توسعه فردی- تعالی شخصیت

اینجور وقت‌ها بهترین کاری که میتونی بکنی اینه که: بهش زمان بدی ⏳ معمولاً ۲۰ دقیقه زمان مناسبیه اگه خودت اونی هستی که سکوت میکنی، بهتره تو زمانی که داری ریکاوری میشی فعالیت‌های آرامش‌بخش 🧘‍♀️انجام بدی و اصلا نشخوار 🚫🧠فکری نکنی.

وقتی تو این حالتن هر چقدر صحبت کنی فایده‌ای نداره چون متوجه حرف‌هات نمیشن‌. و نمیتونن مسئله پیش اومده رو حل کنن. 🛑 اما اغلب خانوم‌ها برعکسن 💃 یعنی ترجیح میدن حرف بزنن و میتونن گفت و گو💬 رو ادامه بدن‌. پس اگر پارتنرت سکوت میکنه به این دلیل نیست که بی‌تفاوته یا میخواد تو رو دور کنه، فقط مغزش 🧠💤دیگه کشش نداره.

فکر می‌کنی وقتی پارتنرت وسط دعوا ساکت میشه، دیگه براش مهم نیست؟ شاید دقیقاً برعکس باشه. 🤔💭 وقتی تو یه موقعیت تنش‌زا ضربان قلب از ۱۰۰ ضربه در دقیقه بالاتر میره، دیگه نه می‌شنویم نه میتونیم منطقی🚫🧠 فکر کنیم. طبق مشاهدات گاتمن، اغلب مردها زودتر از زن‌ها به این مرحله میرسن و نمیتونن فشار گفت و گو رو تحمل کنن پس ساکت میشن، تو‌ خودشون میرن.

پس اگه پارتنرت لحظه‌ای که ناراحتی به جای همدلی بهت راهکار میده 💭 میتونی مستقیم بهش بگی: - الان به راهکار نیازی ندارم، فقط پیشم باش 🫂 یا هر کار دیگه‌ای که اون لحظه دوست داری برات انجام بده 💕

البته همه مردها هم اینجوری نیستن و لزوما هم به جنسیت ربطی نداره، اما اگه تو مردهای زیادی اینو دیدین، بی‌دلیل نیست. مردها بیشتر تمایل دارن مسئله🔧🧩 رو حل کنن تا همدلی نشون بدن. وقتی خسته‌ای یا ناراحت، مردها بیشتر تمایل دارن که کمکت کنن مسئله رو حل🛠️💡 کنی. اگه دقت کرده باشین، بیشتر مردها تو بچگی شنیدن که: مرد که گریه 🚫😭‌ نمیکنه! همین باعث میشه بیشترشون یاد نگیرن احساساتشونو بشناسن یا بیانش کنن. 🧠🔒

شاید این فکر به ذهنتون اومده باشه که چرا همسرت تو لحظه‌های حساس همدلی بلد نیست! مثلا یه روز خسته اومدی خونه از سرکار و میگی: -خیلی خسته‌ام، رئیسم امروز سر یه چیز الکی داد و بیداد راه انداخت! 😫🏢 معمولاً انتظارت اینه که پارتنرت همدلی کنه ولی به جاش اینو میشنوی: -خب چرا جوابشو ندادی؟ یا مثلا ناخونت میشکنه و بهش نشون میدی که ناخونم 💅 شکسته ولی میگه: -حواست نبود؟ زودتر وقت بگیر برو ترمیمش کن.

داستان نیمه گمشده 🌌 بعضی جاها پا رو حتی فراتر میذاره و میگه: هیچی نمیتونه دو تا روح که برای هم ساخته شدن رو جدا کنه 🧩 پس حتی اگه جدا شدین باز هم سر راه هم قرار میگیرین و باز میرین با هم. بعضی زوج‌ها ممکنه دوباره به هم برگردن 🔄 اما به این دلیل که میدونن دفعه قبلی چرا نتونستن ادامه بدن 💔 و مسئولیت رفتارشون رو قبول کردن 🤝 و مهم‌تر از همه مشتاقن تغییر بدن نه چون تو سرنوشت هم بودن پس نیمه گمشده و ساخته شدن برای هم بیشتر یه قصه رومانتیک جذابه ❤️📖.

رابطه خوب ساختنیه، پیدا کردنی نیست 🛠️. نتیجه بارها و بارها اختلاف، حل مسئله و انتخابه 🔄. اگه اینو باور کنیم که یه نفر فقط مختص من ساخته شده، تو دام میفتیم! 🚫🪤 چون ممکنه حتی اشتباه‌های خودمونو به این ربط بدیم که: آدم من نبود. مثلا من میفهمم که تو رابطه بیش از حد شکاکم ، ولی اینو ربطش میدم به اینکه آدم من نبود، در نتیجه همیشه منتظر اون آدم خاص میمونم ⏳❤️.

یه جا این داستان خطرناک⚠️ میشه : روابطی که برای ما حس آشنایی ایجاد میکنن لزوما روابط سالمی نیستن! 🚫 ممکنه پر از تلاطم، وابستگی، جدایی‌های مکرر و حسادت ناسالم باشن.

