نشریه پژوهی

فهرستی از کانال‌های سودمند در زمینهٔ فرهنگ و تاریخ و ادبیات ایران: ابن سینا؛ حکیم هزاره‌ها @avicenna370_428 ادب و فرهنگ @aaadab1397farhang از گذشته و اکنون @azgozashtevaaknoon از ویرایش @azvirayesh استاد دکتر محمّدعلی موحّد @movahed1302 امید طبیب‌زاده @OmidTabibzadeh انجامه @Anjaame ایرانشناسی @Iranistics_UT بزم‌آورد @bazmavard بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار @AfsharFoundation بیاض @atefeh_tayyeh بیهقی (درس‌گفتارها و مقالات) @SeyediBeyhaghi پارسی‌جوی @ParsiJoy پریشان‌خوانی @post_book تاریخ بیهقی @thehistoryofbeyhaqi تاریخ فرهنگ هنر و ادبیات ایران‌زمین @tarikhfarhanghonariranzamin تالار آینه @talar_ayne ترجمان علوم انسانی @tarjomaanweb تنیده ز دل بافته ز جان @Tanideh_az_del جامعه و فرهنگ @peymaneshaghi110 جستارهای ابوالفضل خطیبی @dr_khatibi_abolfazl چراغ ناافروخته @hamidrezatavakoli_literature چشم‌و‌چراغ @cheshmocheragh چهارخطّی @Xatt4 حافظ‌خوانی @hafezxany حاصل اوقات @HaseleOwqat حدیثِ آرزومندی @mr_moshtaqian خانهٔ اندیشمندان علوم انسانی @iranianhht خردسرای فردوسی @kheradsarayeferdowsi خشت و خیال @kheshtbekhesht خوانش متون استاد مهدی سیدی @seyedimotun خوانش‌ها @Khanishha خوشنویسی قدما @khoshnevisi_Qodama دست‌نویس‌ها و متون کهن فارسی @PersianManuscripts دکتر بهرام پروین گنابادی @dr_bahram_parvin دکتر رحیمی واریانی @r_varyani دکتر محمّد دهقانی @dmdehghani دکتر محمّد مرادی @drmomoradi دکتر مهدی محبتی @doctormohabati دکتر مهدی نوریان @dr_mehdi_nourian دورنما @doornamaa دیوار مهربانی نسخ خطّی @nosakhekhati راحُ الأرواح @rahearwah رجبعلی لباف خانیکی @Labbafkhaniki رسول جعفریان @jafarian1964 رضا موسوی طبری @rezamousavitabari زین قند پارسی @qande_parsi سایه‌سار @Sayehsaar سخنرانی‌ها @sokhanranihaa سرو سایه‌فکن @sarve_saye_fekan سیرجان‌نامه @sirjanname شاهنامه کودک هما @shahnameh_kodakan شفیعی کدکنی @shafiei_kadkani شکفتن در آفتاب @shekoftandaraftab شهرام یاری @Shsyari فرهنگ مکتوب و شفاهی گلپایگان @farhangegolpayegan فنّ ادبیات @fanneadab قدح‌های نهانی @qadahha قطب علمی فردوسی و شاهنامه @ghotbeelmiferdowsi قلم‌انداز @QalamAndaz کاروند پارسی @karvandparsi کانون پژوهش‌های شاهنامه @shahnameh_ferdowsi کانون خوانش آثار ادبی @kanonekhanesheasareadabi کتاب ابروباد @Abrobad_Books کتابخانهٔ ادب و فرهنگ @divaanha کتابخانهٔ ایران‌شناسی @ketabxaneiranshenasi کتابخانهٔ تخصّصی ادبیات @eliteraturebook کتابخانهٔ تخصّصی تاریخ اسلام و ایران @Historylibrary کتابخانهٔ سپهسالار @sepahsalaar کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران @UT_Central_Library گاهنامهٔ ادبی @gahnameyeadabi ماهروز @mah_rooz87 مباحث ایران‌شناسی @IranologyTopics مجلّهٔ سفینهٔ تبریز @Safinehyetabriz مجمع پریشانی @majmaeparishani مرتضی کریمی‌نیا @kariminiaa مردم‌نامه (تاریخ مردم) @mardomnameh مشهدشناخت @mashhadshenahkt مطالعات اسلامی @islamicstudies مقالات دکتر علی‌اشرف صادقی @aliashrafsadeqi مقطّعه @moqattae مؤسّسهٔ پژوهشی میراث مکتوب @mirasmaktoob ناف تهرون @nafetehroon نسخ خطّی فارسی در کتابخانه‌های جهان @n_kh_f_j نسخهٔ خطّی @manuscript_ir نقش بر آب @naghshbarab نور سیاه @n00re30yah والایش @bahmanbanihaashemi هزار بادهٔ ناخورده @Hezar_bade یادداشت‌های سید احمدرضا قائم‌مقامی @YaddashtQaemmaqami یادداشت‌های شاهنامه استاد خالقی مطلق ییلاق متن @yeilaqe_matn @shahnameh1000 Al News @Ancientirannews نشریه پژوهی https://t.me/journal_cheshman اگر شما هم کانال سودمندی در این حوزه می‌شناسید معرفی کنید. سلمان ساکت ۱۷ مرداد‌ماه ۱۴۰۵ @Avaze_Sorkh instagram.com/Salmansaket.Official

