immersion

یه‌جایی از Vampire Diaries استفان رو یکی فرو می‌کنه توی گاو‌صندوق و می‌اندازتش ته یه دریاچه. سه ماه طول می‌کشه بفهمن گم شده و در اون سه ماه هی غرق و خفه می‌شده ولی نمی‌مرده با توجه به این‌که ومپایره. این خلاصه‌ای از احساسی‌ه که ایرانی بودن بهم می‌ده ولی خب سی ساله نه سه ماه و میلیون‌ها نفر دیگه هم دارن باهام خفه و غرق می‌شن. به این چیزها داشتم فکر می‌کردم که شروع کردین خوشحالی کردن از وصل شدن اینترنت. سرم رو دیگه نمی‌دونم به کدوم یکی از این دیوارها بکوبم.

همون عرازشه‌ای که صدها هزار نفرو به خاک و خون کشیدن (آره! صدها هزار طی پنجاه سال، ما فقط چند هزار نفر دی ماه رو می‌بینیم، تازه اونم بدون این‌که خانواده و عزادارانشون رو محسوب کنیم)، نون مردمو بریدن و خونشونو تو شیشه کردن، و حالا هر شب با زن و دخترشون توی فستیوال و swinger-party هستن، اگه ده میلیون نفر هم از قحطی بمیرن همین رویه رو ادامه میدن. با چیزی که من از خودمون و سایر مردم می‌بینم (هر کی یه گوشه نشسته داره پست میذاره و نامه می‌فرسته که یکی واسش یه کاری بکنه! دانش‌آموز میگه مجازی خوندیم حضوری امتحان می‌خوان، صدای ما باشین! بازنشسته یه‌جور، سرباز، راننده، نونوا، کانفیگ‌ساز، و... برو تا دلال خونه و زمین و ماشین و دارو و الیگارش‌هایی که توی پنت‌هاوسشون مدیتیشن می‌کنن و تنها مشکلشون اینه که قاتل‌ها واسه اسلحه‌شون صداخفه‌کن بذارن تا صدای شلیک، آرامششونو بهم نزنه! در عین حال، هیچ‌کس حاضر نیست آسیب ببینه یا به کسی که بهش آسیب زده آسیب بزنه!!!)، در خوشبينانه‌ترین حالت، حداقل پنج میلیون نفر طی پنج سال آینده خواهند مرد. بدون این‌که این عدد جایی دیده بشه. همون‌طور که ارقام مرگ‌ومیرهای کره شمالی و سومالی جایی دیده نمیشه. چطور خواهند مرد؟ یه نگاه به مردم توی خیابون بندازی می‌بینی. پوسته‌هایی که با بی‌ارزش‌ترین غذاها و داروهای ناکارآمد و سیلی و لوازم آرایشی ارزون سرخ نگه داشته میشن و اون زیر، تنها پروتئین و عضله‌ای که زنده‌شون نگه داشته قلب ضعیفشونه، که به زودی دیگه منبعی برای تپیدن پیدا نمیکنه. البته حتی حرف‌زدن راجع‌به آینده‌ی تاریک این مردم جرمه. دوست ندارن چیزی از واقعیت بدونن. پدرمادراشون میگفتن خدا بزرگه و با همه‌چی ساختن، ولی چون به خدا باور داشتن و گند زدن تو زندگیشون، حالا اینا خواستن متفاوت باشن و خودشونو زدن به خداناباوری ولی همون حرفو یه جور دیگه میگن: کارما بزرگه و انرژی مثبت باش تا کائنات همونو بهت برگردونه! چون چرا ناامید؟ همه‌چی صورتیه! ببین با اینکه دل‌وروده‌م ریخته بیرون دارم می‌رقصم! بعید نیست تا همینجا هم خودت این نوشته رو حاصل فاضلاب یه ذهن مشوش بدونی که داره ناامیدیو ترویج میکنه و یهو تصمیم بگیری لفت بدی! به هر حال همه‌مون توی این فاضلابی که ساختیم نقش داریم. منی که فقط نوشتم و کاری از پیش نبردم و تویی که ترجیح دادی هیچی از اطرافت ندونی به آینده جمعی فکر نکنی و سرت تو کار خودت باشه و تا جایی که میشه انرژی و منابعتو برای زنده نگه داشتن خودت حفظ کنی. که درستش هم همینه! ولی درست‌ترش اینه که به توام بگم عرزشی! توی مسیر بقا با اونا همسنگری. اون برای منافع شخصیش هر کاری میکنه و به رنج سایرین اهمیتی نمیده، اگه خیلی رنج داشته باشن هم خلاصشون میکنه که دیگه رنج نکشن، که خودش بیشتر زنده بمونه. توام به رنج سایرین اهمیتی نمیدی و ترجیح میدی اگه خیلی رنج دارن بمیرن ولی در سکوت تا آرامشت بهم نخوره. چشماتو میبندی تا خودت بیشتر زنده بمونی. حتی الان میبینم با این مردم حرف هم نمیشه زد! بارها شده توی گروها محترمانه حرفی زدم و بن شدم. کسی که بی دلیل بن میکنه، قدرت داشته باشه به جرم حرف زدن شکنجه و اعدام هم میکنه. ربطی به رنگ و سمبل پرچم هم نداره! از این بدبینی‌ها که بگذریم کمک‌های بی‌بی و عمو و بعدش انقلاب گرسنگانِ بی‌زیرساختِ درگیرِ تروریسم و جنگ داخلی، نجات‌بخشه! آمریکاییا بعد از اینکه با یه بشکن کل عرازشه رو تبدیل به خاکستر کردن، حتماً ایرانو ضمیمه خاکشون می‌کنن و قوانین فدرال اینجا هم اعمال میشه و ما ایرانیای غیرعرزشی و باهوش و بافرهنگ می‌تونیم جای اسنپ تو اوبر کار کنیم! البته اگه قبلش بتونیم از شرّ تروریست‌های اسلامیست که الانم نسل‌های بعدیشون در حال شستشوی مغزی و تربیتن راحت بشیم و هر روز شاهد انتفاضه و اقدامات شهادت‌طلبانه‌شون نباشیم. بخاطر همین در آخر برمی‌گردیم به همین نقطه چون درحالیکه زندگی با کیفیت برای ما بی‌ارزشه، مرگ به محقرانه‌ترین شکلش برای اونا ارزشمنده. حرف دیگه‌ای ندارم. یا میمیرم یا تلاش میکنم یادم بره ایرانی بودم. پیشنهادم به شما هم همینه.

