🔆🔳 توحید و سنت🔳🔆

❇️ از سنت‌های روز جمعه ... ◽️ غسل کردن 🌺 صلوات بسیار فرستادن بر رسول الله صلی الله علیه و سلم 🌺 ◽️ پوشیدن لباس پاک و تمیز ◽️ عطر زدن ◽️ آراستن(چیدن ناخن) ( کوتاه کردن سبیل) ◽️ مسواک زدن ◽️ تلاوت و خواندن سوره کهف ◽️ زود رفتن برای نماز جمعه ◽️ پیاده رفتن به مسجد ◽️خواندن چهار رکعت سنت قبل از نماز و دو یا چهار رکعت بعداز نماز جمعه ◽️ نزدیک شدن به امام ◽️ گوش دادن به خطبه ◽️ عبور نکردن جلوی نمازگذار (مهم) https://t.me/kalame_olamaa

🍀دلایل بر نبوت رسول الله صلی الله علیه و سلم🍀 ✍️امام ابن قیم (رحمه الله) می‌گوید: 🔰«اگر در این سخن الله متعال تأمل کنی که می‌گوید: ﴿إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ۝ فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ ۝ لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ﴾ [واقعه: ۷۷-۷۹]، این آیه را از آشکارترین دلایل بر پیامبریِ پیامبر (صلی الله علیه و سلم)، نازل شدنِ این قرآن از نزد خدا، و پاک بودنِ روحی (فرشته‌ای) که آن را آورده است می‌یابی؛ روحی که ارواحِ خبیث و پلید را راهی به سوی او نیست. همچنین این آیه را همتای این سخن الله می‌یابی که می‌گوید: ﴿وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ ۝ وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ﴾ [شعراء: ۲۱۰-۲۱۱]. و آن را به زیباترین شکل دلالت‌کننده بر این می‌یابی که: مصحف را جز فردِ پاکیزه (طاهر) لمس نمی‌کند. و نیز آن را به لطیف‌ترین شکل دلالت‌کننده بر این می‌یابی که: شیرینی و طعمِ قرآن را درنمی‌یابد مگر کسی که به آن ایمان آورده و بدان عمل کرده است؛ همان‌گونه که بخاری از این آیه فهمید و در «صحیح» خود در بابی تحت عنوان ﴿قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا﴾ [آل عمران: ۹۳] گفت: «لا يمسه» یعنی: طعم و سودِ آن را درنمی‌یابد مگر کسی که به قرآن ایمان آورده باشد، و حقِ حملِ آن را به جا نمی‌آورد مگر [شخصِ صاحبِ یقین]؛ به دلیل گفتار خدای متعال که می‌گوید: ﴿مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًا﴾ [جمعه: ۵]. و در زیرِ این آیه این معنا را نیز می‌یابی که: مفاهیمِ آن را درنمی‌یابد و چنان‌که شایسته است آن را نمی‌فهمد مگر دل‌های پاکیزه، و دل‌های ناپاک از فهمِ آن محروم و منصرف گشته‌اند. پس در این خویشاوندیِ نزدیک و پیوندِ برادری میان این معانی تأمل کن.» 📚— إعلام الموقعين عن رب العالمين — ابن القيم (۲/ ۳۹۸)📚 @kashfeshobahat

🌟تفسیر🌟 🔰الله متعال می‌گوید: ﴿الر ۚ كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ﴾ [ابراهیم: ۱]. در این سخن الله ﴿مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ﴾ تأمل کن؛ واژه‌ی «النور» (روشنایی) به صورت مفرد، و «الظلمات» (تاریکی‌ها) به صورت جمع آمده است. در این امر معنای بس بزرگی نهفته است: راه حق یکی است، اما راه‌های باطل بسیار و گوناگونند. حق همان چیزی است که وحی از سوی کتاب الله و سنت رسولش (صلی الله علیه و سلم) آورده است، اما باطل صورت‌ها، مکتب‌ها و هواوهوس‌های متعددی دارد؛ از همین رو الله متعال می‌گوید: ﴿وَأَنَّ هَٰذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ﴾ [انعام: ۱۵۳]. پس بر فرد مسلمان واجب است که تعدد آرا و فرقه‌ها را سبب سرگردانی نداند، بلکه به کتاب الله و سنت رسولش (صلی الله علیه و سلم) بازگردد و آن دو را بر پایه و فهمی که یاران پیامبر (صلی الله علیه و سلم) بر آن بودند درک کند. ملاک و معیار، کثرت پیروان یا فراوانی فرقه‌ها نیست، بلکه موافقت و همراهی با حق است. راه روشنایی و نور یکی است، و وظیفه‌ی ما این است که از الله استقامت و ثبات بر آن را بخواهیم و اینکه ما را از راه‌های تاریکی و گمراهی دور بدارد. @kashfeshobahat

