تاملات نابهنگام/ کمیل سوهانی

فایل سخنرانی سید محمد بهشتی درباره مساله آب در ایران به بهانه اکران فیلم مادر‌کشی اثر کمیل سوهانی ۲۳ شهریور ماه پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری @seyedmohammadbeheshti

💠 گفتارهای جنگ و وطن 🔻 گفتار هفتم؛ 🔹 «جنگ؛ آیینه هویت» ♦️ کمیل سوهانی 🔸خیلی‌ها این مطالبه را دارند که چرا ما در این جنگ دیوانه‌وار نمی‌جنگیم؟ جنگ عرصه‌ای‌ست برای ظهور و بروز مفاهیم عمیق و بنیادینی که ملت‌ها از دل تاریخ با خودشان حمل می‌کنند. جنگ مثل آیینه‌ای می‌ماند که در آن می‌توانیم هویت، اصالت و شرافت خود را ببینیم. ➕ @esharat_57 👈پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی در فضای مجازی: [بله] | [ایتا] | [تلگرام] | [اینستاگرام] 🌐 [سایت پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی]

🔰کمیل سوهانی، مستندساز، در تحلیلی جامع از مفهوم استعمار، این پدیده را به معنای بهره‌کشی یک کشور از منابع کشور دیگر و دارای انواع مختلف معرفی می‌کند. 🔸 سوهانی با انتقاد شدید از اقدامات رژیم اشغالگر قدس، اظهار می‌دارد که این رفتارها تجسمی از یک تاریخ طولانی استعمار در عصر جدید است. او امیدوار است که با مقاومت مردم فلسطین، به زودی شاهد نابودی اسرائیل باشیم. سوهانی بر این باور است که با از بین رفتن اسرائیل، واژه استعمار نیز از ادبیات جهانی حذف خواهد شد و جهان به مکانی بهتر برای زندگی تبدیل می‌شود. 🔹 او همچنین بر نقش کلیدی مستندسازان در تحقیق و روایت ریشه‌های مفاهیم پیچیده زمانه تأکید کرده و افزود که هدف این تلاش‌ها، آگاهی بخشی به مخاطبان درباره فجایعی است که در حال وقوع است. #دریچه #خبر_مستند #مستند #صهیونیسم #غزه #جنایات_جنگی #استعمار #فلسطین #نابودی_اسرائیل #مستندسازی #حقوق_بشر #مقاومت #تاریخ_استعمار #دنیای_بهتر لینک خبر: https://doctv.ir/news/436747 https://zil.ink/doctvirib @doctvirib

✍️. فرم مهم‌تر است یا محتوی؟! «این حجم از پرداختن به جزئیات مهم نیست، مهم آن است که چه حرفی می‌خواهیم بزنیم!» متاسفانه این جمله مُهلک را از دوستانی که مسیر رسانه و پیامرسانی را انتخاب کرده‌اند زیاد می‌شنوم. هلاکت رسانه‌ای از چنین نگاهی به رسانه حاصل می‌شود. آنچنان که می‌بینیم... زبانی الکن و ناتوان در رساندن پیام قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی* وَیسِّرْ لِی أَمْرِی* وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِی* یفْقَهُواْ قَوْلِی*  (موسی) گفت: «پروردگارا! سینه ام را برایم بگشا؛* و کارم را برایم آسان گردان؛* و گره از زبانم بگشای؛* تا سخن مرا به طور عمیق بفهمند.* #فرهنگ #فعالین_فرهنگی #اصفهان #موسسه_سار #کمیل_سوهانی #مستند #فرم #محتوی https://www.instagram.com/reel/DAofZV_ILeP/?igsh=NjZiM2M3MzIxNA==

✍️. تو تقصیری نداری! نمیفهمی! تو نمیفهمی گودی قتلگاه برای ما چه معنایی دارد! نمیدانی چقدر گودی قتلگاه برای ما جای آشنائیست. نمیدانی ما با یاد گودی قتلگاه دورهم جمع می‌شویم، گریه می‌کنیم‌، میخندیم، آرزو می‌کنیم، انرژی می‌گیریم، برمی‌خیزیم و فریاد می‌شویم... تو نمیدانی که خاک گودی قتلگاه برای ما چقدر برکت دارد، نمی‌دانی ما برای شفا گرفتن آن را مزمزه می‌کنیم، نمی‌دانی که بر آن نماز می‌خوانیم، می‌بوسیم و بر چشمانمان می‌کشیم. تو نمی‌دانی که ما با گودی قتلگاه تازه آغاز می‌شویم... @komailsohani https://www.instagram.com/reel/DAgHAxNIZ2B/?igsh=NjZiM2M3MzIxNA==

✍️. دنیای فرهنگ دنیای پیچیدگی‌ها ماه گذشته در اصفهان زیبا میهمان فعالین فرهنگی بودم و با ایشان از پیچیدگی‌های دنیای فرهنگ گفتم. #فرهنگ #فعالین_فرهنگی #اصفهان #موسسه_سار #کمیل_سوهانی #دکتر_مرتضی_فرهادی #سوهانک #جای_خالی #مستند https://www.instagram.com/reel/DAWXYdVoR5K/?igsh=NjZiM2M3MzIxNA==