ایران به سه گروه تقسیم شده: گروه اول به بچه پنج ساله‌ش نحوه کار با اسلحه رو آموزش میده، اسلحه‌ای که نتونست حتی از گنده‌ترین‌هاشون محافظت کنه و خودشونم می‌دونن قراره برای قتل‌عام مردم استفاده بشه. گروه دوم فقط به بقای خودش فکر می‌کنه و داره اینترنت پرو ثبت‌نام می‌کنه که بتونه لاس بزنه و ببینه امریکا کی به زیرساخت‌ها حمله می‌کنه تا یکم جلوتر از بقیه باشه و بتونه کانفیگ و باتری و آب معدنی و ژنراتور و... رو به قیمت ارگانِ تولیدمثلی دست چندم مادرش بفروشه. گروه سوم هم منتظره ببینه مرگش چطور فرا می‌رسه و آیا می‌تونه با خرید و جمع‌کردن ادوات بقا به مدت یک هفته، مرگش رو عقب بندازه یا نه. آره ایران درست میشه، سه بار.

توزیع بدبختی به صورت کاملا قشنگ داره مدیریت میشه آخوند مردم رو خوب میشناسه دانشجویی که بتونه یوتیوب رو باز کنه دیگه کاری با بقیه مردم نداره (به تخمم) یا اون خبرنگاری که میتونه بره توییتر سوژه خودارضایی پیدا کنه (بازم میگه به تخمم) یا اون بازرگانی که تلگرام…

توزیع بدبختی به صورت کاملا قشنگ داره مدیریت میشه آخوند مردم رو خوب میشناسه دانشجویی که بتونه یوتیوب رو باز کنه دیگه کاری با بقیه مردم نداره (به تخمم) یا اون خبرنگاری که میتونه بره توییتر سوژه خودارضایی پیدا کنه (بازم میگه به تخمم) یا اون بازرگانی که تلگرام رو دسترسی داره(کماکان به تخماش دایورت میکنه)

