حوضچه اکنون

https://youtu.be/i4zxEh8sNfg?is=-UX_z6kH8dzzZTZ1

و بعضی از ما شاید هنوز در راه بازگشت به «خودِ گمشده‌» ایم که روزی یا روزهایی آن را برای « خوب بودن » کنار گذاشتیم. مدتی است در سایه ام. سایه ای که نه از بیرون که از درونم با آن در تعاملم. و در این روزها ی تاریک و وحشی در آغوشم، تحت مراقبت است... @hozeaknoon

🎈 اطلاع رسانی 🎈 سلامی به مهر  ☘️ « امروز، دوشنبه ساعت ۶ عصر به وقت ونکوور دور هم جمع میشیم برای همدلی و هم اندیشی. ماه‌های گذشته پر از اتفاقاتی بود که هر کدام به اندازه‌ی چند سال بر جامعه اثر گذاشته؛  از جنگ و سرکوب و کشتار تا فشار سنگین اقتصادی، شکاف‌های اجتماعی و فضای بسته‌تر داخل ایران. در میان همه‌ی این تحولات، شاید خیلی از ما لحظه‌ای درنگ کرده ایم تا دوباره از خودمان بپرسیم:  الان کجا ایستاده‌ایم؟ اولویت‌ها چیست؟ چه کارهایی می‌تواند واقعاً مؤثر باشد و چه چیزهایی نیاز به بازنگری دارد؟ و ما، به‌عنوان مهاجران چه نقشی می‌توانیم داشته باشیم؟  دوست داریم در این جلسه از شما بشنویم:  شما امروز در چه نقطه‌ای ایستاده‌اید؟ دغدغه‌هایتان چیست؟ نقش خودتان را چطور تعریف می‌کنید؟ فکر می‌کنید این گروه‌ها امروز چه کارهایی باید بکنند و چه پیشنهادهایی برای ادامه‌ی مسیر دارید؟ بیایید... تا با هم گفت‌وگویی صمیمی و هم‌اندیشی‌ای در این خصوص داشته باشیم.....» میزبان این جلسه، 👇🏼👇🏼 https://t.me/vancouver4iran   و لینک زوم https://us06web.zoom.us/j/86448022456?pwd=rU8nU2SVCZCNbMsh1dZf52xzzbesec.1 درودی به دوست... ☘️

🎈 اطلاع رسانی 🎈 امروز ده صبح به وقت ونکوور 📣 جلسه آنلاین «نقد و گفت‌وگو» از زن، زندگی، آزادی تا مداخله نظامی و آینده جامعه مدنی در ایران 🗓 یکشنبه ۳ می ⏰ ۱۰ صبح ونکوور | ۱ بعدازظهر شرق آمریکا | ۷ عصر برلین | ۸:۳۰ شب تهران 📍 بستر: Zoom در این نشست، دکتر عادل نیکجو به بررسی مسیرهای پیش‌روی جامعه مدنی ایران و چالش‌های امروز می‌پردازد. این برنامه به همت جمعی از دموکراسی‌خواهان در کالیفرنیا برگزار می‌شود و با مشارکت آزاد شرکت‌کنندگان پیش خواهد رفت. گروه vancouver4iran  نیز در این برنامه حضور و مشارکت خواهد داشت. https://t.me/vancouver4iran دکتر عادل نیکجو پژوهشگر حوزه جغرافیای انسانی است و در حال حاضر با دانشگاه Oulu در فنلاند همکاری دارد. تمرکز پژوهش‌های او بر مسائل اجتماعی، فضاهای شهری، و تحولات جامعه مدنی در خاورمیانه، به‌ویژه ایران است. او در کارهای خود به ارتباط میان سیاست، فضا و زندگی روزمره مردم می‌پردازد و تلاش می‌کند چشم‌اندازی تحلیلی از تغییرات اجتماعی و سیاسی ارائه دهد. 🔓 شرکت برای عموم آزاد است.