️باغی رازآلود در نزدیکی سیرجان ♦ظاهرا داستان باغ سنگی سیرجان از یک خواب شروع شده است. خوابی که درویش‌خان اسفندیار پور دیده و از فردای آن شروع می‌کند به جمع کردن سنگ‌های سوراخ‌دار، سنگ‌های بزرگ و کوچکی که بیشترشان را در جریان گله‌داری‌اش از رودخانه‌ سوچ در فاصله یک تا هفت کیلومتری باغ پیدا می‌کرد. ♦درویش‌خان ۲۰۰ درخت خشکیده را در زمین کاشت و در طی سالیان از آن‌ها سنگ ‌رویاند. سنگ‌ها با سیم‌های تلگراف و تلفن از درخت‌ها آویزان شده‌اند. از درخت‌ها فقط سنگ آویزان نیستند گاهی چرخ دنده‌های فرسوده، لاستیک‌های سوراخ شده، انبارک نفت، قوطی حلبی و شناور کولر را هم از درخت‌ها آویزان می‌کرد. ♦درویش‌خان کر و لال بود. اینکه خوابش چه بود را دقیق نمی‌دانم اما این را می‌دانم که او مانند هر هنرمند اصیل دیگری با روح زمانه ملاقات کرده بود. او احتمالا در هجوم ناگهانی چرخ دنده و لاستیک و تلگراف و تلفن نوعی پایان رویش، طراوت و باروری دیده بود. ♦برخی معتقدند که باغ سنگی فقط اعتراض درویش‌خان بود به از دست دادن زمین‌هایش بعد از اصلاحات ارضی. اما به نظر می‌رسد هنر درویش‌خان بسیار فراتر از اعتراض به این اتفاق باشد. درویش‌خان در باغ سنگی کیفیتی دهشتناک از نفرین، نازایی و سترونی را به تصویر می‌کشد. همانند احساسات و مفاهیم وهم‌انگیزی که بسیاری از نقاشان و هنرمندان تجسمی از فروبستگی و اضطرار به تصویر می‌کشند. آنچنانکه مرتضی فرهادیِ مردم‌شناس، ضمن اشاره به اینکه این باغ بزرگترین "پیکره کلاژ" ایران است، برخی از درخت‌های خشکیده را "درخت پیکره"‌هایی می‌داند که از وجوه مختلف معانی عمیقی را فریاد می‌زنند. ازجمله درختی که عکسش را در کتاب موزه‌های بازیافته آورده (عکس ششم) و معتقد است این درخت به شکل جانوری چهارپا و بیشتر گوزن وار است که گویی گردن خود را تا جایی که می‌توانسته با عصبیت به عقب خم کرده و سر را به سوی آسمان بالا برده و انگار که از دردی وحشتناک به آسمان شکوه می‌کند. ♦بسیاری معتقدند چون درویش‌خان کر و لال بود، راز باغ سنگی بر همگان پوشیده است. اما حقیقت آن است که هر آنکس که با روح زمانه ملاقات کند از گفتن و شنیدن عاجز می‌شود و جز با زبان راز و هنر نمی‌تواند از آنچه دیده است با دیگری حکایت کند. @komailsohani https://www.instagram.com/p/C_V-Z1MIHD4/?igsh=NjZiM2M3MzIxNA== #سیرجان #کرمان #باغ_سنگی #کمیل_سوهانی #مرتضی_فرهادی #باغ_سنگی #درویش_خان_اسفندیار_پور

🔴شنبه ۸ صبح، شنبه ۸ شب ◀️دوستان عزیز لطفا به شنبه ساعت ۸ صبح فکر کنید. لحظه‌ای که تلویزیون نتیجه انتخابات را اعلام می‌کند و ما باید یکی از این دو نفر را به حکم صندوق رای به عنوان رئیس جمهور بپذیریم. ◀️ به این فکر کنیم که این حجم از سیاهی و بدبختی که هواداران دونفر در این روزها از به قدرت رسیدن دیگری تصویر می‌کند بعد از شنبه هشت صبح چه بلایی بر سر زندگی‌هامان می‌آورد؟ ⬅️ نه به قدرت رسیدن سعید جلیلی به معنای حکومت طالبان و از دست رفتن آزادی است و نه به قدرت رسیدن مسعود پزشکیان به معنای از دست رفتن امنیت ملی و تعطیل شدن دفاع موشکی و... از آن طرف هم این سطح از خوشبختی و نگاه آرمانی هریک از هواداران به حکومت نامزدشان نادرست است. ◀️ نه با سعید جلیلی زین پس همه امور بر اساس برنامه‌های کاملا دقیق پیش خواهد رفت و نه با مسعود پزشکیان حکومت مطلق کارشناسان و متخصصین برپا خواهد شد. ⬅️به شنبه هشت صبح فکر کنید و اینکه باید کنار هم زندگی کنیم. در جایی که نه آرمانشهر است و نه ویرانشهر، در همین ایران عزیز و دوست داشتنی خودمان با همین تاریخی که از سر گذرانده با همین ضعف‌ها و قوت‌ها با همین تهدیدها و فرصت‌ها باید زندگی کنیم. با ایرانی که باید با صبر و حوصله و خون دل خوردن بسازیمش. ⚫️به این فکر کنیم که شنبه هشت شب، شب اول محرم است و همه ما لباس‌های سیاه‌مان را پوشیده‌ایم تا به هیات‌ها و حسینیه‌ها برویم. همه ما قرار است در زیر یک خیمه برای حسین (علیه السلام) و برای مظلومیت حق و حقیقت گریه کنیم و از خدا بخواهیم که کمک کند تا همیشه سمت درست میدان نبرد حق و باطل بایستیم. در سمت حسین علیه السلام @komailsohani https://www.instagram.com/p/C8_UtIjIjq4/?igsh=NTc4MTIwNjQ2YQ==

✍️. این روزها: ⬅️ انتخابات به پایان رسیده و طرف‌های مختلف مشغول ارائه‌ی تحلیل‌های کمی و کیفی بسیار داغ از نتایج انتخابات هستند. انتخابات و صندوق رای یکی از اتفاقات مهم "مدینه"ای است که می‌خواهیم بسازیم و در آن زندگی کنیم و در همین راستا بررسی واقع‌بینانه‌ی نتایج انتخابات و تحلیل آن‌، اتفاق درست و مناسبی است که باید انجام شود و... ⬅️ در آمریکا کاملا هریس، معاون جـو بایدن، خواستار آتش‌بس در غ. ز. ه شده و همزمان آمریکا همراه با هزاران تن اسلحه‌ای که روزانه به ارتش اس. رائ.ی.ل منتقل می‌کند، ۳۸ هزار بسته غذایی را برای دو میلیون شهروند در محاصره غزه از آسمان پرتاپ کرده است. جوزف بورل مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا پارسال گفته بود: «اروپا مانند باغ می‌ماند و الباقی کشورهای دنیا مانند جنگل است و جنگلی‌های وحشی به باغ‌های زیبا حمله می‌کنند» این جمله بورل عمق نگاه مرد سفید اروپایی به مساله "مدینه" و ملزومات ساخت آن را نشان می‌دهد. در همین راستا، اتفاقات منطقه، خصوصا غ. ز. ه که نقطه عطف تاریخ استعمار و "مدینه"ی سلطه‌جویِ خونریزِ اروپایی است باید به دقت توسط ما دنبال شود و... ⬅️بارش‌های هفته گذشته موجب سیل در سیستان شده و راه‌های مواصلاتی و جاده‌های برخی مناطق بسته شده و ۱۲۶ روستا به زیر آب رفته است. 🔴 در بین همه این اتفاقات و خبرهایی که در شهر است، تمرکز این روزهای ما باید بر سیستان باشد، باید متوجه سیلی که گذشت باشیم و آماده سیلی که در روزهای آینده می‌آید. 🔵 ساخت "مدینه" فکر و فلسفه و دقت و هوشیاری و تدبیر و عمل را همزمان می‌خواهد و امروز، روز عمل برای سیستان است. @komailsohani

