٪ تخفیف 🗓️ تاریخ: ۲ تا ۳مهر ⏰ ساعت: ۱۰ تا ۱۸ و ۴ مهر از ساعت ۱۴ تا ۲۱ 📍مکان: خانه فرصت. جمالزاده‌ی شمالی، خیابان فرصت، بعد از کوچه فرخنده‌فال، پلاک ۳۰، زنگ ۳ @hoonaarpublication