زاویه ناپیدا

🖇 راهنمای بقا در زمان جنگ [این محتوای کارآمد، توسط شهروندی مسئول و خلاق به اسم Elyar Rose با الهام از کتابچه راهنمای سوئدی، راهنمایی برای بقا در شرایط بحرانی در ایران ساخته شده است.] 🆔@anjmotahed

پرنیان_خدابخشی

از منظر یک تحلیل واقع‌بینانه و شکاک و فارغ از شعارزدگی، یکی از مهمترین موانع پیش روی جریان موسوم به اپوزیسیون سلطنتی، به رهبری رضا پهلوی، فقدان یک ساختار پاسخگو و نهادینه‌شده در برابر نقدهای درون‌گفتمانی و برون‌گفتمانی است. تا زمانی‌که این جریان از التزام به شفافیت و پاسخگویی صریح در قبال عملکرد، تصمیم‌گیری‌ها و گفتمان‌های خلق‌شده توسط تیم مشاوران و اطرافیانش سر باز زند، هرگونه ابتکار عملی؛ اعم از انتشار بیانیه‌ها و یا به اصطلاح "دفترچه‌های راهبرد" جدید، صرفاً به مثابه تولید محتوایی سطحی، فاقد پشتوانه اجرایی و عاری از هرگونه سنخیت با واقعیات میدانی و اجتماعی ایران خواهد بود. این رویکرد، که می‌توان آن را "شبه‌فعالیت سیاسی" نامید، نه تنها به عمق‌بخشی گفتمان مد نظر کمک نمی‌کند، بلکه با تکرار سازوکاری خطی و بدون بازخورد/بدون فیدبک، عملاً به فرسایش سرمایه اجتماعی و کاهش باورپذیری نزد افکار عمومی دامن می‌زند. در نهایت، این چرخه معیوب، جریان مذکور را در بن‌بست تاکتیکی و استراتژیک گرفتار کرده و آن را از کارآمدی و اثربخشی لازم برای ترسیم چشم‌اندازی ملموس و قابل تحقق محروم می‌سازد. @invisibleangle

Emergency_Phase_PERSIAN_20260227_1018.pdf

نقد و گفتمان‌های چنل دوزخ امّا سرد رو دربابِ نسخه‌ی جدید دفترچه‌ی گذار رضا پهلوی رو حتما دنبال کنید.

ایران زنانه

https://imamirezaei.github.io/Polimeter/ دوستی یک آزمون جالب ساخته به نام «سنجش ابتدایی دانش سیاسی»، ۲۰ تا گزاره مطرح می‌کنه بعد می‌پرسه به‌نظر شما هرکدوم به دیدگاه‌های راست‌گرایانه بیش‌تر نزدیکه یا چپ‌گرایانه؟ در واقع این‌جا پرسش اصلی سطح شناخت شما از راست و چپه نه این‌که در واقع چی هستید. طبیعتاً می‌شه سر درستی پاسخ‌ها اختلاف‌نظر داشت اما به‌طور کلی استاندارد بود. لطفاً شرکت کنید و با هر سوال تا جای ممکن بیاندیشید.

ویدئوی جلسه‌ی دوم "ایده‌ی جمهوری"، به کمک AI. در اینجا وارد بحث درباره‌‌ی "زندگی جمهوری‌خواهانه" شدیم. این بحث را در جلسه‌ی سوم پی خواهیم گرفت. از امیر پِی‌بِراه برای همراهی‌اش در ساخت این ویدئو ممنونم. @demos1402 @republiclessons

