هیمانْ

میدونم عاقبت نوکریِ تو بخیره…

دوست داشتم یه مشت خاک توي قبرستان بقیع مي‌بودم..

-مُضیفـ-

-درمان هر دردی يه جرعه از چای چایخونه شماست آقاى امام رضا-

دنیای بدون اقا سید علی غمگین تر از چیزی بود ک فکرش و میکردم..

-پناه-

عمیقا به حال اونایی که دارن ماه خوشگل امشب رو تو آسمون کربلا میبینن غبطه میخورم :)

همین که لایق هجران مرا دیدی،خداراشکر./۱۲۸

بر‌ما‌دلت‌نسوخت،‌ندانم‌چرا‌نسوخت؛ ما‌را‌دلت‌نخواست،‌ندانم‌چرا‌نخواست:)))

من الان تنها دغدغهم جور شدن كربلاس. تنها دلتنگیم صداى «نجف! نجف» «كربلاء؛ كربلاء»ى راننده هاى عراقیه. تنها نيازمنديم پاهای خسته اى كه مسير هشتاد كيلومترى طريق كربلا رو طى كرده. تنها آرزوم گریه تو حرم ابوفاضله. تنها دعام اينه كه اسمم بين ليست زائرات نوشته بشه. تنها خواستم كربلاس و تنها ترسم جاموندنه:) كاش نگام كنى عزيز دلم.

دیگه خستم، یه راهی باز کن و برسونم کربلاء أبالفضل‌ع.

کاش همراه تو نه،جای تو من را به خاک بسپارند./

ما قدِ این روزها نبودیم. نه قدِ صبحِ دهم اسفند، نه قدِ وداع با تو، نه قدِ چشم کندن از تابوتت. نه، ما قدِ این همه روزِ بدون تو نبودیم. اما حالا... ما ایستادیم. نماز خواندیم. اشک ریختیم. نفس کشیدیم. و شما را تشییع کردیم. ما کجا و طاقتِ ایستادن در فراقِ شما کجا؟ انگار دستِ شما روی قلب‌های ماست؛ نه می‌گذارد داغ، یک‌باره بر جانمان بنشیند، نه می‌گذارد زیرِ این اندوه خرد شویم. غم را آرام‌آرام میان روزهایمان تقسیم می‌کند؛ آن‌قدر که هنوز بتوانیم بایستیم، هنوز بتوانیم راه برویم، و از کنارِ قابِ عکس‌تان عبور کنیم، بی‌آنکه قلبمان از حرکت بایستد. شاید بعدها، وقتی آن دست آرام از روی سینه‌هایمان برداشته شود، تازه بفهمیم این روزها چه بر ما گذشته است.

از تموم بیلبوردها و پوسترهای سطح شهر که خبر تشییع شمارو میزنن تو صورتم بیزارم‌.

‏"گرمه" کلمه حقیریه در برابر کاری که آفتاب داره باهامون می‌کنه.

کفن برای تو پیدا نشد عزیزالله حصیر شد کفن شاه... کارِ دنیا را!