تو وضعیت بسیار مضحک و پارادوکسیکالی به‌سر می‌بریم که منو شخصاً از کل ایرانیان و نژاد بشر زده می‌کنه. یه‌نفر روز حمله، قبل از قطعی اینترنت، متنی با این مضمون نوشته بود: ” امیدوارم وقتی برگشتیم، اینا رفته باشن. “ فکر می‌کردم منظورش برگشتن به اینترنته! اینا که نرفتن ولی الان دیدم چندین روزه ایران نیست و تفریحی رفته خارج. که یعنی چی؟! پنجاه سال خودش و باباش هیچ کاری برای ‏«اینا» نکردن و درآمدشون مستقیماً از خزانه‌ی یهوه بوده؟! نه. یعنی باباش ماله‌هاشو با کیفیت مناسب و به‌اندازه‌ی کافی کشیده تا بچه‌ش بتونه تصمیم بگیره با پشتوانه‌ی پول دَدی نخواد مثل باباش ماله‌کش آخوند باشه!!! یکی دیگه نوشته: گردش فروش فیلترشکن‌ها ٣٠ هزار میلیارد تومنه و اگر اینترنت بود، این مبلغ می‌تونست صرف کمک‌های مردمی بشه. آره، پنج بار در ماه! نمی‌فهمه این گردش مالی وجود داره چون یه استفاده‌ی کاملاً شخصیه! منفعتی به دیگری نمی‌رسونه! همون‌طور که کسی که مثلاً ماهی سی میلیون تومن خرج پِتش می‌کنه، می‌گه برای بچه‌م خرج کردم!!! نه بچه‌ی واقعیِ دیگری از گونه‌ی خودش. برای مردم، ۳۰ هزار میلیارد تومن نیست، گیگی پونصد هزار تومنه! و تصویر بزرگ‌تری وجود نداره. اگرم وجود داشته باشه واسشون مهم نیست، ترجیح میدن کار خودشون راه بیفته؛ همون‌طور که از سهمیه استفاده کردند، از انواع رانت در قرعه‌کشی خودرو استفاده کردند، از انواع پارتی در وام، از اینترنت پروی صنفی به‌واسطه‌ی شغلشون، از انواع ‏«بند پ» در خرید گاری‌های مدرن ایرانی و چینی میلیارد تومنی، که الان یه پرچم بکنن توش و از حکومتی دفاع کنن که اگر نبود، هیچ‌وقت با اون سطح هوشی و با ‏«درآمد سالم» نمی‌تونستن به این سبک زندگی برسن. حالا شاید بگی: مگه اینا ماله‌کش نیستن؟! پس چرا نمیرن خارج؟! دقت نمی‌کنی دیگه! ماله‌کشِ اولی ‏«به‌اندازه‌ی کافی» ماله کشیده! اینا به اون نقطه نرسیدن و هنوز به ماله‌کشی نیاز دارن. بنابراین، اگر سطح هوشی بالای 60 دارید، از این سانتی‌مانتالیسمِ کندذهن‌ها بیاید بیرون! اون مبلغ، هیچ‌وقت صرف هیچ کارِ دیگه‌ای جز مصرف در زندگی خودشون نمی‌شد؛ مصرفی که اتفاقاً می‌تونه چیزی رو ‏«بهبود» نده! مثل یک هفته لذات جسمانی با تنی چند از حوریان در ویلای کُردان!!!! یه‌سری هم که یه‌جور دیگه متوهمن، پلاک ماشین ثبت می‌کنن، عکس می‌گیرن... تا شاید یک روز بتونن یه hitman اجیر کنن تا کاری که خودشون نمی‌تونستن بکنن رو به پایان برسونه! انگار با بقیه چیزهایی که می‌دونستن تونستن کاری بکنن. بقیه مردم هم که در تنهایی و بی‌کسی و بی‌خبری، خودکشی می‌کنن یا از گرسنگی و بیماری و فقر می‌میرن، بدون این‌که خبرگزاری‌ای تیترشو بهشون اختصاص بده یا در پست یک شبکه‌ی اجتماعی جایی داشته باشن. روضه به پایان رسید و فقط یک درس داره: سکوت کنید. کسشرهاتون factually-correct نیست و حتی اگر هم باشه واسه هیچکس جز خودتون مهم نیست. از جمله همین پست که فقط برای خودم مهم بود، نه تو.