.▫️روایتِ گونه‌ای لال‌شدگی موشک‌ها تنها وسطِ ساختمان‌های مشخصی فرود نمی‌آیند. گلوله‌ها هم تنها به قلب، سر یا دستِ آدم خاصی نمی‌نشینند. موشک‌ها و گلوله‌ها تا شعاعی وسیع پیرامون خود را ویران می‌کنند و می‌کشند. کارخانه‌ها هم که از کار می‌افتند، تنها خط تولید و کارگرها و مهندسانشان را از دست نمی‌دهند، آن‌ها شهرها و زندگی‌هایی را هم با خود از مدار خارج می‌کنند. خلاصه‌ اینکه نتیجۀ همۀ این‌ها می‌شود انبوهی از مرگ و ویرانی و سوگ تا شعاعی وسیع و غیرقابل‌پیش‌بینی. نتیجۀ همۀ این‌ها می‌شود پیکرها و روان‌های زخم‌دیده‌ای که بی‌صدا این‌طرف و آن‌طرف شهرها افتاده‌اند. نتیجۀ همۀ این‌ها می‌شود جنگ‌زدگی، سرکوب‌شدگی و فرو رفتن. نتیجه‌اش می‌شود انبوهی از تنهایی؛ تنهایی با سهمِ شخصی خود از همۀ این‌ها. در این روزها هرکس به مقداری و به گونه‌ای آسیب دیده است امّا یا توانِ گفتن از آنچه بر او گذشته و می‌گذرد را ندارد، یا رنجش را از دیگران کمتر می‌داند و به خودش حق نمی‌دهد که از آن بگوید، یا دیگران بهایی برای دردش قائل نیستند و گوشی برای شنیدن و چشمی برای دیدنش نمی‌شوند، یا امیدی به گفتن و شنیده شدن ندارد، یا اگر بگوید، حرفش یا کلامش در این انبوهیِ روایت‌های آمادۀ پرحرارت، به جانبی منتسب و از جانبی طرد می‌شود و آخرش او را به این نتیجه می‌رساند که کاش دیگر نگوید. نتیجۀ همۀ این‌ها می‌شود گونه‌ای تنهایی با درد، گونه‌ای تنهایی در تجربه و گونه‌ای تنهایی در روایت. ممکن است بگویید همۀ این‌ها را گفتی که چی؟ هیچی. فقط خواستم صدایم را به خیل آدم‌هایی برسانم که در تجربه درد و تنهایی و ناتوانی از روایت کردنش گیر افتاده‌اند. این تنها وضعیت شما نیست. این لال‌شدگیِ به اختیار یا به اجبار، سهم بسیاری از ما در این برهوت پر عطش و سراب است. @TheWorldasISee

ریشه ی تمام دردهای چند ده ساله ی ما در همین نکته است.... که همچنان نا شنیده و مغفول مانده... چرا که گوش قدرت پرستان به هرچیزی، غیر از «بقای قدرت شان» ، بسته است...

🔴 جنگ، مانع گذار به دموکراسی است ✍️ مصطفی تاج‌زاده زندان اوین جناب آقای دونالد ترامپ  رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا با سلام  این نامه را یک زندانی سیاسی دموکراسی‌خواه و صلح‌طلب که یازدهمین سال محکومیت خود را در اوین سپری می‌کند و هر روز و هر شب صدای مهیب و مخرب بمب‌ها و موشک‌ها را از درون زندان می‌شنود، خطاب به جنابعالی می‌نویسد که دستور آغاز این جنگ را به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا صادر کردید. این نامه را می‌نویسم تا مخالفت قاطع خود را با جنگی اعلام کنم که تا هم‌اکنون خسارات و تلفات زیادی بر جای گذاشته است و در صورت تداوم و تشدید احتمالی آن، می‌تواند به یک تراژدی تمام‌عیار منجر شود و رنج اجتناب‌پذیر بزرگی را به مردمی تحمیل کند که نقشی در این آتش‌افروزی ندارند و با آن مخالفند. یادآور می‌شوم، شما همواره خود را مخالف جنگ و شایسته دریافت نوبل صلح می‌خوانید و به روسای جمهور پیشین خود می‌تازید که چرا آمریکا را درگیر دو جنگ پرهزینه و شکست‌خورده در افغانستان و عراق کردند. همچنین با افتخار از پایان دادن به ۸ جنگ در یک‌سال گذشته سخن می‌گویید… 📎متن کامل @kaleme