? من به چهار دلیل رای می‌دهم؛ ✍️ کمیل سوهانی 🔴 اول: ◀️ معتقدم ساز و کار انتخابات و دموکراسی در امروزِ ایران فرق زیادی با بقیه حوزه‌ها و نهادها ندارد. مگر همه چیز در این مملکت خوب و کامل و آرمانی است که انتخابات باشد؟ سیستم بانکی، مالیاتی، صداوسیما، نظام دانشگاه، آموزش‌و‌پرورش، محیط‌زیست، مدیریت و مهندسی منابع آب و...  همگی دچار نقص و آشفتگی‌ هستند، بسیاری از آن‌ها در مسیر بهبود و اصلاح و برخی دیگر درجا می‌زنند و تعدادی هم هر روز بدتر می‌شوند... حالا در این میان چرا باید توقع داشته باشیم که صندوق رای ما بی‌نقص و آرمانی بوده و دموکراسی را در همین لحظه تمام و کمال بخواهیم؟ من ترجیح می‌دهم به جای قهر با هر سیستمی که دچار نقص است، برای بهبود و اصلاح آن بکوشم. اگر کسی تصور می‌کند آرمان دموکراسی با زیر میزِ همه‌چیز زدن و یک انقلاب دیگر بدست می‌آید، من اینطور فکر نمی‌کنم و با دیدن واقعیت موجود از هر فرصتی برای اصلاح آن استفاده می‌کنم. "عصبانیت" و ناراحتی از واقعیت موجود نباید ما را به سمت فانتزی‌های تخیلی از یک وضعیت مطلوب ببرد، که اگر چنین شود ما به عصبانیت اجازه داده‌ایم عقل را زایل کند و این وضعیت پیامدهای بسیار ناگواری در پی خواهد داشت. 🔴دوم: ◀️برخی دوستان معتقدند با رای ندادن به حاکمیت پیغام می‌دهیم که باید مسیرت را اصلاح کنی و این یک اقدام اصلاحی و خیر است.  بر خلاف تصور این دوستان ما حاکمیتی یکدست نداریم، حاکمیت طیفی است از نیروهای «اقتدارگرا و افراطی» تا نیروهای «معتدل و معقول»، این نیروها در مسائل مختلف کشور با هم وارد چالش می‌شوند و در نهایت بنابر وزن و قدرتشان انتخاب‌های اساسی کشور شکل می‌گیرد. نمونه‌ی آن مساله "صیانت" و نمونه‌ی دیگر  مساله "حجاب" که در هر دو مساله دو طرف وارد بحث‌های طولانی و بسیار چالشی با هم شدند و من معتقدم بخش افراطی در هیچکدام از این مسائل نتوانست به پیروزی برسد و بخش «متعدل و معقول» نظام تا حد زیادی ترمز ایشان را کشید. اصولا بخش «اقتدارگرا و افراطی» عادت ندارد که بنشیند و به کارهای بد گذشته خود فکر کند. اتفاقی که در قهر کردن با صندوق رای می‌افتد، قدرت بخشیدن به این بخش و تضعیف بخش «متعدل و معقول» نظام است. بخش اقتدارگرا از پایین بودن مشارکت و تضعیف وجه جمهوریت نظام هیچ ابایی نداشته و برعکس از این اتفاق استقبال هم می‌کند. من قصدی برای خشنود کردن و تقویت ایشان ندارم. 🔴سوم: ◀️ در میان انبوه جماعت کیف‌کش، میان‌مایه، فرصت‌طلب‌‌‌، گدا و گشنه و تازه‌به‌دوران‌رسیده که با اهداف مشخصِِ چاپیدن و بُردن و خوردن پا در میدان انتخابات گذاشته‌اند،  انصافا آدم‌های باشخصیت، شریف، کارشناس و دلسوز بسیاری هم دیده می‌شوند. آدم‌هایی که مشخص است اصلِ رقابت در چنین عرصه‌ای با چنین رقبای بی‌شرفی برایشان سخت و نامطلوب است،  اما بنابر وظیفه‌شناسی و دلسوزی وارد میدان رقابت شده‌اند. من حتما همه تلاشم را خواهم کرد که دلسوزان و کسانی که "ایران" مساله آنهاست بر بی‌شرفانی که برای پر کردن جیب خود و خانواده‌شان وارد میدان شده‌اند، پیروز شوند. از قضا لیست‌ها از کیف‌کشان و فرصت‌طلبان خالی نیست و ایشان تلاش فراوانی برلی حضور در لیست‌ها دارند. این مقدمه‌ی دلیل بعدی است برای شرکت در انتخابات. 🔴چهارم: ◀️بنابر مشاهدات من، این احتمال وجود دارد که برای اولین بار در تاریخ انتخابات بعد از انقلاب، بدعت نامیمون رای دادن به لیست‌ شکسته شود و اینبار لیست‌های احمقانه‌ای که روز بعد از انتخابات از اعتبار می‌افتند، پیش از انتخابات بی‌اعتبار شوند. این خودش یک قدم برای اصلاح یک روند نادرست است که من برایش تلاش خواهم کرد. رای دادن لیستی در این مقطع یعنی فرصت دادن به کسانیکه هیچ اعتقادی به تحزب و کار گروهی و تدبیر و برنامه‌ریزی و...  ندارند و فقط برای عقب نیفتادن از بازار سهم‌خواهی چند روزی  پرچم نمایشی‌ِ گروه‌اندیشی را سر دست می‌گیرند.  تحزب وداشتن گروه‌های منسجمِ همفکر با اهداف مشخص و بلندمدت بسیار پدیده مطلوب و مبارکی است که با لیست‌های موقت سهم‌خواهانه‌ی فعلی منافات دارد. امیدوارم این دوره هیچ لیستی تمام و کمال رای نیاورد و این یک قدم برای اصلاح روند انتخابات در ایران باشد. 🔴معتقدم سیاست جای فانتزی و تخیل نیست.  سیاست عرصه واقعیت و تصمیم‌گیری بر اساس عینیات و مقدورات است. آنانکه در فانتزی‌های خود چوب جادویی برای حل مشکلات و مسائل تخیل می‌کنند نمی‌توانند در سیاست به تصمیم درستی برسند.  کشتی کشور به هزار و یک دلیلِ خوب یا بد، خواسته یا ناخواسته، دچار تلاطم و طوفان است. تلاطم و طوفانی که اجازه نمی‌دهد امور در وضعیت آرمانی و مطلوب خوب پیش روند. اینکه امور در وضعیت مطلوب خود نیستند مجوزی برای ترک کشتی طوفان زده نیست. به ایران و قدرتش و اصالتش و آینده روشنش ایمان دارم. @komailsohani