لیستی از پست‌های سیاسیِ این‌جا که اغلبشون متعلق به کمتر از شش ماه پیشند؛ فارغ از صدها شعرِ سیاسی که گذشته و آینده‌ی ایران رو بازپخش کردند. هرچیزی که باید گفته می‌شد، و بیش از چیزهایی که باید گفته می‌شد، گفته شده. و حتی حالا خیلی‌ها نمی‌تونن دوباره بخوننشون. سرنوشت ایران و ایرانی هم‌وزن با ویرانی‌ست. امید؟ آره می‌تونید داشته باشید، هزاران ساله که هست، ۵٧ای‌ها هم داشتند! The future is already written. https://t.me/immersion/2676 https://t.me/immersion/4512 https://t.me/immersion/4531 https://t.me/immersion/4533 https://t.me/immersion/4541 https://t.me/immersion/4575 https://t.me/immersion/4591 https://t.me/immersion/4717 https://t.me/immersion/4724 https://t.me/immersion/4744 https://t.me/immersion/4747 https://t.me/immersion/4754 https://t.me/immersion/4792 https://t.me/immersion/4793 https://t.me/immersion/4797 https://t.me/immersion/4811 https://t.me/immersion/4826 https://t.me/immersion/4832 https://t.me/immersion/4837 https://t.me/immersion/4846 https://t.me/immersion/4858 https://t.me/immersion/4861 https://t.me/immersion/4864 https://t.me/immersion/4865 https://t.me/immersion/4869 https://t.me/immersion/4871 https://t.me/immersion/4874 https://t.me/immersion/4875 https://t.me/immersion/4890 https://t.me/immersion/4895 https://t.me/immersion/4896 https://t.me/immersion/4897 https://t.me/immersion/4899 https://t.me/immersion/4903 https://t.me/immersion/4904 https://t.me/immersion/4912 https://t.me/immersion/4913 https://t.me/immersion/4915 https://t.me/immersion/4917 https://t.me/immersion/4924

00:23 - 10 مارس به وقت تهران ساعت و تاریخ زدم چون نمیدونم کی ارسال بشه... هر منطقه‌ای بمب می‌خوره اولین کاری که می‌کنن قطع کامل آنتن‌های موبایله! اونم واسه چندین ساعت و روز... با وجود این‌که قبلاً اینترنتو قطع کردن و ارتباطات داخلی هم محدود... نه. بخاطر بمب نیست چون بُرد برخی دکل‌ها، بیشتر از شعاع انفجار یا قطعی برق یه ناحیه‌ست. تنها دلیلشون اینه: کل اون منطقه بمیرن یا از بی‌ارتباطی و نبود امداد و... شکنجه بشن، بی‌اهمیت‌تر از اینه‌که کسی از محل عکس بگیره و بقیه دنیا بدونن بمب خوردن. همه‌چی نابود شده. جت‌ها تو پایین‌ترین ارتفاع پرواز می‌کنن بدون این‌که حتی یه تیر از یه کلاشینکف یا دوشکا شلیک بشه (اون‌ها برای مردم عادیه) چه برسه به پدافندی که دیگه حتی نسخه جنگ جهانی اولش هم نداریم. جز سیستم فیلترینگ و پدرنابارورهایی که نون تو خون مردم می‌زنن تا این سیستم سرپا بمونه (امیدوارم قبل از این‌که بفهمن در ازای چی و چطور کسبش کردن، تا آخرین رقم اعشارش خرجِ دردناک‌ترین و بی‌درمان‌ترین و طولانی‌ترین امراض جسمی و روحی خودشون و عزیزانشون بشه، بدترین‌هایی‌و تجربه کنن که دانش بشری ازش پنجاه سال عقب باشه!). اما بچه شیعه برج هم توش باشه میگه نوک قله‌ام. به هر خدایی که باور دارن، امیدوارم تمام وجودشونو پر از لعنت ابدی کنه. جهنمی ساختند که هیچ خدایی نمی‌تونست بسازه.

لطفا، التماس می‌کنم که مردمِ لیبی، عراق و افغانستان نباشیم. ما باید بگذریم از این‌ها. ما باید از این شانس استفاده کنیم.