🌈💫 @hozeaknoon

همیشه یک تکه رویای شخصی توی جیب پیراهنت باشد... گاهی تنها چیزی که آدم را سر پا نگه میدارد، یک تکه رویاست، توی جیب پیراهنت … 🌈💫 @hozeaknoon

حوضچه اکنون pinned a video

بازپس‌گیری مفاهیم قسمت سوم #تعلیم_تربیت این مفهوم یکی از بنیادی ترین و حیاتی ترین مفاهیمی است که توسط قدرت نامشروع فعلی در ایران، به شدت، هم مورد خیانت و هم به شکل کلان و گسترده مورد سواستفاده قرار گرفته. «تعلیم و تربیت» در معنای اصیلش پرورش #توان_پرسیدن، #اندیشیدن و #آفرینش است. وقتی تعلیم و تربیت در خدمت نظام دیکتاتوری و قدرت طلب، آن هم از نوع ایدئولوژیک و دینی و مطلقه قرار می‌گیرد، به ابزاری بسیار خطرناک برای مریدپروری و مطیع پروری و تکرار الگوهای پوسیده و کهنه بدل می‌شود. و نه تنها هر گونه مسئولیت پذیری و پویایی را از معنا و اصالت تهی می کند، بلکه خلاقیت را رقیبی می پندارد که به زعم او باید در خدمت بی چون و چرای سلسله مراتب بالاتر قدرت باشد. حال آنکه بی تردید، تعلیمِ زنده از «نمی‌دانم» آغاز می‌کند؛ از جرأت رو به رویی با تاریکی ها و نادانسته‌ها و تبدیل آن‌ها به پرسشهای خردورزانه و جسور. در مقابل، تعلیمِ در سیستم اقتدارگرا و سرکوبگر پاسخهایی آماده می‌دهد و می خواهد که اندیشه ی کودکان را به تبعیت عادت دهد و تاسف بارتر و ننگین تر اینکه، به آن مندرساتش پوشش فریبکارانه ی قدسیت هم افکنده . سرکوب پرسشگری نه تنها مسئولیت پذیری را تضعیف می‌کند؛ خلاقیت را نیز می‌خشکاند. زیرا خلاقیت در فاصلهٔ میان «نمی‌دانم» و «می‌خواهم بفهمم » متولد می‌شود. بازپس‌گیری تعلیم و تربیت یعنی بازگرداندن آن از انتقال پاسخ‌های قطعی، به پرورش ذهنِ جستجوگر و خلاق. و در پایان پرسشی از خودمان: اگر پرسشگری و خلاقیت را معیار مهمی برای رشد و توسعه ی فردی و اجتماعی بدانیم، با توجه به دایره ی واقعیات محدود محیطی خودمان، در نقش یک شهروندایرانی، در کجای این مسیر رشد ایستاده ایم، و هم اکنون چه تصمیمی، واقع بینانه و کارآمد است؟ #بازپس_گیری_مفاهیم #نمی‌دانم #تعلیم_و_تربیت #پرسشگری_وخلاقیت 🌈💫 @hozeaknoon

غم بزرگ اگر تو را مطیع کند، نابودت می کند. اگر تو را سازنده (خلاق) کند، تاریخ می سازد. انسانهای اسیر را، سیستم های تربیتی برای حکومتهای جبار تربیت می کنند. اختیار را از کودکان می گیرد و فقط دستور می دهد. یعنی در نظام های آموزش پرورش انسان آزاده تربیت نمی شود. ☘️☘️☘️☘️☘️ غم بزرگ را تبدیل کنید به کاربزرگ روایتی از #مادر_ادبیات_کودکان_در_ایران توران میرهادی توران میرهادی در ویکی پدیا https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C معرفی مدرسه فرهاد در ویکی پدیا https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87_%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF 🌈💫 @hozeaknoon