🇵🇸🇵🇸🇵🇸🇵🇸 علی اصغرهای غزه، زینب می‌خواهند. 🔻یک: بیش از چهار هفته از جنگ غزه می‌گذرد، متوسط روزی دویست کودک در غزه در بمباران‌ها کشته می‌شوند، از هفته دوم جنگ ساکنان غزه دسترسی به آب بهداشتی ندارند و از آب باران استفاده می‌کنند. بیماری‌های عفونی در حال گسترش است. بیمارستان‌ها داروی بیهوشی و بی‌حسی ندارند و زنان باردار که مجبور به سزارین می‌شوند بدون داروی بی‌هوشی این عمل را انجام می‌دهند. کودکان نارسی که در دستگاه‌های انکوباتور قرار می‌گیرند برخی با قطع برق ژنراتورها و برخی دیگر با قطع جریان اکسیژن از دنیا می‌روند. اما مردم غ. ز. ه ایستاده‌اند و مقاومت می‌کنند. 🔻دو: داستان لب‌های تشنه و بدن‌های پاره، ایمان‌های جوشان و حماسه‌های بی‌پایان همگی در کربلا فراموش می‌شد، اگر زینب(س) خطبه نمی‌خواند، اگر زینب(س) با کلام خود راوی داستان کربلا نمی‌شد. 🔻سه: داستان جنگ نرم و اقناع و رساندن پیام، داستان امروز و دیروز نیست. همیشه‌ی تاریخ بوده و خواهد بود. اگر قوای نرم هم‌اندازه‌ی قدرت سخت در میدان رشد نکند، نمی‌توان به پیروزی نهایی امید داشت. 🔻چهار: رژیم صهیونیستی بیش از هر زمان دیگری از تاریخ نحس خود ضعیف و گیج شده است و گذشت زمان و افزوده شدن حجم فشارهای افکار عمومی جهانی بدترین دشمن‌ها آن‌ها در چنین موقعیتی است. 🔻پنج: اگر قدرت نرم و رسانه‌ی ایران و محور مقاومت به اندازه‌ی قدرت سخت آن‌ها در میدان به خوبی کار می‌کرد و توان بسیج افکار عمومی منطقه‌ای و جهانی را می‌داشت، قطعا وحشی‌های صهیونیستی ماشین ظلم و شکنجه و آدم‌کشی خود را سریعتر خاموش می‌کردند، آنگاه کودکان کمتری کشته می‌شدند و مادران کمتری عزادار... 🔻شش: افسوس و صد افسوس که در جنگ رسانه‌ها و قدرت اقناع و هنر انتقال پیام بسیار بسیار از خون کودکان در میدان عقب‌تر هستیم و این عقب‌ماندگی به حدی است که نه تنها در سطح منطقه و جهان بلکه در داخل کشور و در میان بسیاری از علاقه‌مندان محور مقاومت تحلیل و تبیین درستی از اوضاع و احوال این جنگ بزرگ وجود ندارد... 🔻هفت: میلاد حضرت زینب کبری (س) مبارک. @komailsohani https://www.instagram.com/p/Cz175s1oEDX/?igshid=NjZiM2M3MzIxNA== 🇵🇸🇵🇸🇵🇸🇵🇸🇵🇸

ما باختیم، بدم باختیم... 🇵🇸🇵🇸🇵🇸 🔻بیش از چهار هفته از آغاز جنگ غزه می‌گذرد و متوسط روزی حدود دویست کودک کشته می‌شوند. رزمندگان حماس همچنان در حال مقاومت هستند و افسرانی از ارتش‌های آمریکا، انگلیس و فرانسه مستقیم وارد جنگ شده‌اند. 🔻اما این همۀ ماجرا نیست! مثل همۀ جنگ‌های متاخر این جنگ هم یک جنگ ترکیبی است و همان اندازه که در میدان سخت طرفین در حال تبادل آتش هستند در عرصه رسانه نیز آتش‌بارها مشغولند. 🔻تظاهرات‌ کم‌نظیر و بسیار گسترده در لندن، پاریس، سانفرانسیسکو، واشنگتن و نقاط دیگر دنیا در محکومیت جنگ علیه فلسطین انجام می‌شود و همزمان در بیلبوردهای شهری تهران از این تظاهرات با عنوان «بسیج لندن»، «بسیج پاریس» و ... یاد می‌شود. پرسش اینجاست که این بسیج لندن و پاریس که ما به آن افتخار می‌کنیم چگونه بوجود آمده و ما دقیقا چه نقش رسانه‌ای در بوجود آوردنش داشته‌ایم؟ 🔻پاسخ بسیار ساده و صریح است. هـــیــچ نقشی! 🔻پس این بیداری و پیروزی نسبی در میان افکار عمومی جهانی با چه چیزی بوجود آمده است؟ با خــون. با خــون کودکان. با خـــون کودکان غزه. 🔻در واقع هزینۀ ضعف ما در عرصه جنگ نرم را کودکان غزه می‌دهند. خون کودکان است که جبران کنندۀ ناتوانی ما در رسانه است. و این همان جایی است که ما باخته‌ایم، بد هم باخته‌ایم... اینکه راضی شده‌ایم که بارِ کم کاری و ضعف و ناتوانی ما را کودکان به عهده بگیرند، آن هم با خونشان یعنی باخته‌ایم، بد هم باخته‌ایم. آری بسیج لندن، بسیج پاریس، اما ... 🔻دستگاه‌های عریض و طویل رسانه‌ای نداریم؟ بودجه‌های کلان نداریم؟ آدم‌های مشتاق در این حوزه نداریم؟ همۀ این‌ها هست، اما چرا در رسانه اینقدر ضعیف هستیم؟ 🔻پاسخ اینجاست که برای پیروزی در چنین عرصه‌ای قبل از بودجه و نهاد باید اعتقاد داشته باشی! به چه چیز؟ به لزومِ اقناع «افکار عمومی» «افـــــکار عمـــــومی» 🔻به هزار و یک حجت ثابت شده است که نهادهای رسانه‌ای توسط کسانی که اعتقادی به «افـکار عمـومی» ندارند بازخواست می‌شوند. هرروز تذکر می‌گیرند، هر روز ضعیف‌تر می‌شوند، هر روز محافظه‌کار‌تر می‌شوند. بدین ترتیب بودجه‌ها و نهادها صرف اقناع «افکار خصوصی» می‌شوند، افکاری که نیازی به اقناع ندارند. همانجا تولید می‌شود و همانجا هم مصرف می‌شود. کاملا خودمانی. مـــــــال خودمان. 🔻 انسان رسانه‌ای در کوره اقناع افکار عمومی پرورش می‌یابد. تربیت انسان رسانه‌ای روندی تکاملی دارد. انسان رسانه‌ای از درون لپ لپ در‌نمی‌آید. انسان رسانه‌ای انسانی است متخصص، با ذهن پیچیده، ساختارشکن، ماجراجو، شجاع، جاه‌طلبِ در کیفیت و با وسواس بی‌نهایت در جزئیات. انسانی که برای اقناع مخاطب، خود را به آب و آتش می‌زند. نفوذ به ذهن مخاطب و اقناع افکار عمومی برای انسان رسانه‌ای یک حادثه است. حادثه‌ای که به مصاف آن می‌رود و از پس حادثه‌ها تربیت می‌شود و تکامل می‌یابد. کسانی‌که اعتقادی به اقناع افکار عمومی ندارند، حادثه‌ای ندارند، به آب و آتش زدنی ندارند، تربیت و تکاملی ندارند... مملکت مــــــال آن‌هاست، نگرانی و دغدغه‌ای ندارند... 🔻چه کرده‌ایم با رسانه؟ اگر رسانه از انسان‌های رسانه‌ای خالی شود، با لشگری از آدم‌های ساده دل و ساده ذهن و ترسو و محافظه‌کار و بروکرات چگونه می‌خواهید در جنگ رسانه‌ای پیروز شوید؟ آن هم جنگ رسانه‌ای در سطح جهانی! 🔻حقیقت این است که همه این سال‌ها اگر موفقیتی برای محور مقاومت بوجود آمده در عرصه جنگ سخت و نظامی رخ داده و سال‌هاست که ما عرصه جنگ نرم را به علت ضعف و ناتوانی رها کرده‌ایم و از پس بی‌اعتقادی به افکار عمومی هیچ رشدی در هنر رسانه‌ای نداشته‌ایم... 🔻برنامۀ به افق فلسطین را نه یک شاهکار رسانه‌ای می‌دانم و نه یک اتفاق خارق‌العاده، اما همینقدر می‌دانم آن‌ها که در همۀ این سال‌ها رسانه را ضعیف و محافظه‌کار و ترسو کرده‌اند دست در خون کودکان غزه دارند. 🇵🇸🇵🇸🇵🇸🇵🇸 @komailsohani https://www.instagram.com/p/CzrC6WVoKeq/?igshid=NjZiM2M3MzIxNA==