چندان نیازی به گفتن نیست که وقتی از رکن ملیت سخن می‌گوییم مرادمان نوعی دشمنی بی‌منطق با بیگانگان نیست؛ یا نمی‌خواهیم برخی خصوصیات مهمل را صرفاً به جهت ملی بودنشان عزیز بداریم؛ یا از اخذ آنچه سایر کشورها آنها را نیک یافته‌اند پرهیز کنیم. در جمیع این جهات، شاهد آنیم مللی که واجد قوی‌ترین روح ملی بوده‌اند اتفاقاً کمترین ملیت را داشته‌اند. وقتی از ملیت سخن می‌گوییم، مرادمان رکن همدلی است نه دشمنی؛ مرادمان رکن اتحاد است نه رکن انفصال. منظورمان احساسی از نفع مشترک در بین کسانی است که در ذیل حکومتی یکسان‌زندگی می‌کنند، و درون مرزهای طبیعی یا تاریخی یکسانی محاط هستند. منظورمان آن است که این یا آن بخش از اجتماع نباید خودش را، در نسبت با بخش دیگر، همچون بیگانگان تصور کند؛ یعنی آنها باید رشته‌ی پیوندی که آنها را به هم وصل می‌کند عزیز بدارند؛ باید احساس کنند یک جمهور، یا مردمی، واحد هستند؛ باید احساس کنند سرنوشتشان به هم بسته است؛ هر بدی که به هر یک از هم‌میهنان‌شان برسد به آنها نیز می‌رسد؛ و نمی‌توانند با بریدن حلقه‌های وصل خودشان را، به نحوی خودخواهانه، از هرگونه زحمت و دردسر مشترک آزاد سازند. جان استوارت میل، نظام منطق، کتاب ششم، فصل دهم. @rezayaghoubipublic

زاویه ناپیدا pinned ««جمهوری‌خواهی، بیش و پیش از هر چیز، گونه‌ای سیاست‌ورزی درون‌ماندگار است؛ سیاستی برخاسته از امروز، درون امروز و برای امروز، در موسع‌ترین معنای ممکن. جمهوریت، در این معنا، نه ارجاع به حقیقتی بیرون از میدان سیاست، بلکه خواست سامان‌دهی قدرت در درون همان میدان،…»

«جمهوری‌خواهی، بیش و پیش از هر چیز، گونه‌ای سیاست‌ورزی درون‌ماندگار است؛ سیاستی برخاسته از امروز، درون امروز و برای امروز، در موسع‌ترین معنای ممکن. جمهوریت، در این معنا، نه ارجاع به حقیقتی بیرون از میدان سیاست، بلکه خواست سامان‌دهی قدرت در درون همان میدان، به سود انبوه مردم و بر پایه‌ی اراده و خواست عقلانی و آزاد آنها است... در حاکمیتِ خواست و اراده‌ی جمهور، هیچ استثنایی نمی‌تواند در کار باشد مگر به حکم حقوق طبیعی و بنیادین بشر.» @interregnaa https://shorturl.at/luFzK

مانیفست اعلام موجودیت «ائتلاف دانشجویان جمهوری‌خواه ایران»

«جاوید شاه» علیه «زن زندگی آزادی» (چهار جواب به چرایی چرخش سلطنت‌طلبان علیه جنبش ژینا) ■ بهروز چمن‌آرا دیگر امروز نه تنها در برابر یک انتخاب سیاسی بلکه در برابر یک گسست تاریخی ایستاده‌ایم؛ انتخاب سیاسی میان اقتدارگرایی و دموکراسی و گسست وجودی میان ماندن در وضعیت «رعیت‌بودگی» یا عبور به افق «شهروندینگی». تقابل «جاوید شاه» و «زن، زندگی، آزادی» در این چارچوب نه نزاع میان دو شعار بلکه رویارویی دو منطق متفاوت قدرت، دو تصور متفاوت از آگاهی جمعی و دو پاسخ متضاد به بحران تاریخی امنیت و معناست. نوع فایل: PDF زبان: فارسی موضوع: سیاسی زمان لازم برای مطالعه: ١٠ دقیقه کانال تلگرامی جعبه سیاه https://t.me/BCH_jabehsiah #زن_زندگی_آزادی #ژن_ژیان_ئازادی #جنبش_ژینا #انقلاب_ژینا #شۆڕشی_ژینا #جاوید_شاه #سلطنت_طلبی #پادشاهی #گذار_دموکراتیک #اقتدارگرایی #پدرسالاری #مرکزیت_قدرت #تکثر #شهروندی #آگاهی_تاریخی #انقلاب_مشروطه #نسل_Z #ایران_معترض #اپوزیسیون #نمایندگی_سیاسی #ایران_آینده