بازپس‌گیری مفاهیم قسمت دوم #نمی‌دانم این روزها شاید برایمان بیشتر قابل درک است که شرافتی که در مفهوم «نمی‌دانم» است، اگر آن را به‌مثابه یک موضع فعال و مسئولانه ببینیم،  بسیار مورد اجحاف و سو استفاده ی مراجع قدرت  واقع شده. می خواهم بگویم شاید بتوانیم مفهوم شریفِ « نمی دانم» را از دست سوءاستفادهٔ مراجع قدرت و اطاعت کور بیرون بکشیم.  اگر بخواهم دقیق‌تر بگویم، شاید ما نیاز داریم «نمی‌دانم» ها را از عجز و ناتوانی، از جهل و تاریکی، و یا از بهانه هایی برای اطاعت کور از مراجع زور ، پس بگیریم. و سپس آنها را به نقطهٔ آغازِ  پرسشگری، و انتخاب آگاهانه و مسئولانه باز گردانیم. دانش واقعی بدون کار آمدی و عمل کردن به دست نمی آید. دانش واقعی با «نمی‌دانم» آغاز می‌شود؛ نه ندانستنی منفعل. گفتن «نمی دانم»، گاهی زاییده ی تردیدی شریف است.  از نوع ندانستنهای فعال سقراطی.   که ما را به پرسشگری نقادانه و به جد غیرمقلدانه دعوت می‌کند یا سوق می دهد. پرسشگری مستقل، ذهن را از اطاعت و تقلید آزاد می‌کند و ما را به انتخاب آگاهانه می‌رساند؛ و ما تنها پس از انتخاب واقعی است که می توانیم مسئولیت واقعی را با معنا بیابیم. اگر در جایی پرسشگری و کنجکاوی خاموش شود، جهل و ترس رشد می‌کند، و قدرتهای نامشروع از همین جهل و ترس تغذیه می‌کنند.  به همین دلیل، آنچه برای مراجع قدرت تهدید است، خودِ پرسش نیست، بلکه انسانِ پرسشگر و مسئول است. بازپس‌گیری این مفهوم ، یعنی بازگشت به یک پل یا پیوندهایی اصیل میان ندانستن،            پرسشگری،                      دانش                 و مسئولیت. مفهوم «نمی‌دانم»،  در این نوشتار فقط یک کلمه نیست؛ یک موضع است، شاید حتی نوعی تردید، که با دردی همراه است. یا چه بسا روشی برای گفتن #نه به زور و فشار در برابر تقلید و اطاعت کور و متعصبانه و ویرانگر سرکوب ویا تعیین #مرز معنا دار است در برابر فریب قدرتهای نامشروع و ضد انسانی داخلی و خارجی. و  ایستادنی بالغانه نیز هم اگرچه نیمه آگاهانه و دارای سهی از ابهام. با این نوع تعیین مرز ، چه بسا ریشهٔ پرسشگری و مطالبه گری محافظت می شود، دانش، معنا پیدا می کند، مسئولیت، از اجبار جدا می شود، و سوءاستفاده های دیکتاتورها از نمی دانم ها ، افشا می‌شود. و در پایان پرسشی از خودمان: اگر «نمی‌دانم» را به‌عنوان مرحله‌ای لازم در مسیر رشد بپذیریم، مرزهای دانش و بی دانشی ما در کدام حوزهٔ زندگی نیازمند بازنگری‌اند؟ برگرفته از آموزه های سقراطی ندانستن و نظریهٔ آگاهی انتقادی #نمی‌دانم #انتخابگر #پرسشگری_نقادانه #دانش_واقعی #بازپس_گیری_مفاهیم 🌈💫 @hozeaknoon

نه دل در عقل می بندم نه سر در عشق می بازم که این نامرد  بی درد است و آن بی درد نامرد است فاضل نظری 🌈💫 @hozeaknoon