اولین چیزی که با هر حمله داخلی یا خارجی قطع می‌کنن اینترنت و ارتباطاته تا بیشتر توی بی‌خبری و استرس و بدبختی فرو بریم. یادمون نره کی ما رو به این روز انداخت و دشمن آزادیه.

وضعیت:

انگار هموطنان انتظار داشتن ارتش امریکا یه دکمه داشته باشه که با زدنش، کل آخوندا و سپاهیا و چپول‌ها و طرفدارانشون دچار ایست قلبی بشن و گزندی به خودشون نرسه! الان دیدن اینجوری نیست ناناحت شدن. یعنی کاملاً قابل پیش‌بینیه که دوباره بپرن بغل آخوند. شایدم چون ترامپ توافق رو ترجیح میده خشمگین شدن. مگه جز این بود که واکنش دنیا به یه میمون یتیم، بیشتر از فریادهای ما بود؟ البته که به این هم نمیشه خرده گرفت؛ هر کسی هر جوری که به نفعشه و لذت می‌بره زندگی می‌کنه، نه برای بقیه. خودمونم اولویتمون درمان‌کردن و غذای مخصوص خریدن واسه یه گربه خیابونی مریضه تا کمک‌کردن به یه زباله‌گرد.

من چه گویم که تُحفه‌ی تو کُنم ای تو شعرِ مجسّم! ای مادر! ای صدایت هنوزها و هنوز خوش‌نشینِ وجودم، ای مادر...! #حسین_منزوی - مادرانه 🌹 ۵ اسفند، روز مادر فرخنده باد

فرهاد مهراد – نجوا

نوشته بود: آزادی کاشتنیه، بچه‌هامونم تخمش‌و دارن!

وَ قَطرٌ عَلیٰ قَطْرٍ اِذَا اتَّفَقَتْ نَهْرٌ وَ نَهْرٌ عَلیٰ نَهْرٍ اِذَا اجْتَمَعَتْ بَحْرٌ... اندک اندک خیلی شود و قطره قطره سیلی گردد یعنی آنان که دست قوت ندارند سنگِ خورده نگه دارند تا به وقت فرصت دمار از دماغ ظالم برآرند. #سعدی

