is typing..

هیچکس موندنی نیست اما همه برگشتنی اند.

‏یعنی چی که پاشو بریم بیرون؟ بنده فقط یک شخص آنلاین هستم، در دنیای واقعی وجود خارجی ندارم.

راستش من از اعتماد کردن نمیترسم از ناامید شدن میترسم، از اینکه یه آدم رو باور کنم و بهم ثابت کنه که اشتباه کردم خیلی میترسم.

شماها دلتون واسه خودتون نمیسوزه؟ مثلا من وقتی خودمو‌ تو آینه نگاه میکنم غم تو چشمامو میبینم جیگرم واسه خودم کباب میشه.

این قضیه ونگوگ که میگفت غم برای همیشه باقی خواهد ماند دیگه داره خیلی جدی میشه.

نمیدونم چطوری بگم ولی به اندازه تموم وقتایی که خیلی با جنبه بودم و هیچی بهم برنمیخورد الان با کوچیکترین چیزا بهم برمیخوره.

آدم‌ها رو نمیشه تغییر داد، حتی با عمیق ترین عشق ها. هرچقدر هم که برای کسی خوب باشی، تا وقتی خودش نخواد، هیچ چیز عوض نمیشه.

یه زمانایی هست توی زندگی که در تناقض عجیبی هستن باهم مثلا من یه زمانی توی اوج سختی و رنجی که زندگی بهم تحمیل کرده بود حس خوشبختی میکردم.

هیچ چیز مثل مستقل شدن و قوی بودن شخصیت یک دختر رو زیبا نمیکنه، اما بزرگترین ایراد مستقل و قوی بودن اینه که هیچکس نگران شما نمیشه چون که همه میدونن که شما از پس همه چیز برمیای.

- 🫧 @issstypiing

آن‌قدر شب و روز در فکر توام که گاهی فراموش می‌کنم چقدر واقعاً کنار هم بوده‌ایم؛ شاید سهمِ واقعیت فقط ۲ سال بوده، اما ذهنم برای تو ۲۰۰۰ سال خاطره ساخته است.

اینجا مثل دفتر چرک نویس درد دلامه لطفا فردا که بیدار شدید راجب هیچ کدامش باهام حرف نزنید..

چه بی تابانه میخواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری... شاملو