محمد حسین ابراهیمی

https://x.com/i/status/2087655397146411263

https://x.com/i/status/2085710409776931244

https://x.com/i/status/2085086357039231257

https://x.com/i/status/2083966290197110866

https://x.com/i/status/2083669448792162769

https://x.com/i/status/2083487198607708490

https://x.com/i/status/2082483998329098320

https://x.com/i/status/2081484072950636666

https://x.com/hazratajal/status/2080908329530925092?s=20

https://x.com/i/status/2080761054062326113

https://x.com/i/status/2080695110946214385

https://x.com/hazratajal/status/2079809822778597792?s=20

https://x.com/i/status/2079688198309982360

To the leadership of those nations who have tethered their geography to Washington’s war room: Your miscalculation in rendering your soil, airspace, and ports to the aggressor will no longer be met with conventional, limited military responses. Our response shall be the physical and irreversible liquidation of the critical infrastructures upon which your political, economic, and biological survival entirely depends. For nations devoid of strategic and territorial depth, co-belligerency with Washington means nothing less than signing the draft of your own dissolution. This is not a standard diplomatic warning; it is the blueprint of tomorrow's reality on the ground. Should CENTCOM's war machine fail to halt within the stipulated timeframe, our defense doctrine will shift from containment to eradication and geopolitical reconfiguration. The choice between survival without America or extinction alongside America rests with you. The escape window has locked, and time will soon run out. #Bahrain #Kuwait #Qatar    #UAE #Persian_Gulf https://x.com/i/status/2078801100153438473

