اینجا؛

امشب یه عالمه دیدم😭.

امشب خیلی خوش گذشتت

☆

آدمی هستی که به جزئیات توجه می کنه،متفاوت عمل میکنی واهل مطالعه و یادگیری مسائل مختلفی، سریع به چیزهای رندوم و متنوع علاقه مند میشی،عاشق فضا و کشف ناشناخته هایی🪐✨️

بچه‌ها🦢🪭 از صفحه‌ی اول پینترستتون اسکرین‌شات بگیرین و برام بفرستین، یا این پیامو فور کنین ،من بدون اینکه چیزی ازتون بدونم فقط بر اساس پینترستتون یه پیش‌بینی درباره‌تون می‌کنم ببینیم چقدر درست درمیاد🕯🧘🏻‍♀️

حالا فقط Muse🌟

و بعد پرسیوس در ادامه راهش آندرومدا (زن بر زنجیر) رو می‌بینه و نجاتش می‌ده.

همچنین می‌گن که از خون مدوسا، پگاسوس پدید میاد که صورت فلکی اونم همین نزدیکیاست.

ستاره‌ی Algol یا همون راس‌الغول توی صورت فلکی برساووش، سر مدوساست که برساووش یا همون پرسیوس پسر زئوس با استفاده از سپر صیقلی خودش که اون رو دربرابر چشم‌های مدوسا می‌گیره و مدوسا سنگ می‌شه و سرشو می‌بره.

این بارش نوربارانش صورت فلکی برساووشه. پس صداش می‌زنیم بارش شهابی برساووشی. دنباله‌داری که سرمنشأش بوده دنباله‌دار سوییفت-تاتل هستش که دوره تناوب تقریبا ۱۳۳ ساله داره و دوباره تو سال ۲۱۲۶ میاد:( بازه‌ی اون از طولانی‌ترین بازه هاست (از اواخر تیر تا اوایل شهریور) اما اوجش می‌رسه به همین تاریخ 12 آگست. و امسالم همزمان با ماه نو هست که خب راحت‌تر می‌شه دیدشون چون نور ماه کمتره-

خب حالا این بارش برساووشی چرا همچین اسمی داره؟ شخانه‌های یه بارش مسیراشون موازیه اما از دید ما (ناظران) طوریه که انگار امتداد مسیرشون تو یه نقطه از آسمون همگرا می‌شه و از اون کانون دارن گسیل می‌‌شن، بهش می‌گیم نقطه‌ی نورباران.

بارش شهابی

حالا شهاب، شهاب‌وار یا شهاب سنگ؟ شهاب‌وارها همون اجرام کوچیکی هستن که در همون مدار دنباله‌دارها در حرکتن و درواقع همون بقایایی هستن که ازشون گفتم، اینا یه توده‌ی به‌هم‌فشرده پدید میارن که اگر به صورت کشیده شده‌ای دربیاد و در سرتاسر مدار پخش بشه بهش می‌گیم "نهر"، هروقت زمین از نقطه‌ی تلاقی خودش با این مدار بگذره و از اون نهر عبور کنه یا همزمان اون توده و زمین در نقطه‌ی تلاقی باشن، شاهد بارش شهابی می‌شیم=) زمانی که شهاب‌وارها وارد جو زمین می‌شن و می‌سوزن، اون رد نوری رو بهش شخانه یا تیر شهاب(شهاب ثاقب) می‌گیم. و گاهی ازشون چیزی به جا می‌مونه که بهش می‌گیم شهاب سنگ.

دنباله‌دارهای کوتاه‌دوره معمولاً از کمربند کوئیپر میان. دنباله‌دارهای بلنددوره معمولاً منشأشون ابر اورته. وقتی دنباله‌دار بارها به نزدیکی خورشید میاد، گرمای خورشید باعث می‌شه یخ‌های سطحش تصعید بشن و گردوغبار و ذرات جامد آزاد کنه. این ذرات در امتداد مدار دنباله‌دار پخش می‌شن و یک نوار بقایا ایجاد می‌کنن. وقتی زمین از میان این نوار رد می‌شه، ذرات وارد جو می‌شن و می‌سوزن و ما بارش شهابی می‌بینیم.☄️

عمر یک ستاره‌ی دنباله‌دار، حتی اگر چندپاره نشود، محدود به چند صد بار گذشتن از حضیض خورشیدی است. در اواخر عمر، دنباله‌دار همه‌ی گازهای فرّار خود را از دست داده است. بقایای آن مدار عادی دنباله‌دار را خواهد پیمود و گهگاه با جو زمین مواجه خواهد شد و رگبارهایی از شخانه را نثار زمین خواهد کرد. اما دنباله‌دارهای جدید، پیوسته از ابرهای اورت یا از کمربند کوئیپر به داخل منظومه‌ی شمسی پرتاب می‌شوند و عمری یک‌بار منظره‌ای درخشان و فراموش نشدنی را برای ما فراهم می‌سازند. -نجوم به زبان ساده، مایر دگانی