ایمانیسم

کانال جدید📣 سلام. این کانال به‌زودی حذف خواهد شد. اگر مایل بودید، به کانال پاکنویس بپیوندید.🌹 @paknewis_ir سپاسگزار همراهی شما: فاطمه ایمانی.

... هرجا چراغی روشنه. .

. این که مرا به سوی تو می‌کشد عشق نیست،شکوه توست. و آنچه مرا به انتخاب تو برمی‌انگیزد،نیاز تن من نیست،یگانگی ارواح و اندیشه‌های ماست. امروز بیشتر از دیروز دوستت می‌دارم و فردا بیشتر از امروز و این، ضعف من نیست، قدرت تو است. من محتاج شنیدن حرف‌های تو هستم... درخت با بهار و ماهی با آب زنده است، و من با حرف‌های تو. افسوس که سکوت تو، مرا نیز اندک‌اندک از گفتن باز می‌دارد. سکوت تو، پایان غم‌انگیز زندگی من است. (از میان نامه‌های شاملو) @imanism_f

📌من و این روی سگم گاهی برش میدارم میبرم گردش. سگ باید بچره. ولی خب معمولن یواشکی وقتی همه خوابن. چون اینجا سگو نجس میدونن، کلن از سگ بدشون میاد. آخه یه موجود به این پاکی، صاف و صادقی، یه‌رو یه‌رنگی، از همه مهم‌تر باوفایی چرا باید نجس باشه؟ ببین با اون چشمای معصومش چجوری نیگام میکنه؟ از همه مهم‌تر همین باوفائی‌شه. اون روی فرهیخته و اون روی باکلاس و اون روی خنده رو و اون روی مهربونم بالاخره یه جایی ول میکنن میرن. ولی این ولم نمیکنه. این روی سگمه که همیشه با من هست. فقط رو نمیکنم که آبروم نره. نمیدونم شاید بقیه هم از این روی سگا دارن یواشکی قایمش کردن که آبروشون نره. آخه یه وقتایی که این روی سگ منو میبینن با تعجب نگا میکنن. بله خب این روی سگم ظاهرا هیچ ربطی به اون روهای دیگه نداره. سگه دیگه قرار نیست شکل آدم باشه که. نگهش داشتم که یه‌وقت دزدی چیزی اومد پاچه‌شو بگیره. آخه اون روی خنده‌رو و اون روی فرهیخته و اون روی باکلاس شیک و شیتان که از پس دزد برنمیان. ببیننش یا پس‌میفتن یا میزنن زیر گریه یا خلاصه یه خیسی به بار میارن دیگه. آخرش من میمونم‌و این سگه که چارتا واق واقی میکنه، پاچه‌ای میگیره، بالاخره بیکار واینمیسته، از هیچی هم نمیترسه. فکر کنم مغز خر خورده، یا شایدم ... ولش کن. گاهی هم البته پاچه‌ی خودیا رو میگیره ناغافل. بی‌شعوره. خب سگه دیگه. قرار نیست مث آدم شعور داشته باشه که. ولی خودمونیم مث سگ از من میترسه‌ها. وقتی بهش تشر میزنم میره یه گوشه کز میکنه. سرشو میندازه پایین و صدا نمیکنه. البته اگه هم تشر زده‌باشم هم کتک، اونوخ صدا سگ میده. منم بگی‌نگی دلم براش میسوزه ولی نمیرم سمتش. منت کشی نمیکنم. پررو میشه. سگه دیگه، یه ذره بهش رو بدی باید آسترم بدی. خلاصه که من و این عین یه جون در دو بدنیم. گاهی شک میکنم که من اینو میبرم میچرونم یا این منو میبره چرا. چندباری هم سعی کردم از دستش راحت بشم، هی گردن کج‌کرد گفت: من که واق و واق میکنم برات، دزدارو چلاق میکنم برات، بذارم برم؟ گفتم: جهنم و ضرر، تو هم بمون. بقیه جک و جونورام که موندن، دارن میخورن و میخوابن، تو هم بمون. تو باز شاید یه‌جا به یه دردی بخوری. فقط زیاد تو پر و پام نپلک که آبروم میره. برو یه گوشه قایم‌شو صداتم درنیاد. #من‌او @imanism_f .

بهترین آهنگ یوهان سباستین باخ هم «بری باخ» هست. My Net Has Become 3G @farsitweets

کجا باید برم ؟

. فرق میکنه اونی که کنارته دوست داشته باشی یا اونی که دوست داری کنارت باشه... @imanism_f .

. صدای قلب پرنده کوچک را تنها کسی حس می‌کند که او را در مشت گرفته است. . @imanism_f

. برایم شعر بفرست حتی شعرهایی که عاشقان دیگرت برای تو می‌گویند می‌خواهم بدانم دیگران که دچار تو می‌شوند تا کجای شعر پیش می‌روند تا کجای عشق تا کجای جاده‌ای که من در انتهای آن ایستاده‌ام! #افشین_یداللهی @paygahesher