https://x.com/hazratajal/status/2077342478596817230?s=20

https://x.com/i/status/2076029293788807645

https://x.com/i/status/2074838339761377299

بسم الله الرحمن الرحیم ​محضر مبارک رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای متع الله المسلمین بطول بقائه الشریف ​سلامٌ علیکم بما صبرتم؛ ​این عریضه نه از سرِ مصلحت‌سنجی، که شکوائیه‌ای است برآمده از سویدایِ جگرِ سوخته و سرشار از شرمساریِ مردمی که داغِ مقتدایِ خویش را بر پیشانی دارد. وای بر ما زان مصیبتِ عظمایِ دورِ دوران و هیهات زان فجیعه‌ی کبرایِ هدم بنیان! ​آقا جان! به کوفه بنگر و در احوالِ خاکستری و مبهوتِ این روزهای ما نظر کن؛ آنان که امروز بر طبلِ ادامه‌ی کارزار می‌کوبند و بی‌محابا فرمانِ شما را تفسیر به رأی می‌کنند، در ترازویِ تاریخ هیچ فرقی با سلیمان صُرَد خزاعی و مسیّب بن نجبه ندارند. همانان که در روزِ کارزار و بزنگاهِ غایی، بارِ سنگینِ معیشت، مصلحت‌اندیشی و عافیتِ دنیا، گام‌هایشان را سست کرد؛ بارورشدگانِ مکتبِ قعود که امامِ خویش را در غربت و مضیقه‌ی حادثه رها ساختند، اما چون فاجعه رخ داد و سرِ آفتاب بر نیزه رفت، از خوابِ غفلت رمیدند و با شورِ بی‌هنگام و شعارهایِ تند در نخیله گرد آمدند تا با غوغایِ «یا لثارات الحسین» بارِ گناهِ خویش را پاک کنند. این طبل‌کوبانِ امروز، همان پشیمانانِ دیروزند که طاعتِ بی‌هنگامشان از رویِ ندامت است، نه تبعیت؛ و جریده‌ی تواریخ گواهی می‌دهد که فرجامِ آن هجومِ بی‌تدبیر در عین‌الورده، جز هدر رفتنِ خون‌های گزیده و فرسایشِ جبهه و حقارتِ مکرر بر پیکرِ امت نبود. ​وامصیبتا که پیش از این واقعه‌ی طف، جامعه را چه کج‌فهمی‌ها و غفلت‌ها که فرا نگرفته بود! امروز عیان گشته است که بنیادها و نهادهایِ عریض و طویلی که مأمورِ فرهنگ‌سازی در این جامعه بودند، همچون کانون‌هایِ خمودگیِ قاریانِ ظاهرالصلاحِ کوفه، جز بودجه‌سوزی و اتلافِ سرمایه‌هایِ این ملت کاری نکرده و با بی‌تدبیریِ خویش، باورهایِ جامعه را به این نقطه‌ی فرود کشاندند. این کانون‌هایِ بی‌ثمر، هیچ‌گاه فرزندِ زمانِ خویش نبودند؛ همواره در تندبادِ حوادث، یا بسانِ خوارج در نهروان از لسانِ بیدارِ رهبری جلوتر دویدند و راه را با افراط بستند، و یا فرسنگ‌ها عقب‌تر ماندند و با تفریطِ خویش، بسترِ نفوذِ خصم را فراهم ساختند. جریاناتِ سیاسی نیز به‌جایِ تمسک به حبلِ متینِ وحدت، به خودزنی‌هایِ مکرر، غرغر کردن‌هایِ عافیت‌طلبانه و تهمت‌پراکنی‌هایِ عاری از مروت روی آوردند تا فرهنگِ اصیلِ پارسایی در مسلخِ سهم‌خواهی‌هایِ قبیله‌ای ذبح گردد. ​شگفتا که در این آشفته‌بازار، جایِ خادم و خائن، و صفِ مجاهد و منافق جابه‌جا گشته است؛ از یک‌سو، کج‌فهمانِ غوغاگر به جانِ کارگزارانِ ملک و مسئولانِ کشور افتاده‌اند و خادمانِ صفِ اول را به سازش و کودتا متهم می‌کنند؛ بی‌آنکه بدانند این زهرآلودترین ترفندِ تاریخ برای خالی کردنِ پشتِ حاکمیت است. تاریخ به یاد دارد که چگونه در ساباطِ مدائن، خوارج با شایعه‌ی سازش، شیرازه‌ی لشکرِ امام مجتبی (ع) را از هم گسستند، و یا در صفین با متهم ساختنِ یارانِ علی (ع) به خیانت، شمشیرِ فتحِ مالک را در آستانه‌ی خیمه‌ی معاویه شکستند. در غوغایِ این تشتتِ مسموم که به هدایتِ اشعث‌ها و قطام‌های زمان شکل گرفته، بازارِ ترورِ شخصیتِ مالک‌اشترها رونق یافته است؛ همان سردارانِ باصلابتی که از پشتِ جبهه به تیرِ تهمتِ خودی‌ها زخمی گشتند و سهمِ میثم‌تمارها جز خونِ دل خوردن و بر دارِ غربت فریاد زدن نشد. از سویِ دیگر، برخی با کج‌فهمیِ عمیق از مفهومِ ولایت، شمشیرِ تیز بر رخسارِ خودی کشیدند و ابوموسی‌وار حشمتِ جبهه را شکستند، و گروهی با کج‌فهمیِ مفرط از ماهیتِ دشمن، نادانسته آب به آسیابِ او ریختند تا رجّالگانِ عبیدالله‌صفت و یزیدسیرت در تل‌آویو و واشنگتن، آفتابِ وجودِ مقتدایمان را هدف گیرند. ​امروز، توده‌هایِ داغ‌دار در رثایِ خورشیدِ خامنه زار می‌زنند؛ پشیمان از آن منیت‌ها، سکوت‌ها، ترورها و شمشیر کشیدن‌ها بر رویِ خودی. این گریه‌هایِ بی‌امان در تهران غمبار ، اگرچه بویِ خون‌خواهی می‌دهد، اما لبریز از این بیمِ بزرگ است که مبادا با غوغایِ سلیمان‌صفتان و تهمتِ سازش به کارگزاران، باز هم در وادیِ توابین درجا بزنیم و دستِ قاطعِ تدبیر را ببندیم. ​اینک در فرجامِ این مکتوب، ما ماندیم و بارِ سنگینِ این خجالتِ مکرر بر پیشانیِ تاریخ؛ ملتی بهت‌زده که سرِ تسلیم و روسیاهی به آستانِ شما فرود می‌آورد. ما را حلال کنید آقا... حلال کنید که غفلتِ ما، ولیِّ زمان را در مضیقه‌ی حادثه تنها گذارد. اکنون اما با قلبی شرحه‌شرحه و چشمی گریان، سپربلا و جان‌نثارِ اشارتِ شماییم و طوقِ طاعتِ محض بر گردن افکنده‌ایم و گواهی می‌دهیم بر تمامیِ کارگزاران، بنیادها و جریاناتِ داخلی که از این پس، هرگونه منیت، تفرقه‌افکنی، تهمتِ سازش به خودی‌ها و جلو افتادن از فرمانِ زعامت، خروج از مدارِ حق و پایمال کردنِ خونِ شهدایِ این حصارِ مقتدر خواهد بود. ​ والسلام علیکم و رحمه‌الله محمد حسین ابراهیمی

https://x.com/i/status/2074004555423961166

​طوفانِ غمت، خانه‌براندازِ جهان شد وین داغِ جگرسوز، عیان در دو جهان شد...