این دنیا آماده است که عاشقان با آن ازدواج کنند... و هیچ‌کس با آن ازدواج نکرده، مگر اینکه در شب عروسی‌اش او را به قتل می‌رساند. پس بسیار مواظب باش و هرگز نگذار دنیا تو را ببلعد و شیطان بر تو مسلط شود و از این راهی که خداوند به تو نشان داده و تو بر نخستین نشانه‌هایش ایستاده‌ای، منحرف شوی! الشيخ عبد الله عزام -تقبله الله- ✓ @addorossamin ▎الدر الثمین

هیچ‌ چیزی همانند گفتن «لا حول ولا قوة إلا بالله» گره‌های بستهٔ کارها را نمی‌گشایدو اگر صاحب حاجت می‌دانست که در این کلمه چه اندازه یاری، توفیق و درستی کار است هرگز آن را ترک نمی‌کرد. امام مناوی رحمه‌ الله (فتح القدیر: ۳/۱۵)

🔰از ابوذر غفاری (رضی‌الله‌عنه) روایت شده است که گفت: 🌟«ای مردم! همانا من برای شما خیرخواهم و بر شما دلسوز و مهربانم... در تاریکیِ شب برای [رها شدن از] وحشتِ قبرها نماز بگذارید، و در دنیا روزه بگیرید برای [امان از] گرمای روز رستاخیز، و از بیمِ روزی دشوار صدقه بدهید... ای مردم! همانا من برای شما خیرخواهم و بر شما دلسوز و مهربانم.» 📚 [الزهد — نوشتهٔ امام احمد]📚 @kashfeshobahat

هنگام سخن گفتن با بعضی از اشخاص اینطوره که انگار باطری ایمان خودت رو به شارژ وصل کردی حتی گفتگوی عادی با آنها نیز بر ایمانت تاثیر مثبت میذارد چنین اشخاصی در جامعه از استثنائات هستند اینها صاحب قلب‌هایی هستند که در خلوتشان از الله میترسند و هنگام مواجه شدن با معاصی نگاهِ الله را با ارزش‌ترین نگاه‌ها پنداشتنه‌اند و از او تعالی ترسیده‌اند.

🍀زنان صالح امت اسلام🌾 🌿عایشه، همسر حافظ امام ابی الحجاج مِزّی (رحمهما الله) 🔰دامادش، حافظ ابن کثیر، در شرح حال او آورده است: ▪️«او به سبب کثرت عبادت، تلاوت و آموزش قرآن با فصاحت، بلاغت و ادای صحیحی که بسیاری از مردان از تجویدِ مانند آن عاجز بودند، در میان زنانِ زمانهٔ خود بی‌نظیر بود... زنانِ بی‌شماری نزد او قرآن آموختند و از نیکی، دین‌داری، زهدش در دنیا و بی‌رغبتی‌اش به آن بهره بردند. و شیخ [المزّی] با او نیک‌رفتار و فرمان‌بردار بود و به دلیل محبتی که به او داشت، تقریباً هرگز با او مخالفت نمی‌کرد.» 📚[البداية والنهاية]📚 ✍️داود شریفی