✍️بنویس این اولین آهنگی است که در عمرم گوش داده‌ام. حدوداً ۱۵-۱۶ ساله بودم و تا آن موقع حتا آهنگ پیام‌بازرگانی‌های تلویزیون را هم گوش نمی‌کردم. در زمانی که مرحوم نوار کاست مد بود، این آلبوم را در اتاق یکی از اقوام یافتم. این آهنگش از بقیه ملایم‌تر و معنی‌دارتر بود، بنابراین با مقدار کمی عذاب‌وجدان گوش‌دادم. حالا پس از سال‌ها، فکر می‌کنم شاید این صدای گوشخراش و طولانی را فقط به‌خاطر تکرار فعل «بنویس» که عشق همیشگی‌ام بوده، انقدر پسندیده‌بودم. خصوصا آن قسمت آخرش که با الحان متنوع خارجکی، فعل «بنویس» را تکرار می‌کند. و شاید علت دیگرش این بیت بوده: بنویس دیوانه‌ی تو به خدا از عشق تو رسید که البته اکنون دریافتم گوش من اشتباه شنیده و گویا شاعر از عشق «به خود» رسیده‌است نه به «خدا». اما از آنجا که زمان ما واجب بود که از عشق زمینی حتماً به خدا برسند، من اشتباه شنیده‌بودم. پ.ن: حکایت این شعر هم گویا شبیه آهنگی از ماکان‌بند است به نام «هر بار اون درو» که از تشر بابای محترم خواننده‌ در نهی از «بستن محکم در» شکل گرفته، احتمالاً مامان منصور نیز در کودکی مدام میگفته: «بنویس منصور، مشقاتو بنویس.» @imanism_f

خواب دیدم «نیستی»، تعبیر آمد «می‌رسی»! هرچه من دیوانه بودم ابن‌سیرین بیشتر #امیرعلی_سلیمانی @yasesefidam

#قبل‌وبعد @imanism_f

#قبل‌وبعد @imanism_f

. برایم شعر بفرست حتی شعرهایی که عاشقان دیگرت برای تو می‌گویند می‌خواهم بدانم دیگران که دچار تو می‌شوند تا کجای شعر پیش می‌روند تا کجای عشق تا کجای جاده‌ای که من در انتهای آن ایستاده‌ام! #افشین_یداللهی @paygahesher

. اینهمه آخه ؟ بعد ببینم مگه قبلیا به زبان حیوانات بوده؟ 🤨 @imanism_f .

. صدای حجت اشرف‌زاده ترانه علیرضا بدیع @imanism_f .

📌 کی صبر؟ کی فریاد؟ تصور کنید فردی دارد به سمت ماشین پارک‌شده‌اش می‌رود. ناگهان می‌بیند غریبه‌ای پشت فرمان نشسته و سعی در روشن‌کردن ماشین دارد و از قضا در همین لحظه هم موفق‌شد آن را روشن‌کند. صاحب ماشین چه باید بکند؟ با توجه به اینکه فاصله‌اش تا ماشین زیاد است و احتمال رسیدن کم، آیا باید بدود؟ باید فریاد بزند؟ یا بایستد و سعی کند خونسردی خود را حفظ کند و به خود بگوید: امروز نه آغاز و نه انجام جهان است ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است؟ * حقیقت این‌است که من عاشق این غزلم اما با این حال، گاهی شنیدنش را خوش‌ندارم. وقتی که وقت دویدن و فریاد زدن‌است، جایی که جای خروشیدن و جوشیدن‌است، خواندن این بیت می‌شود نصیحت نا‌بجا. گذشته از اینکه بیت اولش یادآور جمله‌ی معروف «دنیا که به آخر نرسیده» است و این جمله را هم معمولا به کسانی می‌گوییم که از نظر آن‌ها دنیا به آخر رسیده‌است. من از آن‌دسته آدم‌ها نیستم که می‌گویند خوبی و بدی، اموری نسبی هستند اما می‌گویم به هرحال هر سخن فصلی و هر شعر بهاری دارد. فصل مربوط به دشت این شعر، خزان است پس روزی که بجنبد نفس باد بهاری و بینی که گل و لاله کران تا به کران است، نباید این شعر را بخوانی. صبر و سکوت، مربوط به فصلی است و خروش و فریاد مربوط به فصلی دیگر. اما از کجا بدانیم کی فصل کدام است؟ ملاک و معیار چیست؟ بدون معیار منطقی و ثابت، نمی‌توانیم از هیچ مفهوم خوب یا بدی دفاع کنیم یا جایگاهی برای درستی یا نادرستی آن‌ها تعریف‌کنیم. بدون ملاک و معیار همه چیز سلیقه‌ای و متزلزل خواهد بود. معیار شما برای سنجش درستی یا نادرستی پدیده ها چیست؟ پ.ن: *غزل زیبای هوشنگ ابتهاج فاطمه ایمانی ۲ تیر ۰۲ #یادداشت_روز @paknewis_ir

. یکبار تو هم عشق من! از عقل میندیش بگذار که دل حل‌کند این مسئله‌ها را ❤️ . @imanism_f

دلِ آدم که گُلِ گلاب نیست، بگذاری لای کتابِ براتیگان خشک شود یا طناب رخت که وقتی پوسید و ملحفه‌ها را به باد داد از میخ جدایش کنی! دل آدم، دل آدم است الکتریسته‌ای که در سیاهیِ ابر پنهان شده و صدایش را فرو برده در سرش امّا هست، همیشه هست؛ خطرناک و واقعی. #جواد_گنجعلی @Javadganjalii

▪️تاریخ انتشار را بررسی کنید ▪️ست‌گادین | پنجشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۱ پس از مورخه ۲۰۲۲، به سختی می‌توان به چیزی اطمینان کرد. زندگی عمومی در آینده حتی بیشتر از حالا بر اساس شایعه خواهد بود. نمی‌توانیم به هر ویدئویی، هر صدایی و هر عکسی اطمینان کنیم. اگر یوتوب…