🔴 «سرود سیاوش» (محمدرضا شجریان در آینه ی مطبوعات ۱۳۵۷-۱۳۴۵) 🔹 پژوهشگر: کیوان یداللهی 🔸 ناشر: گهگاه- ۱۴۰۵ @cultureresearch

تاریخ ترجمه در مطبوعات عصر ناصری [روزنامه [نشریه] فرهنگ] این طور که متن و تحقیق در مطبوعات خبر می دهد؛ روزنامه فرهنگ حاوی ترجمه های بسیاری بوده است. سلطان مسعود میرزای قاجار (۱۲۶۶ - ۱۳۳۶ هـ.ق)، معروف به ظل السلطان، پسر ناصرالدین شاه که حکومت اصفهان به او سپرده شده بود از طریق خارجیان مقیم ایران با زبان فرانسوی آشنا شد. او به تاریخ و ادبیات علاقه نشان می داد. میرزا رضای دکتر که در فرانسه پزشکی خوانده بود مدتی طبیب خصوصی او بود و زبان فرانسوی هم به او می آموخت. ظل السلطان در دستگاه خود چند مترجم را به کار گرفت و در اصفهان روزنامه ای با نام فرهنگ انتشار داد که از ۱۲۹۶ تا ۱۳۰۸ ه.ق، نزدیک به سیزده سال تداوم داشت. با اطمینان نمی توان گفت که این نام را چه کسی برای نشریه او پیشنهاد داده است. در فرهنگ، گذشته از مطالب تألیفی مطالبی هم از نشریه های فرنگی انتخاب و در آن درج می شد. فرهنگ با نشریه های فارسی زبان چاپ خارج ارتباط مطبوعاتی شماری از نویسندگان و مترجمان مقیم شهرهای مختلف ایران و خارج از ایران با آن همکاری داشتند. در ترجمه مقاله و خبر به سبب نیاز به برابرهای فارسی مناسب، نمونه هایی از واژه گزینی و واژه سازی هم دیده می شود که جای بررسی مستقل دارد. محمدتقی کاشانی حکیم و میرزا محمودخان افشار کنگاوری ازجمله مترجمان در دستگاه ظل السلطان بودند. https://t.me/journal_cheshman

🔹 نشست مقدماتی همایش ملی «تاریخ مطبوعات محلی ایران؛ از آغاز تا انقلاب اسلامی» با محوریت بررسی نقش مطبوعات محلی در تحولات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی کشور، دوشنبه ۴ خرداد ۱۴۰۵، در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد. 🌐 مشاهده خبر کامل #سازمان_اسناد_و_کتابخانه_ملی_ایران

✍🏻نکته نگاری مطبوعاتی محدثه موذنی راد بازنمایی و کارکرد مفهومی واژه «آدم» و «آدمیت» در روزنامهٔ قانون میرزا ملکم‌خان در روزنامهٔ «قانون» میرزا ملکم‌خان، واژهٔ «آدم» مفهومی فراتر از انسانِ طبیعی یا فرد عادی دارد و به سوژه‌ای اجتماعی و آگاه اشاره می‌کند که خود را صرفاً رعیتِ حکومت نمی‌داند، بلکه صاحب حق و مسئولیت است. «آدم» در این گفتمان فردی است که قانون را می‌شناسد، نسبت به سرنوشت جمعی بی‌تفاوت نیست و توانِ مطالبه‌گری دارد. ملکم با این کاربرد، عملاً جایگاه انسان ایرانی را از انفعالِ سیاسی به کنشگری اجتماعی منتقل می‌کند و تصویری تازه از فرد در نظم سیاسی مطلوب خود ارائه می‌دهد. مفهوم «آدمیت» در روزنامهٔ قانون نیز ناظر به فضیلت اخلاقی فردی یا پارسایی شخصی نیست، بلکه به نظمی اجتماعی و عقلانی دلالت دارد که بر پایهٔ قانون، حقوق و مسئولیت جمعی استوار است. آدمیت به معنای پایبندی به قانون، احترام به حقوق دیگران و پذیرش نظم عمومی است و از این منظر، جامعه‌ای که فاقد قانون و حاکمیت عقلانی باشد، هرچند افراد دیندار یا اخلاقی در آن حضور داشته باشند، از «آدمیت» محروم است. بدین‌سان، آدمیت نزد ملکم امری نهادی و اجتماعی است، نه صرفاً درونی و فردی. … در این چارچوب، «آدمیت» همواره در تقابل با استبداد و خودکامگی قرار می‌گیرد، زیرا حکومتِ بی‌قانون انسان را از حق، اختیار و عقلانیت تهی می‌کند. ملکم با انتخاب آگاهانهٔ این واژه، می‌کوشد مفاهیم مدرن قانون، حقوق و دولت عقلانی را در قالب زبانی آشنا برای مخاطب ایرانی بیان کند و میان سنت اخلاقی و اندیشهٔ تجدد پیوند برقرار سازد. از این رو، «آدم» و «آدمیت» در روزنامهٔ قانون نه صرفاً واژگانی اخلاقی، بلکه بنیان‌های نظری پروژهٔ اصلاح‌طلبانهٔ ملکم در تعریف انسان شایستهٔ زندگی در جامعهٔ مدرن به‌شمار می‌آیند. https://t.me/journal_cheshman

