الكتاب طريقي

Yaşlandıkça, Hz. Musa (AS)'ın neden "Ve yessir li emri" dediğini nihayet anlıyorum... "İşimi bana kolaylaştır." Çünkü vallahi, bunu tek başımıza yapamayız. Her adımda, her nefeste O'nun yardımına ihtiyacımız var.

Hüzün seni geçmişe hapseder, kaygı ise seni geleceğe savurur. Oysa ikisi de, gerçekten sahip olduğun tek zamanı, yani bugünü senden çalar. Kul, yalnızca içinde bulunduğu anla yükümlüdür. Çünkü sorumluluğun da, gücün de bulunduğu yer sadece şimdiki zamandır. Bunun dışındaki her şey ya geride kalmış ve Allah’a bırakılmıştır ya da henüz gelmemiştir ve O’nun elindedir. Kim geçmişi, bugünü ve geleceği aynı anda yüreğinde taşımaya kalkarsa, kendisine hiç kimsenin yüklemediği bir yükü omuzlamış olur.

"Bana her ne gönderdiysen hiç şüphesiz ben ona derinden muhtacım.." İnanan bir insan bilir ki Allah ona ne bahşettiyse onu ne ile meşgul ettiyse onun tam olarak ona ve ondan kazanacağı nasihate ihtiyacı vardır. Hüznümüzü gidermek ve yolumuzu şaşırmamak için bize kur an ı bir rehber ve namazı göz aydınlığı olarak seçip vermesi gibi.. Henüz dünyanın musibet ve imtihanlarını bilmeden cennet ve cehhenem mahkemesini kurduğu gibi.. O halde O nun ( Allah ın) hükmüne güven ,ve sana verdiği her şeye Musa aleyhiselam gibi muhtaç olduğunu ve senin için en doğru karar olduğunu bil. Şüphesiz ki Allah Musa yı teslimiyetinden ve sabrından dolayı zayi etmedi.

"إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبࣲ سَلِيمࣲ" “Allah’a arınmış bir kalp ile gelen başka.” [Şuara:89] "Bu ne azîm bir ayettir. Sanki Allah, üzerinden günlük olarak kendini kanıtlama yükünü kaldırıyor; seni kıyaslamaların acımasızlığından, makam yarışından ve sosyal rollerin takıntısından özgür kılıyor. Allah, sana ne öz geçmişini sorar ne de insanların zihinlerindeki imajını. O’nun sorduğu tek bir soru var ki, dünya sorularının hiçbirine benzemez: 'Sen hangi kalple geldin?' Allah’ım! Senden, dünya hayatını kendisiyle yaşayacağımız ve huzuruna onunla döneceğimiz, daima ve ebediyen selim bir kalp dileriz."

Esselamünaleyküm ve rahmetullahi ve berekatu,kardeşlerim zor bir dönemden ve imtihandan geçiyorum dualarınıza talibim bir müslüman tanımadığı başka bir müslüman kardeşi için etmiş olduğu dua makbuldur umudu taşıyoruz.Dualarınızı eksik etmeyim esselamünaleyküm ve rahmetullah..

|| “Denilmiştir ki: ‘Bu zaman, susma, evlere çekillme ve ölünceye kadar elindeki rızka razı olma zamanıdır..

وَاَعْلَمُوا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا ف۪ٓي اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُۚ Şunu bilin ki Allah, gönlünüzdekileri (kalbinizden geçenleri) bilir; o yüzden O’ndan sakının.

‏"ومهما كنتُ في خيرٍ فإني لما أنزلتَ إليّ من خيرٍ فقيرُ" "Ne kadar hayr içinde olursam olayım, Senin bana indireceğin her hayra yine de muhtacım."

Kendini yorgun ve kimsesiz hissettiğinde Miraç gecesini hatırla; en büyük tesellinin, en derin yalnızlıktan sonra geldiğini... Sonra Taif’i düşün; ayakları kanayan bir Peygamber’in ﷺ, taşlanmasına rağmen kalbindeki merhameti düşürmeyişini. "Rabbin seni terk etmedi..." (Duhâ, 3) Sesini kimse duymasa da, kalbinin atışını ve o sızıyı duyan biri var. O’nun rızasıyla gelen bir "İnşirâh", dünyadaki tüm yorgunlukları bir anda unutturmaya yetecektir...