«من اومدم تا اونهایی که کور بودن ببینن و اونایی که فکر می‌کردن می‌بینن کور بشن». یه مفهومی توی فرهنگ غرب هست که ریشه‌های کهنش به انجیل و چند جمله‌ی کم و بیش گنگِ منسوب به مسیح برمی‌گرده (مثل جمله‌ی بالا)، اما این مفهوم اونقدر طی قرن‌ها توی فرهنگ مذهبی مسیحی اروپا جویده و فلسفیده شده که میوه‌هاش از همه جا سر درآورده، از قانون اساسی همین کشورها گرفته تا خیلی از فیلم و سریال‌هایی که ازشون دیدید. مفهومی تحت عنوان «کوری تعمدی» یا willful blindness که گاهی توی متون قضایی آمریکا و کانادا بهش «رویه‌‌ی شترمرغ» هم میگن. سویه‌ی قانونی و قضایی این مفهوم اینه که اگر شما جایی خودتونو به کوچه‌ی علی‌چپ بزنید تا از دونستن قانون در مورد موضوع خاصی طفره برید، این «ندونستن» به شما مصونیتی برای قانون‌شکنی نمیده و بعدا توی دادگاه در دفاع از خودتون نمی‌تونید بگید «من که نمی‌دونستم، من که ندیده بودم، من که نخونده بودم». این وظیفه‌ی شماست که قبل از هرکاری، برید هرچیزی که لازمه رو در موردش بدونید، ببینید، بخونید، و بفهمید. کور بودن به شما معافیت از عواقب نمیده. اما گذشته از قسمت تکنیکال داستان، اون سمت مذهبی ماجرا اتفاقا جالب‌تره. یه طیفی از فیلسوف‌ها و الهیاتی‌های مسیحی با تکیه به همین نظریه‌ی کوری تعمدی، تئوری جالبی راجع به دنیا و مسئله‌ی خیر و شر و سرنوشت آدم‌ها و ملت‌ها دارن، که هرچند با استانداردهای امروزی ما جزو «خرافات» دسته‌بندی میشه، اما انگار یه مقداری حقیقت هم توش هست. حرف اینا یه چیزی تو این مایه‌هاست که کائنات طوری بنا شدن که توش «شر» (یا شیطان یا هرچیزی که اسمشو بذارید) قدرت وسوسه داره اما قدرت فریب نه؛ و اگر به دروغ بگه که من قرار عمل A رو انجام بدم ولی عمل B رو انجام بده، راهش سد میشه و به جایی نمیرسه و تاوان سختی هم میده. شر برای اینکه کارشو جلو ببره و آسیبی که میخواد رو برسونه، باید دقیقا راستشو بگه. باید دقیقا بگه «میخوام فلان بلا رو سرتون بیارم»، مردم هم واضح و کامل ببینن اما «انتخاب کنن که کور باشن» و جدی نگیرنش. فقط در این حالته که شر میتونه برنامه‌هاشو پیش ببره و برای همینم هست که هر نیروی شری همیشه قبل از دست به کار شدن، علامتهای واضح و روشنی از چیزی که قراره اتفاق بیفته رو سر راه آدمهای مورد نظرش میذاره و این آدمهای عادی‌ان که با «کوری تعمدی» راهو براش باز میکنن. همینجا اگر مثل من اهل دیدن فیلمهای ترسناک باشید میتونید یه الگوی به شدت تکراری رو توی تقریبا همه‌ی این فیلم‌ها پیدا کنید، که ریشه‌ی کلیش از همین مفهوم willful blindness میاد که گفتم توی این فرهنگ خیلی رسوخ کرده. تم تکراری خیلی از این داستانها اینه که فلان گروهی که قراره نهایتا پاره بشن و به گای سگ برن، قبلش ده تا نشونه‌ی خیلی واضح میبینن که داد میزنه چه اتفاقی قراره بیفته و بهتره همین الان تغییر مسیر بدن؛ حالا میخواد جنازه‌ی یه حیوون سلاخی شده‌ی آویزون از درخت باشه، یا فلان پیرمردی که تو آخرین پمپ بنزین قبل از جنگل بهشون میگه «هرکی رفته دیگه برنگشته»، یا خانواده‌ای که بچه‌شون هرشب توی اتاقش با یه موجود نامرئی حرف میزنه، ولی همیشه یه کسخلی توی اون گروه هست که واضحاتو نادیده می‌گیره و مسیر غلط رو ادامه میده. اینها رو نوشتم چون احساس میکنم برای ما ایرانیا، الان دورانیه که خیلی چیزها داره جلوی چشممون به نمایش در میاد و پشت‌بندش شاید (فقط شاید) قراره چیزایی هم اتفاق بیفته. به شخصه خیلی احتمال زیادی نمیدم که توی این بازی، در نهایت کسی اصلا نظر ما هیچ‌کاره‌ها رو بپرسه، اما اگر یک درصد قرار بود که انتخابهای ما تاثیری روی آینده داشته باشه، یادتون باشه که هرچیزی رو که باید ببینیم دقیقا همین الان باید ببینیم. هیچ چیزی نیست که نادیده گرفتن و زیرسیبیلی رد کردنش بعدا یقه‌ی ما و نسلهای بعدی‌مونو نگیره، و از هر کسی و راجع به هرچیزی که جمله‌ی «الان وقتش نیست» رو شنیدید، بدونید که وقتش دقیقا همین الانه. پروین اعتصامی توی یکی از اشعار مناظره‌ای درخشانش، از زبان متهم دادگاه خطاب به قاضی (که از قضا خودش هم دزده) بیت زیبایی رو میگه که متضمن همین مفهوم willful blindnessئه: من به راه خود ندیدم چاه را تو بدیدی، کج نکردی راه را اگر نسل‌های قبلی میتونستن ناآگاهی و تصمیمات تخمی و کارنامه‌ی قهوه‌ای‌شونو بندازن گردن بی‌سوادی و دسترسی نداشتن به اطلاعات و غیره (که بازم گُه زیادی می‌خورن)، نسل ما توی دنیای امروز مطلقا بهانه‌ای برای کوری نداره. من این اواخر خیلی بیشتر از پیش‌بینی‌هام از آدم‌های دور و برم که یه زمانی روی عقلشون کم و بیش حساب می‌کردم ناامید شدم؛ امیدوارم اوضاع حلقه‌ی اجتماعی شما بهتر باشه. @TafsireKiri ▫