خداوند همواره در دعا برای تو نیکی به بار آورده است 🤲🏼 چه زیباست این سخنِ صدیق (رضی الله عنه) و چه عمیق است یقین و شناختی که از خداوند در آن نهفته است! در غزوه تبوک، هنگامی که تنگی و عطش بر مسلمانان شدت گرفت، به پیامبر (ص) گفت: «ای رسول خدا، خداوند همواره در دعا برای تو نیکی به بار آورده و خیری عادت داده است، پس برای ما دست به دعا بردار.» یا الله! این یک کلام و توسلِ ساده و گذرا نیست، بلکه گواهی بر تاریخی طولانی از اجابت‌ها و حافظه‌ای سرشار از سرچشمه‌های احسان الهی است؛ گویا ابوبکر می‌گوید: ای رسول خدا، ما پروردگارت را جز در کرامت و بخشش نسبت به دعایت نیافتیم و هیچ درگاهی را ندیدیم که زده باشی مگر آنکه گشوده شد. و این دقیقاً همان معنایی است که زکریای پیامبر (علیه السلام) بدان زبان گشود، آن‌گاه که گفت: ﴿وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا﴾؛ یعنی: پروردگارا، هیچ‌گاه تو را نخواندم که با ردّ دعایم محروم و بدبخت شوم، و بر درگاهت نایستادم مگر آنکه مرا با اجابت گرامی داشتی. و چه مقدمهٔ والایی است پیش از آغازِ دعا! چرا که سخن را با خواستهٔ خود آغاز نکرد، بلکه پیش از آن، احسان‌های گذشته را یادآور شد تا با آن، فضل و بخششِ بیشتری را فرو باراند. این معنای شکوهمندی است که بنده باید هر زمان که دست‌هایش را به سوی آسمان برمی‌دارد، همراه خود داشته باشد؛ زیرا از بزرگ‌ترین چیزهایی که امید را نیرو می‌بخشد این است که برگ‌های احسانِ گذشته را بپیماید و جاها و لحظاتی را به یاد آورد که الله او را با اجابت گرامی داشته است، پس با دلش پیش از زبانش بگوید: پروردگارم مرا در دعا به خیر و نیکی عادت داده است، پس امروز نیز اميدم را ناامید نخواهد ساخت. و روایت شده است که مردی نزد بخشنده ای (کریمی) آمد و نیازی خواست و در معرفی خود گفت: من همان کسی هستم که در فلان روز و فلان هنگام به او نیکی کردی. آن کریم لبخند زد و گفت: خوش آمدی ای کسی که با بخششِ خودمان به ما متوسل می‌شوی! و سپس نیازش را برآورده ساخت. کسی که با نعمت‌های گذشتهٔ خدا زندگی کند، به او گمانِ نیک می‌برد، و کسی که پیشینه‌ی فضلِ او را یاد آورد، یقینش به تمام و کمالِ کرمش افزون می‌شود؛ چرا که کریم آنچه را از فضلش عادت داده، از بنده‌اش قطع نمی‌کند. ▪️و تو ای برادر ایمانی من: خداوند تو را به زیبایی و نیکی عادت داده است، پس آینده را بر آنچه گذشته است قیاس کن... پس هرگاه دست‌هایت را [به دعا] برداشتی، بگو: پروردگارا، تو مرا در دعا به خیر و نیکی عادت داده‌ای، پس امروز نیز مرا از زیباییِ آنچه عادت داده‌ای محروم مگردان. منقول @kashfeshobahat

🌷پند🌷 🔰درخت صنوبر در سی سال به بار می‌نشیند، در حالی که درخت کدو (کدوکدو) ظرف دو هفته بالا می‌رود؛ پس به صنوبر می‌گوید: «راهی را که تو در سی سال پیمودی، من در دو هفته پیمودم، و به من هم می‌گویند درخت و به تو هم می‌گویند درخت!» صنوبر گفت: «شتاب مکن و صبر کن تا بادهای پاییز بوزند؛ اگر در برابر آن‌ها استوار ماندی، آن‌گاه فخرفروشی‌ات کامل خواهد بود.» 📚بدائع الفوائد (طبعة عطاءات العلم)(۳/ ۱۲۲۲)📚 @kashfeshobahat

🔴محبت به الله در قلب مؤمن بوده و هست🔴 ✍️امام ابن قیم رحمه الله می گوید: 🔰«هیچ مؤمنی نیست مگر آنکه در قلبش محبتی به الله متعال، آرامشی با یاد او، بهره‌مندی و لذتی از شناختش، شادمانی و سروری از ذکر او، شوقی به دیدارش و انسی به قرب و نزدیکی او وجود دارد؛ اگرچه به سبب مشغول بودنِ دلش به غیرِ او و روی گرداندنش به آنچه بدان سرگرم گشته، آن را احساس نکند؛ چرا که "وجود داشتنِ یک چیز" غیر از "احساس و درک کردنِ آن" است. و توان، ضعف، فزونی و کاستیِ این احساس، به اندازهٔ توان، ضعف، فزونی و کاستیِ ایمان است.» 📚إغاثة اللهفان — نوشتهٔ امام ابن قیم (۲/ ۹۴۸)📚 @kashfeshobahat

