iiaida_ | آیــدا

نه بچه ایم که بگیم تا بزرگ شیم درست میشه نه پیر که بگیم ما زندگیمون و کردیم یعنی قشنگ اومد نشست وسط جوونی ما :)

‏فیلم دیدن و بازی کردن فقط تا دو هفته اول جنگ خوب بود. الان فقط به سقف خیره شدن.

رها تو پر از امید و آگاهی بودی تو شجاع بودی،نترس بودی این زندگی حق تو بود…💔

در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت این عوعو سگان شما نیز بگذرد...

هر بار با خود می‌گویم: بدتر از این دیگر نمی‌شود. و آنگاه ویدیوی اجسادِ تلنبارشده در کهریزک را می‌بینم و خیال می‌کنم به انتهای جنایت رسیده‌ام؛ به تهِ وحشت. می‌گذرد و تصویرِ پیکرِ نوزادی پیش چشمم می‌آید که گلوله‌ای جنگی، سینه‌اش را شکافته است. با خود می‌گویم: این دیگر آخر خط است؛ مگر جنایتی فراتر از این هم وجود دارد؟ اما هنوز تمام نشده. مردی را می‌بینم بی‌جان، با مغزی که بر آسفالت پاشیده است. با اطمینان می‌گویم: این وحشتناک‌ترین چیزی‌ست که می‌توان دید؛ قطعاً چیزی بدتر از این نیست. و باز، تصویر دیگری: جنازه‌ای سوخته، سینه‌ای دریده، پیکری چنان در آتش محو شده که حتی جنسیتش نیز نامعلوم است. و آن‌جاست که می‌فهمم: این جنایت‌ها انتها ندارند.

امروز هجدهم بهمن است؛ یک ماه پیش در همین ساعت ها، هزاران نفر، بی آن‌که بدانند، برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار آهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش‌های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند:«نگران نباشید، مواظبم»، برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار، مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند، برای آخرین بار زیستند،برای آخرین بار به خیابان رفتند و برای همیشه جاودانه شدند؛ و دیگر هیچ‌وقت بازنگشتند... 🕊️

گلوله در سینه‌ی برخی از ما رفت؛ اما همه‌مان مردیم .

با غم آن هایی که برای ما جان دادند چه باید کرد ؟

‏برای ‏آنکه نمیشناختمش ‏اما مرگش جانم را به درد آورد ‏💔🕊

والپیپر 🌌✨