I'm not okay with this.

یکی از اخلاقای تاکسیکم اینکه قبل اینکه سوال بپرسم حقیقتو میدونم فقط میخوام ببینم چقدر خوب دروغ میگی.

من اگه به باسنم تیر بخوره، خیلیا هدشات میشن.

آدم بخشنده‌ایم هزاربار میبخشم، یه روز از رنگ‌ لباست خوشم نمیاد و میرم و تو هیچوقت قرار نیست بفهمی بخاطر لباست نبوده.

من اخلاقم همینه راستش نمیتونم تغییر کنم همیشه‌ام میگم اگه با همه حرف میزنی با من حرف نزن، اگه برا همه آهنگ میفرستی برای من نفرست، اگه یچیزیو به همه میگی به من نگو حتی اگه با همه خوبی با من خوب نباش، من از شبیه همه بودن متنفرم با من مثل همه رفتار نکن.

از یه جایی به بعد ترجیح میدم تنها باشم تا بخوام رفتار درست رو به کسی یاد بدم.

اونقدر دست به حذفم قوی شده، میترسم نفر بعدی خودم باشم.

حس میکنم بخشی از وجودم برای همیشه تبدیل به غروب جمعه شده.