🌟مفهوم طاعت از حاکم نزد سلف🌟 🔰از امیرالمؤمنین عمر بن خطاب (رضی الله عنه) روایت شده است که گفت: ❇️«بشنو و اطاعت کن، حتی اگر بندهٔ حبشیِ بینی‌بریده‌ای بر تو فرمانروا ساختند؛ اگر به تو زیان رساند، شکیبایی کن، و اگر تو را محروم ساخت، شکیبایی کن، و اگر خواهان امری شد که به دینت کاستی و آسیب می‌زند، بگو: «خونم فدای دینم».» 📚• مصنف ابن ابی شیبة📚 @kashfeshobahat

🔴تذکر🔴 🔰خوشا به حال کسی که غمِ دین را بر دوش بکشد، چنان‌که گویی تنها کسی است که بدان مکلف شده و نگهبانی از آن به او سپرده شده است؛ 🌟خوشا به حال کسی که شریعتِ خدا را پیش از دیگران، در جان و خانواده‌ی خویش برپا داشت. @kashfeshobahat

#درس_عقیده ▫️سوال: حکم کسی که در حالت عصبانیت فحش و‌ ناسزا به خداوند و ‌پیامبر و‌ قرآن بدهد ولی منکر وجود خداوند نباشد چیست؟ ▪️جواب: به زبان فارسی 🎙️ماموستا سواره حیاتی [ أصُولُ السُّنَّة ] : https://t.me/soroush_pourdadash

🌐سیرت صحابه رضی الله عنهم🌐 🔰عمرو_بن_ثابت (اصیرم) صحابه‌ای که وارد بهشت شد در حالی که حتی یک بار هم برای خدا سجده نکرده بود؟! 🔰دایی او حذیفة بن یمان (رضی الله عنهما) بود... هنگامی که سعد بن معاذ (رضی الله عنه) مسلمان شد، تمام قبیله‌اش نیز اسلام آوردند؛ به جز عمرو اصیرم. او از قبیله بنی عبدالاشهل (از اوس) بود و وقتی قومش مسلمان شدند، از پذیرش اسلام خودداری می‌کرد و به دعوت آنان توجهی نداشت و به آن‌ها می‌گفت: «اگر می‌دانستم آنچه می‌گویید حق است، از آن عقب نمی‌ماندم.» این عبارتِ او نشان می‌داد که در جستجوی حقیقت است. او پیش از مسلمان شدنش، به سخنان رسول خدا (صلی الله علیه و سلم) گوش می‌داد تا اینکه سینه‌اش برای پذیرش اسلام گشاده شد، اما ایمانش هنوز کامل نشده بود... آنچه مانع اسلام آوردن او می‌شد این بود که پولی از راه ربا طلبکار بود و خوش نداشت پیش از گرفتنِ آن مسلمان شود. تا اینکه نبرد اُحد فرا رسید؛ خداوند نور اسلام را در قلبش افکند. او آمد تا از پسرعموها و قومش سراغ بگیرد. به او گفتند: «آنان همراه پیامبر (ص) برای جنگ با مشرکان در احد بیرون رفته‌اند.» پس او نیز برای جهاد و جنگ در صفوف مؤمنان خارج شد. هنگامی که برخی از مسلمانان او را دیدند، تعجب کردند و از او پرسیدند. او به آنان گفت: «من به خدا و رسولش ایمان آوردم و مسلمان شدم.» او پیوسته با مشرکان می‌جنگید تا اینکه آسیب دید و مجروح شد و به شهادت رسید. هنگامی که ماجرای او را برای پیامبر (ص) بازگو کردند، فرمودند: «او از اهل بهشت است.» تمام سابقه و تاریخ او در اسلام تقریباً نیم روز بود و به یک روزِ کامل هم نرسید، و حتی یک نماز هم نخواند؛ اما آن، یک لحظه ایمان و صداقت بود که او را از اردوگاه شرک به اردوگاه ایمان، و از آتش دوزخ به بهشتی که وسعت آن به اندازه‌ی آسمان‌ها و زمین است منتقل کرد. رضی الله عنه و ارضاه. منابع📚 السیرة النبویة — ابن هشام؛ الطبقات الکبری — ابن سعد أنساب الأشراف — بلاذری؛ تاریخ دمشق — ابن عساکر @kashfeshobahat