آخوند هیچ‌کاره‌ای که از بعد از داستان‌هایی که برای آیت‌الله شریعتمداری پیش اومد، راه خودش رو ازین حکومت جدا کرده بود، مورد عنایت بچه‌های خیابان قرار گرفته و بدنش آثار هنری دریافت کرده. چون زیر لگد نمیشه گفت من با اینا نیستم! بستگان و اطرافیان جمله تکراری «تر و خشک با هم می‌سوزند» رو ورد زبان کرده و مهملاتی درباره چرخه خشونت، تلاوت کردند. با اینکه مذهبی‌اند، متون مذهبی خودشون رو خوب نمی‌خونند. ادیان ابراهیمی مسئله تر و خشک رو خیلی وقت پیش حل کرده. وقتی به پیامبر یک قوم وحی می‌شد که شب پاشو وسایلت رو جمع کن و از شهر برو، اون پیامبر می‌پرسید کی رو با خودم ببرم؟ و فرشته وحی بش می‌گفت فقط خودتو! و می‌پرسید بقیه چی؟ همه‌شون مثل هم نیستند! بش جواب داده میشد که تو به این کارها کار نداشته باش. برو و پشت سرت هم نگاه نکن. ما یه چیزی می‌دونیم که تو نمی‌دونی. این چی بود که پیک می‌دونست اما پیامبر نمی‌دونست؟ پیک آمار وزن انسانی هر کسی که در شهر بود رو داشت. ازونجایی که همه غیر ازون پیامبر، سبک بودند، می‌دونست که باد بلا همشون رو «باید» ببره. بنابراین تَری وجود نداره، که قراره باشه بین خشک‌ها بیفته‌. و وزن به تدریج ذخیره میشه. قدم به قدم، و لحظه به لحظه‌. هروقت، هرجا، شری بود، چه جزیی و چه کلان، و جلوش ایستادی، یک واحد به وزنت اضافه میشه. و اگه نگاه کردی و رد شدی، ازت کم میشه. باد، باید کاه رو ببره. و خواهد برد. و گاهی خدا به جای رعد و برق و طوفان، از خود مردم استفاده می‌کنه.

حتی تو جنگ هم، بیشتر از دشمن خارجی از دشمنای داخلی می‌ترسم. اینا تو صلح، سینما آتش میزدن و رو صورت مردم اسید میپاشیدن و قتل‌عام می‌کردن و توی مدارس شیمیایی می‌زدن! جنگ بشه تمام راهای ارتباطی و آب و برق و گازو قطع میکنن و بعید نیست انواع پهپاد انتحاری و بمب خوشه‌ای و اورانیومی بریزن رو سر مردم بعد یه روبان مشکی بزنن گوشه صداسیما بگن دشمن زد. خلاصه‌ش کنم هر ثانیه‌ای که کاری نکنیم و دیرتر نابود بشن، یه قدم به مرگ نزدیک‌تر میشیم و از ایران یه زمین سوخته باقی میمونه. مهم نیست به چه اسمی و از کدوم سمت. مهم نیست عددش سه هزار نفر باشه یا چهل هزار نفر یا چهل میلیون نفر.

اگه خوش‌شانس باشیم و این تشکیلات تروریستی پوچ‌گرا منهدم بشه (بازم می‌گم، این‌ها خداپرست و شیطان‌پرست و بت‌پرست نیستن! مطلقاً پوچ‌گران، پرستیدن مخلوقات آفریدگار هم بهتر از پوچیه ولی اینا با کل خلقت مشکل دارن؛ بقیه‌ش صرفاً ‏«تقلید» از سایر ادیان و استتار و حفظ ظاهره) بعد از جمهوری اسلامی باید یه بنیاد جانبازان و آسیب‌دیدگان حکومت ولایت فقیه (که مبتلایان بهش بیش از صد میلیون نفرن) تأسیس بشه و بودجه‌اش از مصادره اموال این خون‌آشامان و اردوگاه‌های کار اجباری وابستگان بهشون تأمین بشه! هزار جور درد بی‌درمون به جامعه اضافه کردن...