Dua eden kişi, kalbinde henüz dile getiremediği ihtiyaçlar olduğunu hissedebilir veya içinde kopan fırtınaları ifade etmekte zorlanabilir. Bazen kederin ağırlığı ve zihnin dağınıklığı yüzünden kelimeler elinden kaçıp gider. Bazen de önemini fark edemediği bazı meseleleri duasına eklemeyi unuttuğundan endişe eder. Böyle bir durumda İbrahim aleyhisselam’ın şu duasına sarılmak gerekir: {رَبَّنَٓا اِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِ وَمَا نُعْلِنُۜ وَمَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ فِي الْاَرْضِ وَلَا فِي السَّمَٓاءِ} {Rabbimiz! Şüphesiz ki sen, gizlediğimizi de açığa vurduğumuzu da bilirsin. Ne yerde ne gökte hiçbir şey Allah’a kapalı/gizli kalmaz.} Sen bizi, bizim kendimizi bildiğimizden daha iyi bilirsin. Gerek bildiğimiz gerekse farkında olmadığımız tüm işlerimizde, Senin ilminin ve rahmetinin gereği olan kolaylığı bize lutfet.

"Herkes derin uykusuna dalmışken, ben umut libasına büründüm. Gönlümdeki dertleri Mevlâ’ma arz ederek geceyi uyanık geçirdim. Dedim ki: Ey her türlü musibette ve kederde tek umudum, Zararı ve sıkıntıyı gidermesi için kapısına dayandığım yegâne dayanağım! Sana, senin zaten bildiğin öyle hallerimi şikayet ediyorum ki; Onları taşımaya ne sabrım yetti, ne de takatim kaldı. Zillet (ve tevazu) içinde ellerimi sana uzattım, senden istiyorum, Ey kendisine el açılanların en hayırlısı! Ey Rabbim, bu elleri boş ve hüsranla geri çevirme, Zira senin cömertlik deryan, kapına gelen herkesin susuzluğunu dindirir."

"وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِه۪ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ" "Allah, emrinde gâliptir. Fakat insanların çoğu bilmezler." (Yûsuf, 21) "Yani, bir şey murad ettiğinde geri çevrilemez, engellenemez ve karşı gelinemez. Bilakis her şey üzerinde galip ve hakim olan O'dur. ...Dilediğini rahatlıkla yapandır. "Fakat insanların çoğu (bunu) bilmezler." Yani, Allah'ın yaratıklarındaki hikmetlerini, dilediğine lütufta bulunmasını anlamazlar." [İbn Kesîr] Bizler de deriz ki: Kulunu başkalarının insafına bırakmayan, kendisine tam bir teslimiyetle yöneldiğimiz, yalnızca kendisinden umduğumuz; emri gâlip geldiğinde yaratılmışların çoğunun idrak edemediği hikmetleriyle tasarrufta bulunan Allah'a عذ وجل yüzünün celâline, kudret ve hâkimiyetinin azametine lâyık şekilde hamd olsun.

Bana ne tavsiye edersin? Kaybettiklerine üzülme, çünkü keder, hüznü ve Allah hakkında kötü zanda bulunmayı doğurur. Senin basiretin kısıtlıdır, şu an yaşadığın an dışında elinde olan hiçbir şey yoktur. Belki de geçmişte yaşanan yanlış bir seçim, sahibinden daha büyük bir belayı uzaklaştırmıştır. Şeytanın seni geçmişinle zincirlemesine izin verme. Çünkü insan, düşüncelerin ve duyguların ürünüdür. Geçmişin tutsağı olanın ne bir bugünü, ne bir kalbi, ne de işleri tartıp biçeceği bir aklı vardır. Kaybettiklerin seni terbiye etmek ve sana öğretmek içindir, seni zincirlemek ve sana acı vermek için değil. Allah geniş rahmet sahibidir. O'na nefsinden çıkan en güzel şeylerle dua et.

Asıl gaye Allah azze ve celle’nin hudutlarını korumak ve O’nun rızasını kazanmak olmalıdır. Evlilik ‘her şey’ değildir. Evlilik, hayatın mutlak maksadı da değildir. Eğer onu hayâtındaki en büyük maksat ve gaye kılarsan, öncesinde de sonrasında da mutsuz bir hayât yaşarsın. Fakat kim Rabb’ini ve takvâyı ilk ve en yüce gayesi kılarsa, kuşkusuz Allah ona dünyâda da âhirette de kâfi gelir.

Vallahi arşın titremesine, dağın taşın dile gelmesine az kaldı. Bunca zulüm, bunca mücadele ve bunca hareketsizlik dağı taşı aleyhimize şahitlik için dile getirecek..

Onlar aç köpekler gibi dört bir yandan saldıracaklar, belde belde, köy köy yeryüzünde bir tek müslüman bile kalmayana kadar saldıracaklar, ve Allah yeryüzünde bir tek müslüman bile kaldığı sürece sabrı verecek zaferi daha büyük kılacak. Ya biz,bir saf mı tutuyoruz, yoksa safın kendisi miyiz ? Kanlarıyla, canlarıyla konuşan müslümanlar ile caizliğe, keyfi helale fetva arayan müslümanlar, saf nerde biz neredeyiz..?