🔴  قدرت محدود، ایمان نامحدود ⏪ سخنرانی اخیر سید حسن نصرالله با میلیون‌ها نفر بینندۀ تلویزیونی در سراسر جهان یکی از تاریخی‌ترین سخنرانی‌ها در خاورمیانه بود. برخی که منتظر اعلام تصمیمات بزرگ در این سخنرانی بودند، سخنان سید حسن را بیش از حد محافظه‌کارانه، ملی و دور از انتظار توصیف کردند. ⏪ اما از نظر نگارنده این سخنان به بهترین وجه نشانگر بلوغ عقلانیت در مسیر مقاومت و نمونه‌ای کامل از برقراری نسبتی صحیح میان آرمان و واقعیت است. ⏪ واقعیت این است که رژیم صهیونیستی در ضعیف‌ترین حالت وجود منحوس خودش از بدو تاسیس قرار دارد، اما بخش دیگری از واقعیت این است که غرب نیز با درک این فلج شدگی با تمام قوا آمده است تا این اتفاق به طور کامل رخ نداده و متلاشی شدن به تاخیر بیفتد. واقعیت این است که غرب استعمارگر برای حفظ چکیده و تجسم عینیِ تاریخ خود تمام قد ایستاده تا این پرچم تمدنِ سوداگری استعماری بر زمین نیفتد. کارخانه‌های اسلحه‌سازی آماده‌اند تا مثل همیشه خون گرم و گوشت تازه رونق بخششان باشد. ⏪ آیا تظاهرات بی‌نظیر و چند صد هزار نفری لندن و پاریس و کشورهای دیگر می‌تواند ارتش‌های منظم و خون‌آشامِ متصل به منابع مالی عظیم همین ملت‌ها را از جنگ منصرف کند؟ واقعیت اینست که هنوز نه! ⏪ آیا خون‌های کودکان غزه می‌تواند ماشین دروغ‌پردازی و پروپاگاندای رسانه‌ای غرب را کامل از کار بیندازد؟  واقعیت اینست که هنوز نه! ⏪ امیدهای عظیمی شکوفا شده است و اتفاقات بزرگی با جهش زمانی بسیار بالا رخ داده، اما هنوز زمانِ ضربه نهایی برای آرمان نهایی نرسیده است. زمان کمی گذشت تا از شنیدنِ مکرر جملۀ « همۀ گزینه‌ها روی میز است» رسیده‌ایم به گفتن این جمله و جدی گرفتن‌ آن توسط حریف. ⏪واقعیت اینست که در مقابل آن ارتش‌های خون‌آشام، امروز گروه‌های مقاومتی وجود دارند که مظلوم اما مقتدرند، گروه‌هایی که منابع محدود اما ایمان نامحدودی دارند. ایمان نامحدود به نابودی باطل و ایمان نامحدود به ناپایداری ظلم، عقلانیت رسیدن‌ِ قدم به قدم به لحظه رهایی را به محاق نمی‌برد. ⏪ همۀ اتفاقات این روزها جهش‌های بزرگی هستند برای دستیابی به آرمان فلسطین، آرمانی که بسیار فراتر از یک جغرافیا و یک قوم است. در عالم اسباب اما همه چیز بر اساس منطق استدارج پیش می‌رود و عقلانیت نزدیکی قدم به قدم به هدف در بلوغ فکری و عملی رهبران مقاومت مشهود است. ⏪با توجه به اتفاقات رخ داده، زمان رسیدنِ میوه مقاومت دیر و دور نخواهد بود و باید تا رسیدن آن روز نزدیک صبر کرد. ﴿یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصابِرُوا وَرابِطُوا وَاتَّقُوا اللهَ لَعَلَّکمْ تُفْلِحُونَ﴾ @Komailsohani https://www.instagram.com/p/CzPZrhYIsVP/?igshid=NjZiM2M3MzIxNA==