https://l.instagram.com/?u=https%3A%2F%2Fwww.aparat.com%2Fv%2Fawd1u4h%3FrefererRef%3Dchannel_page&e=AT4Hv7SVPzIZGJpRLP4bAJ18f1je2bQXQyjWs6k1d9p0LhNRdOsmGJtP6MPGd0Uu7zksqfFRJoRNak8_7cU2TNo4oU2crSIzZAAgFUn9ezE3CW6uG18Bd5Qhq1fx فیلم کامل معرفی کتاب «تاریخ جراید و مجلات ایران در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران نقد و بازخوانی «تاریخ جراید و مجلات ایران» در چهل‌وهفتمین نشست صد کتاب ماندگار 🔷 چهل‌وهفتمین نشست «صد کتاب ماندگار قرن» با محوریت کتاب «تاریخ جراید و مجلات ایران» برگزار شد و ابعاد مختلف این اثر مرجع در حوزه تاریخ مطبوعات کشور مورد بررسی قرار گرفت. این نشست روز یکشنبه ۲۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در تالار فرهنگ سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد. 🔷 در این برنامه، سید فرید قاسمی و مسعود کوهستانی‌نژاد به تحلیل جایگاه این اثر در تاریخ‌نگاری مطبوعات پرداختند و حوریه سعیدی دبیری نشست را بر عهده داشت. سخنرانان با تأکید بر گستره زمانی و حجم داده‌های گردآوری‌شده در کتاب، آن را یکی از جامع‌ترین آثار در این حوزه توصیف کردند. 🔷 کتاب «تاریخ جراید و مجلات ایران» نوشته محمد صدرهاشمی، حاصل بیش از یک دهه پژوهش آرشیوی و میدانی است که در چهار جلد منتشر شده و معرفی بیش از هزار عنوان نشریه را دربر می‌گیرد. در این نشست، ضمن نقد برخی جنبه های کتاب بر اهمیت منابع دست‌اول و تلاش پژوهشی مؤلف در تدوین این اثر تأکید شد. https://t.me/journal_cheshman

https://dl.eliteraturebook.com/app/public/attachments/6949565e5e295.PDF تاریخ روزنامه‌نگاری ایرانیان و دیگر پارسی‌نویسان بحران آزادی(جلد دوم) ناصرالدین پروین تهران: مرکز نشر دانشگاهی سال ۱۳۷۷ @eliteraturebook

https://www.ibna.ir/news/544337

شب سالنامه‌ها و نظامنامه‌های مدارس و دانشگاه‌های ایران به مناسبت انتشار مجموعۀ سه‌جلدی «مدرسه‌پژوهی» به کوشش سیدرضا باقریان با سخنرانی رسول جعفریان، مقصود فراستخواه، حسن حضرتی، رضا باقریان موحد، مجید جلیسه و علی دهباشی پنجشنبه بیست و نهم آبان‌ماه ۱۴۰۴ قم، کتابسرای طه

