• بهشت درون •

جذّابِ چه‌چیز و چه‌کس هستیم؟ این پرسش، محکِ مهمی است که عیار ما را می‌سنجد! • آهن‌ربا جذابِ آهن است پرزگیر، جذابِ ناچیزی‌ها؛ پس آنچه به «خود» جذب می‌کنیم گواهی می‌دهد در خود چه داریم جذاب همه‌چیز و همه‌کس نباید باشم ——— جمعه ۲۳ مرداد سال پنج #حسام_ایپکچی #نهان_خانه @hesam_ipakchi

اونجایی که چندتا از دوستان با تاخیر چند روزه به چالش ما پیوستن، به خاطر این دوستان ما شمارش روزها رو چند روز بیشتر ادامه میدیم.

نیستم چون بعد از مدت‌ها دارم به همه‌چیز نظم میدم. از عکس‌هایی که تو هارد خالی کردم گرفته تا دیتاهایی که تو وان‌نوت ذخیره کردم. و احتمالا سراغ اینجا هم میام. organization mode🧹💆🏻‍♀️ #آنه_درون

#خدایا_شکرت

داشتم گالریم رو مرتب می‌کردم که این اسکرین‌شات رو دیدم. همون روزی که خبر قبولی دانشگاه رو دریافت کردم، دیدم دکتر طورچی کوئسشن‌باکس (چقدر تایپش سخت بود) گذاشتن و منم فرصت رو غنیمت شمردم و این سوال رو پرسیدم. بعد از گذشت ۲.۵ سال، هنوز به درک این پاسخ نائل نشدم. تا ببینیم بعدا چه میشه😅 #دانشجو_درون

به یادگار از پایان ترم ۵. اصلا یادم نبود که پایان ترمی در کار است تا دوستان گفتن. اونقدر که در ذهنم این سه ترم فیزیوپات رو پیوسته دیدم که در محاسبات ذهنیم پایان ترم، سال بعد، همزمان با پایان مقطع فیزیوپات بود. با وجود گزارش‌های این ۱۴ هفته، چیز زیادی ندارم درمورد این ترم بگم. اما از روی کنجکاوی بررسی کردم که در پایان ترم‌های قبلی چه در ذهنم می‌گذشته. ( ترم اول، دوم، سوم و ترم چهارم که در یادداشت‌های شخصیم نوشتم) و همونطور که از ترم‌بالایی‌ها شنیده بودم، فیزیوپات به مراتب‌ از علوم پایه بهتره اما من سهم بیشتری از این بهتر بودن رو در تغییر سبک و روش مطالعه و برخورد خودم میدونم و سهم کمتری به ماهیت فیزیوپات اختصاص میدم. با اینکه ترم فشرده‌ای بود ولی خیلی بهم خوش ‌گذشت. به قول دکتر صادقی، بیش باد! #دانشجو_درون

ما از روی بازمانده‌ها، درباره‌ی قواعد بازی نظریه‌پردازی می‌کنیم، و این همون سوگیری بقاست. درحالی‌که حقیقت، از مسیر مرگ صورت‌های پیشین زاده می‌شه.

پارت ۵ #مغز_دوم

۲ ساعت خوابیدم که حافظه‌ام فرش بشه و به بقیه فارما برسم. پا شدم و پشت سیستم نشستم و هی رمز میزنم، هی میگه اشتباه. هی رمز کارت بانکیمو میزدم و توقع داشتم باز کنه. فکر کنم نباید می‌خوابیدم🗿😂

رفیق روزهای سخت، رفیقِ سختِ روزها…

چرا کار می‌کنی؟ ترجمه‌اش برای من میشه چرا یاد میگیری تا از آموخته‌ات برای کار و کسب استفاده کنی؟ بین دلیل‌هایی که کنار هم می‌چینی، «افزایش امکان» اولویت چندمته؟ و سوال مهم‌تر آیا اون کاری که انجام میدی، کاری هست که دوست داشته باشی درش بمیری؟ یعنی اگر همین فردا بمیری، راضی هستی که اون کار، آخرین کاری باشه که انجام دادی؟ #کنجکاو_درون

هفته ۱۳ #فیزیوپات 🎋 فکر می کنم یه توهمی در بررسی‌های هفتگیم، زیرمجموعه این موضوع هست که: از سطح یادگیریم راضی بودم، خوب یادگرفتم و جملات این چنینی. از اونجایی که من میدونم نمره خوب گرفتن در این سیستم آموزشی لزوما نشانه کیفیت یادگیریم نیست و بالین هم نرفتیم…

📚قدرت عادت 🖊️چارلز داهیگ #کتاب‌باز_درون

آب کم جو‌، تشنگی آور به‌دست

On croirait voir des taches de sang Ce ne sont que des roses

یکی از عجیب‌ترین تصاویری که این روزها دیدم، کنار هم نشستن امین آرامش و حسام ایپکچی بود. بیشتر که فکر کردم دیدم از هم‌نشینی امین که متعجب نشدم، این حجم از تعجب از هم‌نشینی حسامه و در پی‌اش بسیار کنجکاو شدم که حسام با این ادبیات خاص چطور با دیگری مکالمه می‌کنه. دیروز که اتاقم رو مرتب می‌کردم، اپیزود اولش رو پلی کردم. علاوه بر اینکه همون ابتدای مکالمه خاصیت ادبیات حسام پیداست، در ادامه به جایی رسیدن که حسام از ویژگی‌هایی میگه که طی زندگی کسب کرده و این ویژگی‌ها در زندگی بهش کمک کرده. یکی از این ویژگی‌ها «تاب‌آوری در برابر نفهمیدن» بود. می‌گفت که وقتی نوجوون بوده در مدرسشون فلسفه می‌خوندن و با اینکه نمی‌فهمیده اما به خوندن ادامه میداده. دیروز غروب در حالی که داشتم از پیشروی کندِ تفکر سریع و کند پیش آقای زمانی گلایه میکردم. بهم گفتن که شاید علت اینکه کند هستم اینه که می‌خوام همه قسمت‌ها رو خوب یاد بگیریم. در حالی که هستن افرادی که چندین بار کتاب رو خوندن و در دفعات بعدی در مفاهیمش عمیق شدن. همون موقع یاد حرفه‌های حسام افتادم در باب‌ «تاب‌آوری در برابر نفهمیدن» و اینکه باید این ویژگی رو در خودم تقویت کنم. قرار گرفتن این دو در کنار هم، در زمانی که بهشون نیاز داشتم؛ شد یکی از صدها مصداقی که دنیا مجیکال‌تر از چیزیه که فکر می‌کنیم. #آنه_درون

چه متن طولانی‌ای شد. 👀 جدیدا چقدر اینجا متن‌های طولانی می‌نویسم.