کار، حرکت، تولید و رستگاری... ◀️ چند سالی هست که به این یقین رسیده‌ام که در وضعیتی به لحاظ تاریخی‌تمدنی‌ قرار گرفته‌ایم که نسبتِ انسان ایرانی با #واقعیت برهم خورده است. بعد از این یقین به این تصمیم رسیدم که فعلا در مورد #واقعیت بخوانم و بگویم و بنویسم. ◀️ این روزها اما مشغول یک مکاشفه بزرگ هستم. این روزها همه آنچه این سال‌ها درباره #واقعیت خواندم و گفتم و نوشتم را در #واقعیت تجربه می‌کنم. ⚫پیش از این خوانده بودم که بین هستی و حرکت رابطه عمیقی وجود دارد. هستی‌مندی در گرو حرکت است، همچنین خوانده بودم که این عالم، عالم تضاد و تزاحم است، در نتیجه حتما در مقابل حرکت مقاومت وجود خواهد داشت. در مقابل تلاش برای هستی‌مندی نیروهایی خواهند بود که تو را به سکون وامی‌دارند. آنچه امروز تجربه می‌کنم اهمیت درست دیدن و پذیرش #واقعیت برای ادامه حرکت و هستی‌مندی است. ⭕ وقتی می‌خواهی کاری را شروع کنی و به نتیجه برسانی در محل تمرکز انواع نیروها قرار می‌گیری. باید این #واقعیت را بپذیری که این نیروها برخی تو را همراهی خواهند کرد و برخی دیگر مانع حرکت تو خواهند شد. این قدم اول است، قدم بعدی این است که آن‌ها به‌خوبی و درستی بشناسی و از هرکدام توقعی #واقعی در مسیر حرکت خود داشته باشی. اگر نیروهای مخالف و موافق را بزرگتر یا کوچکتر از آنچه هستند ببینی، از حرکت بازخواهی ایستاد. باید بدانی همه نیروهای مخالف تو در یک سطح و یک شکل نیستند، برخی را می‌توانی با کمی وقت و انرژی تبدیل به نیروی موافق کنی و برخی دیگر را بدون اینکه تغییر ماهیت دهی از مخالفتشان برای تنظیم حرکت خودت استفاده کنی. باید بدانی که نیروهای موافق تو نیز، همگی شبیه به‌هم نیستند. برخی به مراقبت نیاز دارند تا موافق بمانند و برخی همراهی‌شان از جنسی است که می‌تواند به انحراف در حرکت منجر شود. ◀️باید چشمت را عادت دهی که عرصه را #واقعی ببیند و دلت را عادت دهی که از حرکت نایستد. در این دیدن و رفتن خودت را خواهی شناخت، ضعف‌ و قوت‌هایت، توانمندی و ناتوانمندی‌هایت، علایق و وظایف و رسالت‌ت... بدین ترتیب توقع‌ت از خودت #واقعی خواهد شد. وقتی خودت را شناختی و حرکت کردی، هستی‌مند می‌شوی، وقتی هستی‌مند شدی، جایگاه خودت را در میان هستی‌مندان دیگر درمیابی و در نهایت نسبت‌ت را با هستیِ مطلق درک می‌کنی و اگر در مقابل هستی مطلق خاضع شوی، رستگار خواهی شد... ⭕همه این‌ها را من این روزها تجربه می‌کنم، وقتی تصمیم گرفتم که #تولید کننده باشم، تصمیم گرفتم که #کار ی را به انجام برسانم... این یعنی اهمیت #تولید و #کار و نسبت آن با #واقعیت و #رستگاری است. برای ادامه این حرکت به دعای شما نیازمندم. @Komailsohani https://www.instagram.com/p/CUMvMuUoW42/?utm_medium=copy_link

https://telegra.ph/%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-08-22

انیمیشن میچل‌ها علیه ماشین‌ها؛ https://telegra.ph/The-Mitchells-vs-the-Machines-05-21-2

❇️هین سخن تازه بگو... ❇️عبور از چالش با مکتب نوسازی در آستانه انتخابات ۱۴۰۰ ⬅️دو از دو ✳️در واقعیت پذیرش همه الزامات این مسیر از توسعه به هر دلیلی برای ما امکانپذیر نیست. در یک نگاه غیر ایدئولوژیک و کاملا واقع‌گرایانه بهتر نیست برای مسیری غیر از مسیر مکتب نوسازی برنامه‌ریزی کنیم؟ پرسش اساسی در این مقطع، از کاندیدهای ریاست جمهوری آینده این است که برای عبور از چالش‌های بی‌فایده و فرسایشیِ جمع زدن بین توسعه از مسیر مکتب نوسازی و ایده‌های انقلابی و ضد امپریالیستی چه برنامه‌ای دارند؟ جمع مکسر بین این دو امر ریشۀ نابسامانی‌ها و آشفتگی‌های امروز جامعۀ ایران است. به نظر می‌رسد نیاز امروز ما در عرصه حکمرانی شکستن الگوی ذهنی این مکتب و آگاهی از این واقعیت است که کشورهای قدرتمند و توسعه‌یافته‌ای در جهان امروز وجود دارند که مسیر توسعۀ متفاوتی از الگوهای پیشنهاد شده قدرت مسلط جهانی را رفته‌اند و برای پیشرفت و توسعه نیازی به رفت و آمد بیهوده میان این دوگانۀ جمع‌ناشدنی نیست. @Komailsohani https://www.instagram.com/p/COqSKOeBfHJ/?igshid=u472wlf711gm