شب سالنامه‌ها و نظامنامه‌های مدارس و دانشگاه‌های ایران به مناسبت انتشار مجموعۀ سه‌جلدی «مدرسه‌پژوهی» به کوشش سیدرضا باقریان موحد، نهصد و سیزدهمین شب از شب‌های بخارا به سالنامه‌ها و نظامنامه‌های مدارس و دانشگاه‌های ایران اختصاص یافته است. این نشست در ساعت چهار بعدازظهر پنجشنبه بیست و نهم آبان‌ماه ۱۴۰۴ با سخنرانی رسول جعفریان، مقصود فراستخواه، حسن حضرتی، رضا باقریان موحد، مجید جلیسه و علی دهباشی در کتابسرای طه شهر قم برگزار خواهد شد. مدارس و دانشگاه‌های ایران در یک دورۀ تقریباً صد ساله از اواسط دورۀ قاجار تا سال ۱۳۵۷ش ، ۱۱۰۰ سالنامه و ۲۰۰ نظامنامه تولید و منتشر کردند که مجموعۀ آنها را می‌توان دایره‌المعارف تعلیم و تربیت ایران دانست. این منابع مهم و دست اول تحقیق در قلمرو آموزش و پرورش و آموزش عالی، متأسفانه چندان مورد توجه پژوهشگران نبود. اینک چکیدۀ این منابع در قالب سه جلد کتاب منتشر شده که راهنمای پژوهش‌های بنیادین تاریخ علم در ایران محسوب می‌شود. «مدرسه‌پژوهی» در ادامۀ مجموعۀ چهار‌جلدی «رشدیه‌پژوهی»، منتشر می‌شود و به نوعی تکمیل‌کنندۀ این پژوهش‌های تاریخی در قلمرو تعلیم و تربیت ایران است که با هدف کسب تجربیات پیشگامان و نخبگان آموزش و پرورش فراهم آمده و این قانون را به یاد برنامه‌ریزان نظام آموزشی گوشزد می‌کند که: بدون شناخت گذشته، نمی‌توان برای آینده برنامه‌ریزی کرد. مجموعۀ سه جلدی «مدرسه‌پژوهی»، به کوشش سیدرضا باقریان موحد توسط انتشارات کتاب طه قم منتشر شده است. قم، خیابان معلم، مجتمع ناشران، طبقۀ سوم، کتابسرای طه

✍🏻محدثه موذنی راد در آخرین اثر استاد سیدمهدی زرقانی بخشی با عنوان «آغاز گسست: تاریخ ادبیات در مطبوعات» آمده است که نویسنده در آن بر این باور است که مطبوعات برون‌مرزی چون کاوه و ایرانشهر، در آغاز سده‌ جدید ایرانی، نقش واسطه‌ای میان اندیشه‌ی مدرن غرب و فرهنگ سنتی ایران ایفا کردند. نویسندگان این نشریات با خود زبانی تازه آوردند؛ زبانی عقل‌گرایانه و تحلیلی که می‌کوشید بر مبنای تاریخ و منطق، هویت ملی را بازتعریف کند. با این حال، نویسنده یادآور می‌شود که این زبان در ابتدا به نوعی ترجمه‌ اندیشه‌ غربی بود و هنوز از تخیل و جوهر شاعرانه‌ ادبیات ایرانی تهی به نظر می‌رسید. در این مرحله، ادبیات در خدمت بیداری سیاسی و فکری قرار گرفت و بیشتر ابزار بیان تفکر بود تا خودآفرینی هنری. در دهه‌های بعد، با بازگشت نویسندگان و شاگردان آنان به ایران، این گفتمان روشنفکری در نشریاتی چون مهر، سخن، یغما و دانشکده بومی شد. به تدریج، میان زبان خشک و تحلیلی کاوه و زبان احساسی و خطابه‌ای سنت، تعادلی پدید آمد. نویسندگان ایرانی آموختند که می‌توان درباره‌ ادبیات با زبان پژوهش و تحلیل سخن گفت، بی‌آنکه از زیبایی و بیان شاعرانه غافل ماند. زرقانی این مرحله را آغاز شکل‌گیری نوعی «خودآگاهی ادبی» در ایران می‌داند؛ دورانی که در آن، ادبیات نه فقط وسیله‌ای برای اخلاق یا احساس، بلکه موضوعی برای شناخت، مطالعه و نقد علمی شد. از نظر نویسنده، تأثیر مطبوعات برون‌مرزی بر فضای فکری ایران تنها در سطح زبان متوقف نماند، بلکه به ساخت هویت فرهنگی و فکری تازه‌ای انجامید. منتقدان و استادانی چون فروزانفر، قزوینی و زرین‌کوب، از دل همین جریان برخاستند و کوشیدند تا گذشته‌ ادبی ایران را در پرتو مفاهیم علمی و تاریخی بازخوانی کنند. بدین‌سان، روزنامه و مجله به پلی میان «ادب برای لذت» و «ادب برای شناخت خویش» تبدیل شد. در نگاه نویسنده، این پیوند میان مطبوعات و آگاهی ادبی، همان لحظه‌ی تولد تاریخ‌ ادبیات نگاری مدرن ایران است؛ حرکتی که از بیرون آغاز شد، اما در درون ایران به بلوغ رسید. https://www.instagram.com/research_in_publications?igsh=OGFlNHc3NjRuaTYy&utm_source=qr

از تذكره به تاريخ ادبيات (سير تكوين تحول و تغيير مفروضات بنيادين) (۳۹۰ص) نویسنده: سيدمهدي زرقاني ناشر: ثالث #ادبیات