باز پس گیری #مفاهیم قسمت اول خشم سالم امروز داشتم کتابی را مرور می‌کردم که کنجکاو شدم بدانم آیا به فارسی ترجمه شده یا نه. در کتابفروشی های الکترونیک می گشتم دیدم که فقط خلاصه‌ای از آن به فارسی ترجمه شده بود، نه بیشتر. گذشته از اینکه ترجمهٔ صرفِ خلاصهٔ یک کتاب کمی عجیب به نظر می‌رسید، با توجه به محتوا و پیام کتاب نکتهٔ دیگری هم توجهم را جلب کرد. نکته‌ای که شاید به‌طور تجربی قابل اثبات نباشد، که البته در صدد آن نیستم،  اما به‌سختی می‌توان آن را انکار کرد: تجربهٔ زندگی چهل‌وچند سالهٔ بسیاری از ما ایرانی‌های منتقدِ نظام ج.ا ( بخوانید استبداد ی) پس از انقلاب، نشان داده است که مفاهیم،  خصوصا مفاهیم مثبت، علمی یا مؤمنانه و دینی و اخلاقی ( که بسیاااار زیاد)  بارها و همواره به‌طور سیاسی و ابزاری به وضوح مصادره شده‌اند و ناجوانمردانه مورد سو استفاده های حکومتی واقع شده و در خدمت منافع یکطرفه ی قدرت حاکم و مدافعان آن قرار گرفته‌اند. آگاهی نسبی بر مبنای این تجربه های تلخ تاریخی مون ایجاب می کنه که هوشیار باشیم که این خطر همیشه وجود دارد. خطری که حکومت‌های استبدادی و ساختارهای سرکوب،  مفاهیمی مثل: صبوری، تاب‌آوری، شادی، مقاومت، آزادی، پذیرش، زندگی در لحظه، عدم قطعیت، آرامش درونی سلامت روانی و حتی امید را برای خنثی‌کردن #خشمِ #عادلانهٔ #مردم به کار بگیرند. وقتی رنج و درد های ناشی از بیداد، قتل و عام،  «طبیعی»، «اجتناب‌ناپذیر» یا حتی موجه جلوه داده می‌شود، به شکلی مرموز، مسئول اصلی این در هم ریختگی ها و جو مسموم جامعه،  ( یعنی حاکمان و ساختار قدرت و شیوه‌های حکومت‌داری‌شان،  ) از صحنه کنار می‌رود. و به اصطلاح توپ را به زمین مردم و شهروندانی که قرار بوده و قرار هست و خواهد بود که مخدوم حاکمان باشند، پاس می دهند. در ادامه، به جای پاسخگویی و ابراز تاسف و همدلی، مسئولیت مسائل کلانِ اجتماعی را به افراد و شهروندانی تقلیل می دهند که حقوق اولیه و بنیادین خود را از حاکمان وقت مطالبه کردند. و همین تقلیل، به پوششی بر حجم خشونت و بی‌عدالتی‌های نامشروع حاکمان بدل می‌شود. از همین‌جا، تصمیم بسیار کوچکی گرفتم؛ تصمیمی که اگر عملی و قابل اجرا بماند، شاید در این شرایط دشوار نوعی بازاندیشی باشد. این تصمیم، بازگشت به خودِ مفاهیم است. کما اینکه که سهراب می‌گفت: «#واژه_باید_خود_واژه_باشد.» مثلاً اینکه کمی «zoom out» کنیم و ببینیم در تعاملات درونی و بیرونی مان،   احساسات و منطقِ ما چگونه دارن با هم کار می کنند و چگونه می‌توانند ، به‌جای خنثی‌کردن، سرکوب یا انکار یکدیگر، و یا فرافکنی آن بر روی هموطن، همسایه و...،  به‌شکلی خردمندانه همدیگر را پشتیبانی کنند. در چنین وضعیتی، خشم می‌تواند  نشانه‌ ی پیامی بسیار مهم باشد؛ نشانه‌ای از اینکه مرزی نقض شده، نیازی اصیل انکار شده یا حقی و عدالتی لگد کوب و نادیده گرفته شده است. اما اگر خشم، در این مرحله تنها بماند، یا انکار شود، یا توسط خودِ ما یا اطرافیان‌مان شنیده نشود، و مسیری برای هدایت یا خروج سالم نیابد،  در اینصورت یا به فرسایش و افسردگی می‌انجامد، یا به واکنش‌های بی‌ثمر، و به انفعالی کشنده منجر میشود. اینجاست که امیدِ واقعی معنا پیدا می‌کند؛ نه به‌عنوان خوش‌بینی، نه به‌عنوان وعدهٔ حالِ بهتر، و نه به‌عنوان دعوت به خاموشی و آرام‌ماندن تحمیلی. امیدِ واقعی، توان تشخیص این است که در دل همین تاریکی و در همین شرایط ناعادلانه، با همین محدودیت‌ها، با همین ناامنی‌های موجود و همین تجربه‌های عمیقِ درد و رنج، کدام امکانِ عملی هنوز زنده است؟ حتی امکانی بسیار کوچک. امیدی که نه رنج را انکار کند، نه خشم را خنثی سازد، نه عوامل و بانیان اصلی ظلم را تطهیر کند و نه مسئولیتِ های مربوط به ساختارهای سرکوب را به دوش فرد و افراد بگذارند. و نه حق انتخاب و مسئولیت را از افراد و شهروندان سلب کنند. امید ی واقعی است که بتواند پایگاه معنا را به درستی تشخیص دهد. و از دل رنج، گشایشی ایجاد کند. وقتی «خشم سالم» با چنین «امیدی» همراه شود، پرسش اصلی دیگر این نیست که: «چرا این همه بی‌عدالتی وجود دارد؟» بلکه پرسش مهم این است که: با این سطح فعلی از انرژی، امکانات، و منابع محدود و بدنمندی در واقعیت های موجود، من نوعی، کجای این پازل اجتماعی ایستاده‌ام؟ و کدام بخش از خشمِ من، باید شنیده شود؟ (نه با سرکوب، و نه با بی حسی نه با انفجار یا تخریب و نه با انکار یا انفعال)، آن خشم، اول باید در جایی بدون قضاوت شنیده شود و جدی گرفته شود، و بعد از دل همان درد آگاهی، می‌تواند به یک اقدام #کوچک، اما واقعی و #کارآمد تبدیل شود #بازپسگیری_مفاهیم #خشم_سالم #امید_واقعی #زندگی_درلحظه #کارآمدی #عادلانه 🌈💫 @hozeaknoon