❇️هین سخن تازه بگو... ❇️عبور از چالش با مکتب نوسازی در آستانه انتخابات ۱۴۰۰ ⬅️ یک از دو 🔸این مطلب اولین بار در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ در روزنامه فرهیختگان منتشر شده است. ✳️ژان پل سارتر، فیلسوف فرانسوی، در جایی گفته است وقتی انسان امکان ارتکاب خطاهای گوناگون را دارد، چرا گاهی بر یک خطا اصرار می‌ورزد؟ هفته گذشته جوبایدن، رئیس جمهور آمریکا، در سخنرانی صدمین روز دولت خود جمله‌ای گفت که به نظر می‌رسد آغازی بر پایان چهل سال از نوعی سیاست اقتصادی در آمریکا باشد. او خطاب به مردم آمریکا گفت: "My fellow Americans, trickle-down economics has never worked." "هموطنان آمریکاییِ من، قطره‌چکانیِ اقتصادی هیچ وقت کار نکرده است". نظریه اقتصادیِ قطرۀ پایین یا قطره چکانی به طور خلاصه به این موضوع می‌پردازد که دولت موظف است مزایای اقتصادی و تخفیف‌های مالیاتی برای شرکت‌های بزرگ و ثروتمندان در نظر گیرد، چرا که با رشد این افراد و شرکت‌ها، ثروت مانند قطره‌هایی که خود به‌خود به پایین می‌ریزد از سمت آن‌ها به سمت طبقات فرودست جامعه سرازیر شده و نهایتا رشد ثروتمندان موجب خیر همگانی می‌شود و این یعنی خلاصۀ سیاست اقتصادی نئولیبرال. این اظهار نظر صریحِ بایدن یعنی آغاز عبور از چهل سال سیاستگذاری اقتصادی نئولیبرال در آمریکا. البته موضوع این یادداشت نه بررسی صدق عملکرد صد روزۀ بایدن است و نه بررسی وضعیت اقتصادی آمریکا، بلکه هدف از نقل این موضع‌گیری اقتصادی، بیان شاهدی تازه است بر ابدی نبودن نظریه‌های اقتصادی در عرصه حکمرانی. ✳️نگاهی به سی سال سیاستگذاری اقتصادی پس از جنگ در ایران نشان می‌دهد دولت‌های مختلف علی‌رغم شعارهای در ظاهر کاملا متفاوت اما همگی بر یک ریل اقتصادی حرکت کرده‌اند. ریلی که مرحوم هاشمی رفسنجانی بعد از جنگ نهاد و به دلایل گوناگون وابستگی به این مسیر طی شده در جامعۀ ایرانی به حدی است که باقی بازیگرانِ عرصۀ سیاست هم بناچار در درون این زمین بازی کرده و می‌کنند. مرحوم هاشمی نه نظریه‌‌پرداز اقتصاد و توسعه بود و نه ادعایی بر ارائۀ الگویی تازه در مسیر توسعۀ کشور داشت. سیاستِ تعدیل اقتصادیِ او شامل مجموعه‌ای از تغییراتِ ساختاری مانند اصلاح سیاست‌های تجارت بین‌المللی، اصلاح نظام مالیاتی، خصوصی‌سازی، کاهش دخالت دولت در نظام مالی و ... بود که از سوی بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول پیش‌ از این به کشورهای در حال توسعۀ زیادی در ازای پرداخت وام و کمک به این دولت‌ها پیشنهاد شده بود. این پیشنهادها در دل نظریۀ تکامل‌گرای جامعه‌شناختیِ کلان‌تری به نام "مکتب نوسازی" است که موفقیت تغییرات ساختاری به منظور تبدیل جوامع سنتی به جوامع مدرن و توسعه‌یافته را منوط به تغییر در همۀ شئون سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی می‌داند. ✳️در یک نگاه کاملا خوشبینانه به نظر می‌رسد، پذیرش مسیر حرکت اقتصاد کشور بر ریل سیاست‌های تعدیل اقتصادیِ بانک جهانی در زمان مرحوم هاشمی، در ابتدا با تغافل نسبت به الزامات فرهنگی اجتماعی و سیاسی آن بوده است. یعنی غفلت عمدی از اینکه علت موفقیت این سیاست‌ها در برخی از کشورها مانند کره جنوبی و برزیل پذیرش بی‌چون و چرای همۀ بستۀ پیشنهادی است و نه پذیرش گزینشی آن. تلاش‌های تا پایان عمر مرحوم هاشمی و تلاش‌های هشت سالۀ دولت حسن روحانی برای عادی‌سازی روابط با جهان، نشان از آگاهی ایشان از الزامات موفقیت مکتب نوسازی دارد. مسیر توسعۀ مبتنی بر مکتب نوسازی علی‌رغم چالش‌های عمدتا سیاسی ایران در برابر جهانِ غرب در سی سال گذشته هنوز چهارچوب فکریِ غالبِ روشنفکران و سیاستگذاران کشور است. جالب آنکه اندیشه و عملِ رادیکال‌ترین دولت‌ها در شعارِ عبور از هاشمی هم دقیقا در دل همین الگوی فکری بوده است. وقتی دولت عدالت‌خواه محمود احمدی‌نژاد با هدف برقراری عدالت به توزیع پول در بین اقشار فرودست پرداخت، آگاهانه یا ناآگانه از نظریه "پولِ هلیکوپتریِ" میلتون فریدمن، بزرگترین نظریه‌پرداز نئولیبرالیسم تبعیت می‌کرد. فریدمن معتقد است توزیع پول(به تعبیر او با هلیکوپتر) در بین اقشار فرودست موجب رونق گرفتن مصرف در آن سطح از جامعه شده و این مساله نهایتا به رشد اقتصادی در سطح کلان منجر خواهد شد. بدین ترتیب دولتی که با پرشورترین شعارهای ضد امپریالیسم کار خود را آغاز کرده بود در اثر غرق شدن در چهارچوب معنایی مکتب نوسازی در واپسین روزهای عمر مجدانه به دنبال عادی‌سازی روابط خود با غرب و آمریکا بود. اکنون با نگاهی به مسیر سی‌سالۀ طی شده، پرسشِ اساسی، امکانِ عبور از چهارچوب فکری "مکتبِ نوسازی" در آستانۀ انتخابات ۱۴۰۰ است؟ چه ارادتمند مرحوم هاشمی باشیم و چه رادیکال‌ترین شعارها را بر علیه ایشان بدهیم، نگاهی به واقعیت گذشته نشان می‌دهد ما به هر دلیلِ خوب یا بدی نمی‌توانیم شاگرد خوبی برای آموزه‌های مکتب نوسازی باشیم. @komailsohani https://www.instagram.com/p/COqSKOeBfHJ/?igshid=c78iurs5w7f7

🔵در این اتفاق پیت داکتر از رایلی و مخاطب می‌خواهد تا در چنین موقعیت‌هایی با مرور نوستالژی‌های خوشایند گذشته غم و خشم و حسرت را از خود دور کنند و شاد باشند و شاد «زندگی» کنند. او از انسانِ شهر کارآفرین می‌خواهد تا در هر شرایطی شادی را سلطان وجود خود سازد حتی در شرایط شکست در مسیر اهداف. این‌بار و در روح هم پیت داکتر ضمن تحسین و توصیفِ شهر نئولیبرال و کارآفرین اما به صورت جدی‌تر و صریح‌تر از قبل یادآوری می‌کند که در شهر کارآفرین و در زیست نئولیبرال مراقب باشید که زندگی کردن (بخوانید شاد بودن) را فراموش نکنید. چراکه منطق جامعه رقابتیِ نئولیبرال این است که همیشه همه نمی‌توانند برنده باشند و حتما و همواره تعداد بازندگان زیادی در آن وجود خواهد داشت. @komailsohani https://www.instagram.com/p/CLO4I9HBu-H/?igshid=zkktr3cu226c