معقول‌ترین دفاعیه‌ای که برای جانشینی موروثی بیان می‌شود این است که این نوع حکومت، ملت را از جنگ‌های داخلی در امان نگاه می‌دارد. اگر این استدلال درست باشد، باید شواهدی برای تاییدش وجود داشته باشد، در حالی که این عریان‌ترین ریاکاری‌ای است که بر بشر تحمیل شده است. کل تاریخ انگلستان این ریاکاری را نفی می‌کند. سی پادشاه و دو ولیعهد صغیر از زمان اشغال بر این قلمرو پریشان حکومت کرده‌اند که در همین مدت هشت جنگ داخلی (از جمله انقلاب) و نوزده شورش در آن روی داده‌اند. بنابراین پادشاهان و جانشینان آنان به جای صلح جنگ می‌افروزند و تیشه به ریشه‌ی صلح می‌زنند. توماس پین، از کتاب "عقل سلیم"، ترجمه رامین مستقیم، انتشارات نقش جهان، ص۳۶. @derangpub

بخشی از پیام حاتم قادری استاد علوم سیاسی در داخل کشور به همایش حقوقدان‌ها: توزیع قدرت باید در عین اینکه مقتدر است توازن را هم حفظ کند. با توجه به نیروهای جمهوری‌خواه که در ایران وجود دارند کفهٔ ترازو به نفع آزادی است. آزادی‌های مختلف که می‌توانند وجود داشته…

-جمهوریِ ایرانی-

زاویه ناپیدا pinned «دارایی مشترک و حق شهریاری -طرحی مقدماتی درباره‌ی اصول سیاسیِ "جمهوریِ ایرانی" نویسنده: عباس شهرابی فراهانی @invisibleangle»

دارایی مشترک و حق شهریاری -طرحی مقدماتی درباره‌ی اصول سیاسیِ "جمهوریِ ایرانی" نویسنده: عباس شهرابی فراهانی @invisibleangle

آن‌چیزی که در تاریخ همیشه برای ایرانی‌ها حائز اهمیت بوده، یا به‌هر نحوی، دست‌وپنجه با آن نرم می‌کردند، «روزمرگی و گذرانِ آن» بوده است. انسان‌ها در مصائب و مشقت‌هایی که تحمل می‌کردند، مادامی که زنده باشند، در روزمره زندگی می‌کنند. مشخص است که بلایایِ خانمان‌سوزی چون طاعون و سل در قرن‌های پیشین برای انسان‌ها، تهدیدی برای سلب حیات بوده است که از خلال نابودی روزمره و ویران‌کردن تمام حالاتِ ‌طبیعی‌ای می‌گذرد که از آغاز تاریخ بشر با آن‌ها همراه بوده است. دیگر چه چیزی انسان را از تمامِ کارها، تمام افکار و روتین همیشگی ساقط می‌کند؟ پیش از جنگ، «امکانِ وقوعِ جنگ» انسان را در حالت تعلیق میان تاناتوس و هراسِ مرگ، و مراقبت از تنها داراییِ مهم بشر یعنی «جان» گرفتار می‌کند. پر واضح است که انسان نمی‌داند چه روزی ویران و نابود می‌شود ولی همان سایه‌ی سیاهِ «احتمال» و «نزدیکی» بشر را از حالت بهنجار رفتارهای روزمره دور و دورتر می‌کند. شاید برخی از ما امروزه همین احساس را داریم. البته مسلم است که زندگی در این جهنم نیز آنچنان بهنجار و حتی عادی هم نیست ولی هنگامی که در همین جهنم، قعرِ ژرفِ دیگری نیز وجود دارد و تنها می‌توانیم حدس بزنیم که در راه است یا نزدیک است، خود نیز مصیبتی جدید و جانکاه به‌همراه دارد. چه می‌شود؟ آیا می‌دانیم؟ چقدر می‌دانیم و چه‌قدر عاجز از گریزِ اضطراب اندیشه‌ایم؟ جهنم سوزان، سالهاست در خانه‌های کوچک و ناچیزمان رسوب کرده عمق مشقت آن‌جاست که نه راه رهایی‌ست و نه مجال عادت. -بداهه‌هایی در خیال.

می‌گویند همه با هم علیه "دشمن مشترک". دشمن مشترک استبداد است نه مستبد. کسی که فقط با یک مستبد خاص و نه ذات استبداد می‌جنگد، اشتراکی با ما ندارد و دشمن‌مان هم مشترک نیست. @rezayaghoubipublic