Houmak

@Amiralichannel

ای ایران ای مرزِ پر گهر ای خاکت سرچشمه‌ی هنر دور از تو اندیشه‌ی بدان پاینده مانی و جاودان🌿 @jariyanartmagazine

زندگی در لحظه بیشترین چیزیه که این روزا ذهنمو درگیر کرده توجه به جزئیات حتی وقتی همه چی با سرعت داره جلو میره🍃 @Houmak

همه سایه‌هامو جز به جز دیدی منو کُشتیو دادی یه رُز دیه🥀 @jariyanartmagazine

از همین لحظه زندگی را آغاز کن و هر روز را چون زندگی تازه‌ای بشمار. بزرگ‌ترین مانعِ زیستن، امید بستن به فرداست؛ امیدی که امروز را از ما می‌گیرد. تو خود را درگیر چیزهایی می‌کنی که در اختیار بخت است و رها می‌کنی آنچه در دست توست. به چه خیره مانده‌ای؟ به سوی چه مقصدی خودت را می‌کشی؟ تمام آینده در پردهٔ ناپیداست؛ پس همین اکنون زندگی کن. اگر می‌خواهی خود را از اضطراب رها سازی، ذهن را بر آنچه می‌توانی دگرگون کنی متمرکز کن؛ زیرا انسان زمانی شکست‌ناپذیر می‌شود که نگاه خود را به درون برگرداند و شخصیت خویش را دژی سازد که از آن‌جا در جهان قدم می‌گذارد. #سنکا @jariyanartmagazine

از این روزا… @Houmak

بهترین کار تو در حق دوستانت این است که چشم دیدن شادی آن‌ها را داشته باشی و با شرکت در این شادی، شادمانی آن‌ها را افزون کنی. آیا اگر روزی دیدی جان و دل آن‌ها از حسی هولناک در عذاب است و دلشان از غصه پریشان، عرضه داری که ذره‌ای از رنجشان کم کنی؟ رنج‌های وِرترِ جوان #گوته @jariyanartmagazine

مواظب خودتون باشین❤️

کاش می‌توانستم مانند زمانی‌که بچه و نادان بودم آهسته بخوابم، خوابِ راحت بی‌دغدغه. -بوف کور؛ صادق هدایت. @abiyedourdast

@Amiralichannel

اجرا در دستگاه نوا @Houmak

@Houmak

از همین لحظه زندگی را آغاز کن و هر روز را چون زندگی تازه‌ای بشمار. بزرگ‌ترین مانعِ زیستن، امید بستن به فرداست؛ امیدی که امروز را از ما می‌گیرد. تو خود را درگیر چیزهایی می‌کنی که در اختیار بخت است و رها می‌کنی آنچه در دست توست. به چه خیره مانده‌ای؟ به سوی چه مقصدی خودت را می‌کشی؟ تمام آینده در پردهٔ ناپیداست؛ پس همین اکنون زندگی کن. اگر می‌خواهی خود را از اضطراب رها سازی، ذهن را بر آنچه می‌توانی دگرگون کنی متمرکز کن؛ زیرا انسان زمانی شکست‌ناپذیر می‌شود که نگاه خود را به درون برگرداند و شخصیت خویش را دژی سازد که از آن‌جا در جهان قدم می‌گذارد. #سنکا @Houmak

@Houmak

زندگی خوب است که گیری دلبری نکو تا فروشی هر دو جهان بر یک تار مو خنده اش عشق است و روح است و جان است رویش آمیز هر دو جهان است چون نگاهش یک سو روی ماهش بر او تاب سنبل بوی گل دارد این گیسو @Houmak

۲۳ مهر ۱۴۰۴

چند روز پیش تو یه ایونتی این جمله رو شنیدم، جالب بود: ما شادی رو نمیتونیم به بچه‌ها آموزش بدیم. باید شادی رو زیست کنیم که اون‌ها یاد بگیرن @Houmak

ما، آدم‌های بعدِ پایان ... @Antovaan

پذیرش تا زمانی که با درک همراه نباشد، معنای چندانی ندارد. تنها زمانی که من احساسات و افکاری را که از نظر تو ممکن است وحشتناک، ضعیف، احساساتی یا عجیب به نظر برسند، واقعاً درک کنم—و آن‌ها را همان‌گونه که تو تجربه‌شان می‌کنی ببینم، و هم آن‌ها و هم خودت را بپذیرم—تنها در آن زمان است که تو واقعاً احساس آزادی می‌کنی تا به کنج‌های پنهان و گوشه‌های ترسناک تجربه‌ی درونی‌ات سر بزنی، تجربه‌هایی که اغلب دفن شده‌اند.» — کارل راجرز، راهی به‌سوی شدنِ خود @Houmak

🙂‍↔️ @Houmak