✏️انیمیشن روح؛ امتداد شهر نئولیبرال، اینبار تا دنیای پیشین ↕️ این مطلب اولین بار در تاریخ ۲۵ بهمن ۹۹ در روزنامه فرهیختگان منتشر شده است. 🔵فیلمی در ستایش «زندگی». این جمله‌ای کوتاه و تکراری در توصیف انیمیشن «روح» است. جدا از اینکه زندگی در این جمله وجهی خنثی و بی‌جهت دارد، از این مهم هم در این توصیف غفلت می‌شود که سازنده این انیمیشن یک خالق است؛ کسی که در آثارش می‌تواند جهانی تازه خلق کند. از جهانی پر از هیولاهای دوست‌داشتنی (کارخانه هیولاها- 2001) و جهانی که در آن پیرمردی با خانه‌اش برای پیداکردن آرزوی همسرش، پرواز می‌کند (بالا-۲۰۰۹) تا جهانی از درون و بیرون ذهنِ انسان (اینساید اوت- 2015). بی‌شک پیت داکترِ خالق در جهانی که در آن به مخاطب توصیه می‌کند از لحظه‌لحظه زندگی‌اش لذت ببرد، تعریفی دقیق و جهت‌مند از «زندگی» خواهد داشت. 🔵از قضا این تعریف از اولین پلان آغاز می‌شود، جایی که روی تخته کلاس موسیقی نوشــته شده «Things ain't what they used to be» و قرار است دانش‌آموزان قطعه موسیقی که این جمله متن ترانه آن است را تمرین کنند. دانش‌آموزانی که دیگر مدرسه برایشان فضای خسته‌کننده و ملال‌آوری است. در این دنیای جدید نه معلم علاقه‌ای به معلمی دارد نه دانش‌آموز علاقه‌ای به درس‌ خواندن. اگر تا به‌حال شغل و درآمدِ ثابت با حقوق بازنشستگی و امنیت شغلی یک ارزش تلقی می‌شد در این دنیای جدید چنین آرزو و تلاشی کاملا ضدارزش و نشانه عقب‌ماندگی است. این یعنی یک جهش در شیوه زیست. یعنی تعریفی جدید از شهروندی جدید در جامعه‌ای جدید. اما این جهش و تغییر از چه جایگاهی سرچشمه می‌گیرد؟ 🔵آیهوا انگ، انسان‌شناس و استاد دانشگاه برکلی کتابی دارد با عنوان «نئولیبرالیسم، جهش در حکمرانی و شهروندی». آیهوا انگ در این کتاب به مرور تغییرات بنیادینی می‌پردازد که دیدگاه نئولیبرال در دو سمت حاکمیت و شهروندان ایجاد می‌کند. فضای کلی جهانِ انیمیشنِ «روح» هم به مناسبات حاکم بر جامعه نئولیبرال نزدیک است. جامعه‌ای که در آن الگوی رشد اجتماعی‌اقتصادی در سیلیکون‌ولی جانشین الگوی رشد از طریق آموزش‌های رسمی می‌شود؛ جامعه‌ای که در آن مِنتور جای معلم را گرفته و در جایگاه لایف‌کوچ قرار می‌گیرد. در الگوی منتورینگِ برآمده از ادبیات کارآفرینی قرار است مربی فقط به شهروندان کمک کند تا ایشان مسیر موفقیت در زندگی را پیدا کنند. در چنین فضایی پیش از هر چیز مربی تجربه زیسته خود را برای شهروند بیان می‌کند تا مسیر خودآگاهی را برای او روشن کند. این‌بار اما یافتنِ جرقه زندگی و حرکت در مسیر موفقیت، از زندگی این جهانی فراتر رفته و این الگو به جهانی دیگر تعمیم داده می‌شود و از قضا این جهان نه جهان پسین (The great beyond) بلکه جهان پیشین (The great before) است. بخش اعظم داستان انیمیشن روح به رونمایی از جهان پیشین به‌عنوان جایی که در آن شخصیت شهروندان شکل می‌گیرد، می‌گذرد. در این شکل‌گیریِ شخصیت، الگوی منتورینگ و مربی زندگیِ انسانِ کارآفرین در همه‌جا جاری است. این‌بار روح‌های بزرگ، مشهور و موفق تاریخ از آبراهام لینکلن تا مادر ترزا و کارل یونگ در دنیای پیشین به راهنمایی موجوداتِ ریز و ذره‌هایی که هنوز شخصیت‌شان کامل شکل نگرفته می‌پردازند. بدین‌ترتیب در جهانی که پیت داکتر خلق می‌کند، عالم «ذر» عالمی است که در آن انسان به صورت ذره‌ای تکامل نیافته در انتظار شکل‌گیری شخصیتش است. آنجا اگر «الَستُ بِرَبِکُم»ی باشد، «قالو بَلی»ایش در پاسخ انسان به خودش است. 🔵در جهان پیت داکتر ارواح گمگشته‌ای هم هستند که نیاز به کمک عارفان بی‌مرز دارند. گمگشتگان انسان‌هایی هستند که نمی‌توانند از نگرانی‌ها و وسواس‌هایشان جدا شوند، مثلا عارفان بی‌مرز شخصی را که تمام فکر و ذکرش درگیر شاخص‌های بورس ‌و پول درآوردن شده را نجات‌ داده و او را به زندگی باز‌می‌گردانند. گویی دعوی پیت داکتر و انیمیشن روح دست کشیدن از آرزوهای بزرگ و جدی نگرفتنِ جاه‌طلبی‌هاست. حضورِ ذره سرکشی به نام ۲۲ که از داستان‌های افراد موفق تاریخ و مربیگری آنها به وجد نیامده و ترجیح می‌دهد برای موفقیت زندگی نکند هم دلیلی بر این ادعای فیلم است. حتی زمانی که خود ۲۲ هم در دورِ وسواس و نگرانی از استثنایی‌نبودن گیر می‌افتد تبدیل به یک روح گمگشته می‌شود. 🔵اما در شهر کارآفرین چطور می‌توان رهایی از آرزوهای بزرگ را ارزش تلقی کرد. چطور از یک طرف می‌توان شهروند را به فرار و جدایی از فضای ملال‌آور شغل ثابت و با امنیت شغلی دعوت کرد و از طرف دیگر او را از وسواس نسبت به اهداف و آرزوهای بزرگ بازداشت. این نقطه‌ای است که پیش از این نیز پیت داکتر در انیمیشن اینساید‌ اوت (2015) روی آن توقف کرده است. هنگامی‌که پدرِ کارآفرینِ رایلی در مسیر اهداف خود شکست خورده و خانواده مجبور به مهاجرت می‌شوند. @komailsohani https://www.instagram.com/p/CLO4I9HBu-H/?igshid=zkktr3cu226c