ای ایران ایران محمد نوری 🌈💫 @hozeaknoon

تو تنها نیستی تو شایسته ی آرامشی « در هنگامه ی بحران لنگر بینداز طوفان می گذرد اگر تو بمانی.» این روزها بیش از هر زمان دیگری به فضایی امن برای شنیده‌شدن نیاز داریم؛ بدون قضاوت، بدون فشار دو لینک بالا  را با تمرکز بر اهمیت مراقبت و  سلامت و بهداشت روان در دوران بحران  خدمت تون فرستادم: اولی،  از پلتفرم دکتر نسترن ادیب راد . از تورنتو/ کانادا فرصتی برای شنیدن یکدیگر در جمعی با دردهای مشترک ، از طریق زوم. (هشت جلسه ی دوساعتی) رایگان برای ایرانیان داخل برای ثبت‌نام، پیامتان را به شماره ی واتساپ مربوطه ارسال کنید. +1 (647) 330-0684 ☘️☘️☘️☘️ و دومی از پلتفرم سیمیا روم https://simiaroom.com/ پی دی اف کتابچه ی 4 صفحه ای کوچک با تمرکز بر  تاب آوری روانی و مراقبت‌های ضروری در دوران بحران... قابل دریافت از طریق لینک ارسال شده https://simiaroom.com/wp-content/uploads/emergency-booklet-esl3.pdf آدمین☘️ اگر پیامی بود در خدمتم @Aadminhozeaknoon

emergency-booklet-esl3.pdf https://simiaroom.com/wp-content/uploads/emergency-booklet-esl3.pdf