🌟نصیحت 🌟 🔰مبادا کسی شکایت تو را پیش الله ببرد! چرا که هیچ سخنِ آزاردهنده، هیچ رفتارِ سخت و بی‌رحمانه، و هیچ شکستنِ دل و احساساتِ یک مسلمان نیست مگر آنکه در نزد خداوندِ والامقام و بزرگ، ثبت و محفوظ است. پس بکوش تا الله متعال را در حالی ملاقات کنی که هیچ‌کس حق و طلبی بر گردنت نداشته باشد، در دلِ هیچ‌کس زخمی از جانب تو نباشد، و در دعایِ بدِ (نفرینِ) هیچ‌کس، سهمی نداشته باشی. @kashfeshobahat

سؤال: آیا شرکِ طاعت، صرفاً با انجام عمل محقق می‌شود یا با حلال دانستن آن؟ پاسخ: اما شرک در طاعت، صرفاً با انجام عمل، یعنی اطاعت، محقق می‌شود و در آن، به اعتقاد یا حلال دانستن آن نگاه نمی‌شود. الله تعالی می‌فرماید: ﴿وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ﴾ «و اگر از آنان اطاعت کنید، قطعاً مشرک خواهید بود.» و الله تعالی می‌فرماید: ﴿إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَىٰ أَدْبَارِهِم مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى ۙ الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَىٰ لَهُمْ ۝ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ﴾ «همانا کسانی که پس از آنکه هدایت برایشان روشن شد، به پشت بازگشتند(یعنی مرتد شدند)، شیطان آنان را فریب داد و به آرزوهای باطل گرفتارشان کرد. این بدان سبب است که به کسانی که آنچه الله نازل کرده را ناخوش داشتند، گفتند: «ما در برخی از امور از شما اطاعت خواهیم کرد.»» و الله تعالی می‌فرماید: ﴿اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ﴾ «آنان دانشمندان و راهبان خود را به جای الله، پروردگارانی گرفتند.» و پیامبر ﷺ این آیه را به اطاعت از آنان در حلال کردن حرام و حرام کردن حلال تفسیر کرده است. اما پیوند دادن شرک در طاعت تنها به اعتقاد یا حلال دانستن، روش مرجئه و جهمیه است. شیخ علی الخضیر حفظه الله و فک الله اسره [ أصُولُ السُّنَّة ] : https://t.me/soroush_pourdadash

🌐تفسیر آیه🌐 🌿 در گفتار خدای متعال: «تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ» 🔰«و گفته شده است: خداوند او را با کنیه‌اش یاد کرد نه با نامش، زیرا در نام او (عبدالعُزّى) بندگی و پرستش بت وجود داشت، و نیز در کنیه‌اش (ابولهب / پدر آتش) آگاهی‌بخشی و هشداری است به حال و روز او در آخرت؛ چنان‌که گفته می‌شود: هر کسی را از نامش بهره‌ای است.» ✍️📚شیخ‌الاسلام ابن تیمیّه — *تفسیر سورة المسد، ص ۵۵*📚 @kashfeshobahat

❇️ مو سفید کردن در اسلام https://t.me/kalame_olamaa

❇️تربیت عقیدتی فرزندان❇️ 🔰از بزرگ‌ترین خدمت‌هایی که امروز می‌توان به امت ارائه داد، تربیت فرزندان بر پایه توحید و عقیده درست است؛ چرا که این، همان پایه‌ای است که امت‌ها بر آن بنا می‌شوند. اگر کودک با شناخت پروردگارش، بزرگداشت او، خالص‌کردن عبادت برای وی و تمسک به حق پرورش یابد، در برابر شبهات و شهوات، استوار و ثابت‌قدم بزرگ می‌شود؛ فتنه‌ها او را متزلزل نمی‌سازد و هوس‌ها او را با خود نمی‌برد. و همراه با عقیده، فرزندانت را بر بلندهمتی، دوست‌داشتن دانش، مسئولیت‌پذیری و شجاعت در گفتن حق تربیت کن، تا دارای شخصیتی تأثیرگذار باشند نه تأثیرپذیر؛ رهبری کنند، نه آنکه رهرو و پیرو باشند. پس اصلاح امت از خانه‌ای آغاز می‌شود که فرزندانش را بر توحیدِ درست، ایمان راسخ و همت والا پرورش می‌دهد؛ زیرا اینان مردان فردا هستند که الله متعال امت را به دست آنان اصلاح می‌گرداند. ✍️داود شریفی @dawudsharifi