نیمه گمشده ✨ افلاطون یه روز یه قصه نوشت: آدم‌ها روزی موجودات کامل و یکپارچه‌ای بودن بعد به دو نیم تقسیم شدن و از اون روز به بعد هر کدوم دنبال نیمه گمشده خودشون میگردن. 🧩💔 یه روز تو نیمه خودتو میبینی و جاذبه شدیدی حس میکنی که نمیتونی وصفش کنی. انگار از قبل این آدمو میشناختی. ✨👀

تا حالا به نیمه گمشده فکر کردین؟ به نظرتون واقعیه؟ چرا ما دنبال نیمه گمشده میگردیم؟

فرصت تجربه‌های جدید: 🌱 مثلاً فرض کنیم یه نفر همیشه تو رابطه‌هایی بوده که مجبور بوده از خودش بزنه تا رابطه رو نگه داره . حالا اگر رابطه‌ای سر راهش قرار بگیره که خلاف این باشه چی؟ به نظرتون ممکنه دیدش فرق کنه؟ 🤔 بله فرق میکنه ✨. کافیه ثابت بشه قرار نیست همیشه همون اتفاق بیفته. پس خوبه که به خودمون فرصت تجربه‌های سالمو بدیم.

راه‌حل چیه؟ یه راهش آگاهی به این الگوهاست. اگر من بدونم که چرا این اتفاق می‌افته و در اصل بهش آگاه شدم، می‌تونم انتخاب متفاوتی🔄 کنم. نباید این انتظار رو داشته باشیم که مشکلات کاملاً ناپدید شن. اما می‌تونیم مدیریتشون🛠️ کنیم.

اما واقعیت اینه که آدم‌های شبیه پدر و مادر‌مون هیچ وقت نیازهای ما رو برآورده نمی‌کنن و قرار نیست جواب بده. اما به این عادت داریم و آشنا‌تره پس حتی با اینکه دردناکه باز هم دنبال این میریم تا آدم واقعا مناسب. ❤️‍🩹👣

تا حالا این جمله رو به خودتون گفتین که: چقدر شبیه بابام، مامانم بود؟ 👨‍👩‍👧‍👦 فکر غلطی نیست، واقعا شبیه‌ن. صد در صد نه اما فضایی🏠💭 که ایجاد می‌کنن بسیار شبیه فضای بچگی‌مون‌ه. گاهی ما ناخودآگاه همون رفتارهایی که با والدین‌مون داشتیم تو بزرگسالی تکرار می‌کنیم به امید اینکه این بار نتیجه فرق کنه. 🔄🌱

چرا جذب آدم درست نمیشم؟ 🤔 گاهی واسمون سواله چرا همه روابط یه شکلن ته همش یه چیز میشه و کسایی که میان سمتمون شبیه همن 🔄 مثلا همیشه احساس بی‌ارزشی میکنیم، یا همیشه طرف سرد و دست‌نیافتنیه یا برعکس خیلی وابسته‌اس 🧩

کدوم افراد بیشتر دچار وابستگی ناسالم میشن؟ افرادی که دلبستگی ناایمن دارن: اضطرابی-اجتنابی، اجتنابی، اضطرابی. 🧠 قبلا درباره‌اش صحبت کردیم میتونین از اینجا بخونین. 📖

اما وابستگی از کجا ناسالم میشه؟ 🤔 وابسته بودن هیچ اشکالی نداره اما اگه دچار هم‌وابستگی بشی مشکل‌سازه. ⚠️ یعنی تو رابطه حل بشی، ندونی کی هستی، چی میخوای، چه فکری داری. بعضیامون تو رابطه حل میشیم چون شریک زندگی میشه تنها منبع عزت نفس و امنیت عاطفی. ❤️‍🩹 اینجا دیگه تموم شدن رابطه فقط پایان یک رابطه نیست، کل احساس ارزشمندی و هویت فرد هم از دست میره. 📉🚫

تو کامنت‌ها پرسیدین که چرا ما وابسته میشیم؟ چطور ایجاد میشه که خودمونو فراموش می‌کنیم؟💭 یه جنبه ماجرا اینه که همه ما وارد رابطه عاطفی میشیم چون نیاز به عشق و تعلق❤️🤝 خاطر داریم. همچنین نیاز داریم بدون اینکه فردیت خودمونو از دست بدیم یک تکیه‌گاه عاطفی داشته باشیم. پس وارد رابطه عاطفی میشیم و تا حدی همیشه وابستگی🔄 هست. یعنی وابسته بودن به یار اتفاق می‌افته کاملا طبیعی و اجتناب‌ناپذیره اصلا یک نیاز روانیه🧠✨. بخشی از رشد شخصیتی🌱📈 ما تو رابطه عاطفی اتفاق می‌افته.

توی فرهنگ ما وابستگی یه ارزش حساب میشه . اونو با عشق اشتباه میگیریم یا فکر میکنیم که ضمانت حفظ خانواده به این وابستگیهاست. نظر شما چیه؟! در بخش